로그인NAISTORBO ang dalaga sa pagninilay-nilay nang may kumatok sa pintuan ng kaniyang silid. Mabilis siyang tumayo upang buksan ang pintuan. Nabungaran niya ang binatilyong kapatid na si Cedric sa labas ng silid niya.
"Bakit?" "Nagpapahingi ng pambili ng bigas si mama, ate." Sabay palad nito sa dalaga, tipong akala mo ay lagi siyang may iaabot sa tuwing hihingi sa kaniya. Hirap talaga kapag breadwinner sa pamilya. "Wala na naman bigas?" Nanlulumong tanong niya sa kapatid. "Mabilis maubos, ate. Nandito rin kasi sina Kuya Evan, hindi ba?" Hindi siya umimik. Si Evan ang kapatid niyang panganay na may asawa at dalawang anak na pero madalas pa rin makipisan sa bahay nila. Wala naman problema sana sa kaniya iyon, ang kaso siya lahat ang nagpapakain sa mga ito na halos makuba na siya sa kakatrabaho. Bumuntong hininga siya, muling pumasok sa silid upang kumuha ng pera para pambili ng bigas. Inabot niya kay Cedric. "Bumili ka na, ibalik mo ang sukli parang awa mo na," bilin niya sa kapatid na madalas kupitan siya ng sukli. Pagkaalis ni Cedric ay muli siyang pumasok sa silid at nangalumbaba, hindi pa alam ng mama niya at mga kapatid niya na nawalan siya ng trabaho at kaka-apply pa lang sa Moretti Empire at iba pa ang inalok na trabaho sa kaniya ng buset na si Demus! "Pa, ang hirap naman pala ng ganito, ano?" Kausap niya sa hangin, hoping na makarating sa namayapa niyang ama kung nasaan man ito ngayon. Apat silang magkakapatid. Hindi siya panganay pero para bang siya ang sumalo sa pagiging panganay simula mawala ang papa nila five years ago. Sabagay, simula maka-graduate siya ng kolehiyo ay siya na ang naging breadwinner sa pamilya nila. Maagang nag-asawa ang panganay nilang si Evan, na para bang dinagdagan ng kuya niya ang binubuhay niya. Siya rin pala ang nagpapaaral sa dalawa niyang kapatid. Si Cedric na nasa first year high school at si Tiffany na nasa first year college naman. Ang mama nila ay sa bahay na lang at hindi na niya pinagtatrabaho dahil sa may edad naman na din ito at marami ng sumasakit sa katawan. Napabayaan na nga ni Kola ang sarili dahil sa pagtataguyod sa pamilya nila. Bago pa maiyak sa stress si Kola ay tumayo na siya upang maligo. Alas sais na at may usapan sila nina Jessy at Paula na magkikita kita sa bar kung saan niya nakilala si Demus. Dahil sahod ni Jessy kaya ililibre daw sila. ——————— "AYAW mo ba talagang sumayaw?" Pamimilit ni Jessy kay Kola na ayaw umalis sa kinauupuan. Nasa bar na sila n'un at medyo nahihilo na siya dahil sa nainom niyang alak. Hindi naman talaga siya sanay. "Ayoko. Nahihilo na ako. Kayo na lang," taboy niya sa dalawang kaibigan na kapwa may mga tama na rin. "Sige. Huwag kang aalis diyan at baka sumama ka na naman sa fafa, ah? Tama na ang isa my sis!" Bilin pa ni Jessy Tinawanan lamang niya ito at nang makaalis ang dalawa ay saglit niyang isinandal ang ulo sa sandalan ng kinauupuan at pumikit saglit, talagang nahihilo na siya. "Kola?" Marahang iniangat ni Kola ang ulo upang makita kung sino ang tumawag sa pangalan niya. Pero nang makita ang mukha n'un ay hiniling na lang sana niyang hindi niya tinignan ito. It was Lawrence. Her ex. "Are you okay?" May concern sa tinig nito na akala mo naman ay totoo. Tanga ba ito? Matapos ang pakikipaghiwalay nito sa kaniya ay tatanungin siya nito kung okay lang siya? "What are you doing here, Kola? Hindi ka dapat narito. You're not used to places like this," pagpapatuloy pa ni Lawrence. "Sinong may sabi sa'yong hindi ako sanay sa ganitong lugar?" Totoo naman ang sinabi ni Lawrence na hindi siya sanay sa ganoong lugar noong sila pa. Pero noon 'yon. Hindi na ngayon, dahil sinasanay na niya ang sarili niya sa ganitong lugar. "Kola?" Muling napatingin si Kola sa isang pigura. Si Cindy— ang pinsan niyang mayaman at modelo. Ito rin ang bagong nobya ni Lawrence. Bigla tuloy siyang nakaramdam ng insecure nang makita ang pinsan. Kung itatabi siya kay Cindy magmumukha siyang basahan. "Narito ka rin pala Cindy..." Dahil sa wala siyang ibang masabi iyon na lamang ang lumabas sa bibig niya. Nakita niyang naging mailap ang mga mata ni Lawrence. Nakita ni Kola ang guilt na naroon. Nang mga sandaling 'yon ay hindi alam ni Kola kung ano ang gagawin, kung paano maglaho na lang sa lugar na kinaroroonan