Home / มาเฟีย / My Boss เจ้านายคะเราไม่เคยรู้จักกัน(Nc20+) / ตอนที่ 4 ฐานะที่ไม่คู่ควรให้ถูกรัก

Share

ตอนที่ 4 ฐานะที่ไม่คู่ควรให้ถูกรัก

last update publish date: 2026-03-25 18:04:02

“ทำค่ะ แต่หนูบอกทิชาแล้วค่ะ ว่าไม่ควรมาคบกับหนู”

ริมฝีปากอิ่มเม้มแน่นเหมือนพยายามกลั้นอะไรบางอย่างไว้ เสียงหัวใจในอกเต้นแรงจนเธอได้ยินชัดในหูตัวเอง มือเล็กกำชายเสื้อยืดสีขาวแน่นจนผ้าย่นยับ

“งั้น ฉันจะบอกเธอเป็นครั้งสุดท้ายนะ ว่าให้เธอเลิกคบกับน้องสาวฉันไปซะ...อย่าให้ฉันต้องมาเตือนเธอแบบนี้อีก”

“ทำไมคะ? ทำไมหนูจะคบกับทิชาไม่ได้ เพราะว่าหนูจน หรือเป็นเพราะหนูเป็นลูกของแม่บ้านงั้นเหรอคะ?”

คำถามหลุดออกจากริมฝีปากบางเร็วกว่าที่คิด ราวกับความอัดอั้นที่ถูกกดทับมานานพุ่งทะลุขึ้นมาในวินาทีเดียว

“...”

แต่ทันทีที่พูดจบ หัวใจเธอก็เต้นแรงจนเจ็บหน่วงในอก มือที่เคยกำชายเสื้อแน่นกลับสั่นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว แต่ดวงตากลมใสกลับไม่หลบหนีเหมือนทุกครั้ง เธอจ้องเขาตรงๆ เป็นครั้งแรกด้วยแววตาที่ทั้งสั่นไหวและดื้อดึง

“คำถามนี้ เธอไม่น่าถามฉันด้วยซ้ำ ฉันคิดว่า เธอน่าจะรู้คำตอบดีอยู่แล้ว ว่าทำไม เธอถึงคบกับน้องสาวฉันไม่ได้...”

“เราแค่เป็นเพื่อนกัน...ก็ไม่ได้เหรอคะ?”

เด็กสาวเม้มปากแน่นหลังถามจบ ลมหายใจสั่นเครือจนไหล่บางกระเพื่อมเบาๆ ความกล้าทั้งหมดที่รวบรวมขึ้นมา ดูเหมือนจะหมดลงในประโยคเดียว เหลือเพียงหัวใจที่เต้นแรงกับความรู้สึกหดหู่กับโชคชะตาในชีวิตของตัวเอง

“ถ้าเธอไม่อยากให้ปัญหาต้องตามมาเหมือนวันนี้ ฉันแนะนำให้เธอเลิกคบกับน้องสาวฉันไปเลย แม้แต่ความเป็นเพื่อน ก็ไม่สมควรที่จะต้องทำ”

“แล้วทิชาล่ะคะ...”

“น้องสาวฉัน...ต่อจากนี้ แม่ของฉันจะเป็นคนจัดการเอง ที่ฉันมาพูดกับเธอวันนี้ ก็เพื่อให้เธอรู้ว่า ปัญหาวุ่นวายที่เกิดขึ้น มันไม่ได้กระทบแค่เธอคนเดียว...ฉัน...ที่มาวันนี้...ก็เดือดร้อนเหมือนกัน เรื่องราวงี่เง่านี้ มันทำให้ฉันหัวเสียมาก!”

