本棚
検索
ホーム / Romance / My Billion-Dollar Semester / Chapter 20

共有

Chapter 20

作者: purplepink
last update 最終更新日: 2026-01-03 11:15:44

Nanatili kami sa ganoong posisyon na parang mga estatwang nakalimutang igalaw ng panahon. Walang salita ang lumalabas sa aming mga labi, at ang tanging musika sa pagitan namin ay ang mabibigat na hininga na nagtatagpo’t nagbabanggaan sa hangin. It’s giving me a chill feeling. Para kaming dalawang ilog na magkalapit ngunit hindi naman magtatagpo, nagdadala ng sariling agos na pilit na pinipigil ang pag-ulan ng damdamin.

Hindi ako nangangamba na may makakita sa amin ni Kael. They already know the score between us. Kaya hindi na sa kanila magiging big deal iyon na makita kaming dalawa na magkasama. Mas lalong hindi ako natatakot kay Veronique kapag nakarating sa kaniya ang nangyari. Ang inaalala ko lang ay ang tibok ng dibdib ko na sa sobrang lakas nito ay para itong tambol sa gitna ng katahimikan. Baka marinig niya, baka mabunyag ang lihim na kaba na pilit kong ikinukubli.

Sabihin na nating wala akong pagtingin kay Kael, ngunit iba pa rin ang pakiramdam kapag naroon siya. Para bang ang
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • My Billion-Dollar Semester   Chapter 24

    Hindi ko alam kung paano kakausapin sina dad; kinakabahan ako at nag-aalala. Oo nga’t ang sama ni Evone sa akin, pero hindi ko gugustuhin na malagay sa panganib ang buhay niya. Kapatid ko pa rin siya, nananalaytay sa ugat namin ang dugo ni dad. Kaya kahit sobrang sama ng kapatid ko, may parte sa akin na nasasaktan ako.Hindi ko sinasadya na mapahamak siya. Hindi ko ginusto na mahulog siya sa hagdan. Kung maibabalik ko lang ang oras ay hindi na sana ako lumabas ng classroom; sana hindi na lang ako nanlaban at hinayaan siya sa pang-aaway sa akin, wala sana siya ngayon sa emergency room. Hindi biro ang sinapit niya; nabagok ang ulo niya, at dahil iyon sa pagkakahulog niya sa hagdan.Dad will kill me. Baka this time, itatakwil na niya ako bilang anak niya. Oo, masakit dahil mas pinapaboran niya ang pangalawang pamilya niya, pero mas masakit kapag pinutol na niya ang relasyon namin bilang mag-ama. Siya na lang ang mayroon ako magmula nang mawala si mama. Kapag itinakwil ako ng sarili kong

  • My Billion-Dollar Semester   Chapter 23

    ‘Good morning, Aunt Sparkle!’Napangiti ako sa natanggap na message. Umagang-umaga pero ito agad ang bumungad sa akin. Pinanindigan na talaga ng batang iyon na aunt sparkle ang itawag sa akin. Tinanong ko siya kung bakit iyon ang tinawag niya sa akin. Ang sagot niya lang ay simple, dahil kumikinang daw ako sa paningin niya. Nakakatuwa ang batang ‘yon at ang cute pa niya. Alam na niya kung paano mambola. Siguro tinuturuan ‘yon ng tatay niya kaya gano’n.Matapos ko siyang tulungan kahapon, nag-usap pa kami saglit. Panay siya tanong sa akin na kinagigiliwan ko namang sagutin. Base sa nalaman ko, apo siya ng mayamang negosyante, pero hindi niya nabanggit kung sino. Ang tanging nasabi niya lang ay ang tawag niya sa lolo niya. Nalaman ko rin ang pangalan niya, Inigo. Bago siya umalis ay hiningi niya ang number ko at Facebook account. Kaya ngayon, name-message na niya ako. “Grabe ‘tong si Inigo, adult ang galawan. Six years old pa lang ‘yan siya ha, pero kung makaasta parang gurang,” bulong

