Chapter 2

Sa Mansyon.

Nasa silid-aklatan si Christopher nang dumating si Selena. Nakasuot ito ng puting polo at itim na pantalon, habang abala sa pagbabasa ng ilang dokumento tungkol sa kanilang negosyo.

“Love?”

Agad itong tumingin sa kanya.

“Hey. How was your day, Love?”

Umupo si Selena sa tabi nito.

“We need to talk.”

Ibinaba ni Christopher ang mga dokumento.

“I'm listening.”

Huminga siya nang malalim.

“I talked to Nicole about surrogacy.”

Hindi agad sumagot ang lalaki. Alam nitong ilang buwan nang pinag-iisipan ni Selena ang posibilidad na iyon, ngunit alam din niyang hindi madali para sa asawa ang desisyon.

“So ano, pumayag ba siya?”

“Hindi pa final ang lahat. Kailangan pa naming dumaan sa medical evaluations at legal consultations. Pero pinag-iisipan niya.”

“Bakit naman siya ang napili mo?”

“Because I trust her.”

Tahimik na pinagmasdan ni Christopher ang asawa.

“Selena, gusto kong malaman mo na hindi mo kailangang gawin ito para lang mapasaya ako. Tanggap ko na ang lahat. Okay lang ako kahit hindi tayo magkaanak or why not consider na magampon na lang tayo”

Naramdaman niyang namuo ang luha sa kanyang mga mata.

“Hindi ko ito ginagawa dahil natatakot akong iwan mo ako.”

“Then why, what’s the reason?”

“Dahil gusto kong magkaroon tayo ng pamilya. Gusto kong maranasan nating pareho ang maging magulang.”

Hinawakan ni Christopher ang kanyang kamay.

“I want that too. But not at the cost of your happiness.”

Napaluha si Selena.

“Hindi ko alam kung ano pa ang dapat kong gawin, Chris.”

Niyakap siya ng asawa.

“Let’s figure it out together, pagisipan muna natin mabuti. Huwag tayong magmadali.”

Sa sandaling iyon, naniwala si Selena na kahit ano pa ang mangyari, malalampasan nila ang lahat basta magkasama sila.

Hindi niya alam na sa kabilang panig ng lungsod, tinatanggap na ni Nicole ang isang pagkakataong maaaring tuluyang magwasak sa kanilang pagsasama.

Kinagabihan, nagpadala si Nicole ng mensahe.

[Pumapayag na ako, Selena. Gagawin ko ito para sa iyo.]

Napaluha si Selena sa tuwa at agad niya itong tinawagan.

“Nicole! Thank you! Hindi mo alam kung gaano ito kahalaga sa akin! Sobrang napasaya mo ako.”

Ngumiti si Nicole habang nakatingin sa salamin.

“Alam ko, Selena.”

Ngunit hindi niya sinabi ang tunay na dahilan. Hindi niya sinabi na sa unang pagkakataon sa loob ng ilang taon, naramdaman niyang may pag-asa pa siyang makuha ang lalaking matagal na niyang minamahal. At hindi niya sinabi na handa siyang magsinungaling upang manatili sa tabi nito.

Tatlong araw matapos tanggapin ni Nicole ang alok ni Selena, nagsimula ang paghahanda para sa kanilang kasunduan. Hindi nila ito basta isinagawa nang walang plano.

Kumonsulta sila sa isang fertility specialist upang talakayin ang kanilang mga pagpipilian, ang kalusugan ni Nicole, at ang mga posibleng panganib ng pagbubuntis. Ipinaliwanag din sa kanila na kailangang malinaw ang kanilang mga karapatan at responsibilidad bago sila magpatuloy.

Sa kabila nito, may isang desisyong hindi nila alam na ginagawa ni Nicole. Palihim siyang umiinom ng contraceptive pills para hindi siya agad mabuntis dahil and totoo ay may iba pa siyang pinaplano. Sa ngayon, ang mahalaga ay manatili siya sa tabi ni Christopher.

“Everything looks good so far,” paliwanag ng doktor matapos ang unang serye ng mga pagsusuri. “Kailangan pa rin nating tiyakin na angkop ang napiling paraan para sa inyong sitwasyon. Dapat malinaw ang lahat bago tayo magpatuloy.”

