Mag-log in“เท่จัดเลยพี่”คลื่นยักไหล่ล้อเลียน จนค่ายต้องรีบพาร่างเล็กเดินแยกออกมา แต่ ถึงอย่างนั้นเสียงของคลื่นก็ตามหลังมาไม่ยอมหยุด กระทั่งทั้งสองคน เข้ามาในลิฟต์ หมวยลี่หัวเราะคิกคักตลอดเวลาจนถูกคนตัวสูงมองค้อน“เฮียเริ่มอายแล้วนะลี่”“เท่มากเลยนะคะ บอกแล้วไงลี่ชอบ”ลิฟต์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวผ่านแต่ละชั้นไปยั
“นี่มันอะไรกันค่าย พ่อไม่เห็นรู้ว่ามีแบบนี้” ผู้เป็นพ่อมองลูกชาย ตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา“ไม่มีอะไรครับ ก็แค่อยากสนุกกันนิดหน่อย พ่อพาญาติ ๆ กลับ ก่อนก็ได้ครับ”“ขอโทษด้วยนะ ผมไม่รู้ว่าตาค่ายจะนึกบ้าบิ่นขึ้นมา” ไกรวิชญ์ กลัวว่าบรรดาญาติ ๆ จะพากันไม่พอใจ แต่ผลกลับตรงกันข้าม ทุกคน ส่ายหน้าเบา
งานหมั้นถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมเฟิงเฉิน อาณาจักรหรูหราที่เป็น สมบัติของตระกูลตอนนี้หมวยลี่และค่ายกำลังแต่งตัวอยู่ภายในห้องเดียวกัน เมื่อคืนทั้งสองคนและครอบครัวนอนที่โรงแรม ตื่นตั้งแต่เช้ามืด เพื่อเตรียมตัวสำหรับพิธีหมั้นที่จะจัดขึ้นในวันนี้ในตอนแรก ธันวารับปากว่าจะมีงานหมั้นของเจ้านาย แต่สุดท้าย
ทั้งหมั่นไส้ ทั้งอบอุ่น จนอดยิ้มตามไม่ได้“ของคาวเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้เฮียขอกินของหวานก่อนได้ไหมครับ คนสวย” แววตาของเขากำลังออดอ้อนเต็มประดา ทำเอาหมวยลี่เม้ม ริมฝีปากแน่นไม่อยากปฏิเสธ เพราะคิดถึงเหมือนกัน“ถ้ากินของหวานตอนนี้ แล้วเมื่อไรจะได้กินข้าวคะ” เสียงหวาน เอ่ยเบา ๆ“คิดถึงครับ” คำสั้น ๆ กระ
คอลจนดึกดื่น“เมาหรือเปล่าคะ” เสียงหวานถามหลังเห็นคนตัวสูงทิ้งตัวนอนลง บนเตียง(ไม่เมาครับ เฮียไม่ค่อยดื่มเท่าไร)“จะนอนเลยไหมคะ”(อยากคุยกับหนูก่อน) ใบหน้าหล่อแนบลงบนหมอนใบใหญ่ เสียงทุ้มแผ่ว ๆ ฟังดูอ้อนอย่างที่หมวยลี่รู้สึกได้“พรุ่งนี้ต้องเข้าบริษัท เฮียต้องรีบนอนสิ”(อีกยี่สิบนาทีได้ไหม เฮียยั
จะพักที่โรงแรมหรือคฤหาสน์เฟิงเฉิน เธอจะได้จัดเตรียมสถานที่รอรับยิ่งเวลาใกล้เข้ามาเท่าไร หมวยลี่รู้สึกตื่นเต้น จินตนาการไปถึง วันหมั้นบ่อยครั้ง เธออยากให้ทุกอย่างออกมาดีและสมบูรณ์แบบ เพราะมันแค่ครั้งเดียวในชีวิตมีวูบหนึ่งในความคิด ขนาดพิธีหมั้นยังรู้สึกตื่นเต้นอย่างนี้ ถ้าเป็น งานแต่งเธอคงนอนไม
ช่วงหกโมงเช้าของวันใหม่แม้เมื่อคืนจะนอนเกือบตีสามเพราะจิตใจว้าวุ่น แต่ค่ายก็ยังฝืนลุก ขึ้นมาเตรียมอาหารเช้าตามที่บอกไว้กับร่างเล็ก เขาอยากให้เธอได้ลอง ชิมฝีมือที่อุตส่าห์ฝึกฝนมานาน และมั่นใจว่ามันจะอร่อยเสียงผิวปากเบา ๆ ดังคลอภายในห้องครัว ร่างสูงยืนหั่นเห็ด อย่างอารมณ์ดี พลางคิดถึงเรื่องเมื่อค
“มันทำอะไรให้มึง?”“ใครทำพี่กู กูจดใส่บัญชีดำหมด”ค่ายส่ายหน้าหน่าย ๆ อย่างไม่คิดจะถือสา ก่อนจะเอื้อมไปหยิบ แก้ว เติมน้ำแข็งแล้วเทเหล้าลงไป“ถ้ามึงมั่นใจว่าลี่รัก ก็ค่อย ๆ เอาตัวเองเข้าไปอยู่ในพื้นที่ของน้อง”“ก่อนกูจะออกจากห้อง ลี่อ่อนลงเยอะพอสมควร แต่กูไม่ชอบที่ลี่ ไว้ใจไอ้เวรนั่นเกินไป” จะว่าหว
เวลาเที่ยงคืนตรง ทั้งที่ออกจากห้องของร่างเล็กตั้งแต่ช่วงหนึ่งทุ่ม แต่ตอนนี้ค่ายยังไม่ยอมไปไหน นั่งอยู่ในรถที่ได้ยินเพียงเสียงลมหายใจ และความคิดมากมายไหลวนอยู่ไม่หยุด เขาควรจะกลับได้แล้ว แต่หัวใจ ยังหนักอึ้งยิ่งรู้ว่าเธอยังรัก มันก็ยิ่งทำให้ฟุ้งซ่าน วนเวียนคิดถึงแววตาของ เธอ คำพูดของเธอ แม้จะเ
“จะยังไงก็ให้ลี่ตัดสินใจ อย่ากดดันเพื่อนสิ”“แกก็รู้ว่ายัยลี่ไม่อยากเจอหน้าขนาดไหน”“พอ! หยุดเอาเรื่องนี้มาพูด” ซานที่ทนฟังไม่ไหวรีบขัด เพราะเพื่อน ตัวเล็กเอาแต่เงียบและนัยน์ตาของเธอซ่อนความกังวลเอาไว้จนปิดไม่มิด“แกกลับไปคนเดียวเลย ฉันจะให้คนขับรถที่บ้านมารับ” โมมายด์ ว่า จากนั้นก็หันหน้าหนีฝันหว







