Share

บทที่ 57

Penulis: Aliyah.P
last update Tanggal publikasi: 2025-06-30 17:06:55
@ โกดังร้างแห่งหนึ่ง

“มันสลบไปแล้วครับนาย”

เสียงลูกน้องคนหนึ่งของเตโชพูดขึ้น พร้อมกับยื่นมือถือของคน
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • NightZ [I] THE LOST MEMORIES   บทที่ 67

    “โปรเจคซอฟต์แวร์ใหม่? ทำไมนิลถึงไม่รู้เรื่องมาก่อ...”“ก็ซื่อบื้อไง” พายโน้มตัวลงมากระซิบข้างหูฉันเบาๆ จนคนอื่นๆ ขำกันออกมา ก่อนที่ฉันจะย่นจมูกใส่เขาอย่างหมั่นเขี้ยว“เงียบไปเลยนะ!” ฉันส่งสายตาดุๆ ไปให้เขาที่ไม่ยอมบอกกันให้รู้บ้างเลย“จำกันได้สักที แม่ดีใจด้วยนะลูก” แม่พูดขึ้นมาพร้อมกับหันมองไปทางพา

  • NightZ [I] THE LOST MEMORIES   บทที่ 66

    หลายวันต่อมา..“ไม่เป็นไรแน่หรอนี่มันที่ทำงานนะ”ฉันพูดกับเจ้าของแผ่นหลังกว้างที่เดินดุ่มๆ จูงมือฉันเข้ามาในบริษัทซอฟต์แวร์ของพ่อเขาอย่างไม่สนใจสายตาของใครที่จ้องมาทั้งนั้น ก่อนที่พายจะกดลิฟท์ขึ้นไปชั้นบนสุดด้วยท่าทางรีบร้อนจะว่าไปวันนี้เขาดูเท่ห์ชะมัดเลยแหะ แต่งตัวเป็นทางการสุดๆ ในขณะที่ฉันยังอยู่

  • NightZ [I] THE LOST MEMORIES   บทที่ 65

    “พายยย.. บอกมาเถอะนะ เค้ายอมทุกอย่างเลย” ฉันมุดหน้าลงไปอ้อนพายอีกครั้งเพราะกลัวความผิด ยิ่งเขาทำหน้านิ่งๆ นั่นแหละยิ่งโคตรดุ “แน่ใจว่าทุกอย่าง?” พายุถามกลับมาพร้อมกับเลิกคิ้วเล็กๆ ฉันเลยพยักหน้าตอบกลับไป เอ๊ะ! แต่เดี๋ยวสิถ้ายอมทุกอย่างก็…“อื้ม อะ..เอ่อ ยกเว้น...”“ถอดกางเกง” ฉันยังพูดไม่ทันจบ พายก

  • NightZ [I] THE LOST MEMORIES   บทที่ 64

    “พาย บอกให้หยุดไง -/////-” พอเขาไม่ยอมหยุด ฉันที่เริ่มจะกลั้นยิ้มไม่ไหวก็เลยแกล้งดุออกไปอีก แต่เขาฟังมั้ยล่ะให้ทาย..?“ครับ? อะไรนะครับ...หึหึ”แล้วพายุก็ขำออกมาอย่างพอใจ ส่วนฉันก็หน้าแดงไปตามระเบียบ ยิ่งเห็นเขายิ้มเยอะๆ เข้าก็ดันเป็นฉันซะเองที่ต้องหลบตา คนบ้าอะไรตอนดุก็ดุ๊ดุ แต่พอยิ้มขึ้นมาโลกเปลี่

  • NightZ [I] THE LOST MEMORIES   บทที่ 63

    “อยากกินกาแฟ”เอี๊ยดดดดพอขับรถพ้นประตู ม. ออกมาได้สักพัก พายุก็พูดออกมาแล้วเหยียบเบรกทันทีจนหน้าฉันเกือบทิ่ม แบบนี้ก็ได้หรอ?! อยากกินแล้วแวะเลย? รถคันหลังไม่ต้องสนใจ? ถนนเส้นนี้ของที่บ้านหรอออ -_-?“ขับรถแย่ขึ้นทุกวัน” ฉันหันไปตำหนิพายแบบไม่จริงจังอะไร ก่อนจะโดนมือหนายื่นมาบีบจมูกเบาๆ สองสามทีแล้วเ

