LOGIN“เป็นทั้งหัวหน้างานและผู้ประเมินทดลองงาน จะมีความสัมพันธ์คบหากันไม่ใช่เรื่องผิด แต่คุณค
“ไม่รู้ว่าใครโง่แต่งตั้งมาเป็นบอร์ด แต่นับจากวันนี้ไม่ต้องโผล่หัวมาที่นี่อีกแล้ว เพราะคุณ...ถูกไล่ออก!”วายุชี้หน้าอาจารย์คนนั้นด้วยท่าทีแข็งกร้าวน่าเกรงขาม ทุกคนต่างหันมองด้วยความตื่นตะลึงบวกความงงงวยอย่างที่สุดไอ้เด็กใหม่หัวทองคนนี้ช่างใจกล้า หรือว่าเป็นบ้าไปแล้วกันแน่รู้ดีว่าวายุนั้นไม่ค่อยเห็นหัวใคร เจ้าเล่ห์แกมโกงก็เท่านั้น แต่นี่ออกจะมากเกินไปหน่อยมั้ย เอาสิทธิ์อะไรมาชี้หน้าไล่กรรมการออกกันทว่า...คนที่ตกใจมากที่สุดไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นบุรินทร์นั่นเอง“พูดอะไรของคุณ! นั่งลงเดี๋ยวนี้!”บุรินทร์ลนลานรีบส่งเสียงกระซิบดึงวายุให้ลงนั่ง“บีอยู่เฉยๆ ยุจัดการเอง”วายุหันไปเอ่ยกับบุรินทร์ด้วยน้ำเสียงมั่นคง ดึงมือคนพี่ออกจากข้อศอกตัวเอง ก่อนจะเดินออกไปข้างหน้าเขาให้บุรินทร์ออกหน้าคนเดียวมานานแล้ว อุตส่าห์ฝืนอดทนนั่งเงียบๆเพื่อให้เรื่องมันจบๆไป แต่อาจารย์คนนี้ก็ยังไล่ต้อนหัวหน้าของเขาอยู่ได้จนสุดท้าย บีบให้บุรินทร์ต้องแสดงความรับผิดชอบโดยการลาออกจากตำแหน่งผู้จัดการแผนก ทั้งที่เรื่
“ไม่ควรยังไง ห้ามเจ้านายลูกน้องเป็นแฟนกันอย่างกับละครน้ำเน่าน่ะเหรอ โลกยุคไหนกันแล้วลุง”บุรินทร์เตะขาเตือนให้วายุใจเย็น โชคดีที่ประธานบอร์ดพอจะเข้าใจอารมณ์คนหนุ่ม จึงอธิบายต่อไปอย่างเนิบช้า เพียงแต่คราวนี้หันไปคุยกับบุรินทร์แทน“ผมรู้จักคุณบุรินทร์มานานมาก เห็นตั้งแต่เข้ามาทำงานใหม่ๆ คุณน่ะเป็นพนักงานดีเด่นของเราเลยนะ แต่รู้ใช่มั้ยว่าประเด็นที่เป็นปัญหาอยู่ตอนนี้ไม่ใช่เรื่องสถานะความสัมพันธ์ เราไม่ได้หัวโบราณขนาดห้ามคนในที่ทำงานคบหากันหรอกนะ”“...ทราบครับ”“เช่นนั้น ตอนนี้ประเด็นคืออะไร อธิบายให้เด็กหนุ่มหัวร้อนคนนั้นเข้าใจหน่อยได้มั้ย”“ประเด็นที่เป็นปัญหาตอนนี้คือเรื่อง... Conflict of Interest ครับ”บุรินทร์คิดทบทวนไตร่ตรองอยู่ในใจ เป็นเขาเองที่ไม่ใจแข็งพอที่จะทำให้เรื่องมันถูกต้องเสียตั้งแต่แรกที่ผ่านมาชายหนุ่มเคี่ยวกรำวายุหนัก เข้มงวดทั้งเรื่องงานและกฎระเบียบมากกว่าปกติ ยอมรับบทครูไหวใจร้ายเสียเอง จนบางครั้งทำให้อีกฝ่ายน้อยใจไปหลายครั้งหลายคราแต่สุดท้าย...จากตอน