ถ้าธีร์ธวัชไม่มา แม่ของเขาก็ต้องบังคับให้เขามาอยู่ดี แต่ถ้ามันจะเป็นแบบนี้ซ้ำๆ เขาเลือกตัดปัญหาที่ต้นตอเลยดีกว่า

“ดะ-ได้ค่ะ หนูจะเลิกคบกับทิชา และถ้าคุณบอกน้องสาวของคุณได้ และทิชายินดี จากนี้หนูกับน้องคุณ ก็คงไม่ทำให้พวกคุณเดือดร้อนอีกแล้วค่ะ”

เสียงของนลินญาสั่นจนแทบขาดช่วงตั้งแต่คำแรก ลมหายใจติดขัดเหมือนต้องฝืนดันถ้อยคำให้หลุดออกมาจากอกที่แน่นอึดอัด แต่เธอก็พูดจนจบ…พูดครบทุกคำ…เหมือนคนที่กำลังยอมเซ็นสัญญาบางอย่างที่ตัวเองไม่อยากยอมรับ

‘ความจน...แม้แต่ความเป็นเพื่อน ก็ยังไม่มีเลยใช่มั้ย’

“อืม...งั้น…ทำให้ได้อย่างที่เธอพูดก็แล้วกัน ฉันจะไปบอกน้องสาวฉันอีกที...”

ทันทีที่พูดจบเขาลุกขึ้น เสียงเก้าอี้ครูดพื้นเบาๆ กลับดังก้องในหูเธอเกินจริง ร่างสูงของเขาเดินผ่านหน้าเด็กสาวไป โดยไม่เหลือบมองเลยสักนิด ประตูถูกเปิดและปิดลงอย่างรวดเร็ว

แกร๊ก! ปึ่ง!

“...”

นลินญายืนนิ่งอยู่ตรงนั้นชั่วอึดใจ ราวกับร่างกายยังตามอารมณ์ไม่ทัน หัวใจที่ก่อนหน้านี้เต้นแรง กลับเหมือนถูกบีบรัดจนช้าลง หน่วงหนัก และว่างเปล่า ดวงตาที่พยายามฝืนมาตลอดเริ่มพร่า เธอก้มหน้าลงทันที ราวกับกลัวว่า แม้แต่ห้องว่างๆ จะเห็นน้ำตาที่เอ่อขึ้นมา

ในขณะที่...อีกด้านหนึ่ง

ประตูรถตู้คันหรูเลื่อนเปิดออกพร้อมเสียงกลไกนุ่มทุ้ม ร่างสูงของเขาก้าวขึ้นไปด้านในอย่างมั่นคง กลิ่นหนังแท้และอากาศเย็นจากแอร์ภายในโอบรับทันที

บนเบาะตอนกลาง น้องสาวของเขานั่งอยู่ก่อนแล้ว เธอขยับตัวทันทีที่เห็นพี่ชายขึ้นมา ใบหน้าหวานที่ปกติสดใสกลับตึงเครียด ดวงตากลมโตมีแววกังวลชัดเจนจนแทบปิดไม่มิด

“พี่ธีร์พูดอะไรกับจูนเหรอคะ?”

ธิชารัตน์เปิดฉากถามพี่ชายอย่างร้อนใจ

“เธอรู้อยู่แล้ว ไม่ต้องมาถามพี่หรอกทิชา”

“ทิชาไม่เลิกคบกับจูนเด็ดขาด! ไม่ว่าพี่จะรับคำสั่งจากแม่มายังไง ทิชาก็ไม่เลิกคบหรอกค่ะ จูนคือเพื่อนคนเดียวที่ทิชามี ทิชาจะไม่ยอมแน่นอน!”

“คำพูดพวกนี้ ไว้เธอคุยกับแม่ก็แล้วกัน พี่ไม่อยากยุ่ง!”

“พี่ธีร์ไม่อยากยุ่ง! แต่พี่มาตามทิชาทำไมคะ? ทำไมพี่ธีร์จะต้องทำตามที่แม่สั่งด้วยคะ?”

