LOGIN"Your resistance only fuels my desire, Ms. Matias."
'Yan ang huling tinuran ni Demus nang tanggihan niya ang alok nito. Wala sa loob na napatitig si Kola sa black calling card na binigay sa kaniya ni Demus bago niya lisanin ang opisina nito. "Bakit ko ba tinanggap ito? Eh para na rin tinanggap ko ang alok niya nito..." kausap ng dalaga sa sarili habang nakaupo sa kaniyang maliit na kama. Aminin man o hindi ni Kola, naroon ang pagka engganyo niya na tanggapin ang alok ni Demus, lalo na nang sabihin nito ang laki ng sahod niya sa isang araw. Pero pinipigilan pa rin niya ang sarili. Biglang napaharap sa small vanity mirror sa kaniyang harapan. Inayos ang suot na malaking eye glasses. Hindi siya pangit, hindi rin naman siya saksakan ng ganda, iyon ang tingin niya sa kaniyang sarili. May pagka-old fashioned siya sa pananamit noon pa man. Ano ang nakita ni Demus sa kaniya? Muling nag-flash back ang tagpo nang gabing angkinin siya ni Demus... THIS IS WRONG... But... I like it... Iyon ang bulong ni Kola sa likod ng kaniyang isipan nang maramdamang unti-unting tinatanggal ng estranghero ang kaniyang suot na blusa. Pero wala naman siyang lakas ng loob upang pigilin ang lalaki sa ginagawa nito nang mga sandaling 'yon. Nasa isang madilim na silid siya kasama ang lalaking nakapatong ngayon sa ibabaw niya. Amoy na amoy niya ang lalaking-lalaking pabango nito na para sa dalaga ay kaysarap samyuhin. "Shit..." mahinang bigkas ni Kola nang maramdaman niya ang labi ng estranghero sa kaniyang leeg. Sa namimigat na talukap ng mga mata at nanlalabong paningin ay pinipilit niyang inaninag ang hitsura ng lalaki na ngayon naman ay nakatunghay sa kaniyang mukha, matapos siyang bigyan ng isang halik sa leeg. Hindi siya maaring magkamali, napakagwapo ng lalaki! His face could make the gods jealous. Hindi na rin siya lugi na sa estranghero niya unang isusuko ang kaniyang pagkababae na matagal niyang inalagaan. Pagkababae na kay Lawrence sana niya ibibigay. Pumikit ng mariin si Kola upang burahin sa isipan niya ang lalaking 'yon. "You look even better when you're not wearing your glasses," mahinang usal ng lalaki. Lust burned in his eyes. Gosh! Naisip ni Kola na pati ang tinig ng lalaki ay sadyang napaka-gwapo. Marahang nagmulat ng mata ang dalaga at tinitigan ang lalaki. "G-gawin na natin ang gusto natin, bago pa mawalan ng bisa ang epekto ng alak sa katawan ko at..." "At?" He asked huskily. "At umatras ako..." Kahit madilim ay naaninag ni Kola nang tumaas ang gilid ng labi ng lalaki. Hinaplos nito ang kaniyang pisngi gamit ang hintuturo nito. "You think I will allow you to leave?" Sasagot sana ang dalaga nang biglang mapangahas na sinakop ng estranghaero ang kaniyang mga labi. Binigyan siya nito ng isang marubrob na halik na hindi alam ng dalaga kung paano gagantihan. "Undress me," mapang akit na bulong ng lalaki nang panandaliang maghiwalay ang labi nila. "Huh? Paano?" Utal niyang tanong. Natawa ang lalaki. Tawa na tila nagdala ng kakaibang kiliti sa kaibuturan ng puso ni Kola. "Here." Kinuha nito ang kamay ng dalaga at dinala sa mga botones na suot nitong polo. "Tanggalin mo." Nanginginig ang mga kamay ni Kola na tinanggal sa pagkakabutones ang suot nito, pero hindi niya magawa, pakiramdam niya ay walang lakas ang mga kamay niyang gawin 'yon. "Oh god. Let me," inip na sabi ng lalaki at ito na ang naghubad sa suot. Pagkaraan ay muli nitong inangkin ang labi ng dalaga. Napapikit si Kola, wala na talagang