Share

Chapter 4

Author: Chil Rae
last update publish date: 2026-11-09 13:29:55

Hindi inakala ni Luna na isang liham lang ang kailangan para mabago ang lahat. Nasa mesa ang royal summons. Kumislap ang crimson seal sa ilalim ng sikat ng araw. Ilang beses na niya itong binasa. Mananatili pa rin ang parehong utos. Kailangan niyang humarap sa royal court sa Manila sa loob ng tatlong araw.

“Father, do you think this is because of Adrian?”

Napabuntong-hininga si Don Esteban.

“I cannot say for certain. But the De Veyra family has always been close to the royal court. It wouldn’t surprise me if they had something to do with this.”

Nanginginig ang mga kamay ni Luna. Sa una niyang buhay, ginamit ni Doña Isadora ang impluwensya nito para manipulahin ang royal family. Hindi niya akalaing mauulit iyon.

“Father, I don’t want to marry Adrian.” Sambit niya rito.

Tumingin sa kanya si Don Esteban.

“Then be careful. If the royal court is involved, refusing their decision may not be easy.”

Tumango siya. Hindi ito magiging madali para sa kanya.  Alam niya. Mahirap itong haharapin niya.  Pero hindi siya magpapakasal kay Adrian.

Makalipas ang tatlong araw, dumating si Luna sa royal palace sa Manila. Matayog ang mga haligi. Makintab ang marble floor. Malalaking bintana ang nakaharap sa mga hardin.

Nakapunta na siya rito sa dati niyang buhay. Pero ngayon, hindi excitement ang nararamdaman niya. Kundi kaba. Puno ng kaba at pangagamba.  Inakay siya ng royal attendant papunta sa audience hall.

Sa dulo ng silid, nakaupo si King Fernando, ruler of Maharlika. Nasa tabi niya ang ilang miyembro ng royal family. Yumuko si Luna sa ruler ng Maharlika

“Your Majesty.” Buong respetong saad niya rito.

Pinagmasdan siya ng hari.

“Princess Luna Villareal, daughter of Don Esteban Villareal.”

“Yes, Your Majesty.” Saad niya sa hari.

“I heard you recently rejected a marriage proposal from Adrian De Veyra.”

Humigpit ang dibdib niya. Kinakabahan siya sa magiging resulta.

“That is correct, Your Majesty.” Buong tapang na sagot niya.

“May I ask why?” pagtatakang tanong nito sa kanya.

Nag-alinlangan siya. Ano ba ng aking sasabihin?  Hindi niya puwedeng sabihin na winasak siya ni Adrian sa nakaraang buhay. Kaya pinili niyang magsabi ng totoo.

“I do not love him, Your Majesty. I don’t believe marriage should be forced upon anyone.”

Tahimik ang hari na tila my iniisip.  Pagkatapos, lumingon ito sa lalaking nakatayo sa kanyang tabi.

“Damien.” Sambit nito sa lalaki.

Napatingala si Luna. Isang matangkad na lalaki ang lumapit. Dark military uniform. Cold expression. Walang mabasang emosyon sa mukha. At nang makita niya ito, napahinto ang kanyang paghinga.

Prince Damien De Veyra. Ang eldest son ng royal family. Ang lalaking iniligtas niya sa garden.

“Your Majesty,” bati ng prinsipe.

Kalmadong nagsalita ang hari.

“Prince Damien has agreed to marry you.”

Napatingin si Luna sa kanya.

“What?” gulat na saad niya sa hari.

“Your rejection of Adrian has created a difficult situation between two powerful families. This marriage will restore harmony.”

Nanlamig ang buong katawan niya. Nakatakas siya kay Adrian…  para ipakasal sa ibang lalaki. At hindi ito basta-bastang lalaki. Kundi si Prince Damien De Veyra

The Ruthless Prince. The Tyrant Crown Prince.

Sabi-sabi, lahat ng babaeng napangasawa nito ay may malagim na kapalaran. Tumingin siya kay Damien. Hindi siya makapaniwala sa naging decision ng court.