“พี่ก็ไม่ได้อยากทำหรอก เธอก็รู้นี่ ว่าแม่จะไม่ยอมเลิกราเด็ดขาด ไม่ว่าพี่จะอยู่ไหน ทำอะไร แม่ก็คอยโทรตามพี่ตลอด เธอคิดว่าพี่อยากจะทำมันนักเหรอแบบนี้!”

“พี่ธีร์เคยปฏิเสธแม่บ้างมั้ยคะ?”

“ปฏิเสธแล้วได้อะไร? สุดท้าย เรื่องพวกนี้ ก็ต้องกลับไปที่พี่ทิมอยู่ดี พี่สงสารพี่ทิม ที่จะต้องวุ่นวายเรื่องไม่เป็นเรื่องแบบนี้ เธอก็รู้นี่ ว่าแม่ไม่ยอมปล่อยแน่ ถ้าพี่ไม่ทำ”

“ทิชาเลิกคบกับจูนไม่ได้หรอกค่ะพี่ธีร์...”

“ทำไมจะเลิกคบกันไม่ได้ ก็แค่เพื่อน ไม่ได้เป็นคนรักกันซะหน่อย...อืม...หรือว่าเธอสองคน...เกินกว่านั้น”

“ทิชากับจูน เราคือเพื่อนกันค่ะพี่ธีร์ ตอนที่ทิชา 8 ขวบ เพื่อนคนแรกของทิชาก็คือจูนมาตลอด จูนดีกับทิชามาก”

“แต่แม่ ไม่ให้เธอคบกัน เธอเข้าใจเรื่องนี้มั้ย”

“ไม่เข้าใจค่ะ...ทิชาไม่เข้าใจว่าทำไม แม่จะต้องมาห้ามเรื่องนั้นเรื่องนี้กับทิชาด้วย และอีกอย่าง ทำไมต้องแบ่งชนชั้นในการเลือกคบเพื่อนด้วย...ทิชาไม่เข้าใจค่ะพี่ธีร์”

“คำถาม...ที่พี่เองก็ไม่มีคำตอบ เธอลองถามพ่อกับแม่สิ ว่าทำไม ท่านสองคนถึงได้เลี้ยงเราสามพี่น้องให้เป็นแบบนี้ ทำไมพี่ทิม พี่ และเธอ ถึงไม่มีอิสระในการใช้ชีวิตของตัวเอง”

“แล้วทำไมพี่ทิม กับ พี่ธีร์ถึงไม่ต่อต้านพ่อกับแม่ล่ะคะ”

“ต่อต้านงั้นเหรอ? เธอก็รู้ ว่าแม่เป็นโรคหัวใจ ถ้าพี่พูดอะไรไปแล้วทำให้แม่เป็นอะไรขึ้นมา เธอคิดว่า มันคุ้มแล้วเหรอทิชา”

“...”

ธิชารัตน์นิ่ง และคิดตามที่พี่ชายพูด บางครั้งเธอก็อดสงสัยแม่ของเธอไม่ได้เลย ว่าแม่จะไม่สบายอย่างที่พี่ชายเธอบอกหรือเปล่า แม่ไม่ยอมรักษา หรือว่า แม่จะใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้าง เพื่อควบคุมเธอกับพี่ชายกันแน่....

“พี่ธีร์เชื่อว่าแม่เป็นจริงๆ เหรอ?”

“พี่ไม่รู้หรอกว่าจะเรื่องจริงหรือไม่จริง แต่พี่ก็ไม่อยากจะเสี่ยง ถ้าเกิดแม่เป็นอะไรเพราะพวกเราคนใดคนหนึ่งล่ะ เธอจะทำยังไงทิชา...อีกอย่าง...สาเหตุที่พี่ตามใจแม่ ก็เพราะพี่อยากตัดความวุ่นวายทุกอย่าง เรื่องมันจะได้จบๆ ไป”

“แต่ทิชา จะไม่ยอมเลิกคบกับจูนหรอกค่ะ”

