ログインDahan-dahang uminom si Luna ng mango juice habang ang ulo niya ay bahagyang nakasandal pa rin kay Yael. At sa harap nila, patuloy lang ang tawanan ng mga bata na parang walang katapusan. Hindi nagtagal, napansin na ni Liana na hindi na lang nanonood ang kaniyang ina, nakasandal na ito sa kaniyang
Nakaupo si Luna sa gilid, nakababad ang mga paa niya sa malamig na tubig habang ang dulo ng kaniyang damit ay bahagyang nababasa. Pinagmamasdan niya ang mga anak nila ni Yael na nasa gitna ng pool nagtatampisaw. Nakatitig lang siya sa mga ito. Nakangiti siya habang nakatingin siya kina Liana at Gael
Makalipas ang ilang araw ay pinayagan na ring makauwi si Luna mula sa hospital. Buryong-buryo na siya sa hospital. Nananawa na rin siya sa amoy ng mga gamot. At naaawa na rin siya sa mga bata. Tahimik ngunit masigla ang presidential room nang umagang iyon. Abala ang nurse sa pag-aayos ng mga pape
Hindi sumagot si Yael. Sa halip ay dahan-dahan siyang lumuhod sa tabi ng kama. Halos mapatayo si Luna sa gulat ngunit hindi siya masyadong makagalaw dahil ramdam niya ang pananakit ng tahi niya sa katawan. Napangiwi siya at winasiwas ang kamay, “Wait… wait—bakit ka ba lumuluhod d’yan?” Napahawak s
Muling gumalaw ang mga mata ni Luna bago siya tuluyang nagmulat. Malabo pa ang paningin niya. Parang umiikot ang paligid niya pero ang unang malinaw na mukha na nakita niya ay ang maliit na mukha ni Liana na halos nakadikit na sa kaniya. “Mommy!” masayang sigaw ng bata. Napangiti si Luna kahit n
Tatlong araw nang hindi nagigising si Luna at sa bawat oras na lumilipas, ang pakiramdam nina Yael at Yana ay lalo lang humahaba ang paghihintay nila. Tulog na tulog ang dalawang paslit sa sofabed sa gilid ng presidential room. Ilang araw na rin silang hindi umaalis sa hospital. Kahit anong pakius
“Daddy, thank you po ng marami ha,” ani Gael sabay yakap sa kaniyang ama. Inalis ni Yael ang pagkakayakap ng kaniyang anak. “Walang anuman, anak. Birthday mo man o hindi, daddy will still make time for you. Natutuwa nga ako at hindi ka materialistic eh. You just want our time and attention. Proud
“How's it?" tanong ni Vida habang pinandidilatan niya ng mata ang anak niyang si Livina. Ngumiti si Livina at saka itinabi ang kaniyang cell phone sa kaniyang bag. Naglakad siya patungo sa couch kung saan nakaupo ang kaniyang ina at saka umupo sa tabi nito. Hinawakan niya muna ang dalawang kamay n
Malalim ang iniisip ni Yael habang nakatingin siya sa kawalan. Tila bumagal nang bumagal ang takbo ng oras para sa kaniya. Wala pa ring update tungkol sa kinaroroonan ni Luna. Hindi na talaga siya mapakali kaya kahit katatawag lang niya kay Uno ay muli na naman niyang idinayal ang numero nito. “An
Matapos ang operasyong isinagawa kay Luna ay inilipat na rin siya sa private room na binabantayan naman ng mga tauhan ni Rafael. “Iwan niyo muna kami ni Luna. Ako nang bahala sa kaniya,” utos ni Rafael saka lumakad patungo sa tabi ni Luna. Tumango naman ang mga tauhan niya’t isa-isa na ring nagsi-







