Mag-log inShare
ตอนที่ 17 ค้นหาความจริง
Petsa ng paglalathala:
2026-03-26 15:10:34ณ คฤหาสน์หลังใหญ่ตระกูลเตชะวงศ์วรากุล...
ห้องรับแขก...
เสียงฝีเท้าของชายหนุ่มดังแผ่วลงตามขั้นบันได ดวงตาคมเข้มทอดมองไปยังห้องรับแขกกว้างเบื้องหน้าอย่างเคยชิน ทว่าในวินาทีถัดมา ฝีเท้าที่กำลังจะก้าวต่อกลับชะงักเล็กน้อย...
บนโซฟาตัวยาวกลางห้อง มีร่างเล็กในชุดลำลองนั่งไขว่ห้างอย่างสบาย ทิ้งตัวพิงพนัก มือหนึ่งถือแก้วน้ำผลไม้ อีกมือเลื่อนโทรศัพท์เล่นไปมา...
“ทิชา...”
“หืม...??” ธิชารัตน์หันไปมองต้นเสียงนั้นทันที
“พี่โทรหา ทำไมไม่รับ”
ผู้เป็นพี่ทรุดตัวลงบนโซฟาตัวยาวข้างๆ น้องสาว เขาหันไปมองน้องสาวเต็มๆ ดวงตาคมเข้มที่เคยนิ่งเฉยกลับฉายแววเอาจริง
“ทิชาไม่มีอะไรจะคุยกับพี่ธีร์นี่คะ ก็เลยไม่คิดจะรับค่ะ”
“พี่คุยกับเราดีๆ นะทิชา”
“ทิชาก็ตอบดีแล้วนี่คะ”
“พี่ต้องการคุยกับเธอเรื่องเมื่อคืน”
ธีร์ธวัชไม่อาจปล่อยผ่านไปได้ เมื่อคืนเขาได้ทำอะไรลงไป และตอนนี้ เขาก็อยากจะรู้ว่า แท้จริงแล้วเรื่องมันเป็นยังไงกันแน่
“ค่ะ คุยได้เลยค่ะ ทิชาพร้อมจะตอบค่ะ”
“ทำไมเรากับเพื่อนถึงได้มาช่วยพี่”
“ที่ช่วยพี่ธีร์ ก็เพราะพี่ธีร์เป็นพี่ชายของทิชาไงคะ ส่วนจูนก็มาช่วยทิชา เพราะทิชาเป็นคนขอร้องให้มาช่วยค่ะ”
“แล้วทิชารู้ได้ยังไง ว่าพี่โดนจะวางยา”
“เพราะทิชารู้ว่ายัยพิตต้า คิดจะจับพี่ไงคะ”
“เรารู้จักพิตต้างั้นเหรอ?”
“รู้จักค่ะ และรู้จักนางดีกว่าพี่ธีร์กับแม่ซะอีก”
“แล้วทำไมทิชาไม่บอกเรื่องนี้กับพี่ก่อน พี่จะได้ระวังตัว”
“บอกพี่ธีร์ก่อน แล้วพี่ธีร์จะเชื่อทิชามั้ยคะ อีกอย่าง แม่ชอบยัยพิตต้าขนาดนั้น ทิชาจะพูดอะไรได้”
“แต่ทิชาพูดกับพี่ได้นี่ ทำไมไม่บอกพี่ก่อน ว่าพิตต้าวางแผนที่จะวางยาพี่”
“พี่ธีร์มาพูดเอาตอนนี้ มันไม่ได้มีประโยชน์อะไรแล้วนะคะ ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว สุดท้ายเป็นไง ยัยพิตต้าโทรมาฟ้องแม่ตั้งแต่เช้า แล้วแม่ก็ยังโมโหใส่พี่ธีร์ ทั้งที่ควรจะถามยัยพิตต้ามากกว่า”
“แต่พิตต้าไม่ได้พูดถึงเธอ กับเพื่อนของเธอเลยนะ”
“ที่นางไม่พูด ก็เพราะนางกลัวจะเข้าตัวเองไง เพราะเรื่องวางยาพี่ธีร์ไงคะ...อีกอย่าง นางไม่รู้จักจูนด้วย นางก็เลยแค่พูดว่า พี่ธีร์โดนผู้หญิงฉกตัวไป”
“แล้วเพื่อนเธอล่ะ เป็นยังไงบ้าง”
“ทำไมคะ?...พี่ธีร์จะรับผิดชอบจูนเหรอคะ?”