“เธอจะทำให้พี่เดือดร้อนนะทิชา พี่ไม่ได้ว่าง มาตามเธอกลับบ้านแบบนี้ทุกวันหรอกนะ”

“ทิชาจะคุยกับแม่เองค่ะ”

“ก็แล้วแต่เธอเลย อย่าเอาเรื่องปวดหัวมาให้พี่แล้วกัน”

“เชอะ! พี่ธีร์คิดเหรอคะ ว่าถ้าพี่ไม่ยุ่งเรื่องของทิชา แล้วแม่จะปล่อยให้พี่ธีร์มีความสุข ไม่มีเรื่องทิชา แม่ก็พร้อมจะยัดเยียดเรื่องอื่นมาให้พี่ธีร์จนได้ เชื่อทิชาสิ...ไม่แน่นะ แม่อาจจะกำลังหาแฟนให้พี่ธีร์อยู่ก็ได้นะ”

“ก่อนที่จะถึงพี่ คงต้องเป็นพี่ทิมก่อนแน่ เธอไม่ต้องเอาเรื่องไร้สาระพวกนี้มาขู่พี่หรอกทิชา”

บางครั้ง ธีร์ธวัชก็เบื่อชีวิต เบื่อความร่ำรวย เบื่อที่ตัวเองจะต้องเป็นลูกคุณหนู มีความสบายทุกอย่าง อยากได้อะไร อยากกินอะไร ทุกอย่างก็ถูกเนรมิตรมาวางอยู่ตรงหน้า แต่มีสิ่งหนึ่ง ที่ชีวิตของธีร์ธวัชและพี่น้องของเขามีไม่ได้ ก็คือ ‘ความอิสระ’ ซึ่งลูกๆ ทุกคนล้วนอยากได้สิ่งนี้มาตลอด รวมทั้งเขาด้วยเช่นกัน

.......................

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • My Boss เจ้านายคะเราไม่เคยรู้จักกัน(Nc20+)   ตอนที่ 52 ความรักส่งท้าย (The End.)

    ณ ห้องเก็บเอกสารลับ ชั้นบริหาร...ธิชารัตน์ ถูกแรงดึงมหาศาลกระชากข้อมือให้ก้าวตามเข้าไปในห้องเก็บเอกสารที่เงียบสงัด ก่อนที่แผ่นหลังบางจะถูกดันจนชิดกับตู้เหล็กเย็นเฉียบ ภูริต กักขังเธอไว้ในอ้อมแขนทั้งสองข้าง แววตาที่เคยขี้เล่นบัดนี้เข้มจัดและเต็มไปด้วยความคาดคั้น“อุ๊ย! พี่ภู! เล่นอะไรคะเนี่ย ทิชาตกใจหมด”เธอพยายามทำเสียงดุกลบเกลื่อนความประหม่า พร้อมส่งยิ้มกะล่อนตามฉบับสาวซน“ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลยทิชา...”ภูริตโน้มหน้าลงมาจนจมูกโด่งเกลี่ยไปบนพวงแก้มใส“คำตอบที่พี่ขอไว้ล่ะ สรุปว่าเราจะเป็น ‘แฟน’ กันได้หรือยัง หรือจะปล่อยให้พี่เป็นแค่ตัวประกอบในแผนการของเธอไปตลอดชีวิต?”“แหม...พี่ภูก็ใจร้อนจัง ทิชายังไม่ได้เช็กเรตติ้งเลยนะว่าถ้าคบพี่แล้วสาวๆ ในออฟฟิศจะเลิกจิกตาใส่ทิชาหรือเปล่า”ธิชารัตน์ยังคงเล่นแง่ เอานิ้วจิ้มอกแกร่งเบาๆ อย่างยั่วเย้า“งั้นแสดงว่าต้อง ‘ลงโทษ’ ให้เข็ดใช่ไหมถึงจะยอมพูดความจริง”“พี่ภูจะลงโทษอะไรทิชาคะ? อยากรู้...”ประโยคคำถามยังไม่ทันจบเลยด้วยซ้ำ ภูริตก็ฉกริมฝีปากลงมาปิดปากช่างเจรจานั้นทันที!มันเป็น ‘จูบแรก’ ที่ทำเอาธิชารัตน์สมองขาวโพลนไปชั่วขณะ จูบของภูริตไม่ได้นุ่มน

