Masuk“เท่จัดเลยพี่”คลื่นยักไหล่ล้อเลียน จนค่ายต้องรีบพาร่างเล็กเดินแยกออกมา แต่ ถึงอย่างนั้นเสียงของคลื่นก็ตามหลังมาไม่ยอมหยุด กระทั่งทั้งสองคน เข้ามาในลิฟต์ หมวยลี่หัวเราะคิกคักตลอดเวลาจนถูกคนตัวสูงมองค้อน“เฮียเริ่มอายแล้วนะลี่”“เท่มากเลยนะคะ บอกแล้วไงลี่ชอบ”ลิฟต์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวผ่านแต่ละชั้นไปยั
“นี่มันอะไรกันค่าย พ่อไม่เห็นรู้ว่ามีแบบนี้” ผู้เป็นพ่อมองลูกชาย ตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา“ไม่มีอะไรครับ ก็แค่อยากสนุกกันนิดหน่อย พ่อพาญาติ ๆ กลับ ก่อนก็ได้ครับ”“ขอโทษด้วยนะ ผมไม่รู้ว่าตาค่ายจะนึกบ้าบิ่นขึ้นมา” ไกรวิชญ์ กลัวว่าบรรดาญาติ ๆ จะพากันไม่พอใจ แต่ผลกลับตรงกันข้าม ทุกคน ส่ายหน้าเบา
งานหมั้นถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมเฟิงเฉิน อาณาจักรหรูหราที่เป็น สมบัติของตระกูลตอนนี้หมวยลี่และค่ายกำลังแต่งตัวอยู่ภายในห้องเดียวกัน เมื่อคืนทั้งสองคนและครอบครัวนอนที่โรงแรม ตื่นตั้งแต่เช้ามืด เพื่อเตรียมตัวสำหรับพิธีหมั้นที่จะจัดขึ้นในวันนี้ในตอนแรก ธันวารับปากว่าจะมีงานหมั้นของเจ้านาย แต่สุดท้าย
ทั้งหมั่นไส้ ทั้งอบอุ่น จนอดยิ้มตามไม่ได้“ของคาวเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้เฮียขอกินของหวานก่อนได้ไหมครับ คนสวย” แววตาของเขากำลังออดอ้อนเต็มประดา ทำเอาหมวยลี่เม้ม ริมฝีปากแน่นไม่อยากปฏิเสธ เพราะคิดถึงเหมือนกัน“ถ้ากินของหวานตอนนี้ แล้วเมื่อไรจะได้กินข้าวคะ” เสียงหวาน เอ่ยเบา ๆ“คิดถึงครับ” คำสั้น ๆ กระ
คอลจนดึกดื่น“เมาหรือเปล่าคะ” เสียงหวานถามหลังเห็นคนตัวสูงทิ้งตัวนอนลง บนเตียง(ไม่เมาครับ เฮียไม่ค่อยดื่มเท่าไร)“จะนอนเลยไหมคะ”(อยากคุยกับหนูก่อน) ใบหน้าหล่อแนบลงบนหมอนใบใหญ่ เสียงทุ้มแผ่ว ๆ ฟังดูอ้อนอย่างที่หมวยลี่รู้สึกได้“พรุ่งนี้ต้องเข้าบริษัท เฮียต้องรีบนอนสิ”(อีกยี่สิบนาทีได้ไหม เฮียยั
จะพักที่โรงแรมหรือคฤหาสน์เฟิงเฉิน เธอจะได้จัดเตรียมสถานที่รอรับยิ่งเวลาใกล้เข้ามาเท่าไร หมวยลี่รู้สึกตื่นเต้น จินตนาการไปถึง วันหมั้นบ่อยครั้ง เธออยากให้ทุกอย่างออกมาดีและสมบูรณ์แบบ เพราะมันแค่ครั้งเดียวในชีวิตมีวูบหนึ่งในความคิด ขนาดพิธีหมั้นยังรู้สึกตื่นเต้นอย่างนี้ ถ้าเป็น งานแต่งเธอคงนอนไม
“มืออย่าซน”มือเล็กที่กำลังลูบผ่านแผงอกไล่ต่ำลงไปจนเกือบถึงขอบกางเกง ต้องหยุดชะงัก เมื่อถูกเสียงทุ้มปราม ทุกอย่างเงียบลง ก่อนที่เธอจะทำ หน้าบูดบึ้ง เดินกระแทกเท้าไปนั่งบนโซฟา ยกแขนขึ้นกอดอก ดวงตา คู่สวยไม่ยอมละไปจากแผ่นหลังกว้างของคนที่เอาแต่ก้มหน้าทำงาน ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นความเงียบแทรกปกคล
เป็นอย่างที่ค่ายลั่นคำพูดเอาไว้ เวลาผ่านไปสี่วันแล้วแต่หมวยลี่ ไม่ได้ออกจากห้องเลย กิจกรรมของทั้งคู่กินพื้นที่ไปทั่วทุกมุม ไม่ว่าจะ เป็นในครัว มุมนั่งเล่น หรือแม้แต่ห้องน้ำ เว้นก็เพียงแค่ระเบียงที่ไม่ได้ ออกไป เพราะเขาหวงไม่อยากให้ใครเห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าของเธอวันนี้ค่ายต้องออกไปที่บริษัทเพรา
ตลอดเวลาฝ่ามือหนาบีบเคล้นสะโพกบาง ก่อนจะออกแรงช่วยประคองให้ ร่างเล็กขยับเคลื่อนไหวต่ออย่างเร่าร้อน ลมหายใจถี่ของทั้งคู่ ดังประสานกันปนเสียงครางที่หลุดลอดออกมา“อ๊า~เหนื่อยหรือยัง”“ไม่ อ๊ะ~ ลี่ไหว”ประโยคนั้น หลุดออกมาจากปากเธอทีไรทำเอาค่ายอดยิ้มไม่ได้ ทุกครั้ง เขาเลื่อนมือลงบีบเคล้นก้อนกลมนุ่ม
จังหวะ ขณะที่อีกมือคว้าจับเอาแท่งเนื้อของตัวเอง ปลายสีเข้มกดฟาดลง เบา ๆ บนก้อนเนียนที่เด้งสั่นรับสัมผัส พลางถูไถผ่านขนฟูนุ่มที่ผูกไว้ ตรงสะโพกสัมผัสยั่วยวนวาบหว่ามจนร่างเล็กสะท้านเฮือก เสียงครางหลุด ลอดออกมาจากลำคอทุกครั้งที่นิ้วแกร่งเร่งเร้าอยู่ภายใน“อ๊าง~” มือเล็กกำแน่นจนชุ่มเหงื่อ ดวงตาคู่สว
![เจ้าเวหา [มาเฟียร้ายรัก]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






![พันธะสัญญาเลือดผูกรัก[NC20+][เซตดอกไม้ของมาเฟีย]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)