MasukMatapos kaming kumain kanina. Bumalik na muna ako dito sa kwarto namin ni Jeff. Hindi ako mapakali. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Bakit ba naging ganito? Kung kailan na naging maayos ang buhay namin dito ng mga anak ko, ng pamilya ko magiging magulo na naman ata. Wala bang balak si Lui na tantanan kami? Hindi pa nga niya nababayaran ang mga kasalanan niya sa akin. Mas lalo pang lumalakas ang loob niya dahil pinapaboran siya ni Dad. Labis na naman akong nag-aalala ngayon sa mga kuya ko. Sana lang naman maging maayos na ang mga problemang ito. Hinanap ko ang cellphone ko. Nang makita ko ito ay agad ko rin na tinawagan ang mga kuya ko. Mabuti na lamang dahil sa isang tawag ko pa lang ay nasagot agad ng mga kuya ko. "Hello, Grace napatawag ka. Kumusta ka diyan. May problema ba diyan? Kailangan niyo ba ng pera? Magpapadala agad ako," tumambad agad ni kuya Julian sa akin. Ang dami niya agad sinasabi. "Ahm, kuya, may itatanong lang po sana ako," mahinang aniya ko. "Sige, sabihi
Muling sumigaw ang tao sa labas. Kaya ng papalapit na ito. Nang mas narinig na namin ay agad din namin nakilala ang boses niya. "Si Daryll 'yon hindi ba? Bakit siya sumisigaw? May kailangan ba siya?" labis kong pagtataka. Ngunit, gayunpaman ay may nararamdaman pa rin akong pag-aalala. "Sige, puntahan ko na muna. Baka may importanteng sasabihin kaya papasukin na lang natin dito," aniya ni Jeff. Hindi na ako komontra pa. Wala rin naman dahilan para pigilan si Jeff. Maayos na tumayo si Jeff at lumabas. "Juliana nandito na si Daryll. Miss mo siya hindi ba?" panunukso ni John kay Juliana. "Ayiee ate Juliana. Nandito na ang hinihintay niyang crush niya..." kinikilig pang dagdag ni Gia. "Tumigil nga kayo diyan. Bata pa ako, huwag kayo magsalita ng ganyan," nahihiyang reklamo ni Juliana. Napataas lang ako ng kilay. Hindi naman galit, hindi panghuhusga kundi pagtataka. "Ehem, mga anak anong crush 'yan? sang bata niyo pa ah crush na nasa isip niyo. Umayos kayo diyan" mahinahon kong biro
Mas lalo lamang naging magulo ang probinsya. Ilang mas beses itaboy sina Lui ng mga tao roon ay hindi sila nagpapaapekto. Sa madaling salita, walang sumusuko sa dalawang panig. Hanggang kalaunan lamang ay nag-umpisa mamulot ang mga taga-probinsiya ng bagay na inihagis kay Lui at sa samahan nila. "Ayan mabuti nga sa inyo!" "Maganda ang pananahimik namin dito tapos guguluhin niyo?!" "Umalis na kayo dito mga walang kwentang dayo! Hindi kayo karapat-dapat na manatili dito!" "Kung naging maayos lang sana ang trato niyo sa amin kanina pagdating niyo. Hindi sana magiging ganito ang sitwasyon ngayon! Mga hambog!" Ito ang mga naging sigawan ng karamihan sa kanila. Habang patuloy pa rin ang kanilang pagbabato ng kung ano-ano. May mga bulok na prutas, bulok na gulat at may mga bato pa. Subalit kahit na anong gawin nila ay hindi nila matamaan si Lui. Sapagkat protektado siya ng mga tauhan niya. "Bwesit na mga taong ito! Ayaw kong gumamit ng dahas! Kaya huwag nila akong hahamunin ng ganito
Sa loob ng probinsya naging masaya ang pamilya ni Jeff at Grace kasama si Daryll. Halos hindi mapinta ang mga ngiti sa kanilang mga labi. Lumipas din ang ilang araw ang kanilang kaligayahan sa loob ng probinsya. Naging komportable na rin si Faye kasama ang mga anak niya. Halos mas napalapit sa kanila ang mga taga probinsya kaysa noon. Dahil na rin sa mabuting puso na pinapakita nila Jeff sa mga nakatira doon. Sa probinsyang ito natuto si Grace na makipag-barter ng mga gamit at pagkain. Dito ay naging mapayapa ang kanilang buhay. Walang gulo, walang ingay at walang away. Simple lamang ngunit kaligayahan ang kanilang naramdaman. Samantalang ang kanilang mga anak ay nagkaroon din ng mas maraming kaibigan. Naging maayos ang kalagayan ng mga bata sa probinsya kaysa sa syudad. At sa kanilang mga isip ay mas nanaisin nilang tumira dito sa probinsya. Subalit, lumipas pa ang dalawang araw ay nagkaroon ng matinding kaguluhan sa probinsya. Habang masaya at tahimik ang pamilya ni Jeff sa mali
