INICIAR SESIÓNSa ikalawang linggo ng aking bakasyon, pumunta kami nina Mommy at Daddy sa Montreal at Quebec City para sa isang 3-day road trip. Bago kami umalis ng Toronto, nagkita muna kami ni Ken sa isang maliit na cafe sa Queen Street."Mamimiss kita sa tatlong araw na 'yan, Crab Whisperer," biro ko habang humihigop ng mainit na hot chocolate."Mamimiss din kita, Jayzel. Wala akong mapagtitripan habang kumakain ng doughnut," sagot niya, pero nakikita ko sa lalim ng kaniyang mga mata ang katapatan. "Mag-ingat ka roon, ha. Mag-send ka ng pictures ng mga lumang gusali sa Quebec."Habang nasa biyahe kami patungong Quebec at pinagmamasdan ang kahabaan ng highway na napapalibutan ng mga bundok at kulay-gintong puno, binuksan ko ang aking telepono. Wala akong natanggap na kahit anong text mula kay Jun—dahil nananatili siyang naka-block sa lahat ng aking mga account. At sa unang pagkakataon sa buhay ko, hindi ako nakaramdam ng konsensya. Wala akong pakiramdam na may kailangan akong ipaliwanag sa kaniya.
Kinabukasan, habang nasa bahay kami nina Mommy at Daddy at nag-aalmusal ng pancake at bacon, tumunog ang aking telepono. Isang notification mula kay Ken sa Instagram:[Ken: "Good morning, Jayzel! Babala: Ang araw na ito ay mas magiging maganda at makabuluhan kung sasama ka sa akin kumain ng poutine. Kapag 'di ka pumayag, sasabihin ko sa lahat ng alimango rito sa Ontario na ayaw mo sa kanila at ipagkanulo ka nila."]Napa-ngiti ako nang napakalapad sa tapat ng plato ko habang hawak ang aking tinidor."O, anak, bakit tila napakalapad ng ngiti mo riyan sa phone mo?" tanong ni Mommy habang nagpapadala ng mainit na kape kay Daddy."A-ah, wala po, Mom," sagot ko sabay tago sa screen. "Isang kaibigan lang po na nakilala ko kagabi kasama si Ate Bea... Ken ang pangalan. Filipino-Canadian din po.""Naku, Jayzel," hirit ni Daddy habang nagbabasa ng dyaryo. "Mag-iingat ka sa mga nakikilala mo, ha. Pero maganda rin na may nagtuturo sa'yo ng mga lugar dito habang busy kami sa mga naiwan naming kont
Mabilis na lumipas ang mga unang araw ng aking bakasyon. Sobrang saya at puno ng lakad ang bawat umaga kasama nina Mommy at Daddy. Dahil nakaleave sila sa kani-kanilang trabaho para sa pagdating ko, talagang ibinuhos nila ang oras sa akin.Binisita namin ang sikat na Niagara Falls. Ang lakas ng wisik ng malamig na tubig at ang dagundong ng Talon ay tila naghugas sa natitira ko pang mga alalahanin mula sa Maynila. Sumakay kami sa cruise ship, nagsuot ng pulang poncho, at nagtatawanan habang nababasag ng hangin at tubig ang aming mga mukha. Gumala rin kami sa Distillery District, kung saan naglakad-lakad kami sa mga lumang kalsadang gawa sa cobblestone, nag-kape sa mga maliliit na artisan cafe, at kumuha ng napakaraming larawan sa ilalim ng mga makukulay na dahon.Ipinadala ko ang ilan sa mga larawang ito sa group chat nina Ate Mylene.[Jayzel: [Photo of Niagara Falls] [Photo of Distillery District][Kuya Marco: "Wow, napakaganda naman diyan, Jayzel! Bagay na bagay sa'yo ang smile mo di
POV: JayzelHindi ko akalaing ang isang simpleng paglipad mula Manila patungong Toronto ay magiging hudyat ng napakalaking pagbabago sa buhay ko.Habang nakatingin ako sa maliit na bintana ng eroplano at pinagmamasdan ang malawak na dagat ng mga puting ulap na tila hindi nagmamadaling gumalaw, pakiramdam ko ay dinala ko sa aking bagahe ang napakabigat na dalahin mula sa Pilipinas. Si Jun. Ang pangalang iyon ay parang matulis na tinik na nakatatak sa aking puso nitong mga nakaraang buwan. Mga katagang hindi nasabi, mga pangakong dahan-dahang napako, at ang paulit-ulit na sakit ng ulo’t puso dahil sa isang relasyong tila wala nang pupuntahan kundi ang paulit-ulit na away, hinala, at nakakapagod na lamig.Bago pa man ako pumasok sa Ninoy Aquino International Airport, ginawa ko na ang isang bagay na matagal ko nang pinag-iisipan: inilagay ko sa block list ang numero ni Jun. I-binlock ko rin siya sa Messenger, Instagram, WhatsApp, at kahit saang plataporma kung saan maaari niya akong guluh