  • My Boss เจ้านายคะเราไม่เคยรู้จักกัน(Nc20+)   ตอนที่ 51 บทสรุปต่อจากนี้ Nc++

    ณ โรงแรมหรูใจกลางเมืองใหญ่... แสงไฟสลัวภายในห้องสวีทสุดหรูขับเน้นบรรยากาศให้ดูอบอุ่นและเงียบงัน มีเพียงเสียงหอบหายใจแผ่วเบาที่ค่อยๆ กลับคืนสู่จังหวะปกติ หลังจากพายุสวาทอันเร่าร้อนเพิ่งสงบลงธาวิน ยังคงทอดร่างหนาซุกไซ้และทับทาบอยู่บนกายอ้อนแอ้นของ พิมพ์มาดา อย่างหวงแหน ผิวพรรณเปลือยเปล่าของทั้งคู่สัมผัสกันจนแยกไม่ออกว่าไออุ่นนั้นมาจากใครเป็นของใครธาวินเท้าแขนลงกับที่นอนนุ่มเพื่อพยุงตัวขึ้นเล็กน้อย ดวงตาคมกริบที่เคยดูดุดันบัดนี้ฉ่ำวาวไปด้วยความรักและความลึกซึ้ง เขาจ้องมองใบหน้าหวานของหญิงสาวที่เพิ่งผ่านบทเรียนรักอันหนักหน่วงมาด้วยกัน เส้นผมที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อยและพวงแก้มที่ยังแดงระเรื่อทำให้เธอประหม่าจนต้องหลบสายตา“ข้าวหอม...”เสียงทุ้มต่ำพร่าสั่นเอ่ยเรียกพลางใช้ปลายนิ้วเกลี่ยปอยผมออกจากหน้าผากมนอย่างทะนุถนอม“คะ?...คุณธาวิน”พิมพ์มาดาขานรับแผ่วเบา มือเรียวยังคงโอบกอดแผ่นหลังกว้างของเขาไว้หลวมๆ ใบหน้าของเธอร้อนผ่าว เมื่อเธอรู้สึกได้ว่า เบื้องล่างของเธอนั้น ยังมีเจ้าแท่งเหล็กใหญ่ของเขาค้างคาเอาไว้ โดยที่เจ้าตัวไม่คิดที่ถอดถอนออกไปไหน“ขอบคุณเธอมากนะ...ขอบคุณจริงๆ ที่ยอมอดทนและฝ

