LOGIN“Ano best, napili ka ba?” bungad na tanong sa’kin ni Saffie, kakauwi ko lang sa bahay nila, at siya agad ang hinanap ko para ibalita ang nangyari sa Alera quarters.
Hanggang ngayon naiisip ko pa rin ang mga ikinikilos ni Miss Rodrigo, lalo lang niyang pinapatunayan sa’kin na siya ang tinutukoy niyang ex-lover ni Kael.
Anong gusto niyang palabasin? Halata namang wala nang amor sa kaniya ‘yong lalaki.
Bakit pa kasi sila naghiwalay? At bakit kasi masyadong nangingialam ang pamilya ni Kael sa lovelife niya?
“Best, natulala ka na riyan. Okay ka lang?” tanong ni Saffie at nag-snap pa sa mukha ko.
Napakurap ako ng mga mata at umiling para mawala sa isipan ko ang mga naisip ko.
Bakit ba kasi iniisip ko ang tungkol sa kanila? Wala naman akong pakialam do’n dahil allowance at tuition ang top priority ko.
“Best, hindi ka maniniwala sa nangyari,” sabi ko para hindi mag-isip ng kung ano-ano si Saffie.
“Ano?”
“Kilala mo ‘yong new instructor sa educ diba?” tanong ko at nilapag sa mesa ang bag, bago tumabi kay Saffie sa kama.
“Si Miss Rodrigo?”
“Pumunta siya ng Alera quarters kanina.”
“Anong tea naman tungkol sa kaniya?” tanong ni Saffie, na halatang curious sa ibabalita ko.
“Parang kilala ko na kung sino ang ex-full scholar ni Kael.”
“Si Miss Rodrigo?”
“Tumpak! At alam mo kanina, parang threatened siya na may bagong full scholar si Mr. Funder, nagseselos siya best!”
“Interesting,” sabi ni Saffie at tumawa nang malakas.
Ako naman ang naging clueless sa sinabi niya. Interesting na siya sa lagay na ‘yon?
“Ngayon na nasa Valerio ang ex niya, sure akong may war na magaganap,” tumingin siya sa’kin na parang binabalaan ako, “hindi nga lang maingay.”
“Ewan ko sa’yo, Saffie,” kumunot ang noo ko at nag-isip-isip kong tama ba na tinanggap ko ‘yong kontrata.
Hindi naman siguro ako aawayin ni Miss Rodrigo. Alam niyang allowance ang puntirya ko, hindi ang cold hearted na super strict na Kael na ‘yon.
“Oh, masyado nang malalim ang iniisip mo diyan. Tara labas tayo.”
—
“Hindi ko maintindihan ‘yang Alera, Calla,” sabi niya sabay s****p sa straw ng chocolate drink niya, pagkatapos ay nilunok kaagad, “naghanap sila ng full scholar in public ha at alam ng ilan na for fake dating lang iyon. Tapos, gusto ni Mr. Kael na itago ang contract niyo? At ayaw niyang malaman ng public na fake couple kayo?”
“Kaya siguro naging rumor na lang ang tungkol diyan,” sabi ko at s******p sa straw ng iniinom kong iced coffee boba.
“Kaya kailangan mong mag-ingat dahil kapag nabuking kayo, ikaw ang maiipit.”
“Sino ba ang nag-apply sa’kin dito?”
“Sorry na. Hindi ko naman inakalang pipiliin ka.”
“Wala na tayong magagawa, nandiyan na ‘yan. 7 months lang naman ‘yon,” sabi ko at napatingin sa isang coffee shop, at sa loob ay nakita ko ang pamilyar na mukha ng dalawang tao na kilala ko.
Mukhang may pinag-uusapan sila na mahalaga, pero seryoso lang si Kael, samantalang si Miss Rodrigo ay panay salita.
“Best, anong tinitingin mo diyan?”
“Ang sagot sa mga tanong ko.”
Naglakad ako papalapit ng coffee shop, pumuwesto sa tanim na naka-display sa labas, at sumilip sa bintana.
“Eh, kung pumasok kaya tayo, ano?” sabay hila sa’kin papasok ng coffee shop.
Umayos naman ako para hindi kami mapansin nina Kael. Pumuwesto kami sa likod nila nang hindi nila napapansin. Pero hindi ko marinig ang pinag-uusapan nila.
“Good evening, ma’am. May I have your order po?”
“Siya, siya mag-o-order,” sabi ko nang hindi inaalis ang tingin kina Kael.
“Anong ako? Ikaw kaya ang may gusto na pumunta rito,” sagot ni Saffie.
“Ha? Sino ba ang nanghila sa’kin papasok dito?” saad ko naman at tiningnan si Saffie ng ‘sumabay-ka-sa’kin’ look.
Mukhang nakuha naman niya ang gusto kong iparating kaya napilitan si Saffie na umorder kahit naka-order na kami kanina.
“Pahamak ka talaga!” mahina niyang bulong, nginisian ko na lang siya at binalik ang tingin kina Kael, pero wala na sila sa puwesto nila.
