Hindi naging madali para kay Luna ang sumunod na mga araw. Kahit anong pilit niyang ituon ang sarili sa trabaho, ramdam niya ang bigat ng presensya ni Adrian—parang bawat galaw niya, bawat salita niya, may nakamasid. “Luna, may naghahanap sa’yo,” tawag ng katrabaho niya isang hapon habang nakatutok siya sa laptop. Napakunot ang noo niya at tumingin dito. “Visitor?” tanong niya. “Oo, nasa lobby. Hindi ko kilala, pero mukhang importante,” sagot nito. Wala naman siyang inaasahang bisita, pero napilitan siyang bumaba. Pagdating niya sa lobby, agad niyang nakita ang lalaking naghihintay—maayos ang suot, may kumpiyansa ang tindig, at halatang sanay makihalubilo. Nang mapansin siya nito, ngumiti agad ito. “Luna Reyes?” tanong nito. “Yes?” sagot niya, medyo naguguluhan. “I’m Daniel Cruz. We met during the presentation last month—partner company?” Saglit siyang napaisip bago niya naalala. “Right… Daniel,” sabi niya, bahagyang ngumiti. “Sorry, I didn’t expect—” “It’s fine,” putol ni
Última actualización : 2026-03-31 Leer más