  • NightZ [I] THE LOST MEMORIES   บทที่ 62

    “อะไรยังไงคะเจ๊~”ฉันเอ่ยปากแซวมันออกไปด้วยคำที่เพื่อนใช้เรียกไอ้ด้าสมัยเรียน เนี่ยยย~ มันต้องมีอะไรที่ฉันพลาดไปแน่ๆ ว่าแต่..ทำไมฉันไม่ค่อยจะอัพเดทข่าวสารอะไรให้ทันคนอื่นเขาเลย สงสัยตัวเอง -.- แต่ก็ช่างเหอะ!“ก็..ตามนั้นแหละ ขึ้นเรียนได้แล้วมั้ย?!”ไอ้ด้าตอบกลับมาแบบเลี่ยงๆ แล้วมันก็แกล้งทำเป็นโมโหก

  • NightZ [I] THE LOST MEMORIES   บทที่ 38

    “อื้อออ~”ฉันหลุดครางออกมาอย่างเสียวสะท้าน แล้วเผลอขยำเข้าที่กลุ่มผมของพายุเพื่อระบายอารมณ์ ก่อนจะแอ่นอกไปให้เขาอย่างลืมอาย แล้วพายุก็ใช้ริมฝีปากของเขาครอบครองมันซ้ำๆ ดูดดึงยอดอกของฉันอยู่แบบนั้นจนตัวฉันสั่นระริก ส่วนเขาเองก็ครางออกมาอย่างพอใจ“อืมมม~”“อ๊ะ อ๊าา อื้มม~”จ๊วบ.. จ๊วบ..พายุเริ่มรุนแรง

  • NightZ [I] THE LOST MEMORIES   บทที่ 37

    เช้าวันต่อมา..“กรี๊ดดดดด ตื่นเดี๋ยวนี้เลยนะไอ้บ้าพายุ!!!”เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ!ฉันกระหน่ำตีพายุอย่างแรงพอตื่นมาเห็นสภาพตัวเองที่ไม่มีเสื้อผ้าเหลือเลยสักชิ้น แถมบนที่นอนยังมีรอยเลือดกับคราบอะไรเลอะเทอะเต็มไปหมด แล้วตรงนั้นก็ยังเจ็บระบมจนแทบจะขยับไม่ไหว ไม่ต้องบอกก็รู้ทันทีว่าเมื่อคืนมันเกิดเรื่อง

  • NightZ [I] THE LOST MEMORIES   บทที่ 36

    หึ...โคตรภูมิใจ นี่ผมเป็นคนแรกของนิลนิลหรอวะ :)“อื้อออ อ๊ะ อ๊าาา~”นิลครางออกมาเสียงหลงก่อนจะกระชับอ้อมแขนที่โอบรอบคอผมไว้ แล้วเป็นฝ่ายกดจูบลงมาเองโดยที่ผมไม่ต้องร้องขอมันอีก“อื้อออ อื้อออ”เสียงครางถี่ๆ ดังออกมาจนผมทรมาน มือไม้ของร่างเล็กเลื่อนมาลูบไล้แผงอกผมไม่หยุด เราจูบกันไม่นานผมก็เป็นฝ่ายผละ

  • NightZ [I] THE LOST MEMORIES   บทที่ 35

    “อื้อออ พาย...ใช่มั้ยยย คิคิ~” ร่างเล็กที่สะลึมสะลือเงยหน้าขึ้นมามองผมนิดหน่อยก่อนจะถามออกมาอย่างเลื่อนลอย แล้วก็เอาแต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไม่หยุด“อืม” ผมตอบออกไปนิ่งๆ แล้วถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด ทำไมสภาพแย่ขนาดนี้วะ -.-“พายเค้าปวดหัว~”ดวงตาแดงก่ำที่ลืมแทบไม่ขึ้นหันมองผมอย่างมึนๆ แล้วมุดหน้าเข้ามา

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status