“Saffie kasi umalis na tuloy.”
Matapos mag-order ni Saffie ay umalis rin ang waiter. Pero hindi ko na nahanap pa sina Kael at Miss Rodrigo.
“Bayaran mo na, alis na tayo,” sabi ko at tumingin sa bintana, nagbabakasakaling makita ko si Kael.
“Ano? Nang hindi ko manlang naiinom ‘yong chocolate ko?”
“Sige, ikaw na bahala diyan. Alis na ako,” sabi ko at nagmadaling umalis para hanapin si Kael.
Malakas talaga ang kutob ko na may something nga sila. At baka nagkita sila kasi gusto ni Miss Rodrigo na magkabalikan sila!
“Saan na kasi ang lalaking ‘yon.”
“Looking for me?” tanong ng pamilyar na boses na kaagad kong nilingon.
Tumambad sa akin ang blangko niyang mukha at malalamig na titig. Parang nagsitayuan ang mga balahibo ko.
“Asa ka. Hinahanap ko bestfriend ko ‘no,” sabi ko at tumingin sa ibang direksyon.
“You just left her, remember?”
Napakagat ako ng labi dahil ‘di alam ang sasabihin. Alam niyang sinusundan ko siya. Baka isipin niyang secret admirer niya ako at inii-stalk ko siya.
“Hindi kaya,” sabi ko at kunwaring nakita ko si Saffie, “There she is. Maiwan na kita, Mr. Kael.”
Pero, nakakaisang hakbang pa lang ako nang hawakan niya ang braso ko at hinila ako paharap sa kaniya. Nakita ko na naman ang malamig niyang mga mata na nagpakaba sa’kin.
“You’re not going anywhere, love,” malamig niyang sabi sabay higit sa’kin papalapit, “may gagawin tayo.”
Napalunok ako ng wala sa oras, pero parang natuyo ang lalamunan ko. Hindi ko alam kong saan ibabaling ang mga mata ko. Sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko, na parang nagpa-panic sa nangyayari.
“Teka nga,” sabi ko at tinulak siya nang malakas, “anong love pinagsasasabi mo? Adik ka ba?”
Wala siyang reaksyon sa ginawa ko kaya lalo akong kinabahan.
Anong gagawin niya sa’kin?!
“You’ve signed the contract, Calla,” sabi ni Kael sabay tingin sa kamay nitong pinaglalaruan ang mga daliri, “And you must do it. Starting now…”
It’s been five days pero hindi na kami nakakapag-usap ni Kael—ni anino niya ay hindi ko makita. Wala rin akong alam kung anong nangyari sa kaniya.Hindi sa nag-aalala ako, pero nakakapanibago.Isa siyang Cojuangco and it’s weird na wala man lang balita tungkol sa happenings sa buhay niya. Hindi ko rin nababasa ang pangalan niya sa portal ng Valerio. Lahat ng naka-post doon ay tungkol lang sa school at sa ibang students.Ano kayang nangyari sa kaniya? “Miss mo ‘no?”Tumabi sa akin si Saffie. Bale, nakaupo kami ngayon sa damuhan na narito sa field. May part kasi rito na mapuno kaya puwedeng tumambay rito kahit maaraw.Nilingon ko si Saffie. Kumakain siya ng burger at hawak niya naman sa kabilang kamay ang soda. Umiling na lang ako.Gutom na naman ang isa kong alaga. “So, ano na? Miss mo ba?” tanong niya ulit. “Sino?” tanong ko. Kahit may pakiramdam ako kung sino ang tinutukoy niya.Ayoko lang pangunahan siya.Ayokong isipin niya na iniisip ko nga si Kael. Bibigyan na naman niya ng ma
Gaya ng sinabi ko, dinala ako ni Kael sa isang restaurant. Nasa VIP room kami kaya wala akong ibang nakikitang customer. Kami lang ni Kael.Tahimik lang ako. Hindi sa nangyari kanina, kun’di sa hindi ko alam kung anong sasabihin.Na-mental block yata ako.Ito namang si Kael ay hindi nagsasalita. Kanina pa siya walang kibo magmula nang sumakay kami sa kotse niya.Nakakapanibago. Kung likas na siyang tahimik dati, mas tahimik ngayon. Hindi ko mawari kung ang pagiging tahimik niya ay natural lang o may ibang dahilan. “Here’s your order, Mr. Kael,” sabi ng waiter at nilapag ang mga pagkain sa mesa. Pagkatapos niyang ayusin ang pagkain namin, humarap din siya sa akin. “Enjoy your meal, madam.”Nakaalis na ang waiter pero tahimik pa rin siya.Sa totoo lang, ay hindi ko gusto ang nangyayari ngayon. Ang awkward.Wala ba siyang balak na kausapin ako man lang?So, ano ako rito? Taga-kain lang? “Eat.”Hindi makapaniwalang tumingin ako sa kaniya. And there, nasalubong ko ang mga mata niya na hi
