Chapter 3

"You idiot! Ano ba talaga ang iniisip mo, ha? Everyone thinks you've lost your mind, Aria!" galit na bulyaw ni Papa sa hapagkainan, halos manginig ang mga kubyertos sa tindi ng pagkakabagsak ng kanyang palad sa mesa. "Pinagtatawanan ka ngayon ng buong angkan! Ikaw pa naman ang pinagmamalaki at inaasahan ko, pero what happened? You deliberately chose the man everyone fears! Khamir Mansouri? Seriously, Aria?"

Napahinto ako sa pagsubo. Hindi ko in-expect na muling bubungad sa akin ang ganitong klaseng sermon mula kay Papa. Until now, hindi pa rin siya maka-move on sa desisyon ko.

"And where is he now?" mapanuyang dagdag niya. "Ni hindi man lang siya nagpakita sa araw ng inyong kasunduan! Three days, Aria! Tatlong araw na ang lumipas, pero ni anino ng bilyonaryong yun ay hindi natin nakita! Duwag siya!"

"Victor, please calm down." mahinahong awat ni Mama, saka marahang inilapag ang hawak niyang baso. "You're making a big deal out of something that has already been decided. Masaya naman si Aria sa naging desisyon niya. Hindi dapat natin siya sisihin for wanting a man like Khamir."

Tumawa muna siya bago muling nagsalita. "Besides, why don't we just focus on our daughter? Maging masaya ka rin naman para kay Elaine. I wonder what Lord Jafarr is doing with her right now. He must be treating her like a princess."

Napayuko ako, kunwari ay abala sa pagkain. Gusto kong humalakhak at tawanan lang sila, dahil bahagi lamang ang desisyon na yun sa mga plano ko. Wala pa rin kasi akong control sa posibleng mangyari just because binigyan ako ng pangalawang buhay. Marahil may alam na ako sa masamang hangarin nila sa pamilya ko, but that doesn't mean I can predict every move these people will make.

"I'm sorry, Papa," mahina kong sambit, saka marahang ibinaba ang kubyertos ko. "I didn't mean to disappoint you. Akala ko kasi I was making the right choice. Hindi ko man lang kino-consider yung opinion mo before making such an important decision."

"Victor, bakit hindi mo ginagalaw ang tsaa mo?" biglang tanong ni Mama, dahilan para bahagya akong mapatingin sa tasa sa harap ni Papa. "I had it prepared especially for you. You should drink it while it's still warm."

Doon biglang bumagting ang isip ko. Ito na yun! Yung sinasabi niyang nilalason niya si Papa araw-araw! She's making another move and probably thinks na ako pa rin ang kilala niyang naive daughter who would never suspect her intentions. This time? Nagkakamali siya!

"I don't think Papa needs another drink for now. Nagkape na siya kanina." mahinahon kong singit, saka marahang itinuro ang tasa ng tsaa. "Why don't you try it, Mama? Balita ko, inorder mo pa yan galing Southeast Asia."

​"Interesting! Kaya pala masarap, Eula." sabi ni Papa kay Mama, bahagyang nasisiyahan sa kanyang almusal. "You really know how to get me. Bakit hindi mo rin subukan? Try it."

Napakurap si Mama, na parang hindi agad nag-register sa isip niya ang sinabi ni Papa. Napatingin siya sa tasa, as though she were silently debating whether to take even the smallest sip. Of course! Hinding-hindi niya magagawang tikman iyon. Not when she knew exactly what was mixed into that tea. Alam niyang may lason, and she knew one sip could put her in danger.

"Pasensya na," pakikiusap niya, betraying the uneasiness she was desperately trying to conceal. "Green tea ang gusto kong inumin. Ayoko sa mga ganitong herbal tea."

Napangiti ako sa loob-loob ko. Ganun ba, Mama? Green tea talaga? O sadyang ayaw mo lang tikman ang tsaa dahil alam mong hindi lahat ng nakahain sa mesa ay ligtas inumin? Ang sarap pa naman sa pakiramdam na panoorin kang nag-aalinlangan sa harap namin ngayon, dahil matitikman mo rin ang sarili mong patibong.

"Yes, Mama. Try it," I chimed in, ini-encourage talaga siya na tikman man lang kahit kunti. Mahigpit ko siyang pinagmamasdan, hinihintay kung hanggang saan niya kayang umiwas sa tasang iyon. "Kakaiba ang lasa ng tea. Para bang out of this world."