Sinuri niya ng maigi ang lalaki.  Dark, unreadable eyes. Hindi niya alam kung ano ang iniisip nito. Pero isang bagay ang malinaw. Hindi niya papayagang may magdikta ng buhay niya.

“Your Majesty,” matatag niyang sabi, “I cannot accept this marriage.”

Tumahimik ang buong hall. Lahat nakatingin sa kanya.  Tinitigan siya ng hari. Hindi niya alam anong gagawin niya.  Hindi gumalaw ang prinsipe ng ilang Segundo.

Then Damien finally spoke.

“Why?” walang emosyon na tanong nito sa kanya.

Buong tapang na humarap siya rito.

“Because I don’t know you, Your Highness.”

Pinagmasdan siya ni Damien.

“Then perhaps you should get to know me.” Makabulohang saad nito.

“I have no intention of marrying a stranger.” tudlok niya sa lalaki.

Lumapit ito nang isang hakbang sa kanya.

“Neither do I.” mahiwagang ngiti ng lalaki sa kanya.

Napakurap si Luna. Hindi niya alam ano ang gagawin.  Bago pa siya makapagsalita, malakas na tumama ang kamay ng hari sa armrest ng trono.

“Enough!”  Umalingawngaw ang boses nito.

“This marriage will proceed. The royal court has already made its decision.”

Bumagsak ang puso ni Luna.  Napakalayo na ng narating niya para makatakas sa dating kapalaran. Pero ngayon, itinulak siya sa isang bagong panganib.

Pagkatapos ng audience, inihatid siya sa private garden. Nakatayo siya sa ilalim ng malaking mango tree, pilit pinapakalma ang mabilis na tibok ng puso.

“You seem unhappy.” Sambit ng isang boses sa likuran niya.

Napalingon siya sa boses ng nagsasalita.  Nasa ilang hakbang ang layo ni Prince Damien. Tumuwid siya at humarap dito.

“Your Highness.” Magalang na saad niya rito.

Pinagmasdan siya ng prinsipe.

“You don’t want to marry me.”

Hindi iyon tanong. Isa iyong pahayag.  Napabuntong-hininga si Luna.

“Would you want to marry someone you barely know?”

Hindi sumagot si Damien sa kanyang katanungan.

Then, “No.” silence means agree right?

Napatingin siya rito. “Then why did you agree?”

Dumilim ang mga mata nito.

“Because the king asked me to.” Walang emosyon na sagot nito.

Halos mapatawa siya sa sagot ng lalaki.

“So we’re both victims of royal orders.”

Bahagyang umangat ang sulok ng labi ng prinsipe.

“Perhaps.” Maikling sagot nito.

Sa unang pagkakataon, hindi ito mukhang kasing lamig ng mga rumor. May something familiar sa kanya. Isang pakiramdam na tila matagal na niyang nakilala ang lalaking nasa kanyang harapan.

Something she couldn’t explain. Ngunit hindi niya maalis sa isip ang kakaibang koneksyon na nararamdaman niya. At nang bumaba ang tingin niya sa kamay nito, huminto ang mundo, tila biglang naglaho ang lahat ng ingay sa paligid.

May mahabang peklat sa likod ng kamay. Isang marka na agad nagpabalik sa kanya sa lalaking matagal na niyang hinahanap.

Ang parehong peklat na minsang naging simbolo ng kanyang pag-asa, ngayon ay muling nagbukas ng sugat sa kanyang puso.

Ang peklat ni Damien na hindi niya inaasahang makikita sa lalaking nasa harapan niya.

Hindi makahinga si Luna habang unti-unting nabubuo sa kanyang isip ang isang posibilidad na hindi niya kailanman pinangarap.

Could it be? Is the man standing before her the same person who once saved her life?

Could Prince Damien be the man she had been searching for all this time, the one whose memory had kept her alive through her darkest days?

