LOGINROCKWELL’S OLD MANSIONIsa itong three-story garden villa na nagmula pa sa Republican era. Bagamat nasa 300 square meters lang ang laki nito, dito na nanirahan ang pamilya Rockwell sa loob ng ilang henerasyon, at pinananatili ang arkitektura ng lumang sining sa pamamagitan ng mga regular na pagsasaayos.Pagkababa na pagkababa ni Luis sa kotse, narinig na agad niya ang boses ng kanyang kapatid na mas bata ng anim na taon sa kanya mula sa ikalawang palapag."Kuya! Kuya! Come quick! I'm in trouble!"Hindi ito pinansin ni Luis at dire-diretsong pumasok sa loob para bumati sa kanyang mga lolo't lola, maging sa kanyang mga magulang."Kuya! Kuya! Kuya!" Patakbong bumaba si Wesly mula sa hagdan, hinila ang kanyang braso para pilitin siyang umakyat, subalit hindi man lang natinag ang binata."Kuya naman!"“Are you trying to lay an egg?""Yes, yes, yes, my son is in trouble. I can't find the problem anywhere. If I can't find it, I'll have to dismantle him,” hysterical nitong wika.Hindi pa rin
Masayang kumakain si Tania, puring-puri ang pagkain habang sumusubo."Nixie, ang galing mo palang magluto! No wonder pinupuri ka ni River! Anong pagkakaiba nito sa gawa ng isang chef sa five-star restaurant?" Nakaangat ang kanyang baso ng juice, ang mga mata ay bakas ang matinding garbo. "Mas nagiging kampante ako na ikaw ang nasa tabi ni Rev. Cheers sa ‘yo."Salamat sa pag-aalaga sa kanya sa loob ng maraming taon. Alam ko naman ang problema niya sa tiyan, kaya lang dahil nasa abroad ako... Never mind that, anyway, salamat." Isang lagok nitong inubos ang juice.Tinitigan siya ni Nixie. "Salamat lang dahil nag-cheers ka?"Natigilan si Tania, bago muling ngumiti. "So, anong ibig mong sabihin? Paano ba dapat kita pasalamatan?"Kumunot ang noo ni River, tuluyang naglaho ang pekeng ngiti sa labi ng binata."Nixie, ano ba ang ibig mong sabihin sa pananalitang 'yan? Mag-asawa tayo, 'di ba natural lang naman sa asawa ang alagaan ang kanyang kasama?" Humarap ito sa kanya. "Tania, huwag mo na l
Dumating ang takeout bago pa man makabalik sina River at Tania. Mabilis na inilipat ni Nixie ang mga pagkain sa mga sarili nilang plato, bago binuhat ang mga basurang plastic pababa ng building.Eksakto namang pagkatapon niya sa basurahan, narinig niya ang nagtatawanang boses nina River at Tania papalapit. Hindi niya alam kung ano ang pinag-uusapan ng dalawa, pero takpan ni Tania ang kanyang bibig gamit ang isang kamay habang humahalakhak na halos mapasandal na sa likod.Sa takot na matumba ito, awtomatikong iniabot ni River ang kamay ng dalaga para alalayan ang balikat nito, subalit nang makita si Nixie na nakatayo malapit sa basurahan, mabilis nitong binawi ang kanyang kamay.Napansin ni Tania ang biglang pagbabago sa mukha ng binata kaya lumingon din ito. "Nixie, nagtatapon ka ba ng basura?""Yeah. Kitchen waste," sagot ni Nixie, diretsong nakatingin kay Tania.Ngumiti nang napakatamis si Tania, halatang masayang-masaya."Sinabi sa akin ni Rev na ipinagluto mo raw ako ng braised po
Alas-siyete na ng gabi nang makauwi si Nixie sa bahay. Si River ay nakaupo sa sofa, seryoso at matalim ang tingin na ipinukol sa kanya habang papasok siya."Bakit ngayon ka lang?""Bakit ang aga mo naman yata ngayon?" Pagtataka ni Nixie.Hindi ba’t palaging sinusundo ni River si Tania mula sa trabaho araw-araw?Kumunot ang noo ni River. "Masama ba ang loob mo dahil palagi akong gabi na kung umuwi nitong mga nakaraang araw?"“I wouldn’t dare,” kalmadong wika ni Nixie at binaba ang hawak na bag. Ngunit sa kalagitnaan nito ay bigla siyang tinatanong ng binata tungkol sa resignation."Nagpasa na ako ng resignation," wika niya habang nagbubuhos ng tubig sa baso at dahan-dahang uminom. "Isang buwan ang proseso.""Mayroon ka talagang kailangang i-handover na aabutin ng isang buwan?" Tinitigan ni River ang balingkinitang bulto ni Nixie, lalong nagsasalubong ang mga kilay. "Sigurado kang hindi mo ako niloloko?""Pumirma ka na, wala na akong dahilan para magsinungaling sa 'yo. Ganyan talaga ang
Napaalis si Nixie dahil sa isang apurahang tawag mula sa institute. Sobrang urgent.Mabilis siyang naglakad-takbo patawid sa parke sa labas ng gusali. Ang kanyang balingkinitang pigura ay malinaw na nakikita ng natatanging tao na nasa pinakamataas na palapag ng Rocwell Group Building.Ang top floor ay may malawak na tanawin, at pinanood ni Luis ang pag-alis ng babae palabas ng West Gate. Isang mamahaling nanny van ang huminto sa tapat nito, personal na pinagbuksan ng driver ang babae, bago mabilis na humarurot.Luis narrowed his eyes dynamicly. Inilabas niya ang kanyang phone at nagpadala ng mensahe sa kanyang kapatid.[To Wesley: I will go back to the old house tonight.]Dahil doon naninirahan ang kanyang tiyan na si Charlotte. It’s good to meet her tonight.--THE RESEARCH INSTITUTENaroon ang lahat ng mga taong kasangkot sa "self-developed chip" project. Maging si Tania Anderson, na may benda pa sa kamay dahil sa natamong sugat, ay naroon din at naghihintay.Tinitigan ni Tania ang
THE PRESIDENT’S OFFICEAng napakalaking opisina ay may minimalist design na napaliligiran lang ng mga kulay na itim, puti, at gray. Ang president ng buong Rockwell Group ay nakaupo sa dulo ng lamesa, malamig ang ekspresyon sa mukha at may seryosong awra."Who was the person you personally received just now?"Tungkol nga talaga kay Nixie!Kinakabahang sumagot si Atara, "Si Nixie po.""Nixie..." pabulong na inulit ni Luis ang pangalan.BIGLANG NAGBALIK sa isip ng binata ang imahe ng babaeng may mapupulang mata na nakita niya sa hotel noon. At nang magkita sila ulit kanina, wala na ang mga bakas ng iyak sa mukha nito.Simple pa rin nitong inilalagay ang ilang hibla ng buhok sa likod ng tainga, revealing her beautiful, clean face. Ang suot nitong simpleng blue dress at bitbit na indigo cloth bag ay halatang kupas na dahil sa madalas na paglalaba.Ipinatong ng binata ang kanyang mga daliri sa keyboard at tumingin kay Atara.Nakuha agad ni Atara ang ibig niyang sabihin. “Nixie Montero po an







