Share

Chapter 23

Author: Neko Kuroha
last update publish date: 2026-04-05 09:00:47

Pumasok si Luna sa loob, at kasunod niya si Adrian. Ipinosisyon nito ang kamay sa kanyang baywang para alalayan siya.

That move made her shiver. Iba ang epekto ng pagkakadaiti ng kamay nito sa kanyang katawan.

She roam her gaze. Everyone is looking. Part of her was partially disappointed.

‘Only for the show...’

Agad niyang naramdaman ang ambience ng paligid. Mas mainit ang ilaw sa loob, mas mabigat ang hangin dahil sa halo-halong pabango at alak, at ang mahihinang usapan ay parang tuloy-tul
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • One Night, Forever Mine   Chapter 27

    Lunes ng hapon nang mag-vibrate ang phone ni Luna habang nasa desk siya. Adrian: Conference room. 3 PM. Let’s finalize the terms. Napatingin siya sa screen ng ilang segundo, parang tinitimbang kung gaano kabigat ang “finalize” na sinasabi nito. Hindi na siya nag-reply. Sa halip, marahan niyang inilapag ang phone, saka hinila ang notepad niya palapit. “Meeting?” tanong ng katrabaho niya mula sa kabilang cubicle. “Yeah,” sagot niya, hindi tumitingin. Simple lang. Pero ramdam niya—hindi ito isang ordinaryong meeting. Eksaktong 2:58 PM, nakatayo na siya sa harap ng conference room. Hindi siya agad pumasok. Hinawakan niya muna ang doorknob, saka huminga nang mabagal. Isang beses. Dalawa. Parang kailangan niya lang ayusin ang sarili bago harapin kung ano man ang naghihintay sa loob. Pagbukas niya ng pinto, agad niyang nakita si Adrian. Naka-upo ito sa kabilang dulo ng mesa, nakaharap sa laptop. Naka-tailored navy suit ito, crisp white shirt na walang tie, at cufflinks na bahag

  • One Night, Forever Mine   Chapter 26

    Hindi agad nakabalik si Luna sa desk niya pagkatapos ng usapan nila ni Adrian.Paglabas niya ng opisina nito, diretso siyang naglakad papuntang pantry, hindi na tumitingin kung may makakasalubong. Pagpasok niya, saka lang siya huminto. Tahimik doon—walang tao, maliban sa mahina at paulit-ulit na tunog ng coffee machine sa gilid.Huminga siya ng malalim, saka sumandal sa counter at bahagyang ipinikit ang mga mata.“Okay…” mahina niyang pagkausap sa sarili. Hindi niya alam kung saan siya mas naiirita—kay Adrian, o sa sarili niya dahil hindi siya makapag-decide.Inabot niya ang baso sa tabi, nagsalin ng tubig, at inisang lagok iyon.“Ang aga mong nawawala sa pwesto mo.”Napalingon siya. Si Jenna, kakapasok lang, hawak ang tasa ng kape, nakataas ang isang kilay habang nakatingin sa kanya.“Break lang,” sagot ni Luna, sabay lagay ng baso sa counter top.“From?” tanong ni Jenna, dire-diretso lang habang naglalakad papasok.Saglit siyang napatigil. “Meeting.”Tumingin si Jenna sa kanya, san

  • One Night, Forever Mine   Chapter 25

    Hindi agad nawala sa isip ni Luna ang usapan nila ni Adrian kahit nakauwi na siya. Pagpasok pa lang niya sa apartment, agad niyang hinubad ang pumps at iniwan iyon malapit sa pinto, saka dumiretso sa sofa at padaskol na umupo. Hindi na siya nag-abala pang magbukas ng ilaw. Pinikit niya ang mga mata niya sandali, pero imbes na magpahinga, mas lalo lang bumalik ang mga eksena—yung mga tingin, yung mga sagot na kulang, at yung pakiramdam na parang may hindi sinasabi si Adrian kahit ang dami na niyang sinabi. Napabuntong-hininga siya at napakagat sa labi, saka inabot ang phone niya. Saglit niya itong tinitigan bago niya binuksan ang screen. Wala. Walang bagong message. “Of course,” bulong niya sa sarili, saka napailing. She heaved a sigh. Bakit ba inaasahan niyang ite-text siya ni Adrian? Kinabukasan, pagpasok pa lang niya sa opisina, ramdam na niya agad ang kakaibang atmospera ng paligid. Hindi naman siya pinagtitinginan ng direkta, pero may mga panakaw na sulyap. May mga bigla

