ログイン“เท่จัดเลยพี่”คลื่นยักไหล่ล้อเลียน จนค่ายต้องรีบพาร่างเล็กเดินแยกออกมา แต่ ถึงอย่างนั้นเสียงของคลื่นก็ตามหลังมาไม่ยอมหยุด กระทั่งทั้งสองคน เข้ามาในลิฟต์ หมวยลี่หัวเราะคิกคักตลอดเวลาจนถูกคนตัวสูงมองค้อน“เฮียเริ่มอายแล้วนะลี่”“เท่มากเลยนะคะ บอกแล้วไงลี่ชอบ”ลิฟต์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวผ่านแต่ละชั้นไปยั
“นี่มันอะไรกันค่าย พ่อไม่เห็นรู้ว่ามีแบบนี้” ผู้เป็นพ่อมองลูกชาย ตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา“ไม่มีอะไรครับ ก็แค่อยากสนุกกันนิดหน่อย พ่อพาญาติ ๆ กลับ ก่อนก็ได้ครับ”“ขอโทษด้วยนะ ผมไม่รู้ว่าตาค่ายจะนึกบ้าบิ่นขึ้นมา” ไกรวิชญ์ กลัวว่าบรรดาญาติ ๆ จะพากันไม่พอใจ แต่ผลกลับตรงกันข้าม ทุกคน ส่ายหน้าเบา
งานหมั้นถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมเฟิงเฉิน อาณาจักรหรูหราที่เป็น สมบัติของตระกูลตอนนี้หมวยลี่และค่ายกำลังแต่งตัวอยู่ภายในห้องเดียวกัน เมื่อคืนทั้งสองคนและครอบครัวนอนที่โรงแรม ตื่นตั้งแต่เช้ามืด เพื่อเตรียมตัวสำหรับพิธีหมั้นที่จะจัดขึ้นในวันนี้ในตอนแรก ธันวารับปากว่าจะมีงานหมั้นของเจ้านาย แต่สุดท้าย
ทั้งหมั่นไส้ ทั้งอบอุ่น จนอดยิ้มตามไม่ได้“ของคาวเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้เฮียขอกินของหวานก่อนได้ไหมครับ คนสวย” แววตาของเขากำลังออดอ้อนเต็มประดา ทำเอาหมวยลี่เม้ม ริมฝีปากแน่นไม่อยากปฏิเสธ เพราะคิดถึงเหมือนกัน“ถ้ากินของหวานตอนนี้ แล้วเมื่อไรจะได้กินข้าวคะ” เสียงหวาน เอ่ยเบา ๆ“คิดถึงครับ” คำสั้น ๆ กระ
คอลจนดึกดื่น“เมาหรือเปล่าคะ” เสียงหวานถามหลังเห็นคนตัวสูงทิ้งตัวนอนลง บนเตียง(ไม่เมาครับ เฮียไม่ค่อยดื่มเท่าไร)“จะนอนเลยไหมคะ”(อยากคุยกับหนูก่อน) ใบหน้าหล่อแนบลงบนหมอนใบใหญ่ เสียงทุ้มแผ่ว ๆ ฟังดูอ้อนอย่างที่หมวยลี่รู้สึกได้“พรุ่งนี้ต้องเข้าบริษัท เฮียต้องรีบนอนสิ”(อีกยี่สิบนาทีได้ไหม เฮียยั
จะพักที่โรงแรมหรือคฤหาสน์เฟิงเฉิน เธอจะได้จัดเตรียมสถานที่รอรับยิ่งเวลาใกล้เข้ามาเท่าไร หมวยลี่รู้สึกตื่นเต้น จินตนาการไปถึง วันหมั้นบ่อยครั้ง เธออยากให้ทุกอย่างออกมาดีและสมบูรณ์แบบ เพราะมันแค่ครั้งเดียวในชีวิตมีวูบหนึ่งในความคิด ขนาดพิธีหมั้นยังรู้สึกตื่นเต้นอย่างนี้ ถ้าเป็น งานแต่งเธอคงนอนไม
ผ้าผืนบางที่พันไว้รอบเอวพลิ้วไหวไปตามแรงลมทะเลตอนแรกเธอแกล้งทำเป็นลืม ไม่ได้หยิบผ้าคลุมออกมาด้วย แต่ค่ายรู้ทันจึงหยิบติดมือมาให้สายตาของค่ายไม่สามารถละจากคนรักได้เลย เส้นผมที่ถูกลมพัด มาปรกใบหน้าหวาน เธอใช้มือปัดออกหลายต่อหลายครั้ง เขาได้แต่มอง ภาพนั้นแล้วยิ้ม ความรู้สึกตอนนี้มันไม่ใช่แค่หวง แ
ทำจริง ๆ นะครับ”“ถอดเสื้อผ้าออกสิคะ”“หืม?”พอได้ยินคำสั่งหลุดจากปากร่างเล็กใจเขามันก็สั่นระทวย ก่อนจะ ได้ยินเธอย้ำอีกครั้ง รอบนี้ไม่ใช่แค่ใจสั่น แต่เจ้าแท่งเนื้อยังตั้งผงาดขึ้น อย่างห้ามไม่ได้“ลุกขึ้นยืน แล้วถอดเสื้อผ้าออก”“หนูพูดแบบนี้ เฮียเขินนะเนี่ย”มุมปากหยักเผยรอยยิ้มหวาน ก่อนจะรีบลุกขึ้
ร่างเล็กค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้น หันมองข้างกายที่ว่างเปล่า แม้จะ ไม่เห็นใคร แต่เธอก็พอเดาได้ว่าค่ายอยู่ที่ไหน จากเสียงน้ำที่ดังแว่วมา เบา ๆ จากห้องน้ำ ไม่นานก็ได้ยินเสียงเปิดประตู“ตื่นนานหรือยังครับ” ร่างสูงเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มหวานที่ประดับ บนมุมปาก“เพิ่งตื่นเมื่อกี้เองค่ะ”ขาแกร่งก้าวเดินเข้ามาหยุด
(น้อยใจเฮียหรือเปล่า)ค่ายละสายตาขึ้นจากเอกสาร มองเข้ามาในจอมือถือด้วยแววตา กังวล เห็นแบบนั้น หมวยลี่จึงรีบส่ายหน้า พร้อมรอยยิ้ม“ไม่เลยค่ะ ลี่เข้าใจ”(มีเมียน่ารักขนาดนี้ เฮียจะไม่หลงได้ยังไง)เปลือกตาสีอ่อนเริ่มหนักขึ้นทีละนิด แม้จะพยายามฝืนไว้ เพราะ อยากคุยกับเขาต่ออีกหน่อย แต่สายตาก็เริ่มปรือล







