เข้าสู่ระบบAUTUMN POV "MAHAL kita, Autumn. Mahal na mahal kita simula pa lang noong una kitang nakita." seryoso niyang muling wika sa akin "Noong una mo palang akong nakita? Kailan iyun?" naguguluhan kong tanong sa kanya "Five years ago." maiksing sagot niya "A-ano? Five years ago? God, Prince, ang tag
AUTUMN POV "Prince, ano ba talaga ang ibig mong sabihin?" naguguluhan kong tanong. Napailing pa ako habang pilit na inuunawa ang mga salitang binitiwan niya. "Teka lang... hindi kita maintindihan. At isa pa, kailangan ba talagang huminto tayo rito sa gilid ng expressway para pag-usapan ang tungk
AUTUMN POV Nang mapansin kong patungong timog ang tinatahak naming daan, hindi ko napigilang makaramdam ng matinding excitement. Magaganda kasi talaga ang mga pasyalan sa South Luzon, at sigurado akong magugustuhan iyon ni Prince. Ilang sandali kaming tahimik habang binabaybay namin ang expres
AUTUMN POV "BABAWI ako!" iyun ang tumatakbo sa isipan ko habang abala ako sa pag-aayos ng sarili ko sa harap ng salamin Tapos na akong maligo at tuyo na din ang aking buhok at kasalukuyan na akong naglalagay ng make-up sa aking mukha Alam ko namang maganda na ako pero, gusto kong mas maganda a
AUTUMN POV Sandali. Ano raw? Tama ba iyung narinig ko? Sinabi nitong si Prince na ako daw ay cute kahit bagong gising? Gosh, panaginip ba ito? At para makasigurado ako, pikit mata akong nagtanong kay Prince… Gusto ko kasing ulitin niya ang sinabi niya kanina eh. Gusto kong makasigurado. “A-a
AUTUMN POV “Oh Gosh, nasaan ang hustisya ko ngayong umaga?” Napabuntong-hininga na lamang ako habang pilit na pinapakalma ang sarili ko. Wala na akong magagawa. Kapag hindi ko sinunod si Mommy, siguradong ako rin ang mapapagalitan sa huli. Pinipilit kong ngumiti habang dahan-dahang lumingon sa
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV "Hmmm, yummy!" wika ni Luella. Nandito kami sa loob ng isang sikat na fast food chain ng Pilipinas at kagaya ng request ni Luella, inorderan ko ito ng fried chicken at spaghetti Sa totoo lang, ramdam na ramdam ko pa rin ang sakit ng kalooban ko pero kailangan ko
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV "Nasaan ka? Brittany, ano ang usapan natin kanina? Ano ang pangako mo kanina? Hindi ba't nangako ka kanina sa akin na uuwi ka? Brittany, anong oras na? Nandito na ang Daddy mo at kanina ka pa hinahanap." sunod-sunod na tanong ni Mommy sa akin pagkasagot ko pa lang
LUIGI SHAW POV Pagkaalis nila Daddy at Mommy, nagpasya akong tawagan si Brittany sa cellphone nito para makausap ito pero mukhang block na din ako sa number nito Oo, samot-saring damdamin ang biglang bumalot sa buo kong pagkatao. Malungkot na nagagalit sa sitwasyon ko ngayun. Kaunting pagkakamal
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV Hindi ko alam kung paano ako nakauwi ng bahay naming dalawa ni Luigi. Pagkaalis ko kasi kanina sa hospital, wala na akong ginawa kundi ang umiyak nang umiyak. Nasasaktan talaga ako sa mga nangyari eh. Nasasaktan akong isipin na muntik nang mapahamak ang mga anak k







