Mag-log in"I'm Sorry to say but she didn't make it. Idineklara nang dead on arrival si Mrs. De Leon pagdating dito sa ospital. Hindi na rin namin siya nagawang i-revive."Bigla kaming natulala ni Daddy sa sinabi ni Mark tungkol sa sinapit ni Tita Rebecca."No, no, no, it can't be!" Biglang nagbreak down si Daddy sa likuran ko at agad na napaiyak sa narinig niya."Dad, ayos ka lang?" agad ko siyang kinamusta. Wala siyang ibang nagawa kung hindi ang yumakap at umiyak sa akin.Hindi ko lubos na maisip na ganon kabigat ang mararamdaman niya.Pumasok muna kami sa kwarto kung nasaan si Sophia upang pakalmahin siya. Iniupo ko muna si Dad sa sofa. Ako naman ay lumapit sa kama kung saan nakahiga ang fiancee ko. Hinawakan ko ang kamay niya at unti-unting tumulo ang luha ko."Patawarin mo ko Hon. Kasalanan ko lahat ng 'to. Pakiusap gumising ka na. Hindi ko hahayaan na mawala ka sa akin." Pabulong kong hinihiling ang kaniyang agad na pag gising.Maya-maya pa ay binalikan ko si Daddy para kamustahin. Unti-u
Adrian's POVNang matanggap ko ang masamang balita ay agad kong inutusan si Jess na puntahan ang pinangyarihan ng aksidente habang kaming dalawa naman ni Dad ay nagtungo sa ospital kung saan isinugod si Sophia ang mga magulang niya. Agad na rin naming pinauwi ang mga tao sa simbahan na sila sing gulat sa mga nangyayari.Habang nagmamaneho ako ng sasakyan ay may tumatakbo sa isip ko. "Bakit ngayon pa nangyari ito sa mismong araw pa ng kasal namin ng fiancee ko?" pabulong kong sinasabi sa sarili ko."Kumalma ka muna Adrian alamin muna natin ang lagay nila sa ospital." pagpapakalamang sinasabi sa akin ni Dad ngunit bakas din sa kaniya ang labis na pag-aalala.Maya-maya pa, habang nasa byahe kami Dad papunta sa ospital ay biglang nagring cellphone ko. Tawag mula kay Jess."Hello Jess anong balita sa lugar?" agad ko siyang tinanong tungkol sa pinangyarihan ng aksidente."Hello Bro. wag kang mabibigla huh. Nakausap ko yung pulis na humahawak sa imbestigasyon. May nakausap daw siyang testig
Mark's POV Habang magkausap kami ni Adrian ay bigla akong nakatanggap ng tawag mula sa ospital kung saan ako nagtatrabahi bilang resident doctor. "Hello?" bukod tanging tanong ko na lang para malaman agad. Everytime na nagri-ring ang cellphone ko, alam kong importante 'yon. At tama ang hinala ko. Isang importante ngunit masamang balita na bigla kong ikinabahala. "Hello Doc. Mark, si nurse Gianne po ito. Kailangan po kayo dito sa ospital agad. Emergency po, babae po yung 4 po ang pasyente at ...." saglit na natigilan si nurse Gianne sa sinasabi niya. "At ... Ano 'yon nurse Gianne?" pilit ko siyang pinatapos sa sasabihin niya. "Doc 'wag po sana kayong mabibigla. 'Yong mga pasyente po sa emergency, yong kaibigan niyo po na ikakasal ngayon kasama yong mga magulang niya at yong driver" kalmado niyang sinabi sa akin na agad ko sing ikinagulat. Tumalikod ako kay Adrian at ibinaba ko na rin ang tawag. Hindi ko na pinatapos si nurse Gianne sa sasabihin niya. Agad akong umalis sa simbahan
Adrian's POVSA SIMBAHANExcited na ang lahat at unti-unti na na rin duma-dating ang mga bisita pero wala ang si Sophia. "Sana lang ay walang mangyaring hindi maganda sa araw na 'to." Pabulong kon sinasabi sa sarili ko na may halong kaba.Wala din si Chloe sa mga dumalo kaya mas lalo akong nag-aalala. Sana lang din ay wala siyang ginawang kung anoman na magpapatugil ng kasal namin ni Sophia."Ano pare sigurado ka na ba sa decision mo? Pwede ka namang hindi na tumuloy kung talagang nagdadalawang-isip ka." sabay tapik ni Jess sa balikat ko.At lumapit naman sa amin si Dad na bakas din ang kaba sa itsura niya, sabay tanong niya sa akin."Ano anak, handa ka na ba sa panibagong yugto ng buhay mo?""Yes Dad, I'm ready." kompyansa kong sagot sa tanong ni Daddy sa akinIlang sandali pa ay dumating na rin si Chloe na dumiretso agad sa gilid at naupo na parang hindi kami nakikita. Wala din siyang pinapansin at tahimik lang sa tabi. Mabuti pa ngang ganito na lang kami.Samantala, dumating na rin
Shophia's POVMaaga akong nagising na sobrang bigat ng pakiramdam ko. Masama pa rin ang loob ko sa nangyari pero hindi ko pwedeng ipahalata sa lahat lalong lalo na sa dalawang 'yon na alam ko na ang lahat ng tungkol sa kanila.Inayos ko ang aking sarili at lumabas ng kwarto. Agad na bumungad sa akin sina Mommy at Daddy na nag-aalmusal sa garden."Iha andiyan ka na pala. Halika at saluhan mo na kami ng Mommy mo." masayang pag-aya sa akin ni Daddy habang nagbabasa ng peryodiko."Thanks Dad, pero sa labas na lang po ako kakaen, medyo late na rin po kase ako sa pupuntahan ko." agad ko namang pagtanggi at dumiretso sa pinto palabas ng bahay.Mag-isa akong umalis ng bahay at hindi na nagsama ng driver. Paglabas ko ng gate ay kapansin-pansin ang isang lalaking nakatayo sa tapat ng bahay namin na tila may parang hinihintay na lumabas."Sino ka 'yon?" pagtataka kong tanong sa isip ko. Baka napadaan lang siguro at nagandahan sa itsura ng bahay namin.Habang nagda-drive ako, bigla akong nakatangg
Sophia's POVNakauwi na ako ng bahay. Nagpunas muna ako ng mukha upang hindi mahalata ni Mommy at ni Daddy na umiiyak ako. Pagbukas ko ng pinto ay agad na sumalubong si Mommy upang ayain akong magdinner kasama nila,"Nandiyan ka na pala Iha. Sabayan mo na kami ng Daddy mo magdinner." nakangiting aya sa akin ni Mommy."Sorry po Mommy hindi pa po ako gutom." agad kong pagtanggi na may pekeng ngiti.Hindi ko na ipinahalata sa kanila na umiiyak ako at agad akong nagtungo sa aking kwarto upang doon ilabas ang lahat ng sakit na nararamdaman ko sa mga oras na ito. Halos maubos ang hininga ko habang tahimik at pinipigilan ang ko ang pag-iyak ko upang hindi maring ng mga magulang ko. Pinagsakluban din ako ng langit at lupa sa nasaksihan ko kanina. Ang Fiancee ko at ang Secretary niya, nakita ko na naghahalikan. Hindi ko na kayang itago ang sakit, agad kong tinakpan ng unan ang mukha ko at sumigaw habang umiiyak. "AAAAAAAAAAAH!" tanging lumabas lamang sa bibig ko sa sobrang galit at sakit. "Ba







