LOGINNAISTORBO ang dalaga sa pagninilay-nilay nang may kumatok sa pintuan ng kaniyang silid. Mabilis siyang tumayo upang buksan ang pintuan. Nabungaran niya ang binatilyong kapatid na si Cedric sa labas ng silid niya.
"Bakit?" "Nagpapahingi ng pambili ng bigas si mama, ate." Sabay palad nito sa dalaga, tipong akala mo ay lagi siyang may iaabot sa tuwing hihingi sa kaniya. Hirap talaga kapag breadwinner sa pamilya. "Wala na naman bigas?" Nanlulumong tanong niya sa kapatid. "Mabilis maubos, ate. Nandito rin kasi sina Kuya Evan, hindi ba?" Hindi siya umimik. Si Evan ang kapatid niyang panganay na may asawa at dalawang anak na pero madalas pa rin makipisan sa bahay nila. Wala naman problema sana sa kaniya iyon, ang kaso siya lahat ang nagpapakain sa mga ito na halos makuba na siya sa kakatrabaho. Bumuntong hininga siya, muling pumasok sa silid upang kumuha ng pera para pambili ng bigas. Inabot niya kay Cedric. "Bumili ka na, ibalik mo ang sukli parang awa mo na," bilin niya sa kapatid na madalas kupitan siya ng sukli. Pagkaalis ni Cedric ay muli siyang pumasok sa silid at nangalumbaba, hindi pa alam ng mama niya at mga kapatid niya na nawalan siya ng trabaho at kaka-apply pa lang sa Moretti Empire at iba pa ang inalok na trabaho sa kaniya ng buset na si Demus! "Pa, ang hirap naman pala ng ganito, ano?" Kausap niya sa hangin, hoping na makarating sa namayapa niyang ama kung nasaan man ito ngayon. Apat silang magkakapatid. Hindi siya panganay pero para bang siya ang sumalo sa pagiging panganay simula mawala ang papa nila five years ago. Sabagay, simula maka-graduate siya ng kolehiyo ay siya na ang naging breadwinner sa pamilya nila. Maagang nag-asawa ang panganay nilang si Evan, na para bang dinagdagan ng kuya niya ang binubuhay niya. Siya rin pala ang nagpapaaral sa dalawa niyang kapatid. Si Cedric na nasa first year high school at si Tiffany na nasa first year college naman. Ang mama nila ay sa bahay na lang at hindi na niya pinagtatrabaho dahil sa may edad naman na din ito at marami ng sumasakit sa katawan. Napabayaan na nga ni Kola ang sarili dahil sa pagtataguyod sa pamilya nila. Bago pa maiyak sa stress si Kola ay tumayo na siya upang maligo. Alas sais na at may usapan sila nina Jessy at Paula na magkikita kita sa bar kung saan niya nakilala si Demus. Dahil sahod ni Jessy kaya ililibre daw sila. ——————— "AYAW mo ba talagang sumayaw?" Pamimilit ni Jessy kay Kola na ayaw umalis sa kinauupuan. Nasa bar na sila n'un at medyo nahihilo na siya dahil sa nainom niyang alak. Hindi naman talaga siya sanay. "Ayoko. Nahihilo na ako. Kayo na lang," taboy niya sa dalawang kaibigan na kapwa may mga tama na rin. "Sige. Huwag kang aalis diyan at baka sumama ka na naman sa fafa, ah? Tama na ang isa my sis!" Bilin pa ni Jessy Tinawanan lamang niya ito at nang makaalis ang dalawa ay saglit niyang isinandal ang ulo sa sandalan ng kinauupuan at pumikit saglit, talagang nahihilo na siya. "Kola?" Marahang iniangat ni Kola ang ulo upang makita kung sino ang tumawag sa pangalan niya. Pero nang makita ang mukha n'un ay hiniling na lang sana niyang hindi niya tinignan ito. It was Lawrence. Her ex. "Are you okay?" May concern sa tinig nito na akala mo naman ay totoo. Tanga ba ito? Matapos ang pakikipaghiwalay nito sa kaniya ay tatanungin siya nito kung okay lang siya? "What are you doing here, Kola? Hindi ka dapat narito. You're not used to places like this," pagpapatuloy pa ni Lawrence. "Sinong may sabi sa'yong hindi ako