“ก็พี่เป็นคนทำ พี่ก็ต้องรับผิดชอบเธอสิ”
“รับผิดชอบยังไงคะ แต่งงาน หรือว่าจดทะเบียนสมรสดีคะ”
“ก็แล้วแต่เธอ อยากให้พี่แต่งงานหรือจดทะเบียน พี่ทำได้ทั้งหมด พี่ทำ พี่ก็ต้องรับผิดชอบ”
“โอเค...งั้น ทิชาก็จะบอกพี่ธีร์เหมือนกัน ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมด จูนเขาไม่ต้องการให้พี่มารับผิดชอบค่ะ จูนบอกแค่ว่า ให้พี่ลืมๆ ไปซะ จูนไม่ต้องการที่จะบีบบังคับใครค่ะพี่ธีร์”
“ไม่ต้องรับผิดชอบงั้นเหรอ?”
“ใช่ค่ะ พี่ธีร์ก็คิดซะว่ามันเป็นอุบัติเหตุก็แล้วกันค่ะ จูนเขาไม่ได้ติดใจอะไร คือจริงๆ แล้วเรื่องนี้ ต้องโทษทิชาค่ะ ทิชาทำให้เรื่องวุ่นวายนี้เกิดขึ้น”
“เพื่อนเธอพูดง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ ไม่ต้องรับผิดชอบ แล้วถ้าเกิดว่าท้องขึ้นมาล่ะ พี่จำได้ว่า เมื่อคืน พี่ไม่ได้ป้องกันอะไรเลยนะ”
“ทิชาให้จูนกินยาแล้วค่ะพี่ธีร์ แต่ถ้า จูนเกิดท้องจริงๆ ก็ค่อยหาทางออกกันอีกทีค่ะ”
“ทำไมพวกเธอถึงดูเป็นเรื่องง่ายๆ ชิลล์ๆ แล้วเรื่องเธอกับพิตต้า สรุปคือเคยมีปัญหากันมาก่อนใช่มั้ยทิชา”
“คือจริงๆ ทิชากับยัยพิตต้าเป็นคู่อริกันค่ะ ยัยพิตต้าเคยแย่งแฟนไปจากทิชา...อืม...ทิชาโกรธ ก็เลยเอาคืน แค่นั้นเองค่ะ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับจูน ทิชาเป็นคนขอร้องให้จูนช่วยทิชาเองค่ะพี่ธีร์”
“แล้วทำไม เธอถึงไม่บอกพี่ก่อน”
“บอกได้ยังไงคะพี่ธีร์ เรื่องมีแฟน แม่ก็ไม่รู้ และอีกอย่าง พี่ธีร์ก็ตามใจแม่ขนาดนั้น ทิชาพูดอะไรไป พี่ธีร์จะเชื่อทิชางั้นเหรอคะ”
“เธอมองพี่แง่ร้ายเกินไปนะทิชา ถ้าเธอคุยกับพี่ตรงๆ พี่จะได้ระวังตัว และมันจะไม่เกิดเหตุการณ์เมื่อคืนขึ้นแน่นอน”
“แต่มันเกิดไปแล้วนี่คะ ทิชาขอโทษพี่ธีร์ก็แล้วกันค่ะ ที่ทิชาทำอะไรลงไปโดยไม่คิดให้รอบคอบก่อน”
“แล้วสิ่งที่เพื่อนเธอต้องเจอล่ะ”
“ทิชาเคลียร์กับจูนเรียบร้อยแล้วค่ะ ก็ถือซะว่า เรื่องเมื่อคืนมันไม่เคยเกิดขึ้นก็แล้วกันค่ะ”
“ไม่เคยเกิดขึ้น? เพื่อนเราพูดง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ ทั้งๆ ที่ตัวเองโดน แต่ไม่ต้องการรับผิดชอบ ให้ลืมๆ ไป”
