Chapter 5 - Fvck me hard

Hindi niya maiwasan ang mapaisip.

Bakit ba kasi sobrang intimidating nito kahit nakatayo lang?

At bakit parang…

mas lalong mapanganib ito ngayon pagkasara nito ng pinto?

“Are you seriously not going to explain anything?” irita ngunit bahagyang aligagang tanong niya habang pilit pinapakalma ang sarili.

Still…

Lorcan ignored her.

Parang hangin lang sa kanya ang presensya ni Vivoree.

At mas lalo lamang iyong nagpainit sa ulo niya.

Napasinghap si Vivoree.

Then without even looking at her…

Lorcan loosened the cuff of his sleeves first.

Mabagal.

Calculated.

Every movement looked ridiculously elegant.

Parang kahit simpleng pagtanggal ng cufflinks ay mukhang mamahalin kapag siya ang gumawa.

Isa-isa niyang inilapag ang cufflinks sa maliit na lamesa sa gilid bago bahagyang iunat ang leeg.

And somehow…

that simple movement alone looked dangerously attractive to Vivoree.

Napakurap siya.

God.

Ano bang problema sa lalaking ito?

Bakit parang lahat ng galaw nito ay parang sinasadya siyang kabahin?

Then without even looking at her…

Lorcan started unbuttoning his shirt.

Isa-isa.

Mabagal.

Parang sinasadya niyang patagalin ang bawat galaw, na para bang alam niyang may mga matang nakatutok sa kanya.

Hanggang sa tuluyan nitong hinubad ang saplot nito.

Maluwag nitong ibinaba ang damit mula sa balikat bago basta na lamang itinapon sa gilid.

At doon tuluyang natigilan si Vivoree nang makita niya kung gaano kaganda ang katawan nito.

Malapad ang mga balikat nito. Matigas ang dibdib. Halos parang inukit ang bawat linya ng kalamnan sa tiyan nito. Kahit ang simpleng paggalaw lamang ng lalaki ay nagpapakita kung gaano kalakas ang katawan nito.

It’s not the first time na makakita siya ng ganitong kagandang katawan.

Lumaki si Vivoree sa mundong puno ng mayayaman, models, athletes, at mga lalaking halos perpekto ang itsura.

But then…

Hindi niya alam kung bakit bigla na lang nawala lahat ng tapang niya kanina nang makita niya nang tuluyan ang malaki at magandang katawan nito.

Parang biglang nag-iba ang hangin sa loob ng kwarto.

Mas mabigat.

Mas mainit.

Unti-unting natuyo ang lalamunan ni Vivoree.

Okay.

This was unfair.

Hindi niya inaasahang ganoon ang katawan ng lalaki.

At lalong hindi niya inaasahang maaapektuhan siya nang ganito.

Hindi naman siya madaling matinag ng ganitong bagay.

Hindi siya yung tipong babae na natutulala sa katawan ng lalaki.

Pero ngayon…

She could feel her heartbeat slowly getting louder inside her chest.

Hindi niya alam kung dahil ba iyon sa kaba.

O sa kung anong kakaibang presensya ng lalaking nakatayo sa harap niya.

“W-Why are you taking your clothes off?!” muli niyang tanong kahit halatang nawawala na ang confidence niya, pero gusto niyang murahin ang sarili dahil parang mali atang itanong yun.

Bahagyang tumaas ang sulok ng labi ni Lorcan at nakita ni Vivoree yun kaya masama na niya itong tinignan.

“Did I tell you to fvcking smile?” Maotoridad na tanong ni Vivoree.

Binasa ni Lorcan ang labi niya, pero nandoon pa rin ang ngiti sa labi nito.

“Isn’t this why you hired me?” malamig ngunit mababa nitong sagot. Alam naman ni Lorcan na hindi siya ang binayaran nito, but then… it’s bad to play just for now tapos kapag nagsawa siya, saka niya ito papatayin.

Agad napatahimik si Vivoree.

Nag-init na ang mukha niya.

Pero dahil ayaw niyang mapahiya, mabilis siyang nagtaas ng baba at nagpanggap na kalmado pa rin.

“D-Don’t misunderstand. I’m still evaluating if you’re worth the money.”

Bahagyang natahimik ang buong kwarto.

Then suddenly…

Lorcan laughed.

A soft.

Dangerous.

Disbelieving laugh.

Parang hanggang ngayon ay naaaliw pa rin ito sa maling akala niya.

“Worth the money?” mahina nitong ulit habang dahan-dahang lumalapit at saka niyuko pa ang sarili para magtama ang mga paningin nila.

Lumapit pa ang mukha ni Lorcan kaya naman natatarantang napapikit si Vivoree, thing that he will kiss her, pero… sunod na narinig niya ay ang bulong nito.

