ログインMay nag vibrate sa aking Cellphone "Status?" Isang maikling text mula sa isang unknown number. I didn't need to check the sender to know who it was. My handler was getting impatient.
"On my way," reply ko bago tuluyang i-delete ang thread. Pagdating sa gate ng academy, dumaan ako sa security scanner. My heart did a little somersault nang tumapat ang bag ko sa X-ray, pero as expected, the custom lining did its job. My gadgets remained undetected. "Your late," sabi ng guard, his eyes narrowing as he looked at my ID. "Sorry, po. Traffic sa expressway," I gave him my best 'innocent student' smile while my mind was already mapping out the hallway behind him. Huminto muna ako sa harap ng pinto para kumuha ng malalim na hininga. I adjusted my uniform. With one last look at my reflection sa screen ng phone ko, pinihit ko ang door knob. The heavy wooden door creaked open, and suddenly, the sound of Prof. Drake lecture stopped. Every head in the room turned toward me. Awkward. "Nice of you to join us, Ms. Reyes," Prof. Drake said, He was leaning against his desk, looking every bit like the strict, intimidating professor na kinatatakutan ng lahat. "The academy’s gates close at 8:00 AM sharp. My clock says it's 8:15. Care to explain why you're operating on 'Filipino Time' today?" "Traffic po, Sir. Heavy collision sa south diversion Road," I lied smoothly. "Traffic" he repeated, finally looking up. His sharp blue eyes felt like they were scanning me, searching for any sign of a lie. "In this line of work, a 15-minute delay. Sit down before I change my mind about letting you stay." Dali-dali akong naglakad papunta sa bakanteng upuan sa dulo. As I passed by the other students, I could feel their judgmental stares. I don't care. I sat down and pulled out my tablet, pretending nanakikinig sakanya. Since this is a part for everyone medical degree, I expect more than just memorization. I expect precision. Today, we discuss the Anatomy and Physiology of the Human Reproductive System." "The reproductive system is the only system in the body that is not essential to the survival of the individual, but it is vital for the survival of the species, It involves complex hormonal interactions and specific anatomical structures designed for one goal fertilization." Drake stopped right in front of my desk. "Ms. Madrigal," he said, using my undercover name with a clinical coldness that made my skin crawl. "Since you were so preoccupied with traffic this morning, I assume you’ve had plenty of time to mentally prepare for today's topic." He point against the diagram of the Male and Female Reproductive Systems on the board. "Explain the physiological process of the Menstrual Cycle, specifically the role of the Hypothalamic-Pituitary-Gonadal (HPG) axis. Which hormone triggers ovulation, and what happens to the ruptured follicle immediately after?" Everyone turned to look at me. I felt the weight of my hidden laptop in my bag the one containing the encrypted files I’d swiped last night. My brain was a mess of code and algorithms, and now he wanted me to talk about hormones. "I... I'm sorry, Sir," I stammered, my voice barely a whisper. "I wasn't able to review." sagot ko nanakayuko "You didn't review?" Drake repeated. The way he said it made my heart sink. He stepped closer, his polished shoes clicking against the floor. "Ms. Madrigal, as a scholar of this institution, you are held to a higher standard. Your tuition is paid for by people who expect excellence, not excuses about traffic." "The reproductive system," pagpapatuloy ni Drake habang naglalakad pabalik sa gitna continue to teach blah blah blah." "Class dismissed," maikling anunsyo ni Prof. Drake. Hindi man lang siya tumingin sa amin habang inaayos ang kanyang gamit sa harap. "Except for Ms. Madrigal. Follow me to my office. Now." Napatigil ang ilang kaklase ko at binalingan ako ng mapanghusgang tingin. Rinig ko ang bulungan nila bago sila tuluyang lumabas. "Patay... mukhang tatanggalan na ng scholarship." Sabi ng lalaking kung klasmeyt Huminga ako nang malalim at binitbit ang bag ko. Sumunod ako sa kanya sa hallway. Ang bawat hakbang ng sapatos niya ay tila tunog ng hatol sa akin. Pagdating sa tapat ng pintuan ng opisina niya, binuksan niya ito at pumasok. Papasok narin sana Ako ng sinara niya. Tsk kala mo kung sino. IN THE PROFESSOR'S OFFICE Pumasok ako at dahan-dahang isinara ang pinto. Ang loob ng opisina niya ay tulad niya malamig, organisado, at intimidateng. Puno