  • My Boss เจ้านายคะเราไม่เคยรู้จักกัน(Nc20+)   ตอนที่ 50 ด่านเคราะห์

    “แล้วพวกเธอล่ะ...คิดว่าตัวเองจะอยู่ในตระกูลเตชะวงศ์วรากุลได้ยังไง?”คุณปกรณ์เอ่ยเสียงเรียบแต่บาดลึก“ฐานะทางบ้านของพวกเธอกับตระกูลเรามันแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว นามสกุลเรามีภาระที่ต้องแบกรับมากกว่าแค่ความรักประเดี๋ยวประด๋าวนะ”คำพูดถากถางเรื่องฐานะทำให้นลินญาและพิมพ์มาดาหน้าเสีย มือที่ประสานกันอยู่สั่นเทาด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ แต่ยังไม่ทันที่พวกเธอจะได้อ้าปากตอบ...“พ่อครับ!”ธีร์ธวัชโพล่งออกมาด้วยความไม่พอใจอย่างรุนแรง เขาคว้ามือนลินญามากุมไว้แน่นต่อหน้าพ่อ“เรื่องฐานะมันไม่ใช่ประเด็น และนลินญาเขาก็ไม่ใช่ผู้หญิงที่พ่อจะมาวัดค่าด้วยเงินหรือนามสกุล!”“ผมเองก็เหมือนกันครับพ่อ”ธาวินเสริมทัพน้องชาย แววตาของเขาแข็งกร้าวขึ้นมาทันทีที่เห็นผู้หญิงของตัวเองเริ่มน้ำตาคลอ“ถ้าพ่อยังเห็นว่าความสุขของลูกชายตัวเองสำคัญน้อยกว่าหน้าตาทางสังคม...ผมว่าเราคงคุยเรื่องนี้กันไม่จบแน่”คำพูดของคุณปกรณ์เหมือนน้ำมันที่ราดลงบนกองไฟ แววตาคมกริบของผู้เป็นพ่อจ้องมองลูกชายทั้งสองอย่างกดดันเพื่อย้ำเตือนถึงภาระหน้าที่ที่แบกไว้บนบ่า“แกคิดว่าธุรกิจของบริษัทเรามันไม่พึ่งเส้นสายเลยหรือไง?”ผู้เป็นพ่อถามกลับเสียงเข้ม“การ

  • My Boss เจ้านายคะเราไม่เคยรู้จักกัน(Nc20+)   ตอนที่ 49 พรหมลิขิตแห่งความรัก

    ณ ร้านอาหารญี่ปุ่นแห่งหนึ่ง...บรรยากาศภายในร้านอาหารญี่ปุ่นส่วนตัวอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของซุปมิโสะและเสียงหัวเราะของสามสาวที่สนิทใจกันที่สุด หลังจากผ่านมรสุมความรักและความเข้าใจผิดมาอย่างหนักหน่วง วันนี้จึงเป็นวันพิเศษที่พวกเธอตั้งใจนัดมา ‘ฉลอง’ จุดเริ่มต้นใหม่ของชีวิตธิชารัตน์ ที่วันนี้ดูจะร่าเริงเป็นพิเศษ ยกแก้วสาเกใบเล็กขึ้นกลางวง แววตาซุกซนจ้องมองเพื่อนรักทั้งสองคนด้วยความตื้นตัน“ดื่มให้กับว่าที่ ‘พี่สะใภ้’ ทั้งสองคนของฉันหน่อย!”ธิชารัตน์ประกาศก้องพร้อมรอยยิ้มกว้างที่ปิดไม่มิด“...” นลินญา หัวเราะเบาๆ พลางยกแก้วขึ้นชนอย่างอารมณ์ดี ความประหม่าที่เคยมีต่อครอบครัวนี้มลายหายไปเกือบหมดเพียงเพราะความจริงใจของเพื่อนรักและคนรัก“งั้นก็...ดื่มให้กับว่าที่ ‘น้องสามี’ ที่น่ารักที่สุดของฉันเหมือนกันนะ”“...”พิมพ์มาดา ที่วันนี้ดูสดใสและมีความสุขอย่างเห็นได้ชัด ยกแก้วขึ้นเข้าร่วมวงด้วยมือที่สั่นน้อยๆ ด้วยความตื่นเต้น“ส่วนฉันก็นี่เลย...ดื่มให้กับ ‘ว่าที่น้องสามี’ และ ‘เพื่อนรัก’ ที่สุดของฉันหน่อย”เสียงแก้วเซรามิกกระทบกันเบาๆ ‘เคร้ง!’ เป็นสัญญาณแห่งการเริ่มต้นความสัมพันธ์ของคนทั้งสาม และบทบาท

