C2:

Habang nasa kalaliman ng pag iisip si Aerial, narinig niya ang pagtunog ng kanyang cellphone.

Nabaling doon ang kanyang pansin. Kinuha niya ang cellphone sa bag, sandali siyang natigilan ng makita kung sino ang tumatawag sa kanya.

Ang adviser niya ang tumatawag. Agad niya iyong sinagot.

“Professor Cortez, napatawag kayo?”

“May bakanteng posisyon para sa isang PhD program sa Stangford University. Gusto mo bang subukan?”

Natigilan si Aerial nang marinig niya ang balitang iyon kay Professor Cortez.

Ilang sigundo rin siyang natahimik at hindi nakasagot.

“Hindi mo na ba kailangan…”

“Pupunta ako!” agad niyang sagot ng muling magsalita si Professor Cortez na parang gustong bawiin ang sinabi sa kanya. Puno ng determinasyon ang boses niya.

Sa kabilang linya ay si Professor Cortez naman ang natigilan. Dahil kilang kilala nito si Aerial. Kung paano niya pinagsikapan na makalapit kay Diego. At ngayon na natupad na ang isa sa pangarap niya, na maging asawa si Diego at magkakaroon na rin sila ng anak, hindi na basta-basta siya makakaalis.

Wala namang balak si professor Cortez na hikayatin si Aerial na mag aral ulit ngunit hindi nito akalain na agad siyang papayag.

“Professor Cortez?” tawag ni Aerial kay professor Cortez ng ilang segundo din itong natahimik sa kabilang linya.

“Kung gayon, pumunta ka sa opisina ko bukas ng alas-diyes ng umaga.”

“Sige, Professor Cortez.”

Hindi na nagsalita pa si Professor Cortez at ibinaba na ang telepono.

Ibinaba na rin niya ang kanyang cellphone.

Nagpakawala ng isang malalim na paghinga si Aerial, hindi niya mapigilang makaramdam ng lungkot.

Maihahalintulad ang nararamdaman niya sa pagliwanag ng buwan pagkatapos magtago sa makapal na ulap. Dapat ganun din siya ngayon. Dapat magising na siya sa katotohanan na ang lalaking mahal niya ay hindi kailanman mapapasakanya.

Sa kanyang pagmumuni-muni ay muli siyang nakatanggap ng tawag mula sa matandang Natividad, na hinihiling sa kanya na bumalik sa lumang mansyon ng pamilya Natividad. Pumayag si Aerial, marahil dahil sa sanggol na kanyang dinadala.

Muli siyang nagpakawala ng isang malalim na paghinga.

Pumunta na muna siya sa banyo para maligo at makapag ayos kahit papano.

Habang nakaupo sa harap ng dressing table, tiningnan ni Aerial ang sarili sa salamin. Namamaga at bilugan ang kanyang mukha, may maitim na bilog, eyebags, lumubog na eye sockets, at mga tuldok sa buong pisngi.

Ang ganitong pangit na anyo ay tiyak na mangingilabot sa sinumang makakakita sa kanya.

Paano magiging kwalipikado ang isang taong katulad niya na makatabi ang isang mayaman at gwapong tulad ni Diego?

Nag-makeup siya, nagpalit ng pink na down jacket, at nagsuot ng puting bilog na sumbrero, para kahit papano ay mag mukha siyang masigla.

Plano niya sa simula na magmaneho pabalik sa lumang mansyon.

Paglabas pa lang niya, nakatanggap siya ng tawag mula kay Diego.

"Lumabas ka." nahimigan ni Aerial ang kalamigan sa boses ni Diego ng sabihin iyon sa kanya.

Nagulat si Aerial sa pagtawag nito pero hindi na nakakagulat ang kalamigan ng pakikipag usap nito sa kanya.

Malamang ang lolo nito ang nag-utos sa dito na sunduin siya para na bumalik sa lumang mansyon.

"Sige." matipid niyang sagot.

Lumabas na siya ng villa.