“ใช่ค่ะ พี่ธีร์กับจูนไม่ได้รักกัน ถึงพี่ธีร์จะแต่งงานกับจูนเพื่อรับผิดชอบ มันก็ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ อีกอย่าง พี่ธีร์ก็รู้นี่คะ ว่าแม่ไม่ชอบจูนอยู่แล้ว ขนาดทิชาคบจูนเป็นเพื่อนยังไม่ได้เลยค่ะ แล้วจะให้จูนมาแต่งงานกับพี่ มันคงเป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ”
“เธอคิดแทนพี่ไปหมด โดยไม่ถามพี่สักคำ ถ้าพี่จะขัดใจแม่ มันไม่ใช่เรื่องยากสำหรับพี่เลยทิชา”
“ก็ทิชาเห็นว่า พี่ธีร์ไม่เคยขัดแม่เลยนี่คะ วันนั้น พี่ธีร์ก็ยอมตามใจแม่ ไปตามทิชาที่บ้านจูน หนำซ้ำพี่ยังไปว่าจูนอีก ไปบอกให้จูนเลิกคบกับทิชา พี่ธีร์ทำแบบนี้ จะให้ทิชาเข้าใจพี่ธีร์ว่าไงคะ”
“พี่บอกแล้วไง ว่าพี่ตัดความรำคาญ ถ้าพี่ไม่ทำตามที่แม่สั่ง แม่ก็คงอาละวาด สุดท้ายเรื่องพวกนี้ ก็ไปจบที่พี่ทิมอีก”
“ก็นี่ไงคะ พี่สองคนเป็นแบบนี้ ไม่ยอมขัดใจพ่อกับแม่บ้าง พ่อกับแม่ ก็เลยคิดว่าพวกเรายอมพวกท่านตลอด”
“พี่กับพี่ทิม ไม่อยากให้พ่อกับแม่ต้องมาเครียดกับพวกพี่ แต่พี่ก็ไม่ได้ตามใจพ่อกับแม่ทุกครั้งนะ ถ้าเรื่องไหนไม่หนักเท่าไหร่ พี่ก็ยอมๆ ไป”
“เรื่องที่ให้ทิชาเลิกคบกับจูน นี่คงเป็นเรื่องเบาๆ ของพี่ธีร์สินะ พี่ถึงยอมตามใจแม่”
“พี่พูดไป ทิชาก็ไม่เข้าใจพี่อยู่ดี แต่ถ้าทิชามาอยู่จุดเดียวกับพี่และพี่ทิม ทิชาก็จะรู้ ว่ามันเป็นยังไง”
“ทิชารู้ค่ะ รู้ทุกอย่าง ว่าพี่ทิมกับพี่ธีร์เจอแบบไหน แต่พี่สองคนจะยอมพ่อกับแม่แบบนี้ตลอดไปไม่ได้หรอกค่ะ...เรื่องต่อไปที่แม่จะทำกับพี่ธีร์ก็คือ การจับยัยพิตต้าให้มาแต่งงานกับพี่แน่นอน”
“ถ้าพี่ไม่ยอม แม่ก็บังคับพี่ไม่ได้หรอก”
“งั้น มันก็แล้วแต่พี่ค่ะ ส่วนเรื่องเมื่อคืน และเรื่องของจูน พี่ธีร์ไม่ต้องคิดอะไรมากเลยค่ะ จูนเขาโอเค ถึงแม้พี่จะรับผิดชอบนาง แต่นางก็ไม่รับค่ะ เหตุผลคือ จูนไม่อยากให้ใครมาแต่งงานกับตัวเอง ก็เพราะความรับผิดชอบ และจูนก็บอกทิชาค่ะ ว่าไม่อยากบังคับใคร การแต่งงานมันควรเกิดจากความรักของคนทั้งสองฝ่าย...สิ่งนี้ไงคะ ที่พี่ธีร์กับจูนไม่มีค่ะ...”
“....”
...........................
Pinakabagong kabanata
My Boss เจ้านายคะเราไม่เคยรู้จักกัน(Nc20+) ตอนที่ 52 ความรักส่งท้าย (The End.)
