本棚
検索
ホーム / วัยรุ่น / OAB Engineer คนโหดมีเกียร์ / Special1

共有

Special1

作者: Baby_Snow
last update 公開日: 2026-09-09 21:35:37
เข้าสู่ชั้นปีที่สี่ตอนปลาย

จู่ๆ คุณแม่ก็ติดต่อมาผ่านเฟซบุ๊คของฉัน

ตอนนั้นฉันกำลังนอนหลับอยู่ในอ้อมแข
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • OAB Engineer คนโหดมีเกียร์   Special2

    ห้าปีผ่านไป คนโหดในอดีตกลายเป็นคุณพ่อผู้มีลูกสาววัยสามชื่อว่าน้องหวานจ๋า ชื่อนี้ได้มาจากการที่ฉันกับพี่โอบชอบกินของหวานเหมือนกัน ลูกเกิดจากความตั้งใจของเราสองคนที่อยากมีคนมาช่วยเติมเต็มชีวิตให้สมบูรณ์โดยให้คำมั่นสัญญากันว่า..เราจะไม่ทำในสิ่งที่เผชิญมาอย่างเจ็บปวด น้องหวานจ๋าจะมีครอบครัวที่สมบูรณ์ไปตลอดชีวิตฉันนึกถึงวันที่พี่โอบมาอ้อนขอมีลูกก็อดยิ้มไม่ได้ เขางัดทุกข้อดีของการมีเด็กขึ้นมาพูด ยังเคลมว่าตัวเองจะเป็นสามีและพ่อที่ดีด้วยใครจะไปเชื่อกันล่ะของแบบนี้มันต้องพิสูจน์ฉันพิสูจน์มาสามปีแล้วว่ากาลเวลาทำให้คุณสามีของฉันเติบโตขึ้นไปในทางที่ดี ถึงจะยังโหด หน้าดุ พูดน้อยต่อยหนักกับคนอื่น แต่กับเมียและลูกเหรอ..."อันนี้อร่อยค่ะคุณพ่อ น้องหวานจ๋าชอบ""พ่อก็ชอบ หวานจ๋าป้อนพ่อหน่อย มือพ่อไม่ว่าง"น้องหวานจ๋าตักเค้กลอดช่องยอดฮิตใส่ปากพ่อตัวโตที่ร้องว่ามือไม่ว่าง ที่ไม่ว่างเพราะถักเปียให้ฉันอยู่นี่ไง"หวานจ๋าป้อนแม่จ๋าด้วยสิ""ฝากหวานจ๋าป้อนเหรอคะ" เด็กน้อยยิ้มขี้เล่นไม่รู้ว่าคนเป็นพ่อตอบอะไร แต่ลูกสาวป้อนฉันแล้วก็จุ๊บแก้มตบท้ายด้วย"คุณพ่อฝากป้อนคุณแม่จ๋า แล้วก็ฝากจุ๊บๆ ด้วยค่ะ"ฉันหันมองพ

  • OAB Engineer คนโหดมีเกียร์   Special1

    เข้าสู่ชั้นปีที่สี่ตอนปลายจู่ๆ คุณแม่ก็ติดต่อมาผ่านเฟซบุ๊คของฉันตอนนั้นฉันกำลังนอนหลับอยู่ในอ้อมแขนพี่โอบเวลาตีสอง มือถือส่งเสียงแจ้งเตือนแชทดังขึ้นรัวๆ จนต้องตื่นมาดู'แม่เองนะปันปัน ลูกสบายดีไหม''แม่กับคุณพ่ออยู่ที่ประเทศแคนาดา เราไม่ได้มาเริ่มต้นชีวิตใหม่ แต่เราประคองชีวิตกันไปวันๆ''แม่หวังว่าลูกจะเอาตัวรอดได้ดีในบ้านเกิด''พวกเราขอโทษลูกนะ'ข้อความทั้งหมดทำฉันร้องไห้สะอึกสะอื้นตัวโยนจนพี่โอบตกใจสะดุ้งตื่นมาปลอบใจ เขาหยิบมือถือไปอ่านแชทแล้วไม่ได้พูดอะไร กอดฉันแนบอกลูบศีรษะปลอบประโลมด้วยความเข้าอกเข้าใจอย่างลึกซึ้งร้องไห้จนน้ำตาหมดก็อกก็ตั้งสติแล้วโทรกลับไปยังแชทนั้น แต่โทรเท่าไหร่ก็ไม่มีคนรับสายทั้งที่มันขึ้นออนไลน์ให้เห็นตลอดเวลา ฉันนั่งเหม่อลอยจนถึงเช้าก็ต้องทิ้งความฟุ้งซ่านชั่วขณะแล้วมาเตรียมอาหารเช้าให้พี่โอบ"ไม่ต้องทำหรอก ไปนอนป่ะ"แต่พี่โอบก็มาห้ามปรามเพราะเขาเองก็นั่งอยู่เป็นเพื่อนฉันตั้งแต่ตอนนั้น เราเพิ่งนอนกันไปไม่กี่ชั่วโมงเองแท้ๆ ปัญหาของฉันทำเขาพลอยไม่ได้นอนไปด้วย"จะไปทำงานไหวใช่ไหมคะ"พอไม่ได้ทำอาหารก็มาจัดเตรียมเสื้อผ้าให้วิศวกรหนุ่มสุดหล่อประจำบริษัท KS กรุ๊ป