ng makakapal na libro tungkol sa medisina ang mga shelf, at may mga anatomical models sa gilid. Umupo siya sa kanyang swivel chair at itinuro ang upuan sa harap ng desk niya. "Sit down, Ms. Madrigal." Umupo ako nang matuwid, pinipilit na huwag ipakita ang inis "I’ve looked into your records," simula niya habang binubuksan ang isang folder. "You have a spotless academic history. High marks in all subjects. A consistent top performer. Kaya hindi ko maintindihan kung bakit sa klase ko, para kang lutang. Being late is one thing, but being completely unprepared for a fundamental topic like the Reproductive System? That’s unacceptable for someone in your position." Sir. I promise it won't happen again," sagot ko, nakayuko pa rin. Inilabas niya ang isang pirasong papel at inilapag sa harap ko. "This is a formal warning. Isang pagkakamali pa, I will gonna failure you at I gonna make sure na mapaalis ka dito sa university. Unless you marry me. Natigilan ako. Halos hindi ako makahinga sa narinig ko. Dahan-dahan kong iniangat ang paningin ko sa kanya, naghahanap ng kahit anong senyales na nagbibiro lang siya. Pero seryoso ang kanyang mukha malamig at walang emosyon. "P-po?" nautal kong tanong. "Sir, hindi ko po naiintindihan. Bakit ako?" Isinara niya ang folder sa harap niya nang may pinalidad. "Huwag kang mag-isip nang kung ano-ano, Leslie. This is purely a business arrangement to satisfy my grandfather’s ridiculous demands. He wants me married, and to be honest, you're the most convenient choice." Tumingin siya sa akin mula ulo hanggang ilalim, at may dumaang saglit na pangungutya sa kanyang mga mata. "Besides, I know I'll never have to worry about falling in love with someone like you. It makes the contract much simpler."LESLIE POVHindi ko alam kung kailan eksaktong nagsimula ang lahat ng ito. Siguro noong binilhan niya ako ng napkin nang hindi nagrereklamo. Siguro noong nagdala siya ng cake sa kwarto ko. O baka noong mga pagkakataong tahimik lang siyang nandiyan kapag kailangan ko ng kasama. Hindi ko alam. Ang alam ko lang, habang tumatagal ay mas lalo akong nahihirapang itanggi ang nararamdaman ko.Nakaupo ako sa library ngunit wala ni isang salita sa librong hawak ko ang pumapasok sa isip ko. Ilang beses ko nang binasa ang parehong paragraph pero parang wala akong naiintindihan. Sa halip, mukha ni Drake ang paulit-ulit na lumilitaw sa utak ko. Nakakainis. Sobrang nakakainis."You're doing it again."Napakurap ako nang marinig ang boses ni William. Umupo siya sa tapat ko habang may hawak na dalawang canned coffee. Inilapag niya ang isa sa harapan ko bago ngumisi. At base sa ngiting iyon, alam kong aasarin na naman niya ako."What now?"Tanong ko habang nakasimangot."That face.""What face?""The P
WILLIAM POVTahimik akong nakasandal sa may corridor habang pinapanood sina Laria at Drake na magkasamang naglalakad palayo. Maraming estudyante ang dumadaan sa paligid ko pero parang wala akong naririnig. Nakafocus lang ang mga mata ko sa dalawang taong nasa dulo ng hallway. At habang pinagmamasdan sila, mas lalo kong napapatunayan ang isang bagay na matagal ko nang alam. Unti-unti nang nahuhulog si Laria kay Drake.Napabuntong-hininga ako at bahagyang napangiti. Nakakatawa dahil ako pa yata ang unang nakapansin nito. Hindi si Drake. Hindi si Laria. Kundi ako. Siguro dahil matagal ko na siyang kilala.Limang taon.Limang taon na kaming magkasama sa Pure Organization. Limang taon na rin kaming magkaibigan. Kaya alam ko kung paano siya ngumiti kapag masaya siya at kung paano siya ngumiti kapag nagpapanggap lang.Alam ko rin kung paano siya tumingin sa mga tao.At ang tingin niya kay Drake ay hindi na ordinaryo.Dati, kapag may lalaking lumalapit kay Laria, wala siyang pakialam. Kahit gw
LESLIE POVNapabuntong-hininga ako habang nakatitig sa chocolate cake na nasa loob ng paper bag. Hindi ko alam kung bakit pero mas lalo lang akong naguguluhan sa bawat mabait na ginagawa ni Drake. Ito rin ba ang parehong lalaking halos araw-araw akong inaasar sa classroom? Ito rin ba ang parehong professor na parang walang pakialam sa kahit sino? Dahil sa mga sandaling tulad nito, parang ibang tao ang nakikita ko sa kanya. At iyon ang dahilan kung bakit mas lalo akong nahihirapang iwasan siya.Kumuha ako ng maliit na kutsara at dahan-dahang kumuha ng isang subo. Agad na kumalat ang matamis na lasa sa bibig ko. Karaniwan ay sasaya na agad ako kapag may desserts sa harapan ko. Pero ngayon, iba ang dahilan kung bakit may ngiti sa labi ko. At nang mapagtanto ko iyon ay agad kong pinisil ang sarili kong pisngi."Nope."Umiling ako nang mabilis. Hindi ito maganda. Hindi talaga maganda. Isa akong spy na may misyon, hindi isang babaeng kinikilig dahil binilhan siya ng cake. Kailangan kong ayu
