KABANATA 2

Ang mansyon ng mga Valderama sa loob ng isang eksklusibong subdivision sa Forbes Park ay parang isang modernong kastilyo. Matatayog na pader, mga surveillance camera sa bawat kanto, at mga armadong guwardiya na mas mukhang mga sundalo kaysa sa mga civilian security. 

Pero para kay Spencer, na ngayon ay kilala bilang Josep, ang lahat ng ito ay isang malaking puzzle lamang na kailangan niyang pag-aralan.

Pumasok ang mamahaling SUV sa malawak na driveway. Pagkahinto ng sasakyan, mabilis na bumaba si Ally, hindi man lang nilingon ang lalaking naglitas sa kanya.

"Manang Fe!" tawag ni Ally sa kanilang head househelper. "Please, pakidala itong... itong lalaking ito sa guest house o kahit sa quarters ng mga driver. And please, kailangan niyang maligo. The whole car smells like a fruit stand!"

Napakamot ng ulo si Spencer, suot ang kanyang gulat at inosenteng mukha. "Pasensya na po, Ma'am. pero, masarap naman po ang saging, lalo’t luto sa asukal."

Tiningnan siya ni Ally nang matalim, ang kanyang mga mata ay nag-aapoy sa inis sa likod ng kanyang sunglasses. "It’s not about the taste, Josep. It’s about the hygiene.” 

Mabilis na naglakad papasok ng bahay si Ally, ang tunog ng kanyang heels ay tila isang babala na hindi siya madaling pakisamahan.

Naiwan si Spencer sa pangangalaga ni Manang Fe, isang matandang babae na may mabait na mukha pero matalas na mga mata.

"Huwag mo na lang pansinin ang batang 'yon, Iho. Mabait si Ally, sadyang marami lang pinagdadaanan lalo na sa tatay niya," paliwanag ng matanda habang ginagabayan siya patungo sa isang silid sa gilid ng mansyon.

"Ayos lang po, Manang. Sanay po ako sa masusungit, lola ko masungit rin eh," sagot ni Spencer, pilit na pinapanatili ang tono ng boses niya bilng probinsyano.

Nang maiwan siyang mag-isa sa loob ng maliit pero malinis na kwarto, mabilis na nagbago ang anyo ni Spencer. Isinara niya ang pinto at tiningnan ang bawat sulok. Sa loob ng limang segundo, natukoy niya ang dalawang blind spots sa silid na hindi abot ng camera sa labas ng bintana.

Umupo siya sa kama at kinuha ang kanyang suot na tsinelas. Mula sa loob ng tahi ng strap nito, kinuha niya ang isang manipis na piraso ng electronic device—isang signal jammer at encrypted communicator.

"Nasa loob na ako ng quarters," bulong niya, ang boses ay wala na ang puntong probinsyano. Ito na ang tunay na siya—ang strategist at nakakatakot na si Spencer Gaciano.. "Target's perimeter is heavily guarded. Standard security protocol, pero mukhang may mga 'ghost' units ang Congressman na hindi naka-uniporme."

"Copy that, Sir," sagot ni Vince sa kabilang linya. "Mag-ingat kayo. Si Froilan Valderama ay hindi lang basta politiko. Ang intelligence report ay nagsasabing siya ang nagpapatakbo sa 'Orion Syndicate'. Kapag nabisto ka, walang makakalabas sa mansyong iyan nang buhay."

"Alam ko," maikling sagot ni Spencer bago pinatay ang linya.

Narinig niya ang katok sa pinto. Agad niyang itinago ang device at bumalik sa pagiging Josep. Binuksan niya ang pinto at bumungad si Ally, na ngayon ay nakasuot na ng silk na pantulog pero may hawak na isang makapal na folder.

"O, Ma'am! Bakit po kayo nandito? May kailangan po ba kayo?" tanong ni Spencer, ang mga mata ay nanlalaki sa kunwaring takot.

Huminga nang malalim si Ally, halatang pinipigilan ang sarili na sigawan ang bagong bodyguard. 

"This is a contract and a list of rules, Josep. Since my Dad insists on keeping you, you will follow my rules, not his. Maliwanag?"