ณ ห้องเก็บเอกสารลับ ชั้นบริหาร...ธิชารัตน์ ถูกแรงดึงมหาศาลกระชากข้อมือให้ก้าวตามเข้าไปในห้องเก็บเอกสารที่เงียบสงัด ก่อนที่แผ่นหลังบางจะถูกดันจนชิดกับตู้เหล็กเย็นเฉียบ ภูริต กักขังเธอไว้ในอ้อมแขนทั้งสองข้าง แววตาที่เคยขี้เล่นบัดนี้เข้มจัดและเต็มไปด้วยความคาดคั้น“อุ๊ย! พี่ภู! เล่นอะไรคะเนี่ย ทิชาตกใจหมด”เธอพยายามทำเสียงดุกลบเกลื่อนความประหม่า พร้อมส่งยิ้มกะล่อนตามฉบับสาวซน“ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลยทิชา...”ภูริตโน้มหน้าลงมาจนจมูกโด่งเกลี่ยไปบนพวงแก้มใส“คำตอบที่พี่ขอไว้ล่ะ สรุปว่าเราจะเป็น ‘แฟน’ กันได้หรือยัง หรือจะปล่อยให้พี่เป็นแค่ตัวประกอบในแผนการของเธอไปตลอดชีวิต?”“แหม...พี่ภูก็ใจร้อนจัง ทิชายังไม่ได้เช็กเรตติ้งเลยนะว่าถ้าคบพี่แล้วสาวๆ ในออฟฟิศจะเลิกจิกตาใส่ทิชาหรือเปล่า”ธิชารัตน์ยังคงเล่นแง่ เอานิ้วจิ้มอกแกร่งเบาๆ อย่างยั่วเย้า“งั้นแสดงว่าต้อง ‘ลงโทษ’ ให้เข็ดใช่ไหมถึงจะยอมพูดความจริง”“พี่ภูจะลงโทษอะไรทิชาคะ? อยากรู้...”ประโยคคำถามยังไม่ทันจบเลยด้วยซ้ำ ภูริตก็ฉกริมฝีปากลงมาปิดปากช่างเจรจานั้นทันที!มันเป็น ‘จูบแรก’ ที่ทำเอาธิชารัตน์สมองขาวโพลนไปชั่วขณะ จูบของภูริตไม่ได้นุ่มน
My Boss เจ้านายคะเราไม่เคยรู้จักกัน(Nc20+) ตอนที่ 51 บทสรุปต่อจากนี้ Nc++
ณ โรงแรมหรูใจกลางเมืองใหญ่... แสงไฟสลัวภายในห้องสวีทสุดหรูขับเน้นบรรยากาศให้ดูอบอุ่นและเงียบงัน มีเพียงเสียงหอบหายใจแผ่วเบาที่ค่อยๆ กลับคืนสู่จังหวะปกติ หลังจากพายุสวาทอันเร่าร้อนเพิ่งสงบลงธาวิน ยังคงทอดร่างหนาซุกไซ้และทับทาบอยู่บนกายอ้อนแอ้นของ พิมพ์มาดา อย่างหวงแหน ผิวพรรณเปลือยเปล่าของทั้งคู่สัมผัสกันจนแยกไม่ออกว่าไออุ่นนั้นมาจากใครเป็นของใครธาวินเท้าแขนลงกับที่นอนนุ่มเพื่อพยุงตัวขึ้นเล็กน้อย ดวงตาคมกริบที่เคยดูดุดันบัดนี้ฉ่ำวาวไปด้วยความรักและความลึกซึ้ง เขาจ้องมองใบหน้าหวานของหญิงสาวที่เพิ่งผ่านบทเรียนรักอันหนักหน่วงมาด้วยกัน เส้นผมที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อยและพวงแก้มที่ยังแดงระเรื่อทำให้เธอประหม่าจนต้องหลบสายตา“ข้าวหอม...”เสียงทุ้มต่ำพร่าสั่นเอ่ยเรียกพลางใช้ปลายนิ้วเกลี่ยปอยผมออกจากหน้าผากมนอย่างทะนุถนอม“คะ?...คุณธาวิน”พิมพ์มาดาขานรับแผ่วเบา มือเรียวยังคงโอบกอดแผ่นหลังกว้างของเขาไว้หลวมๆ ใบหน้าของเธอร้อนผ่าว เมื่อเธอรู้สึกได้ว่า เบื้องล่างของเธอนั้น ยังมีเจ้าแท่งเหล็กใหญ่ของเขาค้างคาเอาไว้ โดยที่เจ้าตัวไม่คิดที่ถอดถอนออกไปไหน“ขอบคุณเธอมากนะ...ขอบคุณจริงๆ ที่ยอมอดทนและฝ
My Boss เจ้านายคะเราไม่เคยรู้จักกัน(Nc20+) ตอนที่ 50 ด่านเคราะห์