atrasan. Dala ng sakit ng kalooban ay heto siya ngayon, natagpuan na lamang niya ang sariling handang isuko ang kaniyang bataan sa lalaking ngayon lamang niya nakita, at ni pangalan nito ay hindi niya alam! Bahagya niyang itinulak ang lalaki, dahilan para mapalayo ito sa kaniya at maghiwalay ang kanilang mga labi. "Why?" Tila lasing na ang mga mata nito sa pagnanasa nang mga sandaling iyon. "What is your name?" Naisip itanong ni Kola sa estranghero. Ramdam ni Kola ang pagngisi ng lalaki. "You don't need to know my name. Ang importante ngayon ay malaman mo kung gaano kita kayang pasayahin ngayong gabi." Pagkasabi ng lalaki sa mga katagang iyon ay muli nitong sinibasib ng halik ang dalaga. Nagsimulang maglumikot ang mga kamay ng lalaki sa katawan ni Kola. Bawat mahawakan ng kamay nito ay tila nag-iiwan ng apoy na unti-unting nagpapainit sa katawan ng dalaga. Bago para kay Kola ang pakiramdam na ipinararanas ng estranghero sa kaniya, pero aminin man niya o hindi, gustong-gusto niya ang pakiramdam na iyon. Ilang sandali pa ay kapwa sila wala ng saplot sa mga katawan at malayang sinasamba ng lalaki ang kabuuhan ni Kola na walang ibang ginawa kung hindi mangunyapit sa puting bed sheet at umungol na kailanman ay hindi pa niya nagawa. "What are you doing to me, gosh..." At napa-english na nga siya sa sobrang sarap na nararamdaman. Nagpaulan ng mga pinong halik ang lalaki sa braso ng dalaga, pagkatapos ay lumipat sa tiyan, pababa sa puson at doon sa... "Oh, no!" She screamed nang maramdaman niya ang hininga ng estranghero sa pagitan ng kaniyang mga hita. Wala man karanasan si Kola sa bagay na 'yon, pero alam niya kung ano ang gustong gawin ng lalaki nang mga sandaling 'yon. "You'll never forget this one night stand, woman." Hindi napigilan ng dalaga ang mapasigaw nang angkinin ng mga labi ng estranghero ang kaniyang pagkababae. She spread her legs widely to give him more access. "Oh, damn! This is crazy!" She screamed in pleasure. Tama nga ang lalaki, hinding-hindi niya makakalimutan ang gabing ito, ang gabi kung saan sinamba ng estrangherong ito ang kaniyang buong katawan. Makalipas ang ilang minuto ay umangat ang lalaki at nagtapat ang kanilang mga mukha. "I see. You're ready..." Hindi agad nakuha ni Kola kung ano ang ibig sabihin nito. Pero nanlaki ang mga mata niya nang unti-unti niyang nararamdaman na nais na ng lalaki na bigyang kaganapan ang kanilang pag-iisa. "Shit, so tight!" Bigkas nito nang mahirapan sa unang attempt. Sabay ng pagngiwi ay napakapit ang dalaga sa likod ng lalaki na namamasa na sa pawis. "Please, be gentle..." Ngumisi lang ang estranghero at inihanda muli ang pagkalalaki sa hinahanap nitong kaganapan ng kanilang pag-iisa. At sa isang ulos ay naangkin siya ng lalaki. "Aray!" Hindi napigilang isigaw ni Kola kasabay ng pagpatak ng kaniyang mga luha dahil sa kirot na naramdaman. Bahagyang natigilan ang estranghero na halata ang pagkagulat sa mukha dahil natanto na isa pa siyang birhen. Hindi muna gumalaw ang lalaki at hinintay siyang maka adjust. He gently kissed her on the lips and then slowly move. Noong una ay napapangiwi pa si Kola, pero kalaunan ay nakakaramdam na siya ng kakaibang kiliti hangang sa narating nila pareho ang rurok ng tagumpay ng kanilang pag-iisa.NAGPAHATID lang siya kina Zhila sa lobby ng condo at sinabi niyang hindi na niya maiimbitahan ang mga ito sa unit dahil nais niyang mapag isa, wala na siyang pakialam kung nalaman na ng mga ito na sa condo