Mag-log inMatapos kumain, napahawak si Scarlett sa kanyang tiyan at napabuntong-hininga ito."Busog na busog na ako."Ngumiti siya habang tinitingnan ang mga pagkaing hindi pa nila nauubos."Uwi na tayo.""Joshua, pakidala naman lahat ng pagkain. Mamaya ko na lang ulit kakainin sa bahay."Sabay abot niya ng ilang supot ng pagkain kay Joshua. Sa isang iglap, nanlaki ang mga mata ng binata.Patay...Sa lahat ng puwedeng ipagawa, ito pa talaga. Simula nang mabuntis si Scarlett, tila naging kaaway na ng kanyang sikmura ang amoy ng kahit anong pagkain. Kahit gaano kasarap ang putahe, para sa kanya, para itong pinakamapanghing amoy sa buong mundo. Ngunit hindi siya maaaring umatras.“Laban, Joshua. Hindi puwedeng mahina. Noong ginagawa pa lang ang mga batang 'yan, punong-puno ka ng sigla. Ngayon na nandiyan na sila sa tiyan ng nanay nila... hindi ka puwedeng sumuko.”“Hindi ako magpapatalo sa dalawang munting paslit na nasa loob pa lang ng sinapupunan!”Huminga siya nang malalim.Isa...Dalawa...Tat
Habang papalapit sina Joshua at Edi, napansin agad ni Edi na nakatingin sa kanila sina Marisol at Scarlett. Hindi niya ipinahalata ang kaba at bahagyang bumulong kay Joshua."Boss... mag-ingat tayo.""Pakiramdam ko, minamanmanan tayo ng dalawang babae."Hindi lumingon si Joshua. Palihim niyang isinara ang cellphone at ibinalik iyon sa bulsa ng pantalon. Alam niyang pinagmamasdan siya ni Scarlett, pero nagpanggap siyang walang napapansin."Mabuti pang maghiwalay muna tayo.""Baka kung magsama pa tayo rito, lalo silang maghinala."Tumango si Edi.Sa isang iglap, nagkunwari silang walang kinalaman sa isa't isa. Naglakad si Edi papunta sa isang tindahan na tila may bibilhin, habang si Joshua naman ay tumayo sa gilid ng kalsada, naka-cross ang mga braso at nakatingin sa paligid na parang isang seryosong bodyguard. Ilang sandali pa'y bumalik si Edi sa kinauupuan nina Marisol at Scarlett. May dala siyang isang order ng mainit na siomai na may maanghang na sawsawan. Ngumiti siya sa asawa."Lo
Mabilis na tumalikod sina Joshua at Edi. Halos hindi na nila mapigilan ang kanilang pagtawa habang papalayo. Pareho silang nangingiti, tila aliw na aliw sa nangyari. Pabulong na nagsalita si Edi habang pinipigilang humalakhak."Grabe, Boss... mas magaling pala siyang mag-disguise kaysa sa inyo!"Napatingin si Joshua."Sino?""Si Feri!""Akala ko kayo na ang pinakamahusay magtago ng pagkakakilanlan, pero siya... ibang level! Kung hindi ko lang naamoy ang pabango niya, naloko rin ako."Napailing si Edi habang natatawa."At saka, Boss... paano niya nagawang magmukhang ganoon? Ang kinis, ang ganda, tapos ang hubog ng katawan... akala ko talaga totoong babae."Napatawa rin si Joshua."Hindi ko rin inaasahan.""Kung tutuusin, dati ko pa siyang kilala, pero hanggang ngayon namamangha pa rin ako sa galing niyang magbago ng anyo."Saglit siyang natahimik bago muling nagsalita."Ang mas nakakagulat...""Nakuha pa niyang maakit ang atensyon ni Rafael."Napailing siya."Akala ko sapat na kay Rafa
Agad binitawan ni Joshua ang kuwelyo ng damit ni Edi. Sinubukan niyang magmukhang kalmado, ngunit hindi niya maitago ang bahagyang pamumula ng kanyang mukha."Manahimik ka nga!" sabi niya habang pinipigilang mapangiti. "Ano bang alam mo sa mga ganyang bagay?"Napakamot siya sa batok bago muling naging seryoso."Edi, sabihin mo kay Romy na ihatid niya rito ang mga anak ko sa susunod na linggo. Dito muna sila titira kasama ko."Napakurap si Edi."Ha? Dito? Sa bahay nina Ma'am Scarlett?"Tumango si Joshua."Si Scarlett mismo ang may gusto."Lalong napaisip si Edi."Boss... sa totoo lang, hindi yata magandang ideya 'yan.""Bakit?""Mas ligtas sigurong manatili muna sila sa lola nila. Kapag nandito sila, baka mapahamak pa."Hindi agad sumagot si Joshua. Alam niyang may punto ang kanyang assistant."Ano'ng ibig mong sabihin?"Huminga nang malalim si Edi."Boss, siguradong madalas silang makikita ni Mr. Arnulfo."Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Joshua."At alam naman nating hindi biro an
