INICIAR SESIÓNCompartir
Jayzel 169
Fecha de publicación:
2026-10-14 21:53:01
Último capítulo
Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain Jayzel 169
Nanatili akong nakaupo. Hindi ko alam kung dapat ba akong lumapit; bigla akong nakaramdam ng hiya. 'Paano kung hindi siya komportable sa pagdating ko? Paano kung ang huling bagay na gusto niyang mangyari ay ang makita akong muli?'Ngunit hindi ba't iyon mismo ang dahilan kung bakit ako lumipad patungong Canada? Gusto kong makita siya, gusto kong malaman kung ano ang nararamdaman ko, at gusto kong bigyan ang sarili ko ng pagkakataong maging tapat.Kaya tumayo ako. Dahan-dahan akong naglakad patungo sa gilid ng entablado kung saan may ilang taong naghihintay upang makausap si Ken.Nang makalapit ako, nakita kong abala siya sa pakikipag-usap sa isang lalaking tila regular na nanonood ng kaniyang pagtatanghal. Ngumiti siya sa kausap at nakipagkamay bago tuluyang bumaling sa susunod na bisita.Nang maiwan siyang mag-isa nang ilang sandali, lumapit ako. “Ken?”Napalingon siya. Sa unang segundo, tila hindi niya ako nakilala. Bahagyang kumunot ang noo niya habang tinititigan ako, para bang si
Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain Jayzel 168
At bigla kong naisip na kung talagang gusto kong malaman ang nararamdaman ko, bakit ko pa kailangang maghintay?Narito na ako. Narito rin siya.Hindi ko alam kung magugulat ba siya kapag nakita niya ako. Hindi ko alam kung magiging masaya ba siya o kung ituturing lamang niyang isa akong dating kakilala na biglang nagpakita. Ngunit gusto ko siyang makita—hindi sa pamamagitan ng litrato, hindi sa pamamagitan ng mga alaala, kundi sa personal. Gusto kong makita kung ano ang mararamdaman ko kapag muli kaming nagkaharap.Mabilis akong nagpalit ng damit, inayos ang buhok, at kumuha ng jacket. Paglabas ko ng kuwarto, nadatnan ko si Mama sa sala.“Saan ka pupunta, anak?”“May dadaanan lang po ako.”“Ngayon?”“Opo. Hindi naman po ako magtatagal.”Tinitigan niya ako nang ilang segundo bago ngumiti. “Sige. Mag-ingat ka. Mag-message ka kapag nakarating ka na.”“Opo, Ma.”Hindi ko na ipinaliwanag kung saan ako pupunta at hindi ko rin sinabi kung sino ang gusto kong makita, dahil kahit ako mismo ay
Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain Jayzel 167
Mahabang oras ang biyahe. Sa simula, sinubukan kong matulog upang hindi ko na isipin ang mga bagay na gumugulo sa akin, ngunit sa tuwing ipinipikit ko ang mga mata ko, may mga alaalang bumabalik—si Jun, si Ken.Ang mga sandaling nag-aalala ako kay Jun sa ospital, at ang mga pagkakataong tumatawa ako kasama si Ken nang hindi ko namamalayang ilang oras na pala kaming magkasama.Magkaiba sila. Hindi ko gustong paghambingin ang dalawa dahil hindi naman sila magkapareho ng papel sa buhay ko.Si Jun ay isang taong matagal nang may puwang sa puso ko. Ang damdamin ko para sa kaniya ay hindi basta nabuo sa loob lamang ng ilang araw. Marami kaming pinagsamahan, maraming pagkakataong nag-alala ako sa kaniya, at napakaraming sandaling pinili kong unawain siya kahit ako mismo ay nasasaktan.Si Ken naman ay ibang kuwento. Hindi ko siya kilala nang ganoon katagal. Hindi ko alam ang lahat ng pinagdaanan niya, at hindi ko alam kung ano ang tunay niyang ugali kapag wala na siya sa harap ng mga taong pi
Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain Jayzel 166
Hindi ko alam kung ilang beses kong binuksan at isinara ang maleta ko bago ako tuluyang nakapagdesisyong umalis.Nasa ibabaw ng kama ang pasaporte ko, mga dokumento, at cellphone na kanina ko pa tinitingnan. Sa tabi ng mga iyon ay ang tiket ko patungong Canada. Ilang oras na lamang at lilipad na ako, ngunit hanggang sa sandaling iyon ay hindi pa rin ako lubos na sigurado kung tama ba ang ginagawa ko.Hindi dahil natatakot akong bumiyahe—matagal na akong sanay sa paglalakbay. Ang mahirap ay ang dahilan kung bakit kailangan kong umalis.Kailangan kong lumayo. Hindi kay Jun lamang, kundi sa mga bagay na patuloy na nagpapagulo sa isip ko. Sa mga tanong na wala akong makuhang malinaw na sagot. Sa mga damdaming pilit kong pinatatahimik ngunit lalo lamang lumalakas sa tuwing sinusubukan kong huwag isipin ang mga iyon.At higit sa lahat, kailangan kong malaman kung ano talaga ang nararamdaman ko kay Ken.Napapikit ako habang hawak ang pasaporte. Ken.Kahit pangalan pa lamang niya ang naiisip
Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain Jayzel 165
Kaya ipinadala ko ang sagot. Ibinaba ko ang cellphone at tumayo. Muli kong inayos ang mga gamit sa maleta, ngunit sa pagkakataong ito, hindi na ako ganoon kabigat ang pakiramdam.Masakit pa rin. Nariyan pa rin ang pangungulila. Nariyan pa rin ang pag-aalala. At hindi ko maikakailang may maliit na bahagi sa akin na umaasang may ibig sabihin ang mga mensaheng ipinadala niya. Ngunit kahit paano, naalala kong hindi ko kailangang sagutin ang lahat ng tanong sa puso ko ngayong gabi. Hindi ko kailangang malaman agad kung ano ang nararamdaman niya, at hindi ko kailangang magdesisyon kung hanggang saan ko siya kayang mahalin.Ang kailangan ko lamang gawin ay alagaan ang sarili ko. At bukas, sisimulan ko iyon.Nang matapos kong ayusin ang maleta, isinara ko ang zipper at inilagay iyon sa tabi ng aparador. Tiningnan ko ang silid: maayos na ang mga gamit, nasa bag ang mga dokumento, naka-charge na ang laptop, at ang mga bagay na kailangan kong asikasuhin kinabukasan ay nakahanda na. Sa wakas, wal
Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain Jayzel 164
Binuksan ko agad ang mensahe:[Masakit pa rin ang tiyan ko, kaya naman. Nag-aalala lang ako sa iyo. Hindi ka ba talaga makakabalik bukas?]Nawala ang ngiti sa mga labi ko. Napatitig ako sa mga salitang iyon. 'Masakit pa rin ang tiyan niya.'Alam ko namang hindi pa siya lubusang magaling. Hindi biro ang operasyong pinagdaanan niya, at kahit ilang araw na ang lumipas, natural lamang na may maramdaman pa siyang kirot. Bigla akong kinabahan. Gusto kong tawagan siya agad upang tanungin kung gaano kasakit, kung nakainom na ba siya ng gamot, at kung may nars bang nakabantay sa kaniya. Gusto kong sabihin sa kaniya na huwag siyang magpumilit kumilos at siguraduhing ipaalam sa doktor ang anumang pagbabago sa nararamdaman niya.Ngunit kasunod ng pag-aalalang iyon ay ang isa pang tanong: 'Bakit niya ako tinatanong kung makababalik ako bukas? Dahil kailangan niya ng tulong? Dahil nasanay siyang naroon ako? O dahil gusto niya akong makita?'Napahawak ako sa noo. 'Huwag na naman. Huwag mong bigyan n
Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain CHAPTER 1
MYLENE’S POV:“Kimmy! Not there mahal! Please stay near me, you might get lost!”. Sabi ko sa napaka cute kong limang taong gulang na anak.“Mommy, I’m okay! Look! I can walk alone!” Pag mamayabang nito sa akin habang naglalakad ito ng halos isang metro ang layo sa akin habang hawak hawak nito ang
Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain CHAPTER 5
“Humanda ka Mylene. Ito na ang simula ng pag hihiganti ko. Sinong may sabi sa iyong iwan mo na lang ako ng basta basta pagkatapos na pagka tapos ng kasal natin ng wala ka man lang paalam?” Matabang na napangiti ako habang nag iisip.“Chamber maid? Dito sa Paris? Bakit? Para lang taguan ako? May la
Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain CHAPTER 4
Pag dating ko sa Hotel ay agad na humingi ako ng tawad sa supervisor ko dahil sa pag iwan ko sa post ko. Nakakaunawang pinatawad naman ako nito at agad na pinabalik sa trabaho ko.Inunti-unti ko na ang paglilinis ng nasabing kwarto. Mabuti na lamang at na delay din ang flight ng VIP Guest namin nga
Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain CHAPTER 3
Nalaman kong ubod ng yaman nitong si Gab. Ang negosyo ng mga ito ay ang mamahalin na mga perfume kaya pala ubod ng bango ng lalaki lalo na nung nakulob kami kasama ito sa sasakyan nito. Humahalimuyak ang amoy nito, yun bang mahihiya ka na tumabi dito dahil napaka bango nito pero hindi masakit sa ul
También te puede gustar
A Crippled Wife in a Cold Marriage
Alena1.8M vistasSeducing My Hot Ninong Everett
LiaCollargaSiyosa381.7K vistasKakaibang Tikim
LiaCollargaSiyosa371.9K vistasMY CEO BOSS IS MY LOVER (SPG)
dyowanabi1.1M vistasSins of a Forgotten Vow
Innomexx598 vistasHis Billion Dollar Girl
MoonlitWriters14 vistasBabysitting the Professor's Son
Rosa Manunulat11.0K vistasAng Obsession ni Kuya
Vebssss_Ink112 vistas