Samantalang ang quadruplets ay maagang naglaro sa bakuran. "Wait... Time out... Nakakapagod," hingal na wika ni Gia sabay upo niya sa lupa. Napuno ng kanilang tawanan ang bakuran. Sa kanilang kakatakbo mula kanina ay pare-pareho na silang umupo ngayon sa lupa habang kaharap ang isa't isa. "Oi... Alam niyo ba sana magkaroon na tayo ulit ng bagong kapatid," mahinang bulong ni John sabay tawa. "Psh... Basta nagwagi si Dad," natatawang aniya pa ni Juliana. Sabay appear pa nilang apat. Tuwang-tuwa at excited ang quadruplets na magkaroon ng bagong kapatid. Sa gitna ng kanilang pag-uusap. Biglang may sumitsit sa kanila galing sa pintuan ng bakuran. Lahat sila ay napatingin doon. Hanggang sa makita nila si Daryll. Agad napatayo ang kambal at tumakbo papunta kay Daryll. Binuksan nila ang pintuan at pinapasok si Daryll. "May dala akong mga pagkain. Gusto niyo ba? Masarap ang luto ni lola. Siya gumawa ng biko na 'to," masayang offer agad ni Daryll at pinakita ang dala niya. Tuwang
Nakakalungkot man ang kwento ni Aleng Klara. Nabuhay naman si Daryll ng may lakas na loob at may pagmamahal. Maingay nga na bata at tila'y medyo pasaway. Kaya siguro masaya ang anak ko na kasama siya. "Ahm, ganito na lang Aleng Klara. Gusto mo bang dalhin namin ang bata sa syudad? Narinig din naman natin na gustong-gusto niyang makapunta doon. Siguro naman magiging masaya ang bata kapag maranasan niya 'yon. Tsyaka hindi siya pababayaan ng mga anak ko at namin ni Jeff," nakangiting offer ko. Nagulat si Aleng Klara sa sinabi ko. "Nakakahiya naman Grace. Baka maging pasaway lang si Daryll doon," nahihiyang sagot niya. "Huwag ka po mahiya. Ayos lang naman sa amin ang lahat. Tyaka nakikita mo naman masaya din ang mga anak ko sa kaniya," aniya ko pa. "Malaki na rin ang naitulong ni Jeff sa amin. Sa lugar na 'to. Kaya nahihiya talaga ako kung kukunin niyo pa ang apo ko. May tiwala naman ako sa inyo lalo na kay Jeff." Kita ko pa rin ang pagiging mahiyain niya. Nakangiti at hindi mak
JEFF POINT OF VIEW "Ayan ka na naman lolo ehh, pwede bang tumigil ka na diyan," aniya ko kay lolo sabay buntong hininga ko. "Jeff, wala ka bang balak na magkaroon ng tagapagmana sa mga ari-arian mo? Matanda na ako, gusto ko nang magkaroon ng apo. Kaya naman, bigyan mo na ako." Labis ang panggi
GRACE POINT OF VIEW "Wow." Sabay sabay na banggit ng mga anak ko. Ramdam ko sa boses nila ang tuwa at excitement. "Ang ganda naman po dito. Ang laki ng hotel. Ang cute po dito mommy," aniya pa ni Juliana. "Maganda nga. Pero parang ang sama ng ugali ng ibang taong naririto," dagdag pa ni Gerald
"Mga anak, itago niyong mabuti ang mga cards na binigay sa inyo ahh. Huwag na huwag niyo ibibigay sa iba. Dahil, importante ang mga bagay na 'yan," maayos na pagpapaliwanag ko sa mga anak ko. "Opo mommy, kami po ang bahala. Don't worry po," sagot ni Gerald. Ramdam ko ang kanilang pagngiti sa pama
GRACE POINT OF VIEW Nahihirapan akong maglakad dahil sa sitwasyon ko. Kahit inaalalayan ako ng dalawang anak ko. Punong-puno ako nang pag-aalala na baka ay tuluyan nang nawala sa akin sina Gerald at Gia. "Juliana, John, nakikita niyo na ba ang mga kambal niyo? Nandiyan na ba sila?" pag-aalalang







