SIMULA

ONE NIGHT PLEASURE (COLEMAN BOYS SERIES)

PROLOGUE

“MARRY him, or you will never get any money from this family, and you will be abandoned, Genevieve Maia Echeverria.”

Automatikong nagbagsakan ang mga luha sa aking mga mata nang sabihin iyon ni Dad sa akin. He wants me to marry the man that I hated a lot—the man that I didn’t love! Ako lang ang nag-iisang anak ng aking mga magulang, kaya ako ang ginugulo nila ngayon. Hindi ko naman ginusto ang buhay ko ngayon eh. Bakit ako ang dinidiin nila sa mga problema? I have my own life! I have the right to marry the man that I love… not the man that they want me to marry.

“D-Daddy, ang unfair naman ata niyan. I have a boyfriend. We are planning to get married!” sabi ko kay Dad.

Yes, I have a boyfriend—a long-time boyfriend. When I got rejected by Matthias Archer Coleman in High school, my boyfriend now came into my life, and he helped me move on with that Coleman guy. Now, we are getting stronger and planning to settle down and have a family.

“Sino, Genevieve? Ang Carlos Ramos na iyon? He’s not rich! Wala ngang negosyo ang pamilya ng lalaking ’yon eh. Wala tayong mapapala sa lalaking iyon, Genevieve!” sabi ni Daddy.

Napaawang ang aking bibig sa sobrang gulat sa kanyang sinabi. Oh my Gosh! Totoo ba ‘tong narinig ko galing kay Dad? Akala ko pa naman ay hindi siya mapanglait. Tinanggap niya si Carlos nang pinakilala ko ang boyfriend ko sa kanya noon. Pero… pero bakit ngayon ay iba na?

“Dad, I love him!”

Pinanlakihan niya ako ng mga mata. “Anong magagawa niyang pagmamahal na ‘yan, Genevieve?! Your boyfriend has no interest in business! Di ba photographer ang trabaho niya, huh?”

“Yes, Dad. Professional and a famous photographer!” sagot ko.

Hindi man into business si Carlo, makakasiguro naman ako na mabubuhay niya ako kung maging mag-asawa na kaming dalawa. Malaki ang perang nakikita niya sa pagiging photographer. Carlos is not broke! Pero kung pagbabasehan ito sa pamilya ko ay mas mayaman pa talaga kami kaysa sa pamilya ng mag-Ramos. We have a lot of businesses, at ako ang naatasan ni Dad na magpatuloy sa pagpapalago ng aming negosyo. Since I was young, ay pinag-aralan ko na ang aming negosyo. Alam ko na ang kapalaran ko sa trabaho ay ang pag-aalaga at pagpapalago ng negosyo namin.

Pero hindi ako makapaniwala na pati ang love life ko at ang magiging asawa ko ay kokontrolin din nila Daddy. 

“Hindi tayo matutulungan niyan sa pagpapalago ng negosyo natin, Genevieve! Ang dapat mong pakasalan ay kagaya ng mga Coleman na magaling sa negosyo at kilala ng maraming tao!”

Kumunot ang aking noo at napailing-iling habang nakatingin kay Dad ngayon. Anong ibig niyang sabihin sa kanyang sinabi ngayon? Coleman? Just like Matthias Archer Coleman na crush ko noong high school at binasted na lang ako bigla dahil hindi niya ako type?

Well, Coleman boys are indeed charismatic and handsome as hell. Pero wala na akong gusto kahit isa man lang sa kanila. I’m loyal to my boyfriend, and I only love him. 

“What do you mean?” seryoso kong tanong kay Daddy.

Humakbang siya palapit sa akin habang seryoso ang ekspresyon sa mukha, nakatingin sa akin. Hinawakan niya ang magkabila kong balikat habang nakatingin pa rin sa aking mga mata ngayon.

“Genevieve Maia Abalos Echeverria, you’re the heiress of Echeverria Company. Habang buhay pa ako ay gagawin ko ang lahat para lang mapunta sa mabuting kamay ang kumpanyang pinaghirapan ng ating pamilya. Kahit sabihin mo na kaya mong patakbuhin ang kumpanya, kailangan mo pa rin ng katulong sa trabaho at dapat ay may alam din sa business. Kaya kahit anong pagdadabog mo diyan ngayon ay hindi mo puwedeng pakasalan ang boyfriend mo dahil may iba kang pakakasalan,” seryosong sabi ni Dad habang nakatingin pa rin sa akin.

Napa-iling-iling naman ako. 

“D-Dad, that’s so unfair!”

Tumango siya at bumuntong-hininga. 

“Alam ko na galit ka sa akin ngayon, sa mga pangyayari sa buhay mo. But this is for the best, Vivi. You’re going to marry a Coleman. Hindi ka na puwedeng umatras dahil malaking biyaya ang mapalapit ang pamilya natin sa mga Coleman, Vivi.”

Nanlalaki ang aking mga mata sa sinabi ni Dad. Isang Coleman ang mapapangasawa ko? Sino? Sino sa Coleman Boys ang tinutukoy ni Dad?

Hindi puwedeng si Matthias Archer dahil kasal na siya ngayon kay Sarah Del Junco. 

“Sinong Coleman ang tinutukoy mo, Dad?” seryoso kong tanong sa kanya.

“Alaric Archer Montenegro Coleman, Genevieve. Anak ni Isabelle at Luke Coleman ang pakakasalan mo,” sagot ni Dad sa aking tanong.

Napasinghap ako at hindi makagalaw sa aking kinatatayuan ngayon.

Alaric…. Si, Alaric! Si Alaric Archer Coleman ang bunsong kapatid ni Matthias Archer at ni Lucianna Lei Coleman. 