“แล้วพวกเธอล่ะ...คิดว่าตัวเองจะอยู่ในตระกูลเตชะวงศ์วรากุลได้ยังไง?”คุณปกรณ์เอ่ยเสียงเรียบแต่บาดลึก“ฐานะทางบ้านของพวกเธอกับตระกูลเรามันแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว นามสกุลเรามีภาระที่ต้องแบกรับมากกว่าแค่ความรักประเดี๋ยวประด๋าวนะ”คำพูดถากถางเรื่องฐานะทำให้นลินญาและพิมพ์มาดาหน้าเสีย มือที่ประสานกันอยู่สั่นเทาด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ แต่ยังไม่ทันที่พวกเธอจะได้อ้าปากตอบ...“พ่อครับ!”ธีร์ธวัชโพล่งออกมาด้วยความไม่พอใจอย่างรุนแรง เขาคว้ามือนลินญามากุมไว้แน่นต่อหน้าพ่อ“เรื่องฐานะมันไม่ใช่ประเด็น และนลินญาเขาก็ไม่ใช่ผู้หญิงที่พ่อจะมาวัดค่าด้วยเงินหรือนามสกุล!”“ผมเองก็เหมือนกันครับพ่อ”ธาวินเสริมทัพน้องชาย แววตาของเขาแข็งกร้าวขึ้นมาทันทีที่เห็นผู้หญิงของตัวเองเริ่มน้ำตาคลอ“ถ้าพ่อยังเห็นว่าความสุขของลูกชายตัวเองสำคัญน้อยกว่าหน้าตาทางสังคม...ผมว่าเราคงคุยเรื่องนี้กันไม่จบแน่”คำพูดของคุณปกรณ์เหมือนน้ำมันที่ราดลงบนกองไฟ แววตาคมกริบของผู้เป็นพ่อจ้องมองลูกชายทั้งสองอย่างกดดันเพื่อย้ำเตือนถึงภาระหน้าที่ที่แบกไว้บนบ่า“แกคิดว่าธุรกิจของบริษัทเรามันไม่พึ่งเส้นสายเลยหรือไง?”ผู้เป็นพ่อถามกลับเสียงเข้ม“การ
My Boss เจ้านายคะเราไม่เคยรู้จักกัน(Nc20+) ตอนที่ 49 พรหมลิขิตแห่งความรัก
ณ ร้านอาหารญี่ปุ่นแห่งหนึ่ง...บรรยากาศภายในร้านอาหารญี่ปุ่นส่วนตัวอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของซุปมิโสะและเสียงหัวเราะของสามสาวที่สนิทใจกันที่สุด หลังจากผ่านมรสุมความรักและความเข้าใจผิดมาอย่างหนักหน่วง วันนี้จึงเป็นวันพิเศษที่พวกเธอตั้งใจนัดมา ‘ฉลอง’ จุดเริ่มต้นใหม่ของชีวิตธิชารัตน์ ที่วันนี้ดูจะร่าเริงเป็นพิเศษ ยกแก้วสาเกใบเล็กขึ้นกลางวง แววตาซุกซนจ้องมองเพื่อนรักทั้งสองคนด้วยความตื้นตัน“ดื่มให้กับว่าที่ ‘พี่สะใภ้’ ทั้งสองคนของฉันหน่อย!”ธิชารัตน์ประกาศก้องพร้อมรอยยิ้มกว้างที่ปิดไม่มิด“...” นลินญา หัวเราะเบาๆ พลางยกแก้วขึ้นชนอย่างอารมณ์ดี ความประหม่าที่เคยมีต่อครอบครัวนี้มลายหายไปเกือบหมดเพียงเพราะความจริงใจของเพื่อนรักและคนรัก“งั้นก็...ดื่มให้กับว่าที่ ‘น้องสามี’ ที่น่ารักที่สุดของฉันเหมือนกันนะ”“...”พิมพ์มาดา ที่วันนี้ดูสดใสและมีความสุขอย่างเห็นได้ชัด ยกแก้วขึ้นเข้าร่วมวงด้วยมือที่สั่นน้อยๆ ด้วยความตื่นเต้น“ส่วนฉันก็นี่เลย...ดื่มให้กับ ‘ว่าที่น้องสามี’ และ ‘เพื่อนรัก’ ที่สุดของฉันหน่อย”เสียงแก้วเซรามิกกระทบกันเบาๆ ‘เคร้ง!’ เป็นสัญญาณแห่งการเริ่มต้นความสัมพันธ์ของคนทั้งสาม และบทบาท
My Boss เจ้านายคะเราไม่เคยรู้จักกัน(Nc20+) ตอนที่ 48 ความรักดีๆหนีไม่พ้น
