Share

Chapter 82 – Pandora’s Box

Penulis: Ameira Wren
last update Terakhir Diperbarui: 2025-10-25 11:27:31

Madilim pa rin ang paligid nang bumukas muli ang ilaw sa opisina. Ang mga patak ng ulan ay mas lumalakas, parang sinasadyang itago ng langit ang sigaw ni Ivana kanina. Sa gitna ng sahig, naroon pa rin ang flash drive — basa ng dugo, at parang may dalang sumpa.

Hawak ito ni Cassandra habang nakaupo sa sahig, yakap ang mga tuhod. Si Dominic naman ay tahimik lang sa tabi niya, hawak ang kanyang kamay, pero halatang ramdam din ang tensyon.

“Cass,” mahina niyang sabi, “we don’t have to open it tonight. Pwede bukas—kapag kalmado na tayo.”

Umiling siya. “No. Hindi ko na kayang maghintay. Ang dami nang namatay dahil sa mga lihim na ‘to. It’s time I know the truth.”

Lumapit siya sa mesa, ikinabit ang flash drive sa laptop.

Lumabas agad ang isang file folder: “Project Éros”.

Napakunot-noo si Dominic. “Éros? Greek god of love?”

“Love?” mapait na tawa ni Cassandra. “No. This looks more like hell.”

Binuksan niya ang file — at isa-isang lumabas ang mga dokumento. Mga kontrata, emails, bank transfer
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • NILASPAG AKO NG MAPANG-AKIT NA BOSS (SSPG)   CHAPTER 117 — “ANG MGA ANINO AY BUMABALIK”

    May mga umagang hindi sumisikat ang araw para magbigay-liwanag—kundi para ipaalala na may mga aninong ayaw manatiling nakatago.Nagising si Cassandra sa malamig na pakiramdam.Hindi dahil sa klima, kundi dahil sa instinct.Parang may mali.Dahan-dahan siyang bumangon mula sa kama. Wala si Dominic sa tabi niya. Umupo siya, hinaplos ang sarili niyang braso, saka tumayo. Tahimik ang buong bahay—masyadong tahimik.Bumaba siya sa sala.At doon niya nakita si Dominic.Nakatayo sa harap ng malaking bintana, nakapamulsa, seryoso ang mukha. Hawak niya ang cellphone, at halatang may binabasa.“Dom?” tawag ni Cassandra.Bahagyang lumingon si Dominic. Pilit siyang ngumiti pero hindi umabot sa mga mata.“Gising ka na pala.”Lumapit si Cassandra.“Ano ‘yon?”Huminga nang malalim si Dominic, saka iniabot ang cellphone.Isang email.UNKNOWN SENDERAkala niyo tapos na? May mga utang pa kayong hindi nababayaran.Kasunod nito ang isang larawan.Si Cassandra.Kuha sa café kahapon.Magkahawak ang kamay ni

  • NILASPAG AKO NG MAPANG-AKIT NA BOSS (SSPG)   CHAPTER 116 — “SA GITNA NG KATAHIMIKAN”

    May mga gabi na kahit tahimik ang paligid, maingay pa rin ang loob.Ganito ang gabi para kay Cassandra.Nakahiga siya sa kama, nakatitig sa kisame habang nakahawak sa kumot. Katabi niya si Dominic—mahimbing ang tulog, pero ramdam niyang gising ang bawat ugat nito. Parang siya—nagpapahinga ang katawan, pero gising ang alaala.Ang litrato.Ang mensahe.Ang aninong muling nagparamdam.Dahan-dahan siyang bumaling kay Dominic. Pinagmasdan niya ang mukha nitong payapa sa dilim—ang lalaking minsang naging bagyo sa buhay niya, pero ngayo’y tila kanlungan na.Paano kung mawala ulit ‘to?Paano kung ako ang sumira?Napapikit siya, pilit nilulunok ang buhol sa lalamunan.“Hindi ka pa rin tulog.”Napadilat siya.Gising si Dominic. Nakahiga siyang patagilid, nakatingin diretso kay Cassandra.“Pasensya na,” mahinang sagot niya. “Ayokong istorbohin ka.”Umangat ang kamay ni Dominic at marahang hinaplos ang pisngi niya.“Hindi ka istorbo,” sabi nito. “Hindi kailanman.”Huminga nang malalim si Cassandr

  • NILASPAG AKO NG MAPANG-AKIT NA BOSS (SSPG)   CHAPTER 115 — “ANG ANINO NA HINDI UMAALIS”