Napansin nito ang tingin niya kaya bahagyang kumunot ang noo ng prinsipe habang sinusubukang unawain ang kanyang kakaibang reaksyon.

“What is it?” tanong nito, bahagyang lumalim ang kanyang boses habang nakatitig sa kanya.

Mabilis siyang umiwas pilit itinatago ang pagkabigla bago pa mahalata ng prinsipe ang kanyang tunay na nararamdaman.

“Nothing, Your Highness.” sagot niya, kahit ang puso niya ay halos sumabog sa dami ng tanong na nais niyang sabihin.

Pero hindi na mapatahimik ang puso niya. Hindi niya alam kung paano haharapin ang katotohanang maaaring ang lalaking nasa harapan niya ang taong minsan nang nagligtas sa kanyang buhay.

Sa wakas, nahanap na niya ang lalaking hinahanap niya. Ang lalaking minsang naging dahilan ng kanyang pag-asa, at ngayon ay muling nagbalik sa kanyang buhay sa paraang hindi niya inaasahan.

At ngayon…Sa pagkakataong ito, hindi na siya basta-bastang mawawala sa kanyang paningin, kahit pa kailangan niyang harapin ang mga panganib na kaakibat ng kanyang bagong buhay.

…Siya ang magiging future husband niya. Ang prinsipe na kinatatakutan ng buong kaharian ay siya ring lalaking maaaring magbigay sa kanya ng pag-ibig na minsan na niyang nawala.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • My Second Life belongs to the Ruthless Prince   Chapter 5

    Halos hindi nakatulog si Luna. Sa bawat pagpikit niya, ang mukha ng prinsipe ang bumabalik sa kanyang isipan, kasama ang tanong kung siya nga ba ang lalaking matagal na niyang hinahanap.Sa tuwing ipipikit niya ang mga mata, nakikita niya ang peklat sa kamay ni Prince Damien. Ang parehong peklat na minsang naging simbolo ng kanyang pag-asa ay ngayon namang nagbigay sa kanya ng bagong dahilan para matakot at maniwala.Old scar, she told herself. Peklat lang iyon, paalala niya sa sarili, ngunit bakit tila may kakaibang koneksyon ang marka nito sa mga alaala ng lalaking minsan nang nagligtas sa kanya?Maraming lalaki ang may peklat. Hindi naman imposible na may ibang taong nagtataglay ng parehong marka, kaya pilit niyang pinipigilan ang sariling umasa.Pero bakit ganoon kalakas ang tama nito sa kanya? Bakit sa simpleng pagkakita pa lamang sa peklat ay tila muling nabuhay ang mga damdaming matagal na niyang itinago?Bakit parang bumalik ang boses ni Lucien sa kanyang alaala? Ang malalim a

  • My Second Life belongs to the Ruthless Prince   Chapter 4

    Hindi inakala ni Luna na isang liham lang ang kailangan para mabago ang lahat. Nasa mesa ang royal summons. Kumislap ang crimson seal sa ilalim ng sikat ng araw. Ilang beses na niya itong binasa. Mananatili pa rin ang parehong utos. Kailangan niyang humarap sa royal court sa Manila sa loob ng tatlong araw.“Father, do you think this is because of Adrian?”Napabuntong-hininga si Don Esteban.“I cannot say for certain. But the De Veyra family has always been close to the royal court. It wouldn’t surprise me if they had something to do with this.”Nanginginig ang mga kamay ni Luna. Sa una niyang buhay, ginamit ni Doña Isadora ang impluwensya nito para manipulahin ang royal family. Hindi niya akalaing mauulit iyon.“Father, I don’t want to marry Adrian.” Sambit niya rito.Tumingin sa kanya si Don Esteban.“Then be careful. If the royal court is involved, refusing their decision may not be easy.”Tumango siya. Hindi ito magiging madali para sa kanya. Alam niya. Mahirap itong haharapin niy