“เป็นทั้งหัวหน้างานและผู้ประเมินทดลองงาน จะมีความสัมพันธ์คบหากันไม่ใช่เรื่องผิด แต่คุณควรต้องถอนตัวออกจากการเป็นผู้ประเมินเขาไม่ใช่เหรอ แบบนี้มัน Conflict of Interest ชัดๆ”ทุกสายตาเพ่งเล็งมาทางคนทั้งคู่ บุรินทร์ขมวดคิ้วหนัก รีบตอบกลับไป“ผมมั่นใจว่าตัวเองทำหน้าที่อย่างตรงไปตรงมา ไม่ลำเอียงอย่างแน่นอน”“หึหึ ยอมรับแล้วสินะว่าความสัมพันธ์ของพวกคุณเกินกว่าเจ้านายลูกน้อง”เลือดฝาดเอ่อขึ้นมาที่หน้าของชายหนุ่มเล็กน้อย ยิ่งทุกคนให้ความสนใจก็ยิ่งจะพาทำตัวไม่ถูกเขาไม่ได้อายที่มีวายุเป็นแฟน เพียงแต่กำลังเขินอยู่ต่างหากต่างหาก ทว่าก็รีบตั้งสติชี้แจงโดยเร็ว“ผมขอยืนยันว่าไม่มีการเอาเรื่องส่วนตัวมาเกี่ยวข้องกับเรื่องงาน ทุกอย่างอยู่ในกฎกติกา สามารถตรวจสอบได้ครับ”“ก็เห็นๆอยู่ว่าคุณให้โอกาสนายวายุคนนี้มากกว่าคนอื่น”“ผมโยนโจทย์งานให้ลูกน้องทุกคนตามความเหมาะสมอย่างเท่าเทียม โปรเจคของวายุก็ผ่านมติจากคนในฝ่ายแล้วว่าควรนำมาเสนอบอร์ด แล้วส่วนนี้ก็เป็นเพียงพาร์ทเ
“ต้องขออภัยในความผิดพลาด อาจมีความคลาดเคลื่อนในการส่งต่อข้อมูลภายในครับ แต่หากนำมาวิเคราะห์ก็จะได้แนวโน้มและผลสรุปดังเดิม ตัวเลขที่เปลี่ยนไปไม่มีนัยสำคัญในการแปรผลดังกล่าวครับ” บุรินทร์ชี้แจงได้รัดกุมเฉียบขาด แต่อาจารย์ไม่ยอมเสียหน้ารีบสวนกลับทันควัน “แต่มันสะท้อนถึงความไม่รอบคอบ คุณเป็นถึงผู้จัดการแผนก ปล่อยปละละเลยไม่ตรวจสอบให้ดี ไม่อยากคิดเลยว่าการวิเคราะห์ที่ผ่านมาของแผนกคุณแม่นยำจริงรึเปล่า ไม่ใช่ว่าทำให้บริษัทต้องเสียโอกาสไปมากมายแล้วหรอกนะ” ถูกเบี่ยงประเด็นไปเป็นเรื่องนี้เฉย ในขณะที่บุรินทร์กำลังหาทางตอบโต้ วายุก็เอ่ยขึ้นมา “หากพูดเรื่องความถูกต้องของข้อมูล จะมาว่าแผนกเราฝ่ายเดียวไม่ได้ แผนกพัฒนาธุรกิจจำเป็นต้องใช้ข้อมูลจากฝ่ายอื่นมาวิเคราะห์ เราเป็
“เดี๋ยวเถอะ อ่อยแบบนี้ เดี๋ยวได้อดคอนเฟอเรนซ์” “ฮ่าๆ ถึงไม่มีประชุมฉันก็ทำไม่ไหวหรอก เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว เฮ้อ...” บุรินทร์พูดพร้อมทิ้งตัวบนโซฟา วายุเห็นดังนั้นก็ย่อตัวลงนั่งข้างหน้า ขยับเข้าไปจุ๊บที่หน้าผาก ที่แก้ม ก่อนจะเลื่อนมาที่ปากบาง เป็นจูบที่ไม่ได้ตั้งใจจะให้เร่าร้อนวาบหวาบ แต่คนสองคนที่ต้องอดทนไม่พยายามแตะตัวกันเพราะกลัวตบะจะแตก จูบเพียงแค่นี้...ก็แทบจะทำให้ไฟติดพรึบพรับกันแล้ว “อ๊ะ...อืม มะ...ไม่ได้นะ ฉัน...” “รู้น่า ไม่ทำให้เสียงานหรอก แค่ชาร์ตพลังให้ไง ไม่ดีเหรอ”
“บี...กอดหน่อยยยยย” ทันทีที่ประตูห้องปิด ทิ้งของทุกอย่างในมือ วายุก็สวมวิญญาณเป็นหมาตัวโตหางสั่นพั่บๆ โร่เข้ามานัวเนียไม่ห่าง “อะไรของนาย หายงอนแล้วเหรอ ทีเมื่อวานตัวแข็งเสียงแข็งเลยนะ” “หายแล้ว จุ๊บๆหน่อย” “ฮ่าๆ ไม่เอา อี๋! น้ำลายเลอะหน้าแล้ว!” “แค่น้ำลาย รังเกียจเหรอไง เดี๋ยวคืนนี้จะโดนน้ำอย่างอื่น” “ไอ้บ้า ทะลึ่ง ไปไกลๆเลย เหม็นบุหรี่ ยังอีก...อื้อ!” วายุไม่เคยเบื่อที่จะกอดจะฟัดบุรินทร์ด้วยความมันเขี้ยว รู้จักกันได้ไม่นาน แต่อยู่ด้วยกับแทบทุกวัน มีแต