    Hindi pa rin tuluyang umaalis ang ulan kinabukasan—parang alaala na ayaw kalimutan ang lahat ng napagdaanan nila.Tahimik ang bahay. Masyadong tahimik.Nakatayo si Cassandra sa harap ng salamin, nakasuot ng simpleng blouse at slacks. Walang make-up, walang maskara. Sa unang tingin, parang buo na siya—pero sa likod ng mga mata niya, naroon pa rin ang bakas ng mga gabing hindi madaling limutin.Sa likod niya, nakaupo si Dominic sa gilid ng kama, inaayos ang relo. Tahimik lang din siya, pero alerto. Parang sundalong hindi pa handang ibaba ang armas kahit tapos na ang laban.“Hindi mo kailangang sumama kung ayaw mo,” sabi ni Cassandra habang inaayos ang buhok.“Hindi rin kita pipigilan kung gusto mong mag-isa,” sagot ni Dominic. “Pero nandito ako.”Nagtagpo ang tingin nila sa salamin.“First day kong babalik sa office,” sabi niya. “Parang… first day ulit sa digmaan.”Tumayo si Dominic at lumapit. Inilagay niya ang kamay sa balikat ni Cassandra—hindi mabigat, hindi rin mahigpit. Sapat lang

  • NILASPAG AKO NG MAPANG-AKIT NA BOSS (SSPG)   CHAPTER 114 — “SA MGA BITAK, DOON TUMUTUBO ANG LIWANAG”

    Nagising si Cassandra sa tunog ng ulan.Mahinang patak sa bubong, parang paulit-ulit na paalala na may mga bagay na hindi kailangang pigilan—kailangan lang hayaan.Nakayakap pa rin si Dominic sa kanya. Pareho silang nakatagilid, magkaharap, ang noo niya’y halos dumidikit sa balikat nito. Ramdam niya ang init ng katawan nito, steady ang paghinga—parang nagsisilbing anchor sa magulong mundo.Sa unang pagkakataon matapos ang matagal na panahon, hindi siya nagising na handang tumakbo.Tahimik lang.Dahan-dahan siyang gumalaw, takot na baka magising si Dominic. Pero napangiti siya nang maramdaman ang paghigpit ng yakap nito—parang alam na niya kahit tulog.“Gising ka na,” mahinang sabi ni Dominic, basag pa ang boses.“Mm,” tugon ni Cassandra. “Umuulan.”“Parang ikaw,” biro niya nang mahina. “Tahimik pero ramdam.”Bahagyang natawa si Cassandra, pero agad ding napalitan ng seryoso ang mukha niya. Umangat siya ng kaunti para makita ang mga mata ni Dominic.“Hindi ako sanay sa ganito,” aminin

  • NILASPAG AKO NG MAPANG-AKIT NA BOSS (SSPG)   CHAPTER 113 — “ANG MGA PADER NA BUMABAGSAK”

    Tahimik ang loob ng sasakyan.Hindi ‘yung tahimik na payapa—kundi ‘yung klaseng katahimikan na puno ng mga salitang gustong lumabas pero walang lakas para bigkasin.Nakatitig si Cassandra sa bintana habang umaandar ang sasakyan pababa ng Tagaytay. Kita niya ang mga ilaw sa malayo, parang mga bituin na nakadikit sa lupa. Dati, pinapangarap lang niya ang ganitong tanawin—malaya, ligtas, walang humahabol.Ngayon, nandito na siya.Pero bakit parang doon pa lang niya nararamdaman ang bigat?Mahigpit ang hawak niya sa sarili niyang mga kamay. Nanginginig pa rin ang mga daliri niya—hindi na sa takot, kundi sa pagod. Pagod na pagod.Hindi nagsasalita si Dominic. Isang kamay lang ang nasa manibela, ang isa ay nakapatong sa gitna—malapit sa kanya, pero hindi pilit. Parang sinasabing nandito lang ako kapag handa ka na.Biglang bumigay ang dibdib ni Cassandra.Isang hikbi ang kumawala—mahina, pilit pigil. Pero sinundan pa ng isa. At isa pa.Huminto ang sasakyan sa gilid ng kalsada.Dahan-dahang b

  • NILASPAG AKO NG MAPANG-AKIT NA BOSS (SSPG)   CHAPTER 112 — “HARAPAN”

    Mabagal ang pag-andar ng sasakyan.Bawat metro palapit sa lumang compound sa Tagaytay ay parang hinihila ang dibdib ni Cassandra pababa. Tahimik ang paligid—walang ilaw sa mga poste, walang ibang sasakyan. Tanging ang mahinang ugong ng makina at ang tibok ng puso niya ang naririnig niya.Huminga siya nang malalim.Hindi ako babalik bilang biktima, paalala niya sa sarili.Babalik ako bilang babae na may kontrol.Pagbaba niya ng sasakyan, sinalubong siya ng malamig na hangin. Ang gusali sa harap niya ay pamilyar—isang dating rest house ng pamilya Dela Cruz. Dito siya minsang nagbakasyon bilang bata. Dito rin nagsimula ang maraming bangungot na pilit niyang kinalimutan.Sa tenga niya, mahina ang boses ni Dominic mula sa comms.“Nasa perimeter kami. Kita ka namin. Tandaan mo—isang salita mo lang, papasok kami.”“Copy,” sagot niya, kalmado kahit nanginginig ang kamay.Naglakad siya papasok.Bukas ang pinto.Parang inaanyayahan siya.Sa loob, madilim ang sala. Isang ilaw lang ang bukas sa g

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status