ログインAUTUMN POV Kahit na naiinis sa pinag-usapan namin ni Trevor, dumirecho pa rin ako sa paborito kong bread and pastry restaurant para mag take out ng mga paboritong pagkain namin ni Mommy. At habang hinihintay ko ang aking mga orders, wala sa sariling bigla akong napa- angat ng tingin nang maramd
AUTUMN POV "AUTUMN, ayos lang kami. Heto, may dalawa na kaming anak ni Trevor. You don't mind naman diba? Balita ko, nag-asawa ka na daw." sagot naman ni Eden sa akin. Muli akong nagpakawala na pilit na ngiti sa labi ko bago tumango "Yes, nag-asawa na ako pero....ganoon talaga siguro ang buhay
AUTUMN POV "RYKER, ano iyon?" kunot noong tanong ko kay Ryker pagkatapos kong sagutin ang tawag niya. Kakatapos ko lang maligo at balak kong lumabas para bumili ng ilang mga personal kong mga gamit Nakaligtaan kong bilhin kahapon dahil biglang nawala sa isip ko. At ngayon, balak kong sumaglit na
"TEKA lang, relo ko iyan ah? Ayaw ko nito. Kuya, ibalik mo na sa akin iyang luma kong relo." kaagad na angal ni Loveria. Ngunit, parang walang narinig si Ryker. Tuluyan na kasi nitong ibinulsa ang luma nitong relo at parang wala lang na bumaba ng sasakyan. Ilang saglit din na hindi nakagalaw si Lo
RYKER AND LOVERIA "SIMULA ngayong araw, ako na ang maghahatid at sundo sa iyo sa School." wika ni Ryker kay Loveria. Kasalukuyan nilang tinatahak ang way patungo sa School ni Loveria. Noong una, tahimik ang biyahe nila pero sa kalagitnaan ng biyahe nang bigla na lang nagsalita si Ryker. At si Lo
AUTUMN POV So, ano ang ginagawa mo dito sa kwarto ni Loveria?' tanong ko kay Ryker. Nakita ko ang matinding pag-aalangan sa mga mata niya bago sumagot "Wala....kinausap ko lang naman siya. Nilinaw ko sa kanya na hindi ko na siya uutusan at bahagi na siya ng pamilya natin kaya kung may kailangan
JAKE DELA FUENTE POV SA dining area, tahimik kong hinintay ang mag-ina ko. Nasa ibabaw ng mesa ang red roses na gusto kong ibigay kay Elena. Peace offering lalo na at desidido na talaga akong makipagbati dito Kaya lang, halos sampung minuto na akong naghihintay dito sa dining area, wala pa ring
ELENA POV HINDI KO na pinigilan pa ang pagpatak ang luha sa aking mga mata nang tuluyan nang nakaalis si Jake. Alam kong malaki ang pagkukulang ko bilang asawa nito dahil nagawa nitong tumingin sa ibang babae. Oo, alam ko. Kahit siguro na ayaw aminin ni Jake sa akin, kaya siguro hindi ito nakauw
ELENA POV Ayos ka lang ba? Kung hindi ka kumportable, pwede mong sabihin sa amin.” Nakangiting tanong sa akin ni Doc Allen. Halos mahigit dalawang taon din akong nanatili sa bansang Germany para magpagaling sa sakit kong cancer. Naging masalimoot noon ang pag-alis ko ng bansa. Sa tulong nitong
Elena POV “Uuwi na kami ni Gianna. Pwede bang pakiutos diyan sa mga gwardiya mo na buksan ang gate at nang makalabas kami?” naiinis kong wika kay Jake. Blanko ang expression ng mukha na tumitig ito sa akin. Tumayo at naglakad palapit sa aming dalawa ni Gianna. “Saan kayo uuwi gayung nandito nama