ท่ามกลางบรรยากาศสุดหรูของภัตตาคารบนชั้นดาดฟ้า แสงไฟระยิบระยับของกรุงเทพมหานครยามค่ำคืนไม่ได้ช่วยให้ ‘พิมพ์มาดา’ รู้สึกผ่อนคลายลงได้เลย เธอนั่งเกร็งจนไหล่ห่อ มือบางบีบเข้าหากันแน่นใต้โต๊ะอาหาร อาภรณ์ราคาแพงที่นลินญาช่วยจัดหาให้ใส่มาในวันนี้ ยิ่งทำให้เธอรู้สึกแปลกที่และประหม่ากว่าเดิมเธอยังจำคำพูดของเพื่อนรักได้แม่น ‘แกลองไปเจอเขาก่อนสิ ถ้าแกไป แกจะได้รู้ไง ว่าทำไมคุณธาวินเขาถึงอยากกลับมาติดต่อแกอีกครั้ง แกหลบแบบนี้ไม่ได้หรอกนะข้าวหอม’แต่สิ่งที่ติดค้างอยู่ในใจของเธอ คือภาพจำอันน่าอับอายเมื่อสามปีก่อน...คืนที่เธอยอมแลกศักดิ์ศรีเพื่อเงิน คืนที่เธอขายตัวให้กับผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงหน้าเธอในตอนนี้“อาหารไม่ถูกปากเหรอครับ หรือว่าอึดอัดที่ต้องมาเจอฉัน”เสียงทุ้มสุขุมของ ธาวิน เอ่ยขึ้น ทำเอาคนกำลังเหม่อสะดุ้งเล็กน้อย“เปล่าค่ะ...ข้าวแค่...ไม่คิดว่าคุณธาวินจะยังอยากเจอข้าวอีก หลังจากวันนั้น เรื่องที่ข้าว...เอ่อ...ต่อว่าคุณไป”เธอหลบสายตา“แต่ว่า เรื่องเมื่อสามปีก่อน มันควรจะจบลงไปตั้งแต่วันนั้นแล้ว ข้าวพยายามลืมมันไปหมดแล้วค่ะ”“แต่ฉันลืมไม่ได้”ธาวินตอบกลับทันควัน แววตาที่เคยมั่นคงและดูเป็นผู้ใ
My Boss เจ้านายคะเราไม่เคยรู้จักกัน(Nc20+) ตอนที่ 47 ห้องทำงานรัก (ต่อ) Nc++
“อ๊า...”สมองของนลินญาขาวโพลน ช่วงบนของเธอโดนลิ้นร้อนละเลงยอดอกอย่างหนักหน่วง และช่วงล่างของเธอยังโดนนิ้วเรียวแกร่งลูบไล้ไปมา ความซาบซ่านแผ่ไปทั่วร่างจนบิดเกร็งสึ่บ! เสียงซิปกางเกงตัวใหญ่ถูกรูดอย่างไม่รอช้า“ที่รัก...”“ขา...คะ-คุณธีร์”พรึ่บ! มือใหญ่ทั้งสองข้างจับเอวบางและยกร่างอวบอิ่มง้างขึ้นจ่อกับเป้าหมายที่เบื้องล่างนั้นมีแท่งร้อนตั้งชันรอรับร่องกุหลาบงามสวบ! ช่องทางรักของเธอถูกแท่งใหญ่กดเข้าเต็มแรง!“อ๊ะ...คุณธีร์...จะ-เจ็บ”“อึ้มมม์...เดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้ว...”มือหนาทั้งสองจับเอวบางดันขึ้นลงไปมาอย่างช้าๆ ช่องทางรักอันคับแคบบีบรัดแท่งใหญ่ของเขาเอาไว้แน่น ร่างกำยำสั่นเทาอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่“อื้อ...”ปากบางถูกปิด ลิ้นหนารุกล้ำเข้าไปในโพรงปากนุ่ม ดูดดุนลิ้นเล็กไปมา ตักตวงความหวาน เกี่ยวกระหวัดเสียงดังชัดเจน ในขณะที่เบื้องล่างเริ่มเร่งจังหวะหนักหน่วงขึ้น เรือนร่างอรชรคร่อมร่างกำยำบนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ ใบหน้าหวานแดงก่ำ ทั้งอายและรู้สึกวาบหวามในคราวเดียวกัน แต่สัมผัสอันร้อนแรงนั้น มันทำให้เธอพ่ายแพ้เสียงในหัวอย่างสิ้นเชิง“อึ้มม์...โยกสิที่รัก...” เสียงพร่ากระซิบสั่ง“ตะ-แต่...”“นะ...