  • My Boss เจ้านายคะเราไม่เคยรู้จักกัน(Nc20+)   ตอนที่ 48 ความรักดีๆหนีไม่พ้น

    ท่ามกลางบรรยากาศสุดหรูของภัตตาคารบนชั้นดาดฟ้า แสงไฟระยิบระยับของกรุงเทพมหานครยามค่ำคืนไม่ได้ช่วยให้ ‘พิมพ์มาดา’ รู้สึกผ่อนคลายลงได้เลย เธอนั่งเกร็งจนไหล่ห่อ มือบางบีบเข้าหากันแน่นใต้โต๊ะอาหาร อาภรณ์ราคาแพงที่นลินญาช่วยจัดหาให้ใส่มาในวันนี้ ยิ่งทำให้เธอรู้สึกแปลกที่และประหม่ากว่าเดิมเธอยังจำคำพูดของเพื่อนรักได้แม่น ‘แกลองไปเจอเขาก่อนสิ ถ้าแกไป แกจะได้รู้ไง ว่าทำไมคุณธาวินเขาถึงอยากกลับมาติดต่อแกอีกครั้ง แกหลบแบบนี้ไม่ได้หรอกนะข้าวหอม’แต่สิ่งที่ติดค้างอยู่ในใจของเธอ คือภาพจำอันน่าอับอายเมื่อสามปีก่อน...คืนที่เธอยอมแลกศักดิ์ศรีเพื่อเงิน คืนที่เธอขายตัวให้กับผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงหน้าเธอในตอนนี้“อาหารไม่ถูกปากเหรอครับ หรือว่าอึดอัดที่ต้องมาเจอฉัน”เสียงทุ้มสุขุมของ ธาวิน เอ่ยขึ้น ทำเอาคนกำลังเหม่อสะดุ้งเล็กน้อย“เปล่าค่ะ...ข้าวแค่...ไม่คิดว่าคุณธาวินจะยังอยากเจอข้าวอีก หลังจากวันนั้น เรื่องที่ข้าว...เอ่อ...ต่อว่าคุณไป”เธอหลบสายตา“แต่ว่า เรื่องเมื่อสามปีก่อน มันควรจะจบลงไปตั้งแต่วันนั้นแล้ว ข้าวพยายามลืมมันไปหมดแล้วค่ะ”“แต่ฉันลืมไม่ได้”ธาวินตอบกลับทันควัน แววตาที่เคยมั่นคงและดูเป็นผู้ใ

  • My Boss เจ้านายคะเราไม่เคยรู้จักกัน(Nc20+)   ตอนที่ 47 ห้องทำงานรัก (ต่อ) Nc++

    “อ๊า...”สมองของนลินญาขาวโพลน ช่วงบนของเธอโดนลิ้นร้อนละเลงยอดอกอย่างหนักหน่วง และช่วงล่างของเธอยังโดนนิ้วเรียวแกร่งลูบไล้ไปมา ความซาบซ่านแผ่ไปทั่วร่างจนบิดเกร็งสึ่บ! เสียงซิปกางเกงตัวใหญ่ถูกรูดอย่างไม่รอช้า“ที่รัก...”“ขา...คะ-คุณธีร์”พรึ่บ! มือใหญ่ทั้งสองข้างจับเอวบางและยกร่างอวบอิ่มง้างขึ้นจ่อกับเป้าหมายที่เบื้องล่างนั้นมีแท่งร้อนตั้งชันรอรับร่องกุหลาบงามสวบ! ช่องทางรักของเธอถูกแท่งใหญ่กดเข้าเต็มแรง!“อ๊ะ...คุณธีร์...จะ-เจ็บ”“อึ้มมม์...เดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้ว...”มือหนาทั้งสองจับเอวบางดันขึ้นลงไปมาอย่างช้าๆ ช่องทางรักอันคับแคบบีบรัดแท่งใหญ่ของเขาเอาไว้แน่น ร่างกำยำสั่นเทาอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่“อื้อ...”ปากบางถูกปิด ลิ้นหนารุกล้ำเข้าไปในโพรงปากนุ่ม ดูดดุนลิ้นเล็กไปมา ตักตวงความหวาน เกี่ยวกระหวัดเสียงดังชัดเจน ในขณะที่เบื้องล่างเริ่มเร่งจังหวะหนักหน่วงขึ้น เรือนร่างอรชรคร่อมร่างกำยำบนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ ใบหน้าหวานแดงก่ำ ทั้งอายและรู้สึกวาบหวามในคราวเดียวกัน แต่สัมผัสอันร้อนแรงนั้น มันทำให้เธอพ่ายแพ้เสียงในหัวอย่างสิ้นเชิง“อึ้มม์...โยกสิที่รัก...” เสียงพร่ากระซิบสั่ง“ตะ-แต่...”“นะ...