unit ni Demus siya nakatira. Para saan pa at itatago pa niya? Aalis na rin siya roon sa susunod na mga araw at wala ng dahilan para mag-stay pa siya roon, pwera na lang kung pigilan siya ng binata. Bakas man sa mukha ng dalawang babae ang pagtataka at pagkabigla pero hindi naman na nagtanong ang mga ito kung bakit doon siya nakatira. Pag akyat niya sa unit ay muli na naman siyang umiyak pagkaupo pa lang sa sofa. Parang nag flash back sa utak niya ang naganap kanina. Hindi niya kayang magalit kay Rain, alam niya ang kumpitensya sa pagitan nila ng dalaga at sabi nga nila, kung sino man ang piliin ni Demus ay dapat nilang tanggapin iyon. Pero hindi niya alam kung paano niya haharapin ito bukas sa opisina, ayaw niyang magkailangan sila ng babae. At si Demus? Hangang kailan siya nito
MULING nagpakawala ng ngiti ang ginang bago nagsalita, "And of course, you won't be disappointed in my future daughter-in-law. She's elegant, classy, and definitely not just an ordinary woman." Pinagdiinan pa ng ginang ang huling tinuran at habang sinasabi iyon ay nakatitig ito kay Kola na para bang pinapatamaan siya sa bawat salita. "The woman I am referring to, who will become my son's future wife, is none other than Rain Cavlar." Napasinghap ang maraming bisita dahil halos ang naroon ay alam kung sino si Rain Cavlar, ang matagal ng kaibigan ng mga Moretti ay alam ang love story ng dalawa pero walang nakakaalam kung paano iyon nagtapos. Nabalot ng pag aalala ang mukha ni Lalaine at si Arzus ay tahimik na nagtagis ang mga bagang. Si Demus ay nanatiling tahimik at blanko ang ekspresyon, walang pagsang-ayon sa mukha nito pero wala rin namang pagtutol. Parang go with the flow lamang ito. At si Kola? Nanlambot bigla, tila gumuho ang mundo niya. Tila tumigil iyon sa pag hinog.
DUMATING ang araw ng birthday party ng ina ni Demus. Hindi mapakali si Kola habang pinagmamasdan ang hitsura sa harap ng salamin. Wala na sana siyang balak mag-attend pa sa birthday party ngunit pinilit siyang isinasama nina EL at Zhila para daw magkita rin sila ni Demus at pag-usapan ang 'LQ' nila. Hindi niya nabanggit sa mga ito kung ano ang pinag awayan nila ng binata, kung bakit galit na galit sa kaniya ito. Hindi na rin naman nagtanong ang dalawa, bagay na ipinagpasalamat ni Kola. "Kaya mo 'yan, Kola." pagpapalakas niya sa kaniyang loob. Muli niyang pinagmasdan ang gayak. Isang simpleng gown ang kaniyang suot na ang tela nito ay flowy chiffon na nagtataglay ng kulay soft champagne gold na akma sa theme ng party. May pinong lace details din ito at may halong golden thread, may delicate floral patterns na nagbibigay ng dreamy at feminine na dating at ang neckline ay sweetheart cut na binabagayan ng sleeves sheer na bahagyang puffed bagay na mas lalong nakadagdag sa elegant
LUMIPAS ang mga araw at ganoon pa rin ang nangyayari, patuloy ang pag-iwas sa kaniya ni Demus. Kahit anong huli at pakiusap niya kay Rain na papasukin siya sa executive office ay hindi siya nito pinahihintulutan dahil takot din ito kay Demus. Ilang araw na rin niya itong tinatawagan at pinadalhan ng maraming mensahe upang humingi ng tawad pero wala itong sagot. Napapagod na siya sa totoo lang pero hindi siya maaring sumuko dahil mahal niya ang binata. Siguro ay sadyang ganoon ang pagmamahal, nakakatanga. "Kola." Nag angat ng tingin si Kola mula sa pagkakayukyok sa mesa at nakita ang nakangiting si Rain. "Rain?" Nagliwanag ang mukha ni Kola sa pag asam na may dalang magandang balita ito. "Ano pumayag na siyang magkausap kami?" umaasa pa niyang tanong sa babae. Nawala ang ngiti ni Rain at malungkot na umiling, parang biglang lumungkot ang awra ni Kola. "Kaya nagpunta ako rito ay dahil may iaabot lang ako." Doon pa lang napansin ni Kola ang dalang kulay gold na sobre