  • My Second Life belongs to the Ruthless Prince   Chapter 3

    Hindi pa tapos ang breakfast ni Luna nang dumating ang servant.“Miss, nandito na po ang De Veyra family.”Inilapag niya ang teacup.“Already?” mahiwang tanong niya rito.“Opo. Naghihintay po si Don Esteban sa main hall.”Tumango siya. “Tell them I’ll be there shortly.”Tumayo siya sa harap ng salamin. Youthful pa ang mukha niya. Smooth ang balat. Buhay ang mga mata.Sa unang buhay niya, desperado siyang makuha ang pagmamahal ni Adrian. Nagmakaawa siya sa ama na payagan silang magpakasal. Nang tumanggi ang pamilya, nagbanta pa siyang aalis ng bahay.Ngayon, hindi niya maintindihan kung paano niya nagawa iyon.“Miss, ready na po ba kayo?” tanong ni Isabel.Ngumiti siya. “Yes. Let’s go.”Punong-puno ng mahinang usapan ang main hall. Nasa head ng table si Don Esteban, seryoso ang mukha. Katabi niya si Doña Isadora De Veyra—ang ina ni Adrian.Nakatayo naman si Adrian malapit sa bintana, suot ang eleganteng white barong. Nang pumasok si Luna, lumingon ito.“Luna.” Aniya ng lalaki sa dalaga

  • My Second Life belongs to the Ruthless Prince   Chapter 2

    Tahimik na dumadaloy ang melody sa harp ni Luna. Bawat nota ay parang may dalang alaala—ang boses ni Lucien, ang kanyang mga kamay, at ang mga gabing tinuruan siya nitong tumugtog kahit wala na siyang makita.“Miss?” sambit ni Elena sa kanya.Napadilat siya at humarap sa babaeng tumawag. Nasa may pintuan si Elena, may dalang tray ng tsaa.“Isang oras na po kayo tumutugtog. Baka mapagod na ang mga daliri ninyo.”Napangiti si Luna. “Tama ka. Pahinga muna tayo.”Inilapag ni Elena ang tray sa mesa. “Gusto n’yo bang pumunta sa mulberry garden? Ang ganda raw ng mga dahon ngayon.”Napatingin siya sa bintana. Mainit ang sikat ng araw, at sa isang saglit, parang bumalik ang mga araw bago gumuho ang buhay niya.“Let’s go.” Nakangiti na aniya sa babae.Isa sa iilang lugar na nagbibigay ng kapayapaan kay Luna ang mulberry garden.Pag-aari ito ng kanyang maternal grandfather, si Don Lorenzo Villareal—isang retired physician na nagturo sa kanya ng mga basic sa medisina. Maliit lamang ang garden, p

  • My Second Life belongs to the Ruthless Prince   Chapter 1

    “Lucien… kung may next life man, hahanapin kita.”Halos hindi na marinig ang bulong ni Luna Villareal.Nakahiga siya sa malamig na sahig, nanginginig ang katawan, at bawat paghinga ay parang may kasamang talim. Matagal nang nawala ang kanyang paningin. Ngayon, pati ang natitirang lakas niya, unti-unti nang kinukuha ng lason.Pero kahit sa gitna ng sakit, may isang alaala siyang mahigpit na pinanghahawakan. Ang mga kamay ng lalaking minsang naging tahanan niya.“Luna.” Aniya ng pamilyar na boses ng lalaki.Napahinto ang kanyang paghinga.Pamilyar na pamilyar ang boses na iyon—malalim, mahinahon, at may lambing na hindi niya kailanman natanggap mula sa sariling asawa.“Lucien?” Mahina siyang ngumiti. “Ikaw ba ’yan?”May mainit na palad na dumampi sa kanyang pisngi.“Yes. I’m here.” Sambit ng lalaki sa kanya.Gusto niyang abutin ito. Gusto niyang makita kahit isang beses ang mukha ng lalaking nagbigay sa kanya ng dahilan para mabuhay. Pero halos hindi na gumalaw ang kanyang mga daliri.“

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status