  • OAB Engineer คนโหดมีเกียร์   เป็นของกันและกัน

    ฉันใช้เวลาในห้องน้ำสิบห้านาทีก็นุ่งผ้าขนหนูกระโจมอกออกมา แต่พี่โอบกลับไม่นั่งหน้าเครียดอยู่บนเตียงอย่างที่ฉันคาดคิด เขาไปยืนสูบบุหรี่สบายใจอยู่ตรงระเบียง "กดได้แล้วเหรอคะ" เขาเอี้ยวคอมามอง "ลองไปดู" ท้าทายเหรอ ฉันหยิบมือถือบนเตียงนอนมาเปิดดู กดเข้าไปในคำสั่งซื้อก็พบว่า... "เฮ้ย! พี่ทำได้ไง" ไม่ได้กดมาได้แท่งเดียวด้วยนะ กดมาห้าแท่งห้าสีครบทุกสี "พี่โอบ ทำไมพี่กดได้ล่ะคะ" พี่โอบปิดประตูกระจก รูดผ้าม่านปิดให้สนิทแล้วเดินมายืนซ้อนด้านหลัง จรดจมูกสูดดมเส้นผมสลวยที่ถูกมัดเป็นมวยยุ่ง ก่อนจะก้มลงมาหอมลำคอ "ยากตรงไหน เผลอๆ คนอื่นก็กดได้" ชักแปลกๆ แล้ว ฉันรีบกดเข้าไปเช็คหน้าเพจแบรนด์เครื่องสำอาง ไม่ต้องเลื่อนหาไปไหนไกล โพสต์ล่าสุดเขาแจ้งเอาไว้ว่าจะปล่อยสินค้าให้กดพร้อมกันวันนี้เวลาสามทุ่ม บังเอิญที่ฉันลงโทษพี่โอบเวลานั้นพอดี กรรม! "หายงอนแล้วดิ" มือใหญ่จับใบหน้าแหงนเงยขึ้นสบตา คนโหดยกยิ้มร้าย "แถมออนท็อปด้วย" "ขี้โกง" "ก็เพราะพี่คิดถึง" เขาก้มลงมาจูบปากฉัน ขบกัดเบาๆ แล้วดูดดึงให้ฉันตัวสั่น "อย่าโกรธเลย" "อื้อ! พี่.." แรงบีบขย้ำหน้าอกพาตัวฉันให้สั่นหนักกว่าเดิม จูบบาง

  • OAB Engineer คนโหดมีเกียร์   เกิดมาเพื่อเขา

    นั่งรอพี่โอบหนึ่งชั่วโมงก็ได้ฤกษ์เดินทางกลับ ที่ฉันไม่กลับก่อนเพราะคืนนี้เราสองคนจะไปนอนค้างที่บ้านของเขาเพราะรีโนเวทเสร็จแล้วร้อยเปอร์เซ็นต์ พี่โอบเลยลงทุนลางานจากผับเพื่อมานอนดมกลิ่นสีโดยเฉพาะก่อนเข้าบ้านเราแวะซื้ออาหารทะเลจากร้านหน้าปากซอยเข้ามาด้วย เป็นการดินเนอร์เล็กๆ โดยผู้ชายยังคงรับหน้าที่แกะกุ้งเหมือนเดิม"เอาไว้เราไปกินที่ทะเลกันนะคะ มันน่าจะได้ฟีล"ฉันอ้าปากรับกุ้งที่คนตัวโตป้อนแล้วเปิดเพจที่พักบนเกาะล้านให้ดู"ปันอยากไปที่นี่ค่ะ" พี่โอบยื่นหน้ามามองจอเพราะมือเลอะเทอะอยู่ มองไม่นานก็พูด"จองเลยสักสองคืน""เย้! พี่ลางานไปได้สองคืนแน่ๆ ใช่ไหมคะ""ไม่ไปทำสักคืนเลยยังได้""ที่บ่อนล่ะคะ""เลิกทำแล้ว""ห๊า! จริงเหรอคะ"ฉันยิ้มกว้างดีใจทิ้งมือถือสวมกอดพี่โอบ"พี่ไม่ไปที่นั่นแล้วจริงๆ ใช่ไหม""อือ หลังเฮียสิงห์ถูกยิง เขาก็ไม่ไปเพราะรู้ว่ามันอันตราย เขาอยากอยู่กับแฟนนานๆ พี่ก็เพิ่งมาคิดได้ตอนถูกแทงแล้วมีแต่หน้าปันลอยวนเวียน""อยากอยู่กับปันนานๆ เหรอคะ""ครับ"ถามหน่อย.. ฉันจะไปไหนรอดเนี่ย"รู้ว่าอันตรายแล้วก็ยังจะไปทำอยู่ได้นะคะ""รู้ไหมว่าทำไมพี่ซื้อบ้านหลังนี้"ฉันเอียงคอรอฟัง แต