dahil sa bigat ng nararamdaman. Ang dalawang taong iniiwasan niyang makita ay nakaharap niya ngayon. Masakit pa rin pala kahit ilang buwan na rin. Masakit lalo nang makita niya kung paano marahang pumalupot sa balingkinitang beywang ni Cindy ang mga braso ni Lawrence. Lawrence had done that to her before but had never experienced that kind of gentle possessiveness with him. He had been affectionate before, but it was never like this. At iyon ang masakit na katotohanang nasa harapan niya. "Kasama mo ba sila Jessy? Your boyfriend, perhaps?" Sa tanong ni Cindy ay tila ba naroon ang kasiguraduhan na sasabihin niyang wala siyang kasamang nobyo. Parang alam nito na hindi niya agad mapapalitan si Lawrence. Lihim niyang hiniling na sana ay nagkita-kita sila sa panahong may nobyo na talaga siya at naka move on na. Hindi ngayon na mukha siyang kawawa, mukhang talunan, mukha siyang babaeng nagwawalwal upang makalimot. "A-ah..."utal niyang sabi na hindi alam kung ano nga ba ang dapat niyang sabihin. "Oh, I get it, Kola. Sorry, akala ko okay ka na, na may bago ka na at tanggap mo na kami na ni Lawrence." "Cindy stop it." Awat ni Lawrence na hindi na mukhang komportable. "Why? It's been months na, hindi ba? Kola should be okay. How can we invite her to our wedding if she hasn't moved on yet?" Parang gustong kunawala ng mga luha ni Kola nang banggitin ni Cindy ang salitang 'wedding'. Ikakasal na ba ang dalawa? Sila dapat 'yon ni Lawrence. Sila ang nagplano noon ng kasal. Siya ang inalok ni Lawrence ng kasal. How she wish na sana ay dumating na si Jessy at Paula upang maputol na ang usapan nila ni Cindy, dahil baka di na niya mapigilan at umiyak siya sa harap ng dalawa. "Honey." Kasabay ng endearment na 'yon ay isang malalaking braso ang pumalupot sa beywang ni Kola na lubos niyang ikinagulat. Nang tignan niya kung sino 'yon... It was Demus. Ang malamig na presensya nito ay tila naghatid ng kakaibang tensyon sa paligid. Pero nakakapagtakang ang presensya nito at ang mga braso nito sa kaniyang beywang ay nagdala ng kakaibang comfort sa kaniya. "Mr. Demus Moretti?" Magkapanabay na turan ni Lawrence at Cindy. Hindi sumagot si Demus na malamig na tinitigan ang dalawa. "She's your girlfriend?" Hindi makapaniwalang tanong ni Cindy. Hindi niya alam kung hindi ito makapaniwala dahil 'boyfriend' niya kuno si Demus o dahil sa may papatol na katulad ni Demus sa tulad niyang old-fashioned. Sa seryoso at buong tinig ay sumagot si Demus, "Yes. Kola is my girlfriend." Napanganga na lang din si Kola sa narinig.NANGUNOT ang noo ni Kola nang kinabukasan pagpasok niya ay nakita niyang inililipat ang table niya at mga gamit sa room sa tabi ng executive office. Madali siyang naglakad at lumapit sa isang staff na kasama sa mga naghahakot ng gamit niya at nagtanong sa malumanay na tinig, "May po problema ba? Bakit inililipat ang table at mga gamit ko rito?" Turo niya sa katabing room. "Iniutos lang po kasi ni Mrs. Moretti na ilipat namin dito sa kabilang kwarto," magalang na sagot naman ng lalaki. Napatango na lamang si Kola at hindi na nagtanong pang muli dahil alam naman niyang sumusunod lang naman ang mga ito sa inuutos ng ina ni Demus. Pero bakit nga ba pinapalipat ng ina ni Demus ang mga gamit niya? Teka, anong ginagawa ni Demus? Bakit hindi man lang nito pinigilan 'yon? Alam ba nito ang nagaganap? Huminga muna siya ng malalim upang pigilin ang paghulagpos ng inis sa binata at sa ina nito. Mabilis siyang naglakad patungo sa executive office upang puntahan mismo si Demus at sa binata na
ARZUS' POV "SO, when did you find out that Kola knew where Lalaine was?" Napatingin si Arzus kay Rain na sumunod pala sa kaniya nang lumabas siya ng bahay para manigarilyo. "Does that even matter?" Usisa niya bago muling ibinaling sa iba ang paningin. "Likely. Bakit hindi mo sinabi kay tita or kay Demus ang tungkol dito? You know how badly they want to find Lalaine, Arzus." Arzus laughed mockingly, then spoke, "For what? To push her into a marriage she never wanted? Don't be ridiculous, Rain. I'm not letting them lay out her future like that," matigas na wika ng binata. Natahimik si Rain dahil ramdam niya ang pagpipigil ng galit sa tinig ng lalaki. "Can't you convince them not to force Lalaine into marriage?" Arzus took a puff of his cigarette before looking at Rain with that smug smile. "You know how those two think. You know how selfish they can be, right?" Muling natigilan si Rain at nag-iwas ng tingin. Humalukipkip ito na tila biglang nilamig sa klase ng mga tit