My Boss เจ้านายคะเราไม่เคยรู้จักกัน(Nc20+) ตอนที่ 16 ความจริง...เกินกว่าจะรับได้
แสงแดดตอนเช้าเล็ดลอดผ่านผ้าม่านสีเข้มเข้ามาเป็นเส้นบางๆ พาดลงบนเตียงกว้างในห้องสวีทรูมสุดหรูที่เงียบสงบ กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ ยังติดอยู่ในอากาศ...เรือนร่างกำยำขยับตัวช้าๆ ความหนักอึ้งในศีรษะแล่นขึ้นทันทีที่เขาลืมตา เปลือกตารู้สึกหนาและแห้งเหมือนถูกถ่วงด้วยอะไรบางอย่าง...“อืม...”เสียงทุ้มครางต่ำในลำ
My Boss เจ้านายคะเราไม่เคยรู้จักกัน(Nc20+) ตอนที่ 15 ความเจ็บปวดที่ต้องไปต่อ
“แต่แกเสียความบริสุทธิ์ไปนะจูน และคนที่ทำให้แกเป็นแบบนี้ ก็คือพี่ชายของฉัน หนำซ้ำ ฉันเองก็เป็นตัวต้นเหตุให้เรื่องพวกนี้มันเกิดขึ้นด้วย ฉันไม่สบายใจเลยนะ ที่ทำให้แกต้องมาตกอยู่ในสภาพแบบนี้” “ถ้าแกให้พี่ชายของแกรับผิดชอบ แกเชื่อว่าทุกอย่างมันจะจบงั้นเหรอทิชา แกคิดว่าฉันจะมีความสุขกับพี่ชายแ
My Boss เจ้านายคะเราไม่เคยรู้จักกัน(Nc20+) ตอนที่ 14 หลังความโหดร้าย
สองชั่วโมงต่อมา...บรรยากาศภายในห้องเงียบสงบ ราวกับถูกดูดอากาศออกไป เหลือเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศดังเบาๆ กับลมหายใจสม่ำเสมอของชายหนุ่มบนเตียงที่หลับสนิทไปแล้ว หมดแรง หมดสติ หมดการควบคุมทุกอย่าง“...” เด็กสาวนอนนิ่ง ดวงตากลมโตเปิดค้างมองเพดานที่พร่าเลือน น้ำตาที่ไหลไปแล้วไม่รู้กี่ครั้งทำให้ขอบตาแ
My Boss เจ้านายคะเราไม่เคยรู้จักกัน(Nc20+) ตอนที่ 13 ความเจ็บปวดที่โหดร้าย Nc++
ร่างกำยำผุดลุกขึ้น แล้วกำลังปลดพันธนาการของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว โดยที่ร่างของเขายังคงกดร่างอันบอบบางนั้นเอาไว้ ไม่ให้เธอหลีกหนี...ไม่นานร่างกำยำนั้นก็กลับมาคร่อมบนร่างของเธอ แต่ครั้งนี้ปราศจากอาภรณ์ขวางกั้นใดๆ แท่งใหญ่ตั้งตระหง่านตรงหน้าเด็กสาว ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตื่นกลัว“ไม่นะ! ปล่อยหนู
Maaari mong magustuhan
พรากรักมาเฟียเถื่อน
Philipnana31.7K viewsคู่หมั้นทายาทมาเฟีย
มายาตรี12.0K viewsขืนรัก มาเฟีย
เด็กหญิงพุงกลม116.5K viewsพิษรักมาเฟียร้าย
มงกุฎดอกหญ้า33.3K viewsร้ายเพราะรัก Because of love
ไรริล435 viewsMafia Game ร้ายปกครองรัก
นัวร์เนีย343 viewsในปกครองบรวิชทร์
เพียงเจ้าขา424 viewsเมียเด็กคนโปรดของเจ้าพ่อมาเฟีย
Mayji Mirin6.8K views
