LOGINTISAY POV SINUNOD ni Baylord ang sinabi niya sa akin kanina na as long sa kumain ako, ilalabas niya na daw ako ng hospital. At habang nakaupo ako dito sa loob ng sasakyan, tahimik lang akong nakatitig sa labas ng bintana Katabi ko si Baylord. Sinundo naman kasi kami ng family driver nila kanina
TISAY POV "ANG PANGIT KO NA!" Naiinis kong sambit habang nakatitig ako sa sarili kong reflexion sa salamin. Para bang hindi ko na kilala ang babaeng nakaharap sa akin, parang ibang tao na may parehong mukha, pero ibang-iba ang aura. Siguro nga, kay laki na nang nabago sa akin kaysa dati. Noon
TISAY POV HINDI ko alam kung anong oras akong nakatulog pero nang muli kong imulat ang aking mga mata, ang nakayukyok na si Baylord sa gilid ng kama ang una kong nasilayan Halatang nakatulog siya sa pagbabantay sa akin habang hawak niya ang kamay ko. HIndi ko mapigilan na pakatitigan siya. Sa
BAYLORD POV "ANG marahang pagyugyog ng balikat ni Tisay ay palatandaan na umiiyak siya. Nakatalikod siya sa akin ngayun at kahit na hindi niya sinasabi, alam kong hindi enough ang mga katagang binitiwan ko para mapalagay ang kalooban niya Habang kausap ko siya kanina, nakikita ko sa mga mata n
TISAY POV MAHAL niya daw ako? Maniniwala ba ako? Kagabi, nalaman kong magkasama silang dalawa ni Celine. Tapos ngayun, nagising ako na nasa tabi ko lang siya? Halos gumuho ang mundo ko nang makita ko ang mg latawan na iyun. Pagkagising ko kaninang umaga, nanghihina ako Siguro dahil sa stress
BAYLORD POV "Hayaan mo, magiging maayos din ang lahat. Promise, babawi ako sa iyo.” muli kong sambit kasabay ng pagkunot ng noo ko. Naramdaman kong bigla na lang gumalaw ang kamay niyang hawak ko. "T-Tisay? Sweetie? Are you awake?”malambing kong tanong. Dahan-dahang gumalaw ang pilikmata n
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV Pagkalabas namin ng opisina ni Luigi, hindi ko pa nga maiwasan na magtaka dahil wala na sila Ate Queenie at Miss Apostol. Ayun sa lalaking naiwan na napag-alaman kong personal secretary pala nitong si Luigi na si Mr. Rosales, nauna na daw umalis ang dalawa. Hind
ELENA POV “MOM, kasalanan ko po. Ako ang nagpasimuno sa away at ayaw ko na pong pumasok ng School.” Mahinang wika ni Gianna sa akin. Sa pagkakataon na ito, naramdaman ko na ang pagyugyog ng balikat nito na halatang umiiyak na ito. Para namang hinihiwa ng libo-libong karayom ang puso ko dahil sa
FIVE YEARS LATER BRITTANY DELA FUENTE MONTENEGRO POV "Mom, my ass hurts. Are we still far away? I want to lie down on the soft bed." maarteng wika ng maglilimang taon kong anak na si Luella. Parang gusto ko tuloy pagsisisihan ngayun kung bakit sa isang commercial plane pa kami sumakay. Pwede
ELENA POV "Here higa ka na. Sleep well, baby." muli kong bigkas at wala na ngang sinayang na oras si Gianna, kaagad na din itong nahiga sa kama Nang masiguro ko na muli na namang nahihimbing sa pagtulog si Gianna, kaagad na din akong lumabas ng kwarto. Kukunin ko iyung mga empty box para ilatag