  • My Billion-Dollar Semester   Chapter 22

    “So, pinuntahan ka lang ni Mr. Kael para asarin ka? Iba rin tama no’n ah, inaasar ka na,” wika ni Saffie matapos kung ikuwento sa kaniya ang nangyari kanina sa labas ng gate nila. Tinatawanan nga niya ako habang kinukuwento ko sa kaniya iyon. Napapatingin sa gawi namin ang ibang estudyante na nakakasalubong namin dahil sa tawa niya na malutong at may halong gigil.Gusto kong takpan ang bibig niya pero lumalayo siya sa akin, kaya hinahayaan ko na lang si Saffie na pagtawanan ako. Mabilis na narating namin ang classroom at kaagad na umupo sa mga upuan. Kakaunti pa lang kami rito kasi maaga pa. May kaniya-kaniyang mundo ang mga classmate namin kaya hindi na namin sila pinansin pa. “Ay best, kailan tayo pupunta sa Zobellian Cooperatives? Next week na ‘yong pasahan no’n, ‘di ba?” pag-iiba ni Saffie ng topic. At muntik ko na ngang makalimutan na may term paper nga pala kaming requirements sa subject ni Veronique.Nilibot ko ng tingin ang classroom at nakita ang mga members ko maliban kay Du

  • My Billion-Dollar Semester   Chapter 21

    Iminulat ko ang aking mga mata at tumambad sa akin ang payapang paligid; mga halamang sumasayaw sa malamig na ihip ng hangin na parang mga kaluluwang naghahanap ng sariling himig, samantalang ang mga puno’y nakatindig na wari’y mga matandang tagapagbantay ng panahon, at ang mga bulaklak ay marahang nagbubukas na tila mga ngiti sa umaga. Sa katamtamang sikat ng araw, ang lahat ay nagiging isang awit ng kalikasan–isang paalala na kahit sa katahimikan, may musika ang buhay.Hindi ko alam kung paano ako napunta sa magandang lugar na ito. Pero alam kong panaginip lang lahat. Himala yata at matino ang panaginip ko ngayon. Hindi tulad ng nakasanayan ko na pagmumukha nina Inez ang nagpapainis sa akin at palaging humahantong sa pagpapahirap sa akin. Dahil na rin siguro sa environment ko, na ngayon ay peaceful na at tahimik kaya hindi na sila sumasagi sa panaginip ko.Ibinuka ko ang aking mga braso habang dinadama ang sariwang hangin at ang bango ng paligid. Walang polusyon na malalanghap kaya

  • My Billion-Dollar Semester   Chapter 20

    Nanatili kami sa ganoong posisyon na parang mga estatwang nakalimutang igalaw ng panahon. Walang salita ang lumalabas sa aming mga labi, at ang tanging musika sa pagitan namin ay ang mabibigat na hininga na nagtatagpo’t nagbabanggaan sa hangin. It’s giving me a chill feeling. Para kaming dalawang ilog na magkalapit ngunit hindi naman magtatagpo, nagdadala ng sariling agos na pilit na pinipigil ang pag-ulan ng damdamin.Hindi ako nangangamba na may makakita sa amin ni Kael. They already know the score between us. Kaya hindi na sa kanila magiging big deal iyon na makita kaming dalawa na magkasama. Mas lalong hindi ako natatakot kay Veronique kapag nakarating sa kaniya ang nangyari. Ang inaalala ko lang ay ang tibok ng dibdib ko na sa sobrang lakas nito ay para itong tambol sa gitna ng katahimikan. Baka marinig niya, baka mabunyag ang lihim na kaba na pilit kong ikinukubli.Sabihin na nating wala akong pagtingin kay Kael, ngunit iba pa rin ang pakiramdam kapag naroon siya. Para bang ang

  • My Billion-Dollar Semester   Chapter 19

    Matapos naming mag-usap ni Troy ay pinabalik ko na siya kaagad sa party at baka sumabog na naman ang tangke ‘pag hindi pa siya nakakabalik doon. Nag-iisa na lang ako ngayon dito sa lagoon. Hindi ko na inisip pa si Kael. I don’t care kung magalit siya ‘pag hindi niya ako naabutan sa meeting place namin. May kasalanan din siya kung bakit ako umiyak ngayon. Dapat inalam niya muna kung walang event sa lugar na ‘yon. Tapos wala pa siya. Siya ang nagyaya pero siya ang wala. Nagpapatawa ba siya?“Hey, nandito ka lang pala.” Great. Dumating din ang late comer. Bakit pa siya dumating? Ayoko ng kausap ngayon.Hindi ko siya sinagot at nanatiling tahimik. Tinuon ko ang atensyon ko sa lagoon na maliwanag ngayon kahit gabi. Mayroon kasi itong light kaya kitang-kita ang mga isdang nagsisilanguyan. Nakakawili silang panoorin. Sana ganito na lang ang life, chill lang.“What happened?” tanong niya kaya nagpanting ang tenga ko. Seriously? Gusto niyang malaman?“Ay dapat nandito ka kanina para nakita mo.

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status