"HERE." Napatingin si Kola sa panyong iniabot sa kaniya ni Arzus, ilang saglit na parang nagflash-back sa kaniya ang isang pagkakataon na inabutan din siya ng panyo nito. "Is this always my role to you? Just handing you a handkerchief?" pabirong tanong ng binata na bahagyang ikinatawa ni Kola. Nasa loob sila ng kotse ng binata at walang tigil sa pagpatak ang kaniyang mga luha dahil sa nangyari. Siguro ay naasiwa na ito sa hitsura niya kaya inabutan na siya ng panyo upang punasan na ang luha niya at pati na rin ang mga uhog niya. "Salamat," aniya nang maabot ang panyo. "Just give him a time to think. For now, don't stress yourself, think about your unborn child." Wala sa loob na napahimas si Kola sa tiyan niya na konti na lang ay mahahalata na ang kaumbukan. "Sa palagay mo ba ay mapapatawad pa ako ni Demus?" Hindi agad nakasagot si Arzus na tila nag-isip. "...O baka hindi na?" "Gaya ng sinabi ko, bigyan mo lang siya ng panahon upang mag-isip." Natahimik si K
ANG bawat minutong lumilipas ay naghahatid ng panibagong kaba kay Kola habang nasa labas siya ng kwarto kung saan naroon si Lalaine. Nang mga sandaling iyon ay nasa loob na sina Demus at Rain at kausap ang doctor na tumingin kay Lalaine. "Calm yourself, Kola." Napatingin si Kola kay Arzus na nakasandal sa puting pader, ito ang kasama niyang naghihintay nang mga sandaling 'yon sa labas. Ayaw ni Demus na papasukin ito sa loob ng silid dahil nalaman na nito na alam din ni Arzus na siya ang kumupkop kay Lalaine sa nakalipas na buwan. "Kumalma?" Wala sa loob na ulit ni Kola sa sinabi ng lalaki. Makakakalma ba siya gayong alam niyang nang mga sandaling iyon ay isinusumpa na siya ni Demus? Parang hindi niya kayang kumalma dahil iniisip na niya kung paanong paliwanag at kung paano niya haharapin ang galit ni Demus. "I told you about this noon pa man, na darating ang araw na malalaman ng kapatid ko ang tungkol rito at hindi mo magugustuhan ang galit niya." Isang mabigat na
KINABUKASAN kahit puyat at may hang-over si Kola mula sa pagwawalwal nila ng mga kaibigan ay sinigurado niyang maaga siyang makakapasok sa trabaho at talagang gusto rin niyang maunahan sa pagdating sa opisina si Demus. Papasok na sana siya sa building nang may biglang humablot sa kaniyang braso na
ANG malamig na ihip ng hangin na nagmumula sa bintana ng cottage ang gumising kay Kola sa mahimbing niyang pagkakatulog. Mabilis siyang bumangon at tinignan ang oras sa kaniyang cellphone na nakapatong sa may bed-side table. Alas siete na ng umaga. Napabalikwas siya ng tayo sa kama at mabi
HINDI natuloy ang mainit na tagpo sa pagitan nila ni Demus. Sinagot ng huli ang tawag at pumasok ito sa conference room nito upang doon kausapin ang kung sino man ang tumawag. Mabilis na inayos ng dalaga ang blusa at nagretouch ng kaniyang manipis na make up at hinarap ang trabaho na dapat niy
ISINAMA si Kola ni Lola Lucia sa ancestral house. Naiwan si Demus sa kwadra ng mga kabayo kasama ng iba pang mga tauhan. Ang ganda ng ancestral house ng mga Moretti. Halos mga antique furnitures ang nakikita niya, kahit nasa balkonahe pa lang sila ay nasilip niya ang mga wooden stairs sa loob.