  • My Boss เจ้านายคะเราไม่เคยรู้จักกัน(Nc20+)   ตอนที่ 17 ค้นหาความจริง

    ณ คฤหาสน์หลังใหญ่ตระกูลเตชะวงศ์วรากุล...ห้องรับแขก...เสียงฝีเท้าของชายหนุ่มดังแผ่วลงตามขั้นบันได ดวงตาคมเข้มทอดมองไปยังห้องรับแขกกว้างเบื้องหน้าอย่างเคยชิน ทว่าในวินาทีถัดมา ฝีเท้าที่กำลังจะก้าวต่อกลับชะงักเล็กน้อย...บนโซฟาตัวยาวกลางห้อง มีร่างเล็กในชุดลำลองนั่งไขว่ห้างอย่างสบาย ทิ้งตัวพิงพนัก ม

  • My Boss เจ้านายคะเราไม่เคยรู้จักกัน(Nc20+)   ตอนที่ 16 ความจริง...เกินกว่าจะรับได้

    แสงแดดตอนเช้าเล็ดลอดผ่านผ้าม่านสีเข้มเข้ามาเป็นเส้นบางๆ พาดลงบนเตียงกว้างในห้องสวีทรูมสุดหรูที่เงียบสงบ กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ ยังติดอยู่ในอากาศ...เรือนร่างกำยำขยับตัวช้าๆ ความหนักอึ้งในศีรษะแล่นขึ้นทันทีที่เขาลืมตา เปลือกตารู้สึกหนาและแห้งเหมือนถูกถ่วงด้วยอะไรบางอย่าง...“อืม...”เสียงทุ้มครางต่ำในลำ

  • My Boss เจ้านายคะเราไม่เคยรู้จักกัน(Nc20+)   ตอนที่ 15 ความเจ็บปวดที่ต้องไปต่อ

    “แต่แกเสียความบริสุทธิ์ไปนะจูน และคนที่ทำให้แกเป็นแบบนี้ ก็คือพี่ชายของฉัน หนำซ้ำ ฉันเองก็เป็นตัวต้นเหตุให้เรื่องพวกนี้มันเกิดขึ้นด้วย ฉันไม่สบายใจเลยนะ ที่ทำให้แกต้องมาตกอยู่ในสภาพแบบนี้” “ถ้าแกให้พี่ชายของแกรับผิดชอบ แกเชื่อว่าทุกอย่างมันจะจบงั้นเหรอทิชา แกคิดว่าฉันจะมีความสุขกับพี่ชายแ

  • My Boss เจ้านายคะเราไม่เคยรู้จักกัน(Nc20+)   ตอนที่ 14 หลังความโหดร้าย

    สองชั่วโมงต่อมา...บรรยากาศภายในห้องเงียบสงบ ราวกับถูกดูดอากาศออกไป เหลือเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศดังเบาๆ กับลมหายใจสม่ำเสมอของชายหนุ่มบนเตียงที่หลับสนิทไปแล้ว หมดแรง หมดสติ หมดการควบคุมทุกอย่าง“...” เด็กสาวนอนนิ่ง ดวงตากลมโตเปิดค้างมองเพดานที่พร่าเลือน น้ำตาที่ไหลไปแล้วไม่รู้กี่ครั้งทำให้ขอบตาแ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status