Hindi pa rin ako makapaniwala na nakuha ko ang title. Me over candidate number 1? Mas magaling pa nga siya kaysa sa akin, eh.Hindi ko maintindihan ang desisyon ng mga judges. “Once again, our Mr. & Ms. CIT 2026… Sean Andreu Mortiza of Architectural Drafting Technology and Calla Ezeline Navarro of Electronics Technology! Congratulations!”Panay ngiti na lang ang ginawa ko at kaway-kaway sa mga kakilala. I’m so overwhelmed right now. “Sabi ko ‘di ba? Para sa iyo ang korona,” sabi ni Alexander, sabay yakap sa akin. Pero ang ikinagulat ko ay ang paghalik niya sa pisngi ko.Uminit ang pisngi ko at nanlalaki ang mga mata na tumingin sa kaniya. Humalakhak lang si Alexander, samantalang ako ay gulat na gulat pa rin.Bakit niya kasi ako hinalikan sa pisngi? Maraming nakakita. “Walang halong malisya iyon, Calla… Or should I say relative,” dagdag pa niya.Napansin din pala ni Alexander na pareho kaming Evangelista. Siguro nga kapamilya ko siya, malayong kamag-anak. Marami naman kasing Evange
“Hello, candidate number 3,” bati ni Kael.Napa-rolled eyes na lang ako sa isip ko. Asal anghel siya ngayon. Nahihiya sigurong makita ng iba ang totoo niyang ugali. “Hello, Mr. Cojuangco,” tugon ko na lang, dahil nakakahiya kung hindi ko siya gagantihan sa pagbati. Isipin pa nilang kill joy ako. “Ayieee!” “Tatanungin ka lang niyan ng ‘will you marry me!’”Nagtawanan ang lahat sa sinabi ng lalaking iyon. Maging ang mga judges ay tawang-tawa rin. Umiinit tuloy ang mukha ko. Mabuti na lang at naka-makeup ako. Kung hindi, makikita nila ang pagiging kamatis ko.Eh, kasi naman eh, nakakahiya ang sinabi ng lalaking iyon. “Oh, wala pa kami sa part na iyan. Pero puwede ko siyang tanungin ngayon,” sagot ni Kael, kaya lalong nag-ingay ang audience.Packing tape ka talaga, Kael!Masyado kang mapapel. “Just kidding. I think hindi na comfortable si candidate number 3. Kaya, tatanungin ko na siya.”Mabuti naman. Kung ano-ano pa kasi ang sinasabi eh. Epal. “Na pakasalan ka na niya?” sagot ng isa
“Calla!” ang tawag sa akin ni Lia. Kaagad siyang lumapit sa akin para hilahin ako palayo sa mga candidates. Mukhang natataranta pa siya. “Kailangan mo itong makita!”Kinabahan na naman ako sa sinabi niya. Parang ang dating sa akin ay may problema na naman. ‘Wag naman sana sa mga susuotin ko. “Ano iyon, Lia?”Ayokong ipakita sa kaniya na kabado ako. Pinilit kong maging kalmado. “Iyong evening gown mo,” pabulong niyang sabi.Nanlaki ang mga mata ko at patakbong nilapitan ko ang gown ko. Kahit naka-heels ay nagawa ko pa ring tumakbo. Muntik pa akong matapilok kanina, pero nagawa ko namang i-balance ang sarili. “Packing tape.”Kinuyom ko ang mga kamay ko. Nagsisimula na akong mainis.Pati ba naman ang evening gown ko ay hindi rin pinalampas?Malakas na talaga ang kutob ko na may sumasabotahe sa akin. Una, ang sports attire ko. Ngayon naman, evening gown ko na. “Ano na ang gagawin natin? Isa lang ang nirentahan namin dahil hindi namin inisip na mangyayari ito,” ani Lia.Halatang namom
It’s already 6 pm. Tapos na kaming ayusan at nasa backstage na kami at hinihintay na tawagin kami para sa production number. Candidate number 3 kami ng partner ko, pero grabe ang kaba sa dibdib ko. Parang milyon-milyong kabayo ang nagtatakbuhan sa dibdib ko.Nagbabalak akong mag-backout, pero iniisip ko ang section namin. Baka mapahiya kami, ako rin naman sisisihin ng mga kaklase ko. Panira kasi ang ex ni Kael. Imbes na nag-e-enjoy ako ngayon na mag-cheer sa mga bet ko. Ako pa tuloy i-che-cheer ng mga kaklase ko. “First time mo?” tanong ng partner ko.Tumango lang ako bilang sagot dahil ‘di ko feel na makipag-usap sa kaniya. Hindi kasi kami close. As in never kami nagkaroon ng encounter simula first year. Ngayon lang. Kaya hindi ko alam kung paanong approach ang gagawin ko. “Hinga lang nang malalim. Malalampasan mo rin ‘to.”Wow. Parang sinasabi niya na ako lang ang kinakabahan sa amin. “Hindi ka kinakabahan?”Sa wakas ay kinausap ko rin siya, pero nag-alinlangan pa ako. “Nah. Ne