  • OAB Engineer คนโหดมีเกียร์   ห้ามคืนเกียร์

    "ก็วันนั้นที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า พี่โรสเห็นแบบปันเห็นก็เลยคิดว่าปันอกหักจากพี่" ฉันอธิบาย"ขี้เกียจพูดกับคนอื่น ช่างมันเถอะ"จากนั้นความเงียบก็เกิดขึ้นไปตลอดทางจนถึงร้านชาบูร้านเดิม พี่แทนคุณกับพี่เจไดมารอก่อนแล้ว ฉันกับพี่โอบเดินตามหลังพี่โชน ชูครีมและนิริณเข้าไปติดๆ"มึงไปนั่งข้างนิริณ กูจะให้ปันนั่งนี่"พี่โอบจัดแจงที่นั่งไล่พี่แทนคุณไปนั่งข้างนิริณแล้วขยับไปนั่งข้างพี่เจได หัวโต๊ะจึงเป็นพี่โชนรับไปแล้วฉันก็ได้เก้าอี้ตัวสุดท้ายมาครอบครอง"หรือมึงจะแยกโต๊ะไปก็ได้นะครับเพื่อน จู๋จี๋กันสองคนไปเลย"ฉันรีบโบกมือให้พี่แทนคุณ "ไม่ดีค่ะ มาด้วยกันกินด้วยกันดีกว่าค่ะ""หว้ามีคนแห้ว" พี่โชนแซว จะหมายถึงใครอีกก็คนข้างๆ ฉันไงที่ตอนแรกก็ทำท่าจะลุกจากเก้าอี้ไปโต๊ะอื่นแล้วถ้าไม่ถูกฉันสกัดดาวรุ่งก่อนอาหารมาเสิร์ฟบทสนทนาก็มีเรื่อยๆ จากความสนิทสนมที่เพิ่มมากขึ้นของพวกเรากับรุ่นพี่ จะมีก็แต่ฉันกับพี่โอบที่ไม่ได้พูดคุยกับใคร พี่โอบรับหน้าที่ต้มแล้วตักของในหม้อมาใส่ชามให้ฉัน เขาบริการให้ถึงขั้นเอาช้อนมาขูดเมล็ดข้าวโพดต้มสุกออกจากฝักให้ด้วยนะ ดูแลดีเหมือนวันที่ไปกินหมูกระทะด้วยกันเลย"ร้อนๆ" ฉันร้องเสี

  • OAB Engineer คนโหดมีเกียร์   ไม่ชัดเจน

    ที่พี่โอบไปจอดรถที่วัดนั้นเป็นเพราะว่าอัฐิของพ่อแม่บุญธรรมอยู่ที่นั่น เขาพาฉันไปสวัสดีท่านแล้วจบด้วยการปล่อยปลา คงหวังว่าผลบุญจะทำให้ฉันหลงละเมอกลับไปอยู่ด้วยกันเคยได้ยินว่าทำสวยเห็นผลชาตินี้ ทำบุญเห็นผลชาติหน้าฉันขอค้านว่าไม่จริงทำบุญชาตินี้เห็นผลชาตินี้เพราะคืนนี้ฉันก็ค้างกับพี่โอบอีก ต่อด้วยคืนวันอาทิตย์โดยที่ไม่ได้คุยกันจริงจังว่าฉันกลับมาเป็นเด็กเลี้ยงของเขาอีกหรือไม่ ฉันแค่อยากอยู่ใกล้เขาให้หัวใจกลับมาดีขึ้นจากความเข้าใจผิด ถือโอกาสดูแลพี่โอบจนกว่าแผลจะหายดีด้วยพอเช้าวันจันทร์พี่โอบก็พาฉันกลับมาแต่งตัวที่ห้อง ระหว่างฉันแต่งตัวเขาไปหยิบสมุดรายรับรายจ่ายมาเปิดอ่านหน้าตาคร่ำเคร่ง"ตอนอยู่กับพี่มีแต่รายรับไม่มีรายจ่าย พอกลับมาอยู่เองเต็มหน้ากระดาษเหมือนเดิม ของมันเห็นชัดๆ ว่าอยู่ตรงไหนดีกว่ากัน""มันก็ดูสู้ชีวิตอยู่นะคะ ลุ้นว่าจะเจอลูกค้าแบบไหนทุกวันเลย"ฉันเดินไปชี้ตรงหัวกระดาษ "มีดอกจันทร์มาอีกแล้วด้วย เนี่ย เก๋จะตาย""อดตายมากกว่า วันนี้พี่พาไปกินชาบูนะ พี่ว่าปันผอมลงว่ะ""ไม่ชอบเหรอคะ""พี่อยากเห็นตอนปันอ้วนกว่านี้ห้ากิโล""แต่กินวันนี้แล้วอ้วนขึ้นห้ากิโลทำไม่ได้นะคะ"มือใหญ

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status