"Well." Napatawa siya nang pilit bago marahang iniabot ang kamay sa tasa. "Of course, Victor and Aria. Kung ipinipilit ninyo."

Yumuko ako, kunwari inayos ko ang napkin  habang pasekretong sumusulyap sa bawat kilos niya. Suminghap pa siya na halatang nag-aalinlangan, at wala na siyang nagawa kundi uminom. ​One sip, then another. Hanggang sa tuluyan niyang naubos ang tsaa. ​I pressed my lips together to keep myself from laughing. Oh, Mama. Kung alam mo lang gaano ako nag-enjoy sa sandaling ito. Masarap bang makatikim ng sariling lason mo?

Napatigil kaming lahat nang biglang bumukas nang malakas ang p***o ng dining room. Isang napaka-bonggang entrance ang isinagawa ni Elaine, suot ang isang kumikinang na high-slit evening gown na parang sasabak sa isang beauty pageant.

​"Good morning! I'm back! Namiss ko kayo!" masayang bati niya, sabay ikot sa sarili na talagang feel na feel ang pagiging wife-to-be. 

Nakasunod pala sa kanya ang arrogante niyang fiancé. Walang pasintabing lumapit si Jafarr kay Mama at magalang na h******n ang kamay, sabay abot ng isang mamahaling branded box na naglalaman ng imported jewelry.

"Isang munting regalo para sa napakaganda kong mother-in-law," nakangising sambit ni Jafarr, walang kahirap-hirap na ipinapamalas ang kanyang kayamanan sa mismong harapan namin. "Please, take this. It's a rare blue diamond necklace, specially commissioned and crafted by one of the most prestigious jewelry houses in Europe."

Binuksan niya ang velvet jewelry box, revealing an exquisite necklace na pinalamutian ng pambihirang blue diamond. Hindi iyon basta-bastang alahas na mabibili lamang sa isang ordinaryong jewelry boutique. It was a one-of-a-kind masterpiece, ang klase ng alahas na tanging ang pinakamayayamang kolektor lamang ang aasang makakakuha.

"Only three blue diamonds of this exceptional quality have ever been recorded in private collections," dagdag niya, para bang casual lamang sa kanya ang lahat. "And now, this one belongs to you. Consider it a small token of my appreciation."

Agad namang nag-init ang mukha ni Mama sa sobrang tuwa at pagmamalaki. Sinamantala niya ang pagkakataon para saksakan ako ng inggit at insultuhin ako nang harapan.

"Look at your sister, Aria. Kahit kailan talaga, si Elaine ang pinagpala. Unlike you, na pinili ang isang lalaking ni anino ay hindi nagpakita sa iyo. May mga taong sadyang bobo lang talaga mamili ng kapalaran."

​Winakli pa ako ni Elaine nang dumaan siya sa tabi ko, sabay irap na parang hindi niya ako kapatid. "Papa, nagdala rin ako ng regalo para sa inyo. Isang limited-edition watch galing Switzerland, hindi tulad ng iba diyan na tanging kahihiyan lang ang ibinigay sa pamilya natin."

​Ramdam ko ang pag-igting ng panga ni Papa sa mga sinabi ni Elaine at sa presensya ni Jafarr, habang si Mama naman ay abot-tenga ang ngiti sa tagumpay ng kanyang anak. Pero habang nagbubunyi sila at ibinabalandra ang kanilang kayabangan, lihim akong napangiti nang malawak. Sige lang, magsaya kayo habang kaya niyo pa. Dahil kapag ako na ang kikilos? Baka heto pa ang huling pagdidiriwang ninyo.

Habang patuloy nila akong inaalipusta, biglang nagbago ang rehistro ng mukha ni Mama. Napatigil siya sa pagtawa at kaagad napahawak sa sariling lalamunan, halatang nag-aagaw ang kanyang hininga.

​"Mama? What's wrong?" nataranta at napatayo si Elaine, biglang nawala ang reyna-reynahang aura dahil sa pagpapanic.

Maging si Papa ay napatayo sa gulat nang makitang namutla ang mga labi ni Mama at nawalan ng balanse. Ilang segundo lang, bumagsak siya nang tuluyan sa sahig. Nagkagulo ang buong dining room at natataranta ang lahat, habang si Jafarr naman ay mabilis na lumapit para saklolohan ito. Pero sa loob-loob ko? Ramdam ko ang pag-agos ng matamis na hustisya, na parang nasasabik na akong magbunyi sa sobrang tagumpay!