INICIAR SESIÓN"Ikaw?!" sumabog na nang tuluyan si Ate Mylene. "Ikaw pa ang may lakas ng loob na magsalita niyan?! Jun, alam mo ba kung anong ginawa mo?! Nakausap namin si Jayzel! Inamin niya sa amin ang lahat ng nangyari!"Biglang lumamig ang aking buong katawan. Ang dila ko ay tila natali sa loob ng aking bibig."Inamin sa inyo... n-ni Jayzel?" mahina kong tanong."Oo! At hiyang-hiya kami para sa 'yo!" galit na galit na sermon ni Ate Mylene. "Napakagaling mo, Jun! Napakagaling mo ring kapatid at kaibigan! Matapos mong balewalain ang graduation niya dahil busy ka sa pakikipagharutan sa girlfriend mo, ano ang ginawa mo para bumawi?! IBINUGAW MO SIYA SA IBANG LALAKI?!""Ate, hindi ko siya ibinugaw—""Huwag ka nang magsinungaling, Jun!" putol sa akin ni Ate Mylene, ang boses niya ay halos pumiyok sa matinding gigil. "Set-up?! Blind date?! Isang lalaking hindi man lang niya kilala ang iniharap niyo sa kaniya para mag-double date kayo?! Ginawa niyo siyang parang mabilisang babae na kailangang mahanapan
Lumipas ang tatlong linggo matapos ang gabi ng matinding kaguluhan sa BGC at ang pagkakadiskubre ko sa kataksilan ni Jureza.Sa loob ng tatlong linggong iyon, tuluyan nang nawala si Jayzel sa buhay ko. Hindi ko na siya nakita kailanman. Sinubukan ko siyang puntahan sa kaniyang apartment, ngunit sinabi ng guard na nag-iimpake na ito para sa kaniyang paglipat at hindi tumatanggap ng kahit anong bisita. Ang kaniyang numero ay hindi na matawagan, at blocked na rin ako sa kaniyang social media accounts. Ang dating halos araw-araw kong nakakausap at nakakasama ay biglang naging isang alaala na lang na nag-iwan ng napakabigat na marka sa aking dibdib.Upang takasan ang matinding pagsisisi at sakit, ibinuhos ko ang buo kong lakas at oras sa trabaho. Araw-araw akong nauunang dumating sa opisina at huling umuuwi. Pinalubog ko ang sarili ko sa mga papeles, mga proyekto, at pakikipag-usap sa mga kliyente upang huwag lang huminto ang aking utak at maalala ang mga mukha ni Jayzel noong gabing iyon—
"Ah... Jun," simula ni Harold. "Naiintindihan ko naman ang reaction ni Jayzel. Sa tingin ko, tama lang at normal na reaction 'yun para sa isang babae na hindi handa sa ganitong uri ng pagkikita. Siguro nabigla lang siya dahil hindi niya inaasahan. Huwag mo na masyadong masamain ang nangyari."Tumingin ako kay Harold. Subalit habang nagsasalita siya, napansin ko ang mabilis na pagsulyap ng kaniyang mga mata patungo kay Jureza—isang mabilis, lihim, at may malalim na kahulugang tingin na agad namang tinugunan ni Jureza ng isang maikling pagkurap at bahagyang pagngiti.Isang simpleng galaw, ngunit sapat na para makumpirma ang lahat ng hinala ko.Ramdam na ramdam ko ang kakaibang enerhiya sa pagitan nilang dalawa. Ang paraan ng pagtingin nila sa isa’t isa, ang paraan ng paggalaw ng kaniyang mga kamay malapit sa lalaki, at ang mabilis na paghihiwalay nila noong makita ako... Ang lahat ng ito ay hindi simpleng magkaibigan lang. Ang hinala ko na matagal ko nang pilit na itinutulak sa likod ng
Nakatayo ako sa gitna ng malamig na parking lot, nakatitig sa bakanteng espasyo kung saan paalis na pinatakbo ni Jayzel ang kaniyang sasakyan. Ang tunog ng umiiyak na makina at ang amoy ng nasusunog na goma ay dahan-dahang napawi sa hangin, ngunit ang mga huling salitang binitiwan niya ay patuloy na sumasampal sa aking mukha."Huwag ka na kailanman magpapakita sa akin, Jun. Ayaw na kitang makita kahit kailan. Tapos na ang lahat sa atin."Nanginig ang aking mga kamay habang nakahawak ako sa aking ulo. Ang puso ko ay parang pinipiga sa matinding sakit at pagtataka. Sa buong buhay ko, si Jayzel ang taong kailanman ay hindi nagtaas ng boses sa akin, ang taong laging nakauunawa, ang taong laging nandiyan kapag pakiramdam ko ay tumatalikod ang buong mundo sa akin. Pero ngayong gabi, nakita ko sa kaniyang mga mata ang isang uri ng galit at pait na hindi ko inakalang kaya niyang maramdaman para sa akin.Doon lang dahan-dahang pumasok sa aking utak ang lahat. Ang pagkakasadlak niya sa sakit da
