LOGINTumayo si Nathan sa pagitan nina Scarlett at Rodolfo. Kitang-kita sa mukha ng bata ang pagkadismaya sa kanyang ina dahil sa malakas na pagsampal nito kay Rodolfo.“Mama! Bakit mo sinampal si Tatay? Bakit ka naman gano’n?”Sa halip na magalit kay Scarlett, mas naawa si Nathan kay Rodolfo. Agad siyang lumapit dito upang tingnan kung ayos lang ito.“Tatay, okay ka lang ba? Sorry po sa ginawa ni Mama.”Samantala, hinawakan ni Rodolfo ang pisngi niyang namumula dahil sa sampal.Ramdam pa rin niya ang init nito. Gayunpaman, nang makita niyang nag-aalala si Nathan, ngumiti siya.“Ayos lang ako. Huwag kang mag-alala.”Pagkatapos ay yumuko siya upang magpantay sila ng taas.“Pero pulang-pula na ang pisngi mo, Tatay. Masakit ‘yan, ‘di ba?”Hindi na napigilan ni Rodolfo ang mapangiti.Ang bata…Sa halip na tanungin ang kanyang ina kung bakit ito galit, ang unang inisip nito ay ang kanyang kalagayan. Kitang-kita pa rin ang bakas ng limang daliri ni Scarlett sa kanyang pisngi. Ngunit wala siyang p
Agad na napalingon sina Nathan at Nala sa babaeng nasa may pintuan.Si Rodolfo naman ay natigilan.Sa wakas, kaharap na niya muli ang babaeng ilang taon niyang hinintay.Si Scarlett.Ang babaeng minahal niya nang higit sa lahat. Ang babaeng nagulo ang buong buhay niya. Nang makita ni Nathan ang kanyang ina, agad siyang bumaba sa kinauupuan at tumakbo palapit dito.Samantala, nanatili si Nala sa kama habang nasa tabi niya si Rodolfo. Pagdating ni Nathan sa harapan ng kanyang ina, agad nitong hinawakan ang kamay ni Scarlett at hinila siya papunta sa loob.“Mama! Halika! Tingnan mo! Nandoon si Tatay!”Nanigas si Scarlett.“Tatay?”Hindi niya namalayang napahigpit ang hawak niya sa kamay ng anak.“Nathan… ano’ng sinabi mo?”Napatingin sa kanya ang bata.“Tatay?”“Bakit mo siya tinatawag na Tatay?”Walang kamalay-malay si Nathan sa bigat ng tanong ng kanyang ina.“Hehehe… kasi, Mama, nagkasundo kami kanina. Puwede raw naming tawagin si Kuya na Tatay.”Napatingin siya kay Rodolfo.“Si Kuya
“Oh, oo nga pala. Pasensya na, Ma’am Scarlett. Hindi ko naman po sinasadyang pigilan kayong makita ang mga anak ninyo. Gusto ko lang pong sabihin na naasikaso na sila ng health staff at hindi na ninyo kailangang mag-alala. Sigurado akong ayos lang sina Nathan at Nala,” paliwanag ni Angelo.Huminga nang malalim si Scarlett.“Kung gano’n, pupuntahan ko pa rin sila. Saan po ang clinic?”“Diretso lang po kayo mula rito, tapos kumaliwa. Pagdating ninyo sa dulo, kumanan kayo at maglakad nang mga sampung metro. Nandoon na po ang clinic room.”“Salamat.”Hindi na nag-aksaya ng oras si Scarlett. Tumayo siya at tuluyang lumabas ng opisina. Ngunit pagkapasara ng pinto, nagbago ang ekspresyon sa mukha ni Angelo.Napangisi siya.“Simula pa lang ito…”Mahina siyang napamura sa sarili.“Babayaran mo ang lahat ng ginawa mo sa kuya ko, Scarlett. Sisiguraduhin kong mas magiging miserable ang buhay mo kaysa sa buhay niya.”Sumilay ang malamig na ngiti sa kanyang mga labi.“Kuya Rafael… malapit ko nang m
Naglakad si Scarlett patungo sa opisina ng punong-guro. Ang bawat hakbang niya ay elegante at puno ng kumpiyansa. Sa kanyang maayos at pambabaeng kilos, kapansin-pansin agad ang kanyang presensya sa loob ng paaralan.Hindi maiwasang mapalingon sa kanya ang mga taong nadaraanan niya.Lalo na ang mga lalaking guro.“Wow! Ang ganda naman ng babaeng iyon. Sino kaya siya?”“Hindi ba siya iyong nanay ng kambal na bagong estudyante sa kindergarten?”“Ahhh, siya pala ang mama nila! Grabe… ang ganda at ang elegante naman!”“Talagang mapalad ang magiging asawa niya.”“Pero sabi ng punong-guro, biyuda raw siya.”“Talaga? Kung gano’n… malaking pagkakataon ‘to. Biyuda na, maganda pa!”Nagbulungan ang ilang lalaking guro habang palihim na pinagmamasdan si Scarlett.Hindi naman iyon napansin ni Scarlett. O marahil, napansin man niya, wala siyang pakialam. Patuloy lamang siyang naglakad habang inaayos ang kanyang mahaba at bahagyang kulot na buhok. Ang dating nito ay elegante at moderno, bagay na lal
