Doc Damien

ANDREA DELA VEGA POINT OF VIEW

"May asawang tao pala siya?"

Nalulungkot ako para kay Damien. Sa nakita kong reaksyon niya nang malaman niyang final na ang divorce nila ng asawa niya ay nakita ko talaga kung gaano siya nasaktan.

Dali-dali kong sinara ang pinto nang makita kong nagbabasag na siya ng gamit. Nakakatakot pero normal lang naman yata yon para sa isang lalaki na biglang hiniwalayan ng asawa.

Ang ginawa ko ay nahiga na lang ulit ako sa kama at nagtalukbong. Ang daming pumapasok sa isip ko. "Siguro tungkol sa babae? siguro nahuli na siya before na nag-cheat. Guwapo siya at tiyak na lapitin ng mga babae at siguro mahina ang pamigil niya sa tukso kaya iniwanan siya ng asawa niya." I felt sad for him pero hindi na para magtanong pa ako. Walang babae ang aalis kung sapat ang ibinibigay na pagmamahal ng isang lalaki.

Samantala, Makalipas ang isang oras mahigit ay naramdaman kong bumukas na ang pintuan ng kwarto kung nasaan ako. Pinakikiramdaman ko ang mood ni Damien at nandoon pa rin yung takot ko na baka madamay pa ako sa pinagdadaanan niya ngayon.

Nilakasan ko na lang ang loob ko. Sa isip-isip ko kailangan ko nang umuwi. Kailangan ko nang makuha ang pera at nag-iintay na sa akin ang Inay ko. Nagkunwari akong kunwari ay kagigising lang with matching pag-iinat pa. Nakita ko si Damien na nakatingin sa akin. Nakita ko ang pananamlay ng kaniyang mata. Nginitian ko siya, "Good morning!" kunwari ay wala akong alam at kagigising ko lang. "T-tumawag pala ang Inay. Kailangan niya na raw ako doon. P-pwede ko na bang makuha yung pera?"

"Ahh, oo. Sure." okay naman si Damien. Kinuha niya sa bag ang cheque at pinirmahan at pagkatapos ay inabot sa akin. "Here. 500k. Tatawagan na lang kita kapag kailangan kita." Walang buhay niyang pagkakasabi which is naiintindihan ko naman.

"S-sige. Maraming maraming salamat, ha! Hulog ka ng langit sa akin." bilang pasasalamat at para maibsan ang lungkot na nararamdaman niya ay niyakap ko siya ng mahigpit at matagal. Hinagod ko ang likod niya at pagkatapos ay hinalikan siya sa pisngi. "Mauna na ako. Dahil sa perang ito madudugtungan ang buhay ng Inay ko." dagdag ko pa.

"Thank you, ha! Bago ka umalis pwede ko bang malaman ang pangalan mo? Ilang beses nang may nangyari sa atin pero hindi ko pa rin alam ang pangalan mo."

At ito ang nakakatawang part. We kissed, have sex twice, pero hindi niya alam ang pangalan ko. "Andrea. Andrea Dela Vega." pagpapakilala ko.

"Okay, Andrea, nice meeting you. Ingat!" feeling ko nagpapanggap lang siya na okay pero ang totoo ay saka siya mag-brebreak down pag-alis ko. Felt sorry for him pero sana magkaayos pa sila ng asawa niya.

______________________

Masaya akong pumunta ng Ospital dala na ang kalahating milyon na kakapalit ko lang sa bangko. Diretso kaagad ako sa billing section para magbayad ng balanse namin. Nakakatuwa dahil may sumobra pa na kasya pa hanggang next month na gamutan ng Inay.

Ibinalita ko sa Inay ang magandang balita na bayad na ang previous bill namin. Imbis na matuwa ay pinaghinalaan niya pa ako. "At saan ka kumuha ng pera? huwag mong sabihin na lumapit ka sa mga Dela Vega?"

"Naku hindi, Inay. Bigay ito ng afam ko. Yung kinekwento ko sa 'yo? umuwi siya ng Pinas para makipagkita sa akin." pagsisinungaling ko. Ayoko namang sabihin na galing sa pagpuputa ko ang pera. Mas lalong hindi niya inatutuwa yon.

"Totoo ba 'yan? baka ibinigay mo naman ang pagkababae mo? Naku, huwag mo munang isusuko ang bataan. Ang mga lalaki sa una lang yan magaling."

"Huwag kang mag-alala, Inay. Nag-kiss pa lang kami. Ikaw ang unang makakaalam kapag naisuko ko na ang bataan." pagbibiro ko pa at natawa naman ang Inay.

