Chapter 3

Isang hapon, habang nasa sala si Nicole ng mga Martinez, dumating si Christopher mula sa opisina.

“Hi, Nicole. Where's Selena?”

“May meeting siya. Pabalik na din daw siya in a bit.”

Tumango ang lalaki.

“Have you eaten?”

“Not yet.”

“Let's get something to eat. May pagkain sa kusina, sabay na tayo kumain.”

Hindi niya alam kung bakit napangiti siya.

“Sure.”

Habang kumakain sila, madami na sila napagusapan, ang trabaho, ang mga plano ni Selena, at ang mga bagay na gusto nitong gawin kapag nagkaroon na sila ng anak.

“She's been looking forward to this for a long time,” sabi ni Christopher.

“I know.”

“Sometimes sobrang naguiguilty ako.”

Napatingin si Nicole.

“Why?”

“Because I know how much she blames herself. Lagi ko sinasabi sa kanya na Wala siyang kasalanan at okay lang sa akin kung hindi kami magkaanak.”

Napayuko si Nicole.

“Ang swerte talaga ng kaibigan ko sa'yo, Chris.”

Ngumiti nang bahagya si Christopher.

“And I'm also lucky to have her.”

Parang may kumurot sa puso ni Nicole. Muli na naman niyang narinig ang katotohanang ayaw niyang tanggapin.

Mahal ni Christopher si Selena. At kahit gaano siya kalapit sa lalaki, hindi niya maaaring burahin ang katotohanang iyon. Ngunit hindi iyon ang makakapagpapigil sa binabalak niya. Sa halip, lalo niyang pinanghawakan ang pag-asang balang araw ay magbabago ang lahat.

Makalipas ang ilang araw, dumating ang resulta ng unang pagtatangka.

Negatibo.

Nang malaman iyon ni Selena, ilang segundo siyang hindi nagsalita. Nasa kanilang mansyon silang tatlo nang sabihin ng doktor ang resulta sa telepono.

“I'm sorry,” mahinang sabi ni Nicole.

Ngunit agad siyang niyakap ni Selena.

“It's okay. Hindi natin kontrolado ang lahat.”

Napaluha si Selena. Hindi dahil sinisisi niya si Nicole. Kundi dahil sa unang pagkakataon, naramdaman niyang maaaring mas mahirap ang prosesong ito kaysa sa inaasahan niya.

Nang gabing iyon, nadatnan siya ni Christopher sa silid-aklatan. Nakaupo siya sa sofa, hawak ang isang lumang album ng kanilang kasal.

“Love?”

Mabilis niyang isinara ang album.

“Hey.”

Umupo si Christopher sa tabi niya.

“Are you okay?”

Tumango siya, ngunit hindi niya mapigilan ang mga luha.

“I'm sorry, Chris.”

Kumunot ang noo ng lalaki.

“For what?”

“Because I can't give you a child.”

Agad siyang niyakap ni Christopher.

“Don't ever apologize for that.”

“Pero gusto mo ring maging ama, diba?”

“Yes, I do. But I want to be a father with you and not with someone else, ilang beses ko ba na sasabihin sa’yo yan, Love.”

Napahigpit ang yakap ni Selena.

“Promise me you won't leave me.”

Napahinto si Christopher. Pagkatapos, hinawakan niya ang mukha ng asawa.

“I'm not going anywhere, at never kitang iiwan.”

Naniwala si Selena. Dahil tatlong taon niyang nakita ang pagmamahal nito. Hindi niya alam na sa kabilang panig ng bahay, tahimik na nakaupo si Nicole habang nakatingin sa cellphone niya.

May litrato si Christopher na kakakuha lamang niya noong hapunan nila. Hindi niya alam kung bakit niya iyon kinunan. Ang alam lamang niya, gusto niyang magkaroon ng alaala sa bawat pagkakataong kasama niya ang lalaki. At habang nakatingin sa litrato, tumunog ang kanyang cellphone, may mensaheng dumating mula sa hindi kilalang numero.