Nakaparada ang isang itim na magarang sasakyan sa tarangkahan. Naalala pa niya dalawang oras bago ngayon, sakay ng sasakyan na ito ang isang babae kasama si Diego.

Huminga siya nang malalim, humakbang paharap, binuksan ang pinto ng kotse, at pumasok.

Pagkapasok pa lang niya sa kotse, naamoy agad niya ang matapang na amoy ng pabango, isang matamis at nakakabatang halimuyak. Mayroon ding kulay rosas na teddy bear sa loob ng kotse, na malinaw na nagpapakita na mahilig ang babaeng kasama ni Diego kanina sa mga malalambot na laruan.

Napatingin pa siya sa kamay ni Diego, mayroon itong suot na panali ng buhok ng isang babae.

Ganito iginigiit ng babaeng iyon ang soberanya nito. Na si Diego ay pagmamay ari na ng babaeng iyon.

Siguradong may gusto talaga si Diego sa babaeng 'yun.

Nakaramdam man ng paninikip ng dibdib si Aerial ay pinigilan niya na makaramdam ng pait sa kanyang puso, umayos siya ng upo. Nagsuot ng seatbelt.

Hanggang sa dahan dahan ng nagmaneho si Diego paalis.

Tumingin si Aerial sa bintana ng kotse, pinili niya ang manahimik.

Dati, tuwing may oras siyang kasama ito, pinahahalagahan niya at sinisikap na mapalapit dito. Kahit halata na ayaw nitong makasama siya, matiyaga siyang naghahanap ng mga paksang mapag-uusapan nilang dalawa.

Dahil lamang sa walang kabuluhan niyang pantasya na balang araw ay mapapansin siya nito. Na ngayon mag-asawa na sila at magkakaroon ng anak, umaasa siya na magkakaroon siya ng pagkakataong mapaibig ito. Naniniwala siya noon na hanggat magiging mabuti siyang asawa kay Diego ay iibig din ito sa kanya.

Pero nagkamali siya, dahil alam niyang niloloko na lang niya ang kanyang sarili.

Dahil matigas ang puso si Diego, walang pakialam ito sa kanyang nararamdaman. At ngayon ay natauhan na siya, kaninang nakita si Diego na may kasamang ibang babae, nagising na siya sa katotohanan na hindi na niya mapapaibig ito. Dahil may mahal na itong iba.

“Anong kasarian ng bata?” malamig at tila hindi naman interesado si Diego na tanong sa kanya na siyang bumasag sa katahimikan bumalot sa kanila sa loob ng sasakyan.

“Tulad pa rin ng dati.” tipid niyang sagot.

Hindi na rin naman niya iyon mababago. Gustuhin man niy si Diego sana ang maging anak nila para hindi siya nito hiwalayan ay mas mabuting naging babae na rin. Dahil mawawakasan na ang kanilang pagsasama.

Nanatili ang kaseryosohan sa gwapong mukha ni Diego.

“Magdidiborsyo tayo pagkatapos ipanganak ang bata." sabi nito sa malamig na tinig.

Hindi siya nagkamali, iyon na ang inaasahan niyang maririnig kay Diego.

Humigpit ang hawak ni Aerial sa kanyang seatbelt.

Pakiramdam niya ay parang pinipiga ng husto ang puso niya, hindi siya makahinga ng maayos.

Alam niyang hindi na kailanman magtatagal ang kasal na nagtatali sa kanila. At kahit na inaasahan na niya iyon, masakit pa rin marinig na si Diego mismo ang nagsasabi tungkol sa bagay na iyon. Dahil anak lang na babae ang kailangan nito sa kanya. Dahil iyon ang gusto ng kanyang lolo na magkaroon ng prinsesa ang kanilang angkan.

Napalunok siya. Kagat ang ibabang labi. Ilang segundo niyang kinalma ang sarili bago sumagot.

"Sige."

Napansin niya ang pagsumulyap ni Diego sa kanya, tila nagulat sa mabilis niyang pagsang-ayon sa sinabi nitong magdidiborsyo sila.