Kumpara kahapon ay mas mukhang maaliwalas ang mukha ng inay. Lalo pa ngayon na hindi na niya iniisip ang utang dito sa ospital. Ang gaan lang kasi sa pakiramdam kapag alam mong wala kang utang.

_________________

May mga oras na bigla kong naiisip si Damien. Naaawa talaga ako sa kaniya. Iniisip ko kung ano ang ginagawa niya ngayon. Kung okay ba siya o iniinda niya yung pagkakadivorce nila ng asawa niya.

Samantala, pagkatapos ng maghapon kong pagbabantay ay nagpaalam na ako sa Inay na uuwi na muna ako ng bahay. Kailangan ko na kasing magpahinga dahil sobra talaga ang pagod ko. Ikaw ba naman ang magdamag na nakabukaka. Tinitiis ko lang ang sakit ng bewang ko pero gusto ko ma talagang mapahinga.

Matapos akong payagan ng Inay ay siya namang pasukan ng mga Nurse. "Si Dok po nandito. Ichecheck po niya ang pasyente." Aniya ng isang Nurse.

Sa loob ng limang araw na pagkaka-confine ng Inay rito ay hindi ko pa nakita ang Doktor niya. Lagi kaming nagkakasalisi. Mainam ngayon at maitatanong ko na sa kaniya ang kalagayan ng Inay.

Speaking of the Doctor, biglang parang naging slow-mo ang paligid sa pagdating niya. Maaliwalas ang mukha at nakasuot ng kulay puting uniporme ng doktor. Guwapong-guwapo at bagong ligo. Amoy na amoy ang mamahaling pabango na nakadagdag sa kaniyang karisma.

"Doc Damien, medyo ito po yung lab test ng pasyente." wika ng Nurse sa Doktor pero sa akin siya nakatingin. Marahil ay nagulat siya na makita ako rito pero mas lalo akong nagulat dahil siya pala ang Doktor ng Inay ko. Diyos ko po! Ang liit ng mundo para sa aming dalawa. Akalain mo 'yon, sa kaniya rin pala mapupunta ang pera na ibinayad niya sa akin.

Propesyonal niyang tinignan ang Inay. May sthetoscope pa siyang gamit. Hindi niya ako pinansin o kinakausap. Natatawa ako. Ang liit ng mundo. Huwag sana lang niya akong ibulgar sa Inay kung hindi ay yari ako. "The results are better now than before, but he still needs careful monitoring due to his complications.” tipid niyang sabi sabay talikod. Kung hindi ko siya nakilala iisipin ko na masungit siyang doktor. Napatulala na lang ako sa kaniya habang papalabas ng kwarto. Nagulat ako nang bigla siyang huminto at bumulong sa isang Nurse.

"Ah, yung bantay daw po ng pasyente gustong kausapin ni Dok." wika ng Nurse sa akin.

"A-ako po? b-bakit daw po?" kinakabahan tuloy ako.

"Yes. Puntahan niyo na lang po siya sa office niya rito sa ospital."

"O-okay po." Kaagad naman akong tumayo at mabilis na nagpaalam sa Inay.

___________________

Nandito na ako ngayon sa tapat ng pinto ng Opisina ni Doc Damien. Kumatok at mabilis namang pinagbuksan. Bumungad sa akin ang guwapong mukha ng Doktor at ang halimuyak ng kaniyang pabango na unti-unti ko nang nakakasanayan. Gaya ng pamamaraan niya nang pagpapasok sa akin kahapon ay hinila niya ako papasok sa loob at isinara ang pinto. This time ay sa likod ng pintuan niya ako isinandal at kinulong sa kaniyang mga bisig. "Damn you, Andrea! how on earth at dito pa sa Ospital ko naka-confine ang Inay mo? Ano 'to? sabihin mo nga, paano kita maiiwasan kung tadhana na ang naglalapit sa atin? Isa kang tukso, Andrea! Dapat sa mga oras na ito ay iniisip kong makipag-ayos sa asawa ko pero putang ina, hindi ka na nawala sa isipan ko. I badly want you! I want you now, Andrea! Pasiyahin mo ulit ako!" The Doktor is in or should I say the Doctor is inheat. Bigla niya akong siniil ng halik sa leeg habang tangkang hinuhubad ang short ko. Hindi naman ako umaalma dahil gaya niya ay hindi na rin mawala-wala sa isipan ko ang kahalayan na ginawa namin tapos mukhang mauulit pa ngayon dito pa mismo sa loob ng opisina niya?

"f*ck you, Andrea! I want you fuck you again and again.Malayang malaya na akong gawin ang gusto ko without any guilt. Malungkot ako pero sumasaya ako pagdating sa 'yo. Sige, tuwad!"

"Go on! Ikaw na ang bahala sa Inay ko Dok! ughhh...."