"Opo, Ma'am. Kahit ano pong rules, susunod ako..." mabilis na sagot naman ni Spencer

Ibinagsak ni Ally ang folder sa mesa. "First, you stay five steps behind me at all times. Second, you don't talk to me unless I talk to you. And third..." lumapit si Ally sa kanya, sapat na malapit para maamoy ni Spencer ang kaniyang mamahaling pabango na amoy rosas. "...huwag kang magkakamaling isipin na dahil niligtas mo ako ay magkaibigan na tayo. You are an employee. Nothing more."

Tumingin si Spencer sa mga mata ni Ally. Sa likod ng katarayan nito, nakita niya ang isang bagay na pamilyar sa kanya—ang takot ng isang taong nakakulong sa isang gintong hawla.

"Opo, Ma'am. Klaro po sa akin. Baston lang po ninyo ako," sagot ni Spencer nang may maliit na ngiti.

"Baston? What do you mean?" kunot-noong tanong ni Ally.

"Sa amin po sa probinsya, ang baston ay proteksyon. Laging nasa likod, pero handang ipukpok sa sinumang gustong manakit sa may-ari," paliwanag ni Spencer.

Sandaling natigilan si Ally. Tiningnan niya ang Josep na ito—madungis pa rin, may kakaibang punto, pero may sinseridad na bihirang makita sa mga taong nakapaligid sa kanya.

"Whatever," matabang na sagot ni Ally bago tumalikod. "Maligo ka na. Ayokong maging amoy palengke ang hallway bukas."

Nang makaalis si Ally, naiwan si Spencer na nakatingin sa folder. Binuksan niya ito at nakita ang iskedyul ng dalaga para sa susunod na linggo. Charity events, political dinners, at mga private meetings.

"The Emperor's daughter. Gagamitin kita para mapabagsak ang ama mo, Allysandra. Pasensya ka na." saad ni Spencer sa isip niya.

Kinaumagahan, maagang nagising si Spencer. Bahagi ng kanyang disguise ang pagiging masipag na probinsyano. Naglinis siya ng sasakyan, tumulong sa pagdidilig ng halaman, at nakipagkwentuhan sa ibang mga guwardiya upang makakalap ng impormasyon.

"Alam niyo, si Congressman, mabait 'yan. Pero huwag na huwag kayong papasok sa Study Room niya sa third floor," bulong ng isang simpleng guwardya lang na nakasabay niya sa kape. "Doon siya nagtatrabaho ng mga 'special' na proyekto. Kahit kaming mga security, bawal doon."

Itinanim ni Spencer ang impormasyong iyon sa kanyang isip. Third floor. Study Room. Iyon ang kanyang target.

Eksaktong alas-nuwebe ng umaga, lumabas si Ally ng mansyon, nakasuot ng isang eleganteng puting dress. Mukha siyang isang anghel, pero ang kanyang mukha ay kasing lamig ng yelo.

"Josep! Let's go. We're going to a foundation event," utos ni Ally.

Sumunod si Spencer, dala ang isang maliit na bag na may lamang gamit niya pero ang totoo ay mga surveillance tools. Habang pinagbubuksan niya ng pinto ng kotse si Ally, nagtama ang kanilang mga mata sa rear-view mirror.

"Bakit ka nakatingin?" tanong ni Ally.

"Wala po, Ma'am. Iniisip ko lang po kung bakit ang lungkot niyo, gayong ang ganda niyo po ngayon," sagot ni Spencer.

Nag-iwas ng tingin si Ally. "Shut up and drive, Josep. O sadyang bodyguard ka lang at hindi marunong magmaneho?"

"Marunong po, Ma'am. Nakapag-drive na po ako ng traktora sa amin," biro ni Spencer bago pinaandar ang sasakyan.

Habang binabagtas nila ang kalsada patungo sa destinasyon, hindi alam ni Ally na ang lalaking nasa harap niya ay hindi lang basta bodyguard. Siya ang taong magdadala sa kanya sa katotohanang baka ikawasak ng buong mundo niya. At si Spencer, sa kabila ng kaniyang misyon, ay nagsisimula nang mapansin na ang target niya ay hindi lang basta isang spoiled brat—kundi isang biktima rin ng sistemang nais niyang sugpuin.