sanay sa ganitong lugar?" Totoo naman ang sinabi ni Lawrence na hindi siya sanay sa ganoong lugar noong sila pa. Pero noon 'yon. Hindi na ngayon, dahil sinasanay na niya ang sarili niya sa ganitong lugar. "Kola?" Muling napatingin si Kola sa isang pigura. Si Cindy— ang pinsan niyang mayaman at modelo. Ito rin ang bagong nobya ni Lawrence. Bigla tuloy siyang nakaramdam ng insecure nang makita ang pinsan. Kung itatabi siya kay Cindy magmumukha siyang basahan. "Narito ka rin pala Cindy..." Dahil sa wala siyang ibang masabi iyon na lamang ang lumabas sa bibig niya. Nakita niyang naging mailap ang mga mata ni Lawrence. Nakita ni Kola ang guilt na naroon. Nang mga sandaling 'yon ay hindi alam ni Kola kung ano ang gagawin, kung paano maglaho na lang sa lugar na kinaroroonan dahil sa bigat ng nararamdaman. Ang dalawang taong iniiwasan niyang makita ay nakaharap niya ngayon. Masakit pa rin pala kahit ilang buwan na rin. Masakit lalo nang makita niya kung paano marahang pumalupot sa balingkinitang beywang ni Cindy ang mga braso ni Lawrence. Lawrence had done that to her before but had never experienced that kind of gentle possessiveness with him. He had been affectionate before, but it was never like this. At iyon ang masakit na katotohanang nasa harapan niya. "Kasama mo ba sila Jessy? Your boyfriend, perhaps?" Sa tanong ni Cindy ay tila ba naroon ang kasiguraduhan na sasabihin niyang wala siyang kasamang nobyo. Parang alam nito na hindi niya agad mapapalitan si Lawrence. Lihim niyang hiniling na sana ay nagkita-kita sila sa panahong may nobyo na talaga siya at naka move on na. Hindi ngayon na mukha siyang kawawa, mukhang talunan, mukha siyang babaeng nagwawalwal upang makalimot. "A-ah..."utal niyang sabi na hindi alam kung ano nga ba ang dapat niyang sabihin. "Oh, I get it, Kola. Sorry, akala ko okay ka na, na may bago ka na at tanggap mo na kami na ni Lawrence." "Cindy stop it." Awat ni Lawrence na hindi na mukhang komportable. "Why? It's been months na, hindi ba? Kola should be okay. How can we invite her to our wedding if she hasn't moved on yet?" Parang gustong kunawala ng mga luha ni Kola nang banggitin ni Cindy ang salitang 'wedding'. Ikakasal na ba ang dalawa? Sila dapat 'yon ni Lawrence. Sila ang nagplano noon ng kasal. Siya ang inalok ni Lawrence ng kasal. How she wish na sana ay dumating na si Jessy at Paula upang maputol na ang usapan nila ni Cindy, dahil baka di na niya mapigilan at umiyak siya sa harap ng dalawa. "Honey." Kasabay ng endearment na 'yon ay isang malalaking braso ang pumalupot sa beywang ni Kola na lubos niyang ikinagulat. Nang tignan niya kung sino 'yon... It was Demus. Ang malamig na presensya nito ay tila naghatid ng kakaibang tensyon sa paligid. Pero nakakapagtakang ang presensya nito at ang mga braso nito sa kaniyang beywang ay nagdala ng kakaibang comfort sa kaniya. "Mr. Demus Moretti?" Magkapanabay na turan ni Lawrence at Cindy. Hindi sumagot si Demus na malamig na tinitigan ang dalawa. "She's your girlfriend?" Hindi makapaniwalang tanong ni Cindy. Hindi niya alam kung hindi ito makapaniwala dahil 'boyfriend' niya kuno si Demus o dahil sa may papatol na katulad ni Demus sa tulad niyang old-fashioned. Sa seryoso at buong tinig ay sumagot si Demus, "Yes. Kola is my girlfriend." Napanganga na lang din si Kola sa narinig.NAGPAHATID lang siya kina Zhila sa lobby ng condo at sinabi niyang hindi na niya maiimbitahan ang mga ito sa unit dahil nais niyang mapag isa, wala na