NILASPAG AKO NG MAPANG-AKIT NA BOSS (SSPG) のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

(CASSANDRA’S POV)"Mam, final warning na po ito. Kung hindi niyo pa rin mababayaran ang two months overdue niyo sa renta, mapipilitan po kaming paalisin kayo sa unit."Wala akong nagawa kundi tumango sa caretaker ng inuupahan kong apartment habang pinipilit kong pigilan ang pagtulo ng luha sa gilid ng mga mata ko."Yes po, ate... susubukan ko pong makahanap ng paraan this week," mahinang sambit ko habang palihim kong kinuyom ang palad ko sa galit—hindi sa kanya, kundi sa sarili ko.Wala akong trabaho. Wala akong ipon. At ang tanging meron ako ay pride na unti-unting pinupulbos ng gutom, takot, at desperasyon.Pagkauwi sa unit, humarap ako sa basag-basag kong salamin habang tinititigan ang sariling hitsura. Gulo-gulo ang buhok. Namumutla. Malalim ang mga eyebags. Ang dating fresh graduate na may pangarap—ngayon, isa nang babaeng pinagkaitan ng pagkakataon.“Ilang beses pa ba akong babagsak, Lord?” bulong ko, habang unti-unti kong hinuhubad ang suot kong damit.Hindi ko alam kung bakit

(CASSANDRA’S POV)Hinihingal pa rin ako habang nakasandal sa malamig na dingding ng elevator. Basang-basa ng pawis at kung ano pa ang katawan ko, habang si Dominic ay tila walang nangyari—maayos pa rin ang suot, tiklop ang manggas, pero nasa mga mata niya ang apoy na parang kaya niya akong ulitin, ulit-ulit, kahit saan, kahit kailan.“Hindi pa tayo tapos, Cassandra,” bulong niya sa tainga ko bago tuluyang lumabas ng elevator. Naiwan akong tulala, habol-hininga, at nanginginig sa kakaibang sarap at takot.Anong klaseng laro ba ‘to?Hindi ko alam kung dapat ba akong matakot sa kaniya… o sa sarili ko. Kasi imbes na galit, ang nararamdaman ko ay... pananabik. Nanginginig pa ang mga tuhod ko habang papasok sa opisina, ramdam ko pa rin ang pag-agos ng likidong iniwan niya sa pagitan ng mga hita ko.Diyos ko.“Cassandra, you okay?” tanong ni Mia, ang isa naming marketing assistant. Halatang concerned sa hitsura ko. “You’re red... and parang pagod ka?”Napakagat ako sa labi. Ngayon lang ako n

(CASSANDRA’S POV)“Akin ka lang.”Paulit-ulit iyong umuukit sa isip ko, kahit pagod na pagod na ang katawan ko. Nakahiga ako sa kama ni Dominic, hubo’t hubad, habang pinagmamasdan ko siyang magbihis na parang wala lang nangyari.“Tapusin mo na 'yan. Ipapahatid kita pauwi,” malamig niyang sabi.Hindi ko alam kung paano ako magre-react. Kanina lang, halos sambahin niya ako sa kama—ngayon, para na naman akong tauhan na kailangan niyang itapon pagkatapos magamit.Bumangon ako, pilit na pinipigilan ang sakit.“Ganito na lang ba lagi?” mahina kong tanong.Napalingon siya. “Anong ibig mong sabihin?”“Yung pagkatapos mo akong angkinin, iiwan mo na lang akong parang wala akong halaga?”Hindi siya agad sumagot.Lumapit siya sa akin. Nakasuot na siya ng long sleeves, maayos na ang buhok. Perpekto ulit. Samantalang ako—magulo, wasak, at nilamon ng emosyon.“Don’t ask for more, Cassandra,” malamig niyang sabi. “You agreed to this.”“Akala ko ba walang label, pero may rules?”Napatigil siya.“Walan

(Cassandra's POV)“Bakit ka bumalik?” malamig ang tanong ko habang nakatayo ako sa pintuan ng condo ko. Naka-robe lang ako at basang-basa pa ang buhok galing shower. Pero wala akong pakialam. Kung akala niyang maiintimidate ako, nagkakamali siya.Dominic Velasquez, ang lalaking gumulo ng mundo ko, nakatayo sa harap ko. Suot pa rin niya ang itim na suit na parang kakagaling lang sa impyerno ng kasalanan. Pero imbes na sagutin ang tanong ko, ngumisi lang siya.“Bumalik ako kasi hindi pa ako tapos sa’yo,” mahinang bulong niya sabay hakbang papasok—walang paalam, walang permiso.“Get out, Dominic!” sigaw ko, pilit na pinipigilan ang panginginig ng katawan ko. Hindi ko alam kung dahil sa galit o dahil sa matinding tensyon sa pagitan naming dalawa.Pero bigla niyang isinara ang pintuan at itinulak ako sa likod nito. Napasandal ako, halos magdikit na ang mga katawan namin. Napakabilis ng tibok ng puso ko, para akong mababaliw.“Nami-miss mo 'ko, Cassandra…” bulong niya sa leeg ko, habang din

(CASSANDRA'S POV) “Bitawan mo ‘ko!” sigaw ko habang pilit kong pinapalaya ang braso ko mula sa mahigpit na hawak ni Dominic. Pero parang wala siyang naririnig. Parang mas lalo pa siyang nagngangalit, lalo na nang mapansin niyang papalapit si Jared—may dalang payong, at galit ang tingin sa kanya. “Let her go, Dominic,” malamig na wika ni Jared. “Hindi mo na siya pag-aari.” Napahagalpak ng tawa si Dominic. Pero hindi masaya. Galit. Mapanira. “Pag-aari? Sa tingin mo ba titigilan ko siya dahil sa’yo? You think she’s safe with you, Jared?” “Sapat na,” singit ko, nanginginig ang boses. “Pareho kayong walang karapatang diktahan ako!” Ngunit bago pa ako makapihit, nagulat na lang ako sa ginawa ni Dominic. Hinawi niya ang payong ni Jared at sinuntok ito sa panga—isang malutong na suntok na halos ikatumba ng lalaki. “DOMINIC!” sigaw ko, halos mabingi ako sa sigaw ng sarili kong pangalan. Pero ni hindi siya nag-sorry. Imbes ay sinunggaban niya ako sa bewang, buhat-buhat akong i