[Unknown: Hindi mo ba naisip na kapag nabuntis ka, mawawala rin sa iyo ang pagkakataong manatili sa tabi niya?]

Nanlamig ang mga kamay ni Nicole. Ilang segundo siyang nakatitig sa mensahe bago niya ito binura. Hindi niya alam kung sino ang nagpadala ngunit tama naman ang sinabi nito.

Kapag nabuntis siya, magsisimula na ang countdown. Siyam na buwan lang iyon at pagkatapos, kailangan na niyang lumayo. At kung walang magbabago sa panahong iyon, tuluyan na niyang mawawala si Christopher.

Kaya sa gabing iyon, binuksan niya ang kanyang drawer. Kinuha niya ulit ang maliit na lalagyan ng pills. At muli, ininom niya ang nakasanayan niyang gamot.

Hindi pa siya handang mawala si Christopher at ayaw niya sayangin ang pagkakataon na mapalapit dito.

Lumipas ang ilang linggo bago sila nagkaroon ng pagkakataong subukan muli.

Sa ikalawang pagkakataon, mas maingat si Selena. Nagbawas siya ng mga gawain upang makasama si Nicole sa mga konsultasyon. Naghanap siya ng mga impormasyong makatutulong sa kanilang proseso at sinigurong hindi napapabayaan ang kalusugan ng kaibigan.

Ganun din si Christopher. Maya’t maya ang pangungumusta nito kay Nicole at mas naging madalas ang kanilang paguusap. Minsan ay pinapadalhan din ni Chris ng pagkain si Nicole at dumadalaw ito sa bahay masiguro lamang na okay lang ito. Ngunit sa kabila ng lahat ng iyon, hindi pa rin nagtagumpay ang pagtatangka.

Muli silang nabigo.

Sa pagkakataong iyon, hindi na umiyak si Selena sa harap ni Nicole. Ngumiti lamang siya at sinabing magpapahinga muna sila bago magdesisyon sa susunod na hakbang.

Ngunit nang makauwi siya, nagkulong siya sa kanilang silid. Nakita siya ni Christopher na nakaupo sa sahig, hawak ang isang maliit na pares ng medyas na binili niya ilang buwan na ang nakalipas.

“Selena…”

Hindi siya agad sumagot.

“Love, look at me.”

Dahan-dahan siyang tumingin sa asawa.

“Paano kung hindi talaga ako maging ina?”

Napaluhod si Christopher sa harap niya.

“Then we'll find another way to build our family, we can adopt.”

“Paano kung hindi ko kayang ibigay sa iyo ang gusto mo?”

Hinawakan nito ang kanyang mga kamay.

“Then I'll remind you that you're already enough.”

Napaiyak si Selena.

Sa kabilang banda, habang pinagmamasdan sila ni Nicole mula sa may pintuan, may isang damdaming hindi na niya kayang itago.

Inggit at selos.

Hindi dahil sa yaman ni Selena, hindi dahil sa marangyang buhay nito kundi dahil sa paraan ng pagtingin ni Christopher sa kanyang asawa. Ganoon din niya gustong tingnan siya ng lalaki at mahalin. At sa gabing iyon, gumawa siya ng isang desisyong hindi na niya kayang bawiin.

Sa ikatlong pagtatangka, hindi na niya iinumin ang kanyang contraceptive pills.

Hindi niya alam kung gaano katagal bago siya mabuntis at hindi niya alam kung ano ang mangyayari kapag nalaman ni Selena ang lahat.

Ngunit may isang bagay siyang alam. Kung gusto niyang magkaroon ng pagkakataon sa lalaking minamahal niya, kailangan niyang tumigil sa paghihintay.

At sa unang pagkakataon, hindi na lamang ang kanyang puso ang handang magsinungaling pati na din ang kanyang mga kilos.

Hindi alam ni Nicole na habang itinatago niya ang kanyang lihim, may isang taong nakamasid sa kanya mula sa labas ng bahay. Isang taong may alam sa kanyang ginagawa. At isang taong naghihintay lamang ng tamang panahon upang ibunyag ang katotohanan.