تسجيل الدخول“What the hell is he gonna do?! Tatlong oras na akong naghihintay dito! Talaga bang masasayang na lang ang perang binayad ko?”
Iritadong napabuntong-hininga si Vivoree habang palakad-lakad sa loob ng napakalawak na kwarto kung saan siya iniwan ng mga tauhan ni Lorcan kanina pa.
Hindi niya na mabilang kung ilang beses na siyang naglakad mula sa isang dulo ng silid papunta sa kabila. Halos kumakalabog na ang takong ng sapatos niya sa makintab na marmol na sahig habang paulit-ulit siyang napapairap sa inis.
Pakiramdam niya ay para siyang nakakulong sa isang mamahaling kulungan.
Everything in the room looked expensive.
Mataas ang kisame. May malaking chandelier na nagbibigay ng malambot na ilaw sa buong silid. Ang mga kurtina ay makapal at mukhang imported pa sa kung saang bansa.
May malambot na sofa sa gilid, isang napakalaking kama sa gitna, at mga eleganteng dekorasyon na halatang pinagkagastusan nang sobra.
Pero kahit gaano pa kaganda ang lugar na iyon…
wala siyang pakialam.
Dahil tatlong oras na siyang naghihintay.
Kinuha na niya ang cellphone niya nang hindi na niya maiwasan ang mas lalo pang mainis sa nangyayare ngayon, lalo na at hindi naman talaga ito ang inisip niya na mangyayare!
Kung matino siya ngayon, siguro ay iniisip niya kung bakit may mga putukan sa bar kanina.
Kung bakit biglang nagkagulo ang mga tao.
Kung bakit may mga lalaking armado.
Pero hindi.
She wasn’t thinking about that.
She was focused on something else.
She was focused to learn about that thing para hindi na siya minamaliit ng fiancé niya.
The thought alone made her jaw tighten.
She has a fiancé.
Arrange marriage.
Isang kasunduang ginawa ng dalawang makapangyarihang pamilya.
Pero para kay Vivoree, hindi iyon basta kasunduan lamang.
Dahil gustong-gusto na niya si Damien noon pa man.
Simula pa noong una niya itong makita sa isang family gathering.
Simula pa noong ngumiti ito sa kanya na parang wala nang ibang tao sa paligid.
Para sa kanya, parang panalo na ang lahat nang pumayag si Damien sa kasal.
Akala niya noon…
she had won.
Na sa wakas ay mapapasakanya na ang lalaking matagal na niyang gusto.
But reality was cruel.
Hindi siya gusto ng fiancé niya.
At hindi man ito direktang nagsasabi, paulit-ulit niyang pinaparamdam iyon kay Vivoree.
Lalo na sa isang bagay.
Sa bagay na iyon.
Ang gusto ni Damien ay ang mga babaeng may experience.
Confident.
Seductive.
The type of women who knew exactly what to do.
Samantalang si Vivoree?
Vivoree had an angelic face.
Maamo.
Elegant.
Graceful.
At sobrang layo sa mga babaeng gusto ng fiancé niya.
She looked too pure.
Too innocent.
At iyon ang bagay na paulit-ulit na ipinaparamdam sa kanya ni Damien na kulang sa kanya.
Kaya hindi na siya nag-isip pa.
Ginawa na niya ang bagay na ito na siyang nirequest ng kaibigan niya.
Hire an escort.
Learn everything.
Then surprise your fiancé.
Simple lang dapat.
At least… iyon ang inaakala niya.
“Ha! What the hell is this? Bakit walang signal?”
Hindi makapaniwalang tanong ni Vivoree habang paulit-ulit na tinataas ang cellphone niya, parang umaasang biglang magkakaroon ng signal kapag itinapat niya iyon sa iba't ibang direksyon.
Pero wala.
Zero.
Wala man lang kahit isang bar.
“Seriously?!”
Napairap siya nang malalim sa inis bago ibinagsak ang sarili sa sofa.