Tumango si Selena.

“Whatever is safest for Nicole and the baby.”

Napatingin si Nicole sa kaibigan. Maging sa pagkakataong ito, inuuna pa rin ni Selena ang kanyang kapakanan.

Hindi nito tinatanong kung magkano ang magiging gastos. Hindi nito iniisip kung gaano katagal ang proseso. Ang iniisip lamang nito ay kung paano magkakaroon ng pagkakataong maging ina. At sa kabila ng lahat, hindi pa rin niya magawang sabihin ang totoo.

Pagkatapos ng konsultasyon, sabay silang lumabas ng klinika.

“Are you hungry?” tanong ni Selena.

“Medyo.”

“Let's eat. May alam akong restaurant malapit dito.”

Ngumiti si Nicole.

“Sure.”

Habang naglalakad sila patungo sa parking area, napansin ni Nicole na may isang itim na sasakyang nakaparada sa kabilang panig ng kalsada. May lalaking nakatayo sa tabi nito, hawak ang cellphone. Nang magtagpo ang kanilang mga mata, mabilis itong umiwas ng tingin.

Hindi niya iyon pinansin, inisip niya na marahil ay nagkataon lamang ngunit nang makarating sila sa restaurant, nakatanggap siya ng mensahe mula sa isang hindi kilalang numero.

[Unknown: Sigurado ka bang gusto mong ituloy ang planong iyan?]

Napakunot ang noo niya at agad siyang sumagot.

[Sino ito?]

Wala siyang reply na natanggap kaya makalipas ang ilang minuto ibinalik niya ang cellphone sa bag. Hindi niya gustong masira ang araw na iyon dahil lamang sa isang estrangherong gustong manggulo.

Ngunit hindi niya alam na ang mensaheng iyon ang unang babala sa isang lihim na mas malaki kaysa sa kanyang sariling pagtataksil.

Dumating ang araw ng unang pagtatangka nila. Sa kanilang napag-usapang arrangement, natural conception ang napiling paraan, matapos ang mga konsultasyon at pagsusuri.

Hindi naging madali para kay Selena ang tanggapin iyon. Ngunit sa kanyang kagustuhang magkaroon ng anak, pinili niyang magtiwala sa prosesong napagkasunduan nila.

Bago magsimula, kinausap niya muli si Nicole.

“Are you sure about this?”

Tumango ang kaibigan.

“Yes.”

“Kung hindi ka komportable, pwede pa tayong maghanap ng ibang paraan, pwede ka pang umatras.”

“Selena, pumayag na ako. Para sa inyo ng asawa mo, gagawin ko ito. Gusto ko maging masaya ka.”

Hinawakan ni Selena ang kanyang mga kamay.

“Hindi ko gustong maramdaman mong obligado ka dahil sa pera. Kaibigan kita at mahal kita.”

Napalunok si Nicole.

“Alam ko.”

“Promise me something.”

“Ano?”

“Kung may maramdaman kang hindi maganda, sabihin mo agad sa akin. Huwag mong itago. Hindi mas mahalaga sa akin ang pagbubuntis kaysa sa kalusugan mo.”

Tumango si Nicole.

“Promise.”

Ngunit sa loob-loob niya, may isang bagay na hindi niya kayang ipangako. Hindi niya kayang ipangakong hindi siya magkakaroon ng lihim. Hindi niya kayang ipangakong hindi niya susubukang agawin ang lalaking matagal na niyang minamahal. At lalong hindi niya kayang ipangakong mananatili lamang siyang surrogate.

Lumipas ang unang pagtry nila sa proseso.

Sa mga sumunod na araw, naging abala si Selena sa pag-aalaga kay Nicole. Araw-araw niya itong kinukumusta. Minsan ay nagpapadala siya ng pagkain sa condominium nito. Minsan naman ay siya mismo ang bumibisita upang tiyaking maayos ang kalagayan ng kaibigan.

Si Christopher ay Hindi nadin maiwasang ang hindi magalala. Kapag may pagkakataon, tinatawagan niya din si Nicole at tinatanong kung maayos ang pakiramdam nito.

Sa una, ordinaryong kabaitan lamang ang ipinapakita niya. Ngunit para kay Nicole, bawat maliit na atensiyon ay nagiging mahalaga sa kanya.