Nagkunwaring walang alam si Joshua at inosenteng napakamot sa ulo."Sir... ano po ba ang ibig ninyong sabihin? Hindi ko po kayo maintindihan."Lalong nagdilim ang mukha ni Rafael."Huwag ka nang magpanggap! Alam kong ikaw ang dahilan kung bakit unti-unting lumalayo sa akin si Scarlett."Mariin niyang itinuro ang binata."Sinusulsulan mo ang asawa ko na magalit sa akin, hindi ba? Huwag mong itanggi! Sigurado akong matagal mo nang gusto ang asawa ko. Kaya ngayon, sinasamantala mo ang pagkakataon para maagaw siya."Tahimik lang na nakinig si Joshua."Makinig kang mabuti," dugtong ni Rafael. "Kahit pinayagan ka ni Papa na tumira sa bahay namin, huwag mong isipin na hahayaan kitang pakialaman ang asawa ko. Kung bakit nagagawa na niya akong sagutin at labanan, ikaw ang may kasalanan!"Napabuntong-hininga si Joshua bago marahang sumagot."Sir, ano po bang nagawa kong mali? Bumalik lang naman ako sa bahay dahil kayo at si Ma'am Scarlett mismo ang humiling. Ngayon naman, inaakusahan ninyo akon
Nanlaki ang mga mata ni Rafael."Ikaw... ikaw ang naghagis ng bato?"Walang bakas ng pagsisisi sa mukha ni Scarlett.Matatag siyang tumango."Oo.""Bakit? May balak ka ring gantihan ako?"Hindi na hinintay ni Scarlett ang sagot. Mabilis niyang inagaw ang batong hawak ni Joshua. Bago pa makapigil ang sinuman ay buong lakas niya itong inihagis.Pak!Diretsong tumama ang bato sa noo ni Rafael. Napaatras ang lalaki habang napahawak sa ulo. Unti-unting tumulo ang dugo sa kanyang noo. Natulala ang lahat ng nakasaksi. Maging si Marisol ay napasigaw."Naku! Kuya!"Agad siyang tumakbo palapit sa kapatid.Samantala, mabilis namang nilapitan ni Joshua si Scarlett at marahang hinawakan ang mga kamay nito."Tama na.""Pigilan mo ang galit mo."Ngunit hindi pa rin kumakalma si Scarlett."Wala akong pinagsisisihan!""Karapat-dapat lang sa kanila 'yan.""Pareho silang manloloko!"Napabuntong-hininga si Joshua. Pagkatapos ay bahagya siyang ngumiti."Kung gano'n...""Tayo naman, ano tayo?"Napatingin s
“Ha? Puwede ring mag-request?” tanong ni Scarlett habang dahan-dahang umaatras kasabay ng paglapit ni Joshua.“Siyempre naman, Ma’am. Simulan na natin para umabot tayo bago mag-alas nuwebe,” sagot ni Joshua nang may kumpiyansa.Lalong kinabahan si Scarlett at hindi niya alam kung paano magsisimula.
Hindi namalayan ni Scarlett na nakasandal na pala siya sa dibdib ni Joshua. Mukhang komportable siya, na para bang nakalimutan niyang kasama niya lamang ang isang kasambahay.Dahan-dahang hinaplos ni Joshua ang braso ng babae upang pakalmahin ito. Alam niyang pareho sila ng sitwasyon—napipilitang g
Dahan-dahang iminulat ni Scarlett ang kanyang mga mata.Pakiramdam niya ay bahagyang gumaan ang ulo niya matapos ang ilang minutong masahe. Ngunit nang mapansin niyang nakapatong pa rin ang mga kamay ni Joshua sa kanyang balikat, agad siyang napatuwid ng upo at marahang inalis ang mga iyon.Bahagya
Nang tuluyang magsara ang pinto, huling beses na nasilayan ni Scarlett ang mukha ng kanyang asawa bago siya maiwang mag-isa kasama si Joshua.Huminga siya nang malalim.Sa kaibuturan ng kanyang puso, ayaw niyang mapunta sa ganitong sitwasyon. Ngunit dahil sa labis niyang pagmamahal kay Rafael, naga