Nakatitig si Jureza sa kaniya, dahan-dahang humihinto sa pag-iyak habang binubuo sa kaniyang utak ang mga salita ng lalaki. "Anong gusto mong gawin ko, Harold?""Ang kailangan mo lang gawin," patuloy ni Harold habang may lumalabas na paitaas at demonyong ngiti sa kaniyang mga labi, "ay ang makipagsex nang walang proteksyon kay Jun sa mga susunod na araw. Gumawa ka ng paraan. Lasingin mo, gamitin mo 'yang katawan mo, o mas maging malambing ka sa kaniya para isipin niyang kailangan ka niya. Kapag nangyari 'yun, papaniwalain mo siya pagkaraan ng ilang linggo na kaniya ang bata sa tiyan mo. Aakuin niya 'yan nang walang kaduda-duda dahil takot siyang mawalan ka pa pagkatapos siyang itakwil ng pamilya niya."Napatitig si Jureza kay Harold, tila pinalalalim ang ideya sa kaniyang utak. Wala man lang bakas ng pag-aalinlangan sa kaniyang mukha. Wala man lang kaunting awa para sa akin."At kapag inako na niya ang bata?" tanong ni Jureza, na ngayon ay mas naging kalmado at interesado na sa daloy
Nakatayo ako sa labas ng pintuan ng condo unit ni Jureza sa BGC. Barado ang lalamunan ko, at ang bawat paghinga ko ay parang may tumatarak na pako sa aking dibdib. Habang ang buong mundo ko ay gumuho dahil sa pagtalikod sa akin ng sarili kong pamilya at sa permanenteng pagkawala ni Jayzel, pinilit kong manatiling tahimik at malamig. Hindi ko pa hinihiwalayan si Jureza. Sa katunayan, hindi ko pa ipinapakita sa kaniya na may alam ako sa ginagawa nilang dalawa ni Harold sa likod ko.Matapos ang walang-awang sermon ni Ate Mylene at ang pinal na babala ni Kuya Marco na huwag na huwag na akong magpapakita pa kay Jayzel, naging malinaw sa akin ang lahat. Wala na ako sa posisyon para maging padalos-dalos. Ang katangahan, kababawan, at pagiging bulag ko ang sumira sa buhay ko—ito ang nagpalayo sa akin sa nag-iisang babaeng naging tapat sa akin sa loob ng maraming taon. At ngayon, ako lang din ang makapagtutuwid nito sa sarili kong paraan.Dahan-dahan kong inilabas ang aking kamay mula sa buls
MYLENE’S POV:“Kimmy! Not there mahal! Please stay near me, you might get lost!”. Sabi ko sa napaka cute kong limang taong gulang na anak.“Mommy, I’m okay! Look! I can walk alone!” Pag mamayabang nito sa akin habang naglalakad ito ng halos isang metro ang layo sa akin habang hawak hawak nito ang
“Humanda ka Mylene. Ito na ang simula ng pag hihiganti ko. Sinong may sabi sa iyong iwan mo na lang ako ng basta basta pagkatapos na pagka tapos ng kasal natin ng wala ka man lang paalam?” Matabang na napangiti ako habang nag iisip.“Chamber maid? Dito sa Paris? Bakit? Para lang taguan ako? May la
Pag dating ko sa Hotel ay agad na humingi ako ng tawad sa supervisor ko dahil sa pag iwan ko sa post ko. Nakakaunawang pinatawad naman ako nito at agad na pinabalik sa trabaho ko.Inunti-unti ko na ang paglilinis ng nasabing kwarto. Mabuti na lamang at na delay din ang flight ng VIP Guest namin nga
Nalaman kong ubod ng yaman nitong si Gab. Ang negosyo ng mga ito ay ang mamahalin na mga perfume kaya pala ubod ng bango ng lalaki lalo na nung nakulob kami kasama ito sa sasakyan nito. Humahalimuyak ang amoy nito, yun bang mahihiya ka na tumabi dito dahil napaka bango nito pero hindi masakit sa ul