“Fine, I’ll let you learn something,” mababa nitong sambit, ang boses ay parang dumudulas sa hangin sa pagitan nila. “But I want you to know that I don’t kiss lips, princess.”

Bahagya nitong ibinaba ang tingin sa mga labi ni Vivoree.

At doon naman tuluyang napabukas ang mga mata ni Vivoree.

Nanlalaki.

“You—”

Hindi niya natapos ang sasabihin.

Because Lorcan smirked.

A slow.

Dangerous.

Terrifying smirk.

Para bang may alam itong bagay na hindi niya alam.

Para bang kontrolado nito ang buong sitwasyon.

At dahil doon, napahinto si Vivoree sa pagsasalita.

Parang may kung anong pumigil sa kanya.

Napalunok na lang siya nang dahan-dahang bumaba pa ang mukha ni Lorcan.

Masyadong malapit.

Masyadong mapanganib ang lapit.

At ang sumunod na naramdaman ni Vivoree ay ang mainit na hininga nito sa leeg niya.

Dahan-dahan.

Mabigat.

Before his lips finally brushed against the soft skin of her neck.

Isang halik.

Hindi marahas.

Pero sapat para magpadaloy ng kakaibang kuryente sa buong katawan niya.

Napasinghap si Vivoree nang hindi niya inaasahan.

Ni hindi niya napigilan ang sarili na kumapit nang mahigpit sa balikat ni Lorcan.

Her fingers tightened against his skin.

At lalo lamang bumigat ang hangin sa pagitan nila.

It was the first time she felt something like that.

Hindi niya maintindihan kung ano iyon.

Kung bakit parang biglang nanghina ang katawan niya.

Kung bakit parang nawalan ng lakas ang mga tuhod niya.

Dahil sa mariin niyang paghawak sa balikat ng lalaki, muling iniangat ni Lorcan ang ulo nito.

Dahan-dahan nitong itinaas ang tingin.

Diretsong tumama ang mga mata nito sa mga mata ni Vivoree.

Madilim.

Malalim.

At nakakatakot sa paraan na hindi niya maipaliwanag.

Vivoree didn’t know what just happened.

But suddenly…

Pakiramdam niya ay napakahirap tumingin pabalik sa kanya.

Parang ang simpleng pagtitig sa lalaki ay may bigat na hindi niya kayang tiisin. At hindi niya talaga alam kung bakit bigla na lang naging ganito ang pakiramdam niya.

“Now,” mababa nitong sambit.

Halos pabulong.

Pero malinaw na malinaw sa pandinig niya.

“What is the first thing you want to learn, Miss?”

Bahagyang kinagat ni Vivoree ang loob ng labi niya nang marinig niya ang baritonong boses nito.

Gusto niyang umatras bigla kahit na alam niyang wala ng atrasan ito. She suddenly felt like she was is the wrong place dahil pakiramdam niya ay dadakmain siya ng kung ano ngayong nakaharap sa kanya.

Gusto niyang mabawi ang kontrol na pakiramdam niya ay unti-unting nawawala.

Pero hindi siya natinag. Na kahit subrang kabog na ng dibdib niya ay hindi siya nagpatinag.

Sa halip ay tinaasan niya ito ng tingin.

Matigas.

Pilit.

“Just fvcking do something, Mr. Escort,” iritang bulong ni Vivoree, kahit ramdam niyang masyadong mabilis ang tibok ng puso niya. “Fvck me hard or what—just for me to fvcking learn. I''m a fvcking virgin, but I don't mind if you fvck me hard. All I want is to learn so that my Fiance will fvcking want me. Turuan mo ako kung paano maging halimaw sa kama. Turuan mo akong bumaliw ng lalake sa kama."

Isang sandaling katahimikan ang bumalot sa kanila nang matapos sabihin ni Vivoree ang mga salitang pati siya ay hindi niya akalaing masasabi niya.

Nakagat tuloy niya ang labi at hindi na alam ang gagawin.

At pagkatapos…

Mahinang napasinghap si Lorcan.

Parang bigla siyang naaliw.

Then he laughed softly.

Isang mababang tawa, na nagpabilis pa lalo ng kabog ng dibdib ni Vivoree,

Mapanganib ang mga tawang yun at hindi alam ni Vivoree kung bakit siya nakakaramdam ng ganoon.

Halos parang may itinatagong karahasan sa ilalim.

“Masusunod, prinsesa,” Lorcan said.

At sa pagkakataong iyon, ang ngiti sa labi niya ay hindi na basta simpleng ngiti lang.

It was the kind of smile that made Vivoree’s chest tighten.