เสียงแห่งรัก จังหวะสวาท

EP1 - เสียงแห่งรัก จังหวะสวาท (เจลีน)

เสียงรองเท้าส้นสูงดังกึกก้องเพราะเจ้าของมันกำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่ง ขาเรียวนั่นก็ค่อยๆหยุดแล้วเดินปกติเมื่อเข้ามาถึงคลีนิคที่เธอเพิ่งออกไป

“เหนื่อยมาก” เสียงหญิงสาวเอ่ยพรางหายใจถี่ๆ

“คุณหนูครับ ให้ทำยังไงดีครับ”

“พาคุณน้าเข้าห้องไป เดี๋ยงพี่หมอเขาน่าจะใกล้ถึงแล้ว” เจลีนเอ่ยกับลูกน้อง

“ลีน! เกิดอะไรขึ้น” เสียงมิดเดย์ดังมาแต่ไกลอย่างตกใจ

“แม่ยายเดย์อ่ะ วิ่งหนีออกไปข้างนอก แล้วดูชุดลีน แทบวิ่งตามไม่ทัน โคตรเหนื่อยเลย” เจลีนเอ่ย

“ขอบใจนะ แต่อย่าบอกนะว่าเธอวิ่งทั้งร้องเท้าสเนโคตรสูงแบบนี้?”

“ใช่ไง เก่งมั้ยละ”

“โคตรเก่งเลย ขอบใจมาก เดี๋ยวดูต่อเอง เธอกลับบ้านเถอะ”

“ยะ! หมดประโยชน์ทันที”

เจลีนที่ออกจากคลีนิค แต่ดันหากุญแจรถไม่เจอ เธอต้องทำมันหล่นตอนที่วิ่งออกไปตามแม่ของโยเกิร์ตเมื่อกี้แน่ๆ

เจลีนค่อยๆเดินไปตามทางก่อนสอดสายตามองไปรอบๆ แถวนี้เป็นย่านผู้คนพลุกพล่าน แต่แล้วจู่ๆเสียงกีตาร์กับเสียงร้องของชายหนุ่ม มันดึงดูดเธอให้เดินเข้าไปหา

หน้าผับที่ผู้คนเดินมากมาย มีขายหนุ่มชุดดำใส่หมวก ใส่แมสปิดหน้าปิดตา เล่นกีตาร์พร้อมร้องเพลงอยู่ตรงนั้น

“ร้องเพลงแต่ใส่แมส ทำได้ไง” เจลีนเอ่ยก่อนค่อยๆเดินไปดูใกล้ๆ เสียงร้องของเขามันสะกดหูเธอจริงๆ เจลีนไม่รู้ตัวว่ายืนฟังนานแค่ไหน ก่อนเห็นสายตาของชายหนุ่มมองเธอนิ่งๆ

แต่พอรู้สึกตัวเธอก็เข้าไปกลางวงล้อมที่เขาเล่นกีตาร์ ทำเอาคนที่มายืนฟังมองแปลกๆ

“เอ่อ…”

“เธอเข้ามาทำไม?”

“เอ่อ…อ่อ ขอร้องเพลงด้วยสักเพลงได้มั้ย” เจลีนเอ่ย

“ร้องเพลง?”

“อืม อ่อเดี๋ยวนะ…เพลงนี้เล่นได้มั้ย”

เจลีนกดจอมือถือก่อนส่งให้ลายหนุ่มดู มันเป็นเพลงสากลสุดโรแมนติก เขาพยักหน้า ก่อนที่เธอจะมานั่งลงข้างๆเขา

แต่ชุดราคาหลักแสนที่เป็นชุดเดรสรัดรูปหนังสีดำสนิททั้งตัว มันทำให้เธอนั่งค่อนข้างลำบาก ก็เธอเพิ่งไปงานแทนพ่อของเธอมา ชุดเลยแปลกไปสักหน่อย

“ถ้าไม่รังเกลียด เอาเสื้อฉันคลุมไว้ก่อน มันน่าจะโป๊นะ” ขายหนุ่มถอดแจ็คเก็ตสีดีที่ใส่ออกส่งให้หญิงสาว จนเขาเหลือเพียงเสื้อสีพื้นดำสนิทเท่านั้น

“ขอบคุณค่ะ”

เสียงกีต้าร์โปร่งนุ่มๆค่อยๆดังขึ้น เจลีนที่มองชายหนุ่มที่กำลังดีดกีตาร์ข้างๆแล้วอดอยากเห็นหน้าเขาไม่ได้

เสียงร้องหวานๆของเฟะอเปล่งออกมาทำเอาขายหนุ่มเงยหน้ามองทันที ผู้คนต่างพากันปรบมือให้กับเสียงของเจลีนมี่กำลังขับร้อง

กระทั่งจบ เธอเอ่ยขอบคุณก่อนจะหันมายิ้มกว้างกับชายหนุ่ม เขาเก็บกีตาร์เพราะเล่นมานานมากพอ เจลีน้ห็นแบบนั่นก็เอ่ยขึ้น

“นายชื่ออะไร?”

“คีย์”

“ฉันชื่อเจลีน นายร้องเพลงที่นี่ทุกวันมั้ย”

“ทุกวัน แล้วเธอลมาทำอะไรแถวนี้ มาดื่มเหรอ” คีย์เอ่ย

“อ่อเปล่า พอดีทำงานแถวนี้น่ะ แล้วแบบนี้ฉันแวะมาร้องเพลงด้วยได้มั้ย” เจลีนเอ่ย

“อ่อได้ เสียงเธอเพราะนะ เสียงเหมือนนักร้องเลย”

“เสียงนายก็เพราะ”

“งั้นฉันขอตัวก่อนนะ”

คีย์สะพายกระเป๋ากีตาร์แล้วเดินออกไป เจลีนที่ยืนมองจนสัดสายตาก็ยิ้มบางๆ

“โอ๊ยย มาหากุญแจรถนี่หว่า เฮ้ออ”

สุดท้ายเธอก็ต้องนั่งแท็กซี่กลับบ้านแล้วทิ้งรถไว้ที่คลีนิค

“ไปไหนมาดลับดึกขนาดนี้ลูก” เสียงเจบีผู้เป็นพ่อเอ่ย

“ก็ไปงานที่พ่อให้ไปไงคะ แล้วก็ไปเจอเดย์มาค่ะ” เจลีนเอ่ย

“แล้วทำไมหนูนั่งแท็กซี่กลับมาละครับ”

“กุญแจรถหนูหายค่ะ” เจลีนเอ่ย

“อ้าว เดี๋ยวพรุ่งนี้พ่อให้คนไปจัดการให้ หนูเอาคันอื่นไปใช้ก่อนนะ แล้วรอบหน้าอย่านั่งแท็กซี่คนเดียวดึกๆแบบนี้ มันอันตราย โทรมาเดี๋ยวพ่อไปรับหนูเอง” เจบีเอ่ย

“พ่อเจของหนูก็น่ารักที่สุดในโลกเลยค่ะ ฟ่อดดด”

“ไปอาบน้ำพักผ่อนได้แล้วลูก” เจบีเอ่ย

“ค่ะ พ่อก็รีบนอนนะคะ”

- คอมเมนท์เป็นแรงกระตุ้นให้ไรส์สักคนละ 1 คอมเมนท์ ขอบคุณค่ะ -