Semua Bab Mr. Billionaire Professor And Her Ugly Student: Bab 1 - Bab 10

WARNING: This chapter contains suggestive themes and intense romantic situations. Reader discretion is advised. Intended for mature audiences only 🔞 When I woke up I could still feel the burning sensation crawling deep under my skin. Hindi ito simpleng init lang it was a hungry, demanding heat na tila gustong ubusin ang hininga ko. When I felt his strong arms sliding under my knees and back, my world tilted. He was carrying me like I was something fragile, something precious. The scent of his expensive woodsy cologne filled my senses, making my head spin even more. Bawat galaw niya, bawat pagdait ng dibdib ko sa matitigas niyang braso, parang may kuryenteng dumadaloy sa akin. The drugs were definitely taking over, turning my hesitation into a wild, uncontrollable need. Dahan-dahan niya akong inilapag sa malambot na kama m. The silk sheets felt cool against my skin, but it wasn’t enough to put out the fire. Bago pa man siya makatayo at makalayo, my hands moved on their own. I rea

Pagkauwi ko, dumiiretso agad ako sa banyo para mag shower, umaasang mahuhugasan ng malamig na tubig ang gulo sa isip ko. Pero kahit anong gawin ko, bumabalik pa rin ang alaala ng nangyari kanina. Papaano na ako nito makakapag-focus sa misyon ko kung sa Golden University na rin siya magtuturo? Argh!" Sumulyap ako sa alarm clock na nasa tabi ng kama ko 1:00 PM. Ito na ang hudyat. Oras na para kumilos. Habang ang ibang estudyante sa dorm ay mahimbing nang natutulog. Mabilis akong lumapit sa cabinet ko at kinuha ang aking tactical gear. Isang all-black na outfit na sapat para lumitaw ang pagiging maliksi ko pero sapat din para lamunin ako ng dilim. Isinuot ko ang aking maskara at muling sinuri ang gamit ko. Kailangan kong mahanap ang underground na may vault na yon. Ilang gabi ko na itong sinusuyod, pero tila ba sadyang mapaglaro ang Golden University. Napakalawak ng lugar at masyadong maraming pasikot sikot. Hanggang ngayon, nananatili pa ring misteryo kung nasaan ang eksaktong lo

"Arghhh!, Nung dumating yang lalaki sa buhay ko nahihirapan nako magfocus sa misyon nakin." Galit kung sabi habang naglalakad pa punta sa office ng leader namin sa organisasyon, it's Tito Jared ang cousin ni papa siya ang kumupkup saakin nung nawala si papa, pero may kapalit yung tulong niya that I should work for his organization at tutulongan niya ako mahanap ang gumawa ng aksidente ng dahilan kung bakit namatay ang ama nakin at ang dahilan ng pagkawala ng ilang memorya nakin. Nung makarating na ko sa office niya agad ko itong binuksan "Oh Laria you didn't inform me na pupunta ka diito how's the mission going?" he said habang may pinirpermahang papeles. "I'll quit, give me another job, not this one." I said with a calm voice. "Then give me a reason to approve your request? I know you're not that easy to give up." Tugon niya saakin. "How am I supposed to do that mission when there is someone who want to marry me?" I said with an angry expression. "Just accept his prop

Pagkarating ko sa apartment, diritso agad ako sa banyo to take a shower. Hindi naman basta² nabubura ang Makeup ko because it’s waterproof. When I opened my closet, agad bumungad sa akin the dress that reminded me of that night. Ang gabing nangyari ang one-night stand na yun. I grabbed a pair of scissors and didn't hesitate to cut it into pieces. I’ll make sure na mabubulok kayo sa impyerno, Ryu family. Isasama ko pati ang lahat ng mga kasabwat niyo na pumatay sa tatay ko. I wore a long black skirt and a rainbow sweater para magmukha pa ring nerdy and ugly. Honestly, sometimes I just want to be normal yung walang fake wig, walang fake pimples, and no more ugly clothes. Pero titiisin ko to for my father sake. Sometimes we really need to be uncomfortable in order to get what we want. "Wow, nakuha pa talagang mag quote ni anteh!" singit ng magandang Author. "Pvke mo? Mag sulat ka na lang diyan, seryoso yung tao eh." sagot ko sa kaniya. Nang biglang magvibrate ang cellphone ko.

"What are you planning?" He question with angry expression. Malamig ang boses ni Drake habang bumabyahi kami sa madilim na kalsada pabalik sa apartment ko. Ang higpit ng hawak niya sa manibela, bakas ang tensyong hindi niya mailabas sa harap ng kaniyang lolo kanina. "Anong balak ko? Ako pa ang tinatanong mo, Drake?" hinarap ko siya, tinanggal ko ang makapal na salamin na kanina pa nakakangalay sa ilong ko. "Ang lolo mo ang nag decide na patirahin ako sa mansyon. It was his decision, not mine." "But you said yes!" Bigla niyang itinigil ang sasakyan sa gilid ng kalsada at hinarap ako. Ang mga mata niya ay puno ng pagdududa. "You could have made an excuse. Hindi mo kilala si lolo Leslie. He doesn't invite people to stay because he likes them. He does it to control them. At sa sandaling tumapak ka sa mansyong yan, hindi ka na makakalabas nang buhay kapag nalaman niyang niloloko natin siya." " Natawa ako nang bahagyaisang mapait na tawa. "Niloloko natin? O baka takot ka lang na mab