Naupo na lang tuloy siya at saka niya tinignan ang pinto kung bubukas ba ito at darating na ang binayaran niyang lalake.
Pero…
Three.
Freaking.
Hours.
Nanggigigil siyang napa-cross arms habang inis na tumingin sa malaking wall clock sa gilid ng kwarto.
Halos gusto na niyang batuhin iyon habang naririnig ang pagtunog ng wall clock.
Para bang sinasadya nitong ipaalala sa kanya kung gaano katagal siyang naghihintay.
Wala pa rin!!!
“This is unbelievable…” she muttered under her breath.
Pagkatapos siyang hilahin papunta sa helicopter na parang kriminal, dinala naman siya rito sa kung saan mang lugar na ito.
Hindi man lang sinabi sa kanya kung nasaan siya.
At ang mas nakakainis?
Parang basta na lang siya iniwan dito sa kwarto na ito.
No explanation.
No instructions.
Nothing.
“Worst escort ever,” irita niyang bulong.
Napailing pa siya habang sinusuklay ang buhok gamit ang mga daliri niya.
Kung alam lang niya na ganito ka-incompetent ang lalaking iyon, baka naghanap na lang siya ng ibang escort sa agency.
Tatlong oras na paghihintay.
No signal.
At isang lalaking hindi man lang marunong magpakita.
Unbelievable.
Kung hindi lang talaga niya kailangan matutunan ang bagay na iyon, baka kanina pa siya nag-walk out sa lugar na ito at kung hindi lang siya nasasayangan sa perang binayad niya dahil bawal ang refund ay talagang umalis na siya at naghanap na ng ibang escort!
She was stuck.
Stuck in a mysterious mansion.
Waiting for the most unprofessional escort she had ever heard of.
At habang tumatagal ang paghihintay niya….
mas lalo lang umiinit ang ulo ni Vivoree.
Kung tutuusin, hindi naman talaga niya inaasahang mapupunta siya sa ganitong sitwasyon.
Kaninang umaga lang ay iniisip pa niya kung tama bang kumuha siya ng escort.
Ngayon?
Nasa kung saan siyang mansion kasama ang isang lalaking hindi man lang marunong magpaliwanag.
Hindi niya maiwasan ang mapaisip.Bakit ba kasi sobrang intimidating nito kahit nakatayo lang?At bakit parang…mas lalong mapanganib ito ngayon pagkasara nito ng pinto?“Are you seriously not going to explain anything?” irita ngunit bahagyang aligagang tanong niya habang pilit pinapakalma ang sarili.Still…Lorcan ignored her.Parang hangin lang sa kanya ang presensya ni Vivoree.At mas lalo lamang iyong nagpainit sa ulo niya.Napasinghap si Vivoree.Then without even looking at her…Lorcan loosened the cuff of his sleeves first.Mabagal.Calculated.Every movement looked ridiculously elegant.Parang kahit simpleng pagtanggal ng cufflinks ay mukhang mamahalin kapag siya ang gumawa.Isa-isa niyang inilapag ang cufflinks sa maliit na lamesa sa gilid bago bahagyang iunat ang leeg.And somehow…that simple movement alone looked dangerously attractive to Vivoree.Napakurap siya.God.Ano bang problema sa lalaking ito?Bakit parang lahat ng galaw nito ay parang sinasadya siyang kabahin?Th
At mas nakakainis pa roon ay ang paraan ng pagtrato nito sa kanya.Lorcan was rude.Bossy.Cold.At parang wala itong pakialam sa kahit sino.Completely opposite sa inaasahan niyang escort.Dahil base sa mga nabasa niya online, dapat charming. Gentle. Sweet. Iyong kayang mag-comfort ng babae.Pero si Lorcan?Parang kayang manakal ng tao habang diretso ang tingin.Napailing si Vivoree habang pilit inaalis sa isip niya ang mukha ng lalaki.Especially those eyes.Those sharp, dangerous eyes that somehow made her feel nervous and annoyed at the same time.Huminto siya sa harap ng floor-to-ceiling window at bahagyang hinawi ang kurtina.Her breath almost hitched.Madilim na sa labas, pero kahit ganoon ay kitang-kita pa rin ang napakalawak na property.Fountain.Massive gardens.Luxury cars parked outside.At sa layo ng tanaw niya ay tila may sarili pang private road ang lugar.Unti-unting kumunot ang noo niya.This place was too much.Masyadong engrande.Masyadong elegante.Hindi ito mukha