  • One Night, Forever Mine   Chapter 24

    Hindi agad natapos ang gabi para kay Luna kahit nakalabas na sila ng venue. Inalalayan pa rin siya ni Adrian palabas ng function hall. Ramdam pa rin niya ang mga matang sumusunod sa kanila—mga tinging hindi na kailangang marinig para maintindihan. Pagdating sa labas, bahagyang napahinga siya nang mas malalim, pero hindi rin nawala ang tensyon.Tahimik lang si Adrian habang naglalakad sila papunta sa sasakyan. Hindi rin siya nagsalita. Hindi dahil wala siyang gustong sabihin—kundi dahil hindi pa niya alam kung alin ang uunahin.Pinagbuksan siya nito sa shotgun seat pagkarating nila sa sasakyan nito. Pagkapasok niya sa loob ay lumibot si Adrian papunta sa driver's seat. Naging mas malinaw ang katahimikan nang magkatabi na sila nito sa loob ng sasakyan. Sobrang tahimik... Siya at si Adrian lang—at ang mga bagay na hindi nila masabi.Ilang minuto ang lumipas bago ito nagsalita. “You did well tonight.”Bahagyang napatingin si Luna rito, tapos bumalik din ang tingin sa bintana. “Did I?”

  • One Night, Forever Mine   Chapter 23

    Pumasok si Luna sa loob, at kasunod niya si Adrian. Ipinosisyon nito ang kamay sa kanyang baywang para alalayan siya. That move made her shiver. Iba ang epekto ng pagkakadaiti ng kamay nito sa kanyang katawan. She roam her gaze. Everyone is looking. Part of her was partially disappointed. ‘Only for the show...’Agad niyang naramdaman ang ambience ng paligid. Mas mainit ang ilaw sa loob, mas mabigat ang hangin dahil sa halo-halong pabango at alak, at ang mahihinang usapan ay parang tuloy-tuloy na alon sa paligid. May tumutugtog na jazz band sa isang sulok, nagbibigay ng mahinahong ritmo sa galaw ng mga tao. Ang bawat tingin ay parang may sinusukat—kung sino siya, saan siya lulugar, at kung bakit siya nando’n.“Stay close,” bulong ni Adrian sa kanya. Mas lalo siya nitong hinigit. At mas lalong bumilis ang pagtahip ng dibdib niya. “Is this a part of the contract too?” she whispered.Adrian smirked. “Common sense.”She rolled her eyes. Ito na ang simula ng palabas nila kahit na wal

  • One Night, Forever Mine   Chapter 22

    Hindi agad nawala sa isip ni Luna ang usapan nila ni Adrian. Paulit-ulit niyang binalikan ang bawat detalye—ang paraan ng pagsasalita nito, ang mga salitang pinili, at higit sa lahat, ang bigat ng mga kondisyon na parang hindi lang basta kasunduan kundi isang hakbang na hindi na basta mababawi. Hindi pa siya pumapayag. Hindi rin siya tumatanggi. Nasa gitna siya—at iyon ang pinakadelikadong parte ng kinalalagyan niya. Nasa loob siya ng apartment niya nang gabing iyon, nakaupo sa gilid ng kama habang nakatitig sa sahig. Tahimik ang paligid—walang ingay kundi ang mahina niyang paghinga at ang paminsang pagdaan ng mga sasakyan sa labas. Nakalapag sa tabi niya ang phone, ilang beses na niyang kinuha at ibinaba, parang may inaasahang mensahe. Kinabukasan, mas tahimik ang lahat. Mas nakakagulo. Walang follow-up. Walang pressure. Parang hinayaan lang siya ni Adrian—at mas mabigat iyon. Hanggang sa umilaw ang screen ng phone niya. Saglit siyang napatingin dito bago niya ito kinuha. Be re

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status