LESLIE POVHindi ko alam kung ano ang mas nakakainis ang katotohanang wala pa rin akong progress sa paghahanap ng vault o ang katotohanang simula noong gabing iyon ay hindi na mawala sa isip ko ang ngiti ni Drake. Tatlong araw na ang lumipas mula nang sabay kaming maglakad sa ilalim ng iisang payong. Tatlong araw na rin mula nang makita ko siyang ngumiti nang totoo. At sa loob ng tatlong araw na iyon, pakiramdam ko ay may mali sa akin. Dahil sa tuwing naaalala ko ang eksenang iyon, bigla na lang bumibilis ang tibok ng puso ko.Nakaupo ako sa loob ng classroom habang nakatingin sa notebook ko. Kunwari ay nagsusulat ako ng notes, pero ang totoo ay wala akong naiintindihan sa lecture. Ang laman ng isip ko ay hindi ang lesson. Kundi si Drake. Hindi ko alam kung bakit parang paulit-ulit bumabalik sa isip ko ang bawat maliit na bagay na ginawa niya nitong mga nakaraang araw."Okay, that's it," mahina kong bulong sa sarili ko. May problema na talaga ako. Hindi normal na ganito kadalas kong i
LESLIE POVTahimik akong naglalakad sa hallway ng Golden University habang yakap ang ilang libro na kakahiram ko lang mula sa library. Karaniwan ay maingay ang paligid dahil sa dami ng estudyante, ngunit ngayon ay parang wala akong naririnig. Masyado akong abala sa sarili kong iniisip. At gaya ng nakakainis na nakasanayan ko na, si Prof Drake na naman ang laman ng isip ko.Ilang linggo na rin mula nang magsimula ang Foundation Week. Dahil doon ay mas naging abala ang buong campus. Mas maraming events. Mas maraming tao. At mas maraming pagkakataon para mawala ako nang hindi napapansin. Pero kahit ganoon, wala pa rin akong progress sa paghahanap ng vault. Pakiramdam ko ay paikot-ikot lang ako sa parehong lugar habang ang oras ay patuloy na tumatakbo.Napabuntong-hininga ako habang pababa ng hagdan. Sa tuwing pakiramdam ko ay malapit na ako sa sagot, may kung anong humaharang sa akin. Minsan ay security. Minsan ay maling impormasyon. At kadalasan... ang lalaking naka-maskara. Para siyang
LESLIE POVNanatiling nakatayo si Prof Drake sa may pintuan habang ako naman ay nakaupo sa kama. Ilang segundo kaming walang imik habang hawak ko ang tasa ng tsaa. Hindi ko alam kung bakit pa siya narito kung tsaa lang naman ang sadya niya. At mukhang hindi rin niya alam kung bakit hindi pa siya umaalis."Why are you still here?"Napatingin siya sa akin."I live here."Agad akong napairap."You know what I mean."Bahagya siyang tumingin sa TV na nakabukas sa gilid ng kwarto. Sakto namang umiiyak ang bida habang hinahabol ang lalaking mahal niya sa gitna ng ulan. Napakunot-noo si Prof Drake habang pinagmamasdan iyon."Why is she crying?"Napakurap ako."What?""The girl."Tinuturo niya ang TV."Why is she crying?"I stared at him for a few seconds. Hindi ko alam kung seryoso ba siya o nang-aasar lang. Ngunit base sa mukha niya, mukhang seryoso talaga siya. At iyon ang mas nakakatawa."Because her boyfriend left her."Tumango siya nang mabagal."That's stupid."Agad akong napasimangot.
Let's go, baka malate ka pa sa class ng 'hubby' mo." biro niya habang sinasabayan ako sa paglalakad. Nagpatuloy kami sa paglalakad patungo sa classroom. Hindi ko mapigilang mapangiti at mahina ring tumawa dahil sa mga hirit ni William tungkol sa kung gaano kapangit ang pangit na persona nak kin. S
"What are you planning?" He question with angry expression. Malamig ang boses ni Drake habang bumabyahi kami sa madilim na kalsada pabalik sa apartment ko. Ang higpit ng hawak niya sa manibela, bakas ang tensyong hindi niya mailabas sa harap ng kaniyang lolo kanina. "Anong balak ko? Ako pa ang
"Arghhh!, Nung dumating yang lalaki sa buhay ko nahihirapan nako magfocus sa misyon nakin." Galit kung sabi habang naglalakad pa punta sa office ng leader namin sa organisasyon, it's Tito Jared ang cousin ni papa siya ang kumupkup saakin nung nawala si papa, pero may kapalit yung tulong niya that
"Arghhh!, Nung dumating yang lalaki sa buhay ko nahihirapan nako magfocus sa misyon nakin." Galit kung sabi habang naglalakad pa punta sa office ng leader namin sa organisasyon, it's Tito Jared ang cousin ni papa siya ang kumupkup saakin nung nawala si papa, pero may kapalit yung tulong niya that

![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