NAPAWI ang ngiting nakapagkit sa mga labi ni Lalaine nang dumako ang mga mata nito sa taong kasama ni Kola na nasa harap ng pintuan. "A-Ate Rain?" Hindi makapaniwalang bulalas ni Lalaine. Mainit na ngumiti si Rain at walang babalang niyapos ang dalaga upang salubungin ito ng isang yakap na ikinabigla ng huli ngunit ginantihan rin naman ng yakap pabalik. "Gosh! Namiss kita Lalaine!" Iyon ang mga salitang namutawi sa bibig ni Rain bago kumalas sa pagkakayakap sa dalaga at pinagmasdan ito. "Dalagang-dalaga ka na talaga. Parang kailan lang gustong-gusto mo lang sumama sa amin ng Kuya Demus mo kapag may date kami noon," masayang dugtong pa nito ngunit natutop ang bibig nang maalalang parang mali na sabihin pa nito 'yon. Hindi makauma si Lalaine at napatingin kay Kola na tahimik lang nakatitig sa kanilang dalawa habang may simpleng ngiting nakapagkit sa mga labi nito. "Isinama mo siya rito, ate?" Tanong ni Lalaine kay Kola. Mahahalata sa boses nito ang pinaghalong gulat at pa
EKSAKTONG ala-singko ng hapon nang mag-out na si Kola. Naging okay naman sila ni Demus kahit medyo may inis pa siyang nararamdaman dito. Nauna itong umalis ng opisina dahil may mahalaga pa itong aasikasuhin kasama si Levin at Jax na dumaan sa opisina kanina. Nang makalabas siya sa Moretti building ay biglang tumunog ang cellphone niya, agad niya 'yong kinuha sa shoulder bag at nakitang si Lalaine ang tumatawag kaya agad niya 'yong sinagot. "Ate Kola, baka gusto mo rito mag-dinner mamaya?" Masayang bungad ni Lalaine sa kaniya sa kabilang linya. Nag-isip muna si Kola kung papayag ba dahil sa totoo lang ay gusto niyang makauwi ng maaga dahil nga napagod siya ngayong maghapon. Marami kasing paper works na na-pending. "Please? It's my birthday," ungot ni Lalaine nang hindi siya agad makasagot. Ikinabigla ni Kola ang sinabi nito dahil hindi niya alam na kaarawan pala ng dalaga ngayong araw. Parang bigla tuloy siyang na-guilty. "Talaga? Sorry hindi ko alam na birthday mo pala nga
MATAPOS nilang mamasyal nina Jessy at Paula sa mall ay napagdesisyonan ni Kola na umuwi na sa condo na dapat ay hindi muna sana at kina Jessy pa siya ulit matutulog. Kaso ay ayaw niyang makita ng mga ito na masyado siyang naging apektado sa nakita sa mall kanina. Nais niyang mapag-isa muna at mag-isip ng ilang mga bagay na dapat niyang gawin. Isa pa, ayaw rin niyang idamay pa ang mga kaibigan sa stress na sarili mismo niya ang nagpasok. Mabigat ang katawan na humiga siya sa sofa at tumitig sa kisame na para bang nakikipagtitigan doon, na para bang naroon lahat ng mga kasagutan sa mga tanong sa kaniyang isipan. Nagulat pa siya nang biglang tumunog ang cellphone niya hudyat na may nagpadala ng mensahe, agad niyang kinuha 'yon at tinignan kung sino ang nag-text. Si Demus. Biglang binundol siya ng kaba pagkakita pa lamang sa pangalan ng binata na nakarehistro sa screen ng cellphone niya. Ayon sa mensahe nito ay pinapasok na siya bukas dahil maagang natapos ang business trip nito. "
KINABUKASAN... "MORE on white muna ang bilhin nating gamit ng baby niya since hindi pa natin alam ang gender." "P'wede. May mga unisex color naman din naman dito, ito maganda oh." Nakangiti at tahimik lang na pinagmamasdan ni Kola ang dalawang kaibigan na sina Paula at Jessy habang namimili ng gamit na regalo raw ng mga ito sa anak niya. Kung titignan ay mukhang mas excited pa ang mga ito sa pamimili kesa sa kaniya. "Ano, Kola? Okay ba 'to?" Tanong ni Paula na kinuha mula kay Jessy ang terno na kulay white at ipinakita sa kaniya. "Maganda. Teka mukhang mahal naman yata," aniya at lumapit pa sa kaibigan upang mas makita ang damit at ang presyo. "Ano ka ba? Ayos lang 'yan. Kaming bahala ni Jessy, sulitin mo na at madalang lang 'to," natatawang sabi pa ni Paula na isa rin kuripot. "Truth! Kaya huwag ka ng mag-inarte diyan, pili ka na. Gusto mo bilhan din kita ng dress pangbuntis?" Alok pa ni Jessy. Umiling si Kola. "Huwag na, tama na kay baby lang ang bibilhin niyo." "Baha