Gamit ang buo kong lakas, marahas kong inalis at pinalo ang kaniyang kamay mula sa aking braso. Gumawa iyon ng isang malakas na tunog sa tahimik na parking lot."Pinalaligaya?!" sigaw ko sa kaniyang mukha, ang boses ko ay sumabog sa matinding galit at panginginig. "Sa tingin mo ba pinalaligaya mo ako sa ginagawa mong 'to, Jun?!"Napatigil si Jun, halatang nagulat at natigilan sa biglaang pagsabog ko. kailanman ay hindi niya ako narinig na sumigaw nang ganito sa kaniya."Jayzel... ano ba—""Ano ang tingin mo sa akin, Jun?!" patuloy kong sigaw habang pumapatak ang malalaking luha mula sa aking mga mata, ngunit hindi ko na ito pinunas. "Sinasabi mo na nagtatampo ako sa 'yo? Oo! Nagtampo ako! Nasaktan ako noong graduation ko dahil ang tanging kaibigan na inaasahan kong tatayo roon at manonood sa akin habang ginagawaran ako ng degree ko bilang abogado... ay busy sa pakikipagharutan sa ibang babae!"Napaatras si Jun nang bahagya, namumutla ang kaniyang mukha."Naintindihan ko 'yun! Pinatawa
"Jayzel!" masayang tili ni Jureza habang lumalapit sa akin at pilit akong niyayakap nang mabilis. "I'm so glad you came! Long time no see!"Tuluyan nang nanigas ang buong katawan ko sa kinatatayuan ko. Ang ngiting unti-unting nabubuo sa aking mga labi kanina ay tuluyang natunaw at pinalitan ng isang matinding gulat at panginginig."Jayzel, I want you to meet someone napaka-special!" masiglang panimula ni Jureza sa kaniyang madaldal at maarteng boses, habang iniaalay ang kamay patungo sa lalaking kasama niya. "This is Harold! He's a senior associate architect sa firm ng kuya ko. Very successful, single, at napakabait!"Inabot ng lalaking nagngangalang Harold ang kaniyang kamay patungo sa akin at nagbigay ng isang pormal ngunit nakalolokong ngiti. "Hi, Jayzel. Happy Graduation. Nice to meet you. Jureza and Jun told me so much wonderful things about you."Nakatitig lang ako sa kamay ni Harold. Hindi ko ito maabot. Ang utak ko ay parang binagyo ng napakaraming katanungan at ang dibdib ko
MYLENE’S POV:“Kimmy! Not there mahal! Please stay near me, you might get lost!”. Sabi ko sa napaka cute kong limang taong gulang na anak.“Mommy, I’m okay! Look! I can walk alone!” Pag mamayabang nito sa akin habang naglalakad ito ng halos isang metro ang layo sa akin habang hawak hawak nito ang
“Humanda ka Mylene. Ito na ang simula ng pag hihiganti ko. Sinong may sabi sa iyong iwan mo na lang ako ng basta basta pagkatapos na pagka tapos ng kasal natin ng wala ka man lang paalam?” Matabang na napangiti ako habang nag iisip.“Chamber maid? Dito sa Paris? Bakit? Para lang taguan ako? May la
Pag dating ko sa Hotel ay agad na humingi ako ng tawad sa supervisor ko dahil sa pag iwan ko sa post ko. Nakakaunawang pinatawad naman ako nito at agad na pinabalik sa trabaho ko.Inunti-unti ko na ang paglilinis ng nasabing kwarto. Mabuti na lamang at na delay din ang flight ng VIP Guest namin nga
Totoong hindi naman nabangga ang anak ko at kitang kita iyon ng dalawang mata ko. Nakapag preno ang driver bago pa nito mabundol si Kimmy. Sadyang sobra lamang akong nag alala at kinabahan ng bumagsak ang anak ko sa lupa at nawalan ito ng malay. Mabuti na lamang at mabait pa din ang driver at amo n