Chapter 3 - The Waiting Game“What the hell is he gonna do?! Tatlong oras na akong naghihintay dito! Talaga bang masasayang na lang ang perang binayad ko?”Iritadong napabuntong-hininga si Vivoree habang palakad-lakad sa loob ng napakalawak na kwarto kung saan siya iniwan ng mga tauhan ni Lorcan kanina pa.Hindi niya na mabilang kung ilang beses na siyang naglakad mula sa isang dulo ng silid papunta sa kabila. Halos kumakalabog na ang takong ng sapatos niya sa makintab na marmol na sahig habang paulit-ulit siyang napapairap sa inis.Pakiramdam niya ay para siyang nakakulong sa isang mamahaling kulungan.Everything in the room looked expensive.Mataas ang kisame. May malaking chandelier na nagbibigay ng malambot na ilaw sa buong silid. Ang mga kurtina ay makapal at mukhang imported pa sa kung saang bansa.May malambot na sofa sa gilid, isang napakalaking kama sa gitna, at mga eleganteng dekorasyon na halatang pinagkagastusan nang sobra.Pero kahit gaano pa kaganda ang lugar na iyon…wa
Chapter 2 - JobNo one talks to Lorcan De Luca like that. Kahit sino ay wala, kahit na nag mga dating naging nobya nito ay hindi nagawang magsalita ng ganoon.No one.Pero si Vivoree?Galit na galit pa habang nakatingin kay Lorcan, na kung hindi huhupa ay baka nasuntok na niya ito.“Hindi mo ba ako kilala?!” dagdag pa niya.At doon tuluyang natawa si Lorcan.A dark, dangerously amused laugh.Bahagya siyang sumandal sa upuan ng helicopter habang nakatingin sa babae na parang sobrang interesting nito.This woman really thought he was an escort.And strangely enough…he didn’t hate it.“Anong gagawin namin, Sir?” tanong ng isa niyang tauhan habang bahagyang nilalapit ang baril kay Vivoree. “Papatahimikin na ba namin—”“No.”Agad na natigilan ang lahat.Dahan-dahang umangat ang sulok ng labi ni Lorcan habang diretso pa ring nakatitig kay Vivoree.“Put her here,” mababa nitong sambit.Then his eyes slowly traveled over her face.“I’ll give her what she wants.”Hindi niya namalayan ang para
Chapter 1The Man She MistookMalakas ang bass ng music sa loob ng exclusive lounge bar habang pabago-bago ang kulay ng ilaw na tumatama sa mukha ng mga taong naroon. Expensive perfumes mixed with alcohol filled the air habang ang mahihinang bulungan at paminsang tawanan ay nagsasama-sama sa buong lugar.Vivoree sat alone sa isang velvet couch sa pinakadulong parte ng VIP area. She crossed her legs elegantly habang hawak ang wine glass sa manipis niyang mga daliri. Her black dress hugged every curve of her body perfectly, enough to make several men glance at her from afar.Pero hindi niya iyon pinapansin.She was irritated.“This is ridiculous…” she whispered under her breath saka inikot ang tingin sa paligid.Kanina pa siya naghihintay.Nakausap niya online ang isang discreet agency na nag-ooffer ng “companionship services” para sa mga mayayamang babae. At kahit nahihiya siya noong una, nilunok niya ang pride niya.She needed to learn.Hindi puwedeng manatili siyang inosente habang a



![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