siyang pakialam kung nalaman na ng mga ito na sa condo unit ni Demus siya nakatira. Para saan pa at itatago pa niya? Aalis na rin siya roon sa susunod na mga araw at wala ng dahilan para mag-stay pa siya roon, pwera na lang kung pigilan siya ng binata. Bakas man sa mukha ng dalawang babae ang pagtataka at pagkabigla pero hindi naman na nagtanong ang mga ito kung bakit doon siya nakatira. Pag akyat niya sa unit ay muli na naman siyang umiyak pagkaupo pa lang sa sofa. Parang nag flash back sa utak niya ang naganap kanina. Hindi niya kayang magalit kay Rain, alam niya ang kumpitensya sa pagitan nila ng dalaga at sabi nga nila, kung sino man ang piliin ni Demus ay dapat nilang tanggapin iyon. Pero hindi niya alam kung paano niya haharapin ito bukas sa opisina, ayaw niyang magkailangan sila ng babae. At si Demus? Hangang kailan siya nito
MULING nagpakawala ng ngiti ang ginang bago nagsalita, "And of course, you won't be disappointed in my future daughter-in-law. She's elegant, classy, and definitely not just an ordinary woman." Pinagdiinan pa ng ginang ang huling tinuran at habang sinasabi iyon ay nakatitig ito kay Kola na para bang pinapatamaan siya sa bawat salita. "The woman I am referring to, who will become my son's future wife, is none other than Rain Cavlar." Napasinghap ang maraming bisita dahil halos ang naroon ay alam kung sino si Rain Cavlar, ang matagal ng kaibigan ng mga Moretti ay alam ang love story ng dalawa pero walang nakakaalam kung paano iyon nagtapos. Nabalot ng pag aalala ang mukha ni Lalaine at si Arzus ay tahimik na nagtagis ang mga bagang. Si Demus ay nanatiling tahimik at blanko ang ekspresyon, walang pagsang-ayon sa mukha nito pero wala rin namang pagtutol. Parang go with the flow lamang ito. At si Kola? Nanlambot bigla, tila gumuho ang mundo niya. Tila tumigil iyon sa pag hinog.
DUMATING ang araw ng birthday party ng ina ni Demus. Hindi mapakali si Kola habang pinagmamasdan ang hitsura sa harap ng salamin. Wala na sana siyang balak mag-attend pa sa birthday party ngunit pinilit siyang isinasama nina EL at Zhila para daw magkita rin sila ni Demus at pag-usapan ang 'LQ' nila. Hindi niya nabanggit sa mga ito kung ano ang pinag awayan nila ng binata, kung bakit galit na galit sa kaniya ito. Hindi na rin naman nagtanong ang dalawa, bagay na ipinagpasalamat ni Kola. "Kaya mo 'yan, Kola." pagpapalakas niya sa kaniyang loob. Muli niyang pinagmasdan ang gayak. Isang simpleng gown ang kaniyang suot na ang tela nito ay flowy chiffon na nagtataglay ng kulay soft champagne gold na akma sa theme ng party. May pinong lace details din ito at may halong golden thread, may delicate floral patterns na nagbibigay ng dreamy at feminine na dating at ang neckline ay sweetheart cut na binabagayan ng sleeves sheer na bahagyang puffed bagay na mas lalong nakadagdag sa elegant
LUMIPAS ang mga araw at ganoon pa rin ang nangyayari, patuloy ang pag-iwas sa kaniya ni Demus. Kahit anong huli at pakiusap niya kay Rain na papasukin siya sa executive office ay hindi siya nito pinahihintulutan dahil takot din ito kay Demus. Ilang araw na rin niya itong tinatawagan at pinadalhan ng maraming mensahe upang humingi ng tawad pero wala itong sagot. Napapagod na siya sa totoo lang pero hindi siya maaring sumuko dahil mahal niya ang binata. Siguro ay sadyang ganoon ang pagmamahal, nakakatanga. "Kola." Nag angat ng tingin si Kola mula sa pagkakayukyok sa mesa at nakita ang nakangiting si Rain. "Rain?" Nagliwanag ang mukha ni Kola sa pag asam na may dalang magandang balita ito. "Ano pumayag na siyang magkausap kami?" umaasa pa niyang tanong sa babae. Nawala ang ngiti ni Rain at malungkot na umiling, parang biglang lumungkot ang awra ni Kola. "Kaya nagpunta ako rito ay dahil may iaabot lang ako." Doon pa lang napansin ni Kola ang dalang kulay gold na sobre