Habang nagmamadaling bumabalik si Scarlett sa paaralan ng kanyang mga anak, abala naman si Rodolfo sa pag-aalaga kay Nala. Maingat niyang nililinis ang sugat sa tuhod ng bata. Sinisigurado niyang hindi ito masasaktan nang higit sa kinakailangan.“Tiisin mo muna, ha?” malumanay na sabi ni Rodolfo. “Kapag masakit na, sabihin mo agad kay Kuya.”Tumango si Nala, kahit halatang kinakabahan.“Opo, Kuya.”Maingat na pinunasan ni Rodolfo ang natuyong dugo sa paligid ng sugat.“Ayan… konti na lang.”Tahimik na pinagmamasdan nina Nathan, Jessa, Marco, at Mia ang ginagawa niya. Hindi nila maiwasang mamangha. Ang lalaking kilala nila bilang seryoso at istrikto ay ibang-iba kapag kaharap ang mga bata.Maingat. Mapagmahal. At sobrang maalaga.“Nalilinis na,” sabi ni Rodolfo.“Lalagyan natin ng antiseptic para hindi maimpeksyon. Pagkatapos, lalagyan natin ng bandage.”Tumango si Nala.“Okay po.”“Good girl.”Maingat na nilagyan ni Rodolfo ng gamot ang sugat bago ito tinakpan ng benda.“Okay na.”Tin
“Syempre naman. Hindi naman magsisinungaling si Kuya sa inyo.”Ngumiti si Rodolfo kay Nala.“Halika. Dito ka muna. Ipagamot natin ang tuhod mo para mabilis gumaling, okay?”Marahan niyang hinaplos ang buhok ng bata. Bahagyang kulot ang buhok ni Nala at lalo nitong pinaganda ang cute nitong mukha. Nakakagulat dahil tila napakaluwag ng loob ng bata kay Rodolfo. Karaniwan, hindi basta-basta nagiging malapit si Nala sa mga lalaking nakikilala niya. Kahit ang mga lalaking kaibigan ni Scarlett ay hindi niya agad kinakaibigan.Pero kay Rodolfo…Parang matagal na silang magkakilala.“Salamat, Kuya,” nakangiting sabi ni Nala.“Walang anuman.”Ngumiti si Rodolfo.“Masaya akong nakakatulong sa inyong mga bata.”Pagkatapos ay napatingin siya sa likuran. Nakatayo roon sina Jessa, Marco, at Mia.“Jessa, Marco, Mia. Halika nga rito.”Agad lumapit ang tatlo. Napatingin naman si Nathan kay Rodolfo.“Kuya, sino sila?”Tumingala siya dahil mas matangkad si Rodolfo kaysa sa kanya.“Mga anak mo rin sila?”
Nang tuluyang magsara ang pinto, huling beses na nasilayan ni Scarlett ang mukha ng kanyang asawa bago siya maiwang mag-isa kasama si Joshua.Huminga siya nang malalim.Sa kaibuturan ng kanyang puso, ayaw niyang mapunta sa ganitong sitwasyon. Ngunit dahil sa labis niyang pagmamahal kay Rafael, naga
Mabilis na naglakad si Joshua palapit kina Rafael at Scarlett.Sa bawat hakbang niya, may mga taong napapalingon. Hindi niya iyon napapansin, pero para sa iba, mahirap paniwalaan na ang lalaking iyon ay isang simpleng kasambahay lang.Ngayong gabi, ibang-iba ang itsura niya. Maayos na ang buhok niy
Napakamot si Joshua sa ulo habang hindi pa rin makapaniwala sa narinig.Pakiramdam niya ay nananaginip lang siya. Isang panaginip na kahit anong pilit niyang gumising, ayaw pa rin siyang pakawalan.Bilang isang biyudo, buong buhay niyang sinikap mamuhay nang maayos para sa kanyang tatlong anak. Mul
“Kulang pa ba ang dalawampung milyon para anakan mo ang asawa ko?”Mariing tanong ni Rafael habang nakatitig kay Joshua. Malamig ang boses niya, pero kontrolado. Para bang matagal na niyang pinag-isipan ang bawat salitang binibitawan niya.Tahimik ang buong mansyon.Sa malawak na sala, tanging mahi