Ang lalaking pinaglaruan ko noon para lang mapalapit ang loob ko sa kanyang kuya. I lied, and I used him! Galit sa akin si Ric. Ayaw na niya akong makita. May gusto siya sa akin noon kaya I took advantage of him and used him many times. He was a nerd when we were still in high school. Siya ang pinakapangit na Coleman na nakilala ko. Hindi siya marunong mag-ayos at mamili ng susuotin. Meron siyang makapal na eyeglasses na palaging suot-suot at may braces siya sa kanyang ngipin. 

Pangit pa rin kaya siya hanggang ngayon? Ang laki ng kasalanan ko sa kanya! 

“D-Dad, are you sure na si Alaric Archer Coleman ang pakakasalan ko? Ang magiging asawa ko?” muli kong tanong kay Dad. Baka namali lang ako ng dinig at si Alessandro o si Aiden Coleman talaga ang tinutukoy ni Dad.

Tumango naman si Dad at bahagya siyang lumayo sa akin.

“Yes, Genevieve. Ang bunsong anak ni Luke Archer Coleman ang pakakasalan mo. Pumayag na ang pamilya ni Alaric at pati na rin siya. Magpapakasal kayo next month.”

Mas lalo akong nagulat sa sinabi ni Dad at tuluyan na akong nanghina.

ANG dami kong problema ngayon, pero ang ginawa ko lang ngayon ay lasingin ang aking sarili. Kanina pa tumatawag sa akin si Carlos, pero hindi ko sinasagot ang tawag niya sa akin. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko kay Carlos. Naninikip ang aking dibdib kapag iniisip ko na maghihiwalay kaming dalawa. Nakaplano na ang lahat sa aming dalawa, pero masyadong makapangyarihan si Dad. Gagawa siya ng paraan para lang mapaglayo kaming dalawa ni Carlos at alam ko na mas lalo lang na masasaktan si Carlos kapag nangyari ‘yun. 

Nang matapos ang pag-uusap namin ni Dad ay agad akong umalis at naghanap ng bar na puwedeng tambayan. Gabi na ngayon at nakailang alak na rin ang aking nainom. Ang ingay na ng paligid at gusto ko munang libangin ang aking sarili.

Nanlalabo na ang aking mga mata ngayon sa sobrang pagkalasing, pero kaya ko pa naman ang aking sarili at matino pa akong nakakapagsalita at nakakagalaw. Napatingin naman ako sa lalaking nakaupo rin dito sa may bar counter na hindi kalayuan sa akin. 

Napangiti naman ako nang mapatingin ako sa katawan nito na matipuno. Parang babad ito sa gym, ah? Ang sarap pilisin ng abs at biceps. Napatingin naman ako sa mukha nito at hindi ko mapigilang mapaawang sa aking labi nang makita ko kung gaano ito kapogi. Sino siya? Ang amo ng kanyang mukha, pero parang kaya ka rin na balibagin sa kama at baliwin.

Oh my Gosh! Ano na ba itong naiisip ko ngayon? Lasing na talaga ako. Wala na ako sa matinong pag-iisip.

“Miss, okay ka lang?”

Napa kurap-kurap ako sa aking mga mata at nagtaka ng makita kong nasa harap na ako ng lalaki ngayon na pinagnanasaan ko lang kanina. Oh my Gosh! May sariling utak itong mga paa ko.

“Uhm, hi?” nahihiya kong bati sa kanya.

Ngumiti naman siya sa akin at tumango.

“Hello, Miss. May kailangan ka ba?”

F-ck! Ang lambing ng boses niya—pero nakakainit din sa katawan.

Napalunok ako sa aking laway habang nakatingin pa rin sa kanya.

“Are you free right now? I think I need company in my condo unit,” seryoso kong sabi habang nakatingin sa kanya.

Nakita ko ang pagkunot ng kanyang noo at bahagya niyang inilapit ang mukha niya sa mukha ko. 

“You’re drunk,” sambit niya.

Ngumiti ako sa kanya at umiling. “Hmm, I’m not, handsome guy.” Humakbang ako palapit sa kanya at hinawakan ko siya sa kanyang balikat at hinaplos ang kanyang biceps at bahagya itong pinisil. Sh-t! Heaven.

“Hmm, really? Then, let me accompany you to your condo unit, Miss,” nakangiti niyang sabi at tumayo.

Inilahad niya sa akin ang kanyang kamay at napahawak naman ako dito. Sh-t! Pati ang kanyang kamay ay sobrang lambot. Bakit ang perfect ng lalaking ‘to? Worth it naman kapag ang lalaking ‘to ang makauna sa akin dahil ang gentleman niya at ang pogi niya sobra. 

Alam kong bukas ay magsisimula na ang kalbaryo ko, kaya ngayon ay i-e-enjoy ko muna ang gabing ito. Alam kong malaking kasalanan ang gagawin ko dahil boyfriend ko pa rin si Carlos at cheating itong ginagawa ko—betrayal. Gagawin ko rin naman ito para tuluyan na talagang lumayo si Carlos at magalit sa akin. Kahit masakit, tatanggapin ko na lang.

“Ahhh! Oh my gosh…. Uhmmm! Faster! Ahhh!” malakas akong napaungol.

Tuluyan ko nang ibinigay ang sarili ko sa lalaking hindi ko naman kilala—sa lalaking nakita ko lang sa bar. Mas mabuti na ‘to kaysa naman ang makauna sa akin ay si Alaric Archer Coleman. Kung galit man siya sa akin, galit din ako sa kanya. Ayoko sa kanya. Ayokong makasal sa kanya! 

“Argh! You’re so sexy, baby,” he growled. 

Sumiksik sa aking leeg ang lalaking nakatalik ko ngayon at pareho kaming hinihingal.

This is the one-night pleasure that I wanted, and it’s perfect.