"HERE." Napatingin si Kola sa panyong iniabot sa kaniya ni Arzus, ilang saglit na parang nagflash-back sa kaniya ang isang pagkakataon na inabutan din siya ng panyo nito. "Is this always my role to you? Just handing you a handkerchief?" pabirong tanong ng binata na bahagyang ikinatawa ni Kola. Nasa loob sila ng kotse ng binata at walang tigil sa pagpatak ang kaniyang mga luha dahil sa nangyari. Siguro ay naasiwa na ito sa hitsura niya kaya inabutan na siya ng panyo upang punasan na ang luha niya at pati na rin ang mga uhog niya. "Salamat," aniya nang maabot ang panyo. "Just give him a time to think. For now, don't stress yourself, think about your unborn child." Wala sa loob na napahimas si Kola sa tiyan niya na konti na lang ay mahahalata na ang kaumbukan. "Sa palagay mo ba ay mapapatawad pa ako ni Demus?" Hindi agad nakasagot si Arzus na tila nag-isip. "...O baka hindi na?" "Gaya ng sinabi ko, bigyan mo lang siya ng panahon upang mag-isip." Natahimik si K
ANG bawat minutong lumilipas ay naghahatid ng panibagong kaba kay Kola habang nasa labas siya ng kwarto kung saan naroon si Lalaine. Nang mga sandaling iyon ay nasa loob na sina Demus at Rain at kausap ang doctor na tumingin kay Lalaine. "Calm yourself, Kola." Napatingin si Kola kay Arzus na nakasandal sa puting pader, ito ang kasama niyang naghihintay nang mga sandaling 'yon sa labas. Ayaw ni Demus na papasukin ito sa loob ng silid dahil nalaman na nito na alam din ni Arzus na siya ang kumupkop kay Lalaine sa nakalipas na buwan. "Kumalma?" Wala sa loob na ulit ni Kola sa sinabi ng lalaki. Makakakalma ba siya gayong alam niyang nang mga sandaling iyon ay isinusumpa na siya ni Demus? Parang hindi niya kayang kumalma dahil iniisip na niya kung paanong paliwanag at kung paano niya haharapin ang galit ni Demus. "I told you about this noon pa man, na darating ang araw na malalaman ng kapatid ko ang tungkol rito at hindi mo magugustuhan ang galit niya." Isang mabigat na
PARANG may kung anong mainit na kamay ang humaplos sa puso ni Kola nang marinig ang pagbati ni Demus sa kaniya. "Thank you. Pero bakit?" Nagsalubong ang mga kilay ni Demus. "Bakit saan?" "Ito." Tsaka niya tinignan ang pamilya na masayang nagsasalo-salo sa mesa. Muling bumaling ang tin
TAHIMIK lamang si Kola na nakaupo sa kaniyang pwesto habang tumitipa sa laptop nang dumating si Demus sa opisina. Inihanda na ng dalaga ang sarili na masigawan at makarinig ng mga nakakatakot na salita mula sa binata dahil sa pag-absent niya kahapon ng walang pasabi. Pinakiramdaman niya ang
ZHILA'S BIRTHDAY PARTY "MAN, do you see what I'm seeing right now?" Tila nahihipnotismong bulong ni Jax sa kasamang si Demus. "What?" Kunot noong usisa ni Demus at sinundan kung sino ang nakikita ng kaibigan para lang mapatda. It's Kola in her emerald green gown. Papasok ang dalaga s
HINDI na nga ako nanaginip... Naibulong ni Kola sa sarili nang tuluyan nang sakupin ni Demus ang kaniyang mga labi, nagtagpo ang maiinit nilang labi sa isang banayad na halik. Kapwa sila nabuwal sa kama, naramdaman niya ang bigat ni Demus na dumagan sa buo niyang katawan ngunit hindi niya







