Chapter 5

“Thank you, Lord!” I said to myself when I finally found an open room with a glass window. Natatakpan lamang ito ng isang makapal na kurtina na siyang kayang kaya ko namang hawiin upang makita ang mga nagaganap sa ibaba,

I saw Kyle standing elegantly at the gate, isang Lamborghini ang nakaparada sa labas. Sa isang tabi naman ay nakita ko ang dalawang lalaki na may kinakaladkad na isang lalaki, duguan ang mukha nito na animo'y binugbog muna bago pa dalhin sa harapan ni Kyle.

Hindi maabot ng aking tainga kung ano ang kanilang pinag-uusapan, may sinasabi si Kyle doon sa lalaking duguan na para bang pinapaamin niya ito sa isang bahay na hindi ko matukoy kung ano. For the first time, I saw Kyle's face beneath his dark aura, and it really sent shivers down my spine, paniguradong ganyan din ang aking sasapitin sa oras na malaman niya ang aking tunay na pagkatao.

Napatakip ako sa sariling bibig nang tadyakan niya ang lalaki sa tyan nito, the force of his kick sent the man crashing to the ground, kitang-kita ko ang pag-agos ng dugo mula sa bibig nito na siyang nakapangiti sa akin.

The next thing I saw was him snatching a gun from one of his men, walang awa niyang kinalabit ang gatilyo na naging dahilan upang sumirit ang kulay pulang likido mula sa ulo ng lalaki.

“Anong ginagawa mo rito?” napatalon ako sa gulat nang may biglang magsalita sa aking likuran.

I quickly turned around, bumungad sa akin ang nakakabanas na mukha ng kasambahay nila Kyle na siyang nakapagpakunot sa aking noo.

“Why do you care?” maldita kong sabi rito.

“Kwarto ito ni sir Kyle, at ako lang daw ang pwedeng pumasok dito” nahihibang nitong tugon na siyang sarkastiko kong ikinatawa.

“Oh really? Sabagay, ikaw lang naman ang papayagan niya dahil kailangan mo iyang linisin araw-araw di'ba?”

“Tsk, pinakasalan ka lang naman ni sir dahil may nangyari na sa inyo pero ako naman talaga ang mahal niya. Hindi ka naman dapat nandidito kung hindi mo siya nilandi e” may diin nitong sabi na siyang nakapagpataas ng dugo sa aking ulo.

She called me malandi? Eh kung titignan sa aming dalawa ay siya nga itong plakada kung mag make-up kahit nangangatulong lang naman. I want to pull her hair so badly but I don't stoop to the level of b!tches, wala sa vocabulary ko ang magsayang ng oras sa mga immature na kagaya niya.

All of the sudden, my breathing quickened with anxiety as the emergency alarm blared out of nowhere, mabilis na umalis sa aking harapan ang balíw na maid nila kasabay ng pagiging kulay pula ang buong paligid.

“Sh!t, nalaman na ba nilang assassin ako? Are they looking for me? Pero wait...”

“Paano naman nila malalaman eh hindi ko naman kilala yung pinat4y nila sa labas kanina? Baka mayroong nakapasok na ibang tao sa mansion, at nanguha ng mga importanteng dokumento na hawak ni Kyle?”

Para akong napako mula sa aking kinatatayuan dahil sa sobrang kaba, kung ano-ano nang mga tanong ang pumapasok sa aking isipan na wala namang kasiguraduhan ang mga sagot.

I quickly shook my head like crazy. Just then, my gaze fell on the window where I was looking out earlier. Binuksan ko ang bintana nang walang pag aalinlangan, mas gugustuhin ko na lamang na mamat4y kaysa ang matorture katulad ng ginawa nila doon sa lalaki.

Maya-maya pa ay nakarinig na ako ng mga yabag ng paa mula sa labas, kasabay ng paglakas ng tunog ay ang pagsampa ko sa bintana nitong kwarto. Sa sobrang lakas nga ng kabog nitong dibdib ko ay halos naririnig ko na,

“What the fvcking h3ll are you doing?!” isang malakas na sigaw ang dumagundong sa apat na sulok ng kwarto.

Bago pa ako makalingon ay isang malakas na braso na ang humila sa akin papalayo sa bintana na naging dahilan upang kapwa kami bumagsak sa sahig. Kyle's furious face greeted me that shivers down my spine.

Walang pasabi ko itong hinalikan sa kanyang malambot na labi upang guluhin ang isip niya. Hindi naman ako nabigo noong tumungon siya sa aking mga halik na unti-unti nang lumalalim.

“Argh!” he groaned in pain as I kicked his already prominent twelve inches junior.

Agad akong tumayo mula sa pagkakadagan ko sa kanya na para bang walang nangyari,

pinipigilan ko na lamang ang aking sarili na hindi matawa—he was gripping his c0ck while trying to stand up despite of the pain he was dealing with.

“What the fvcking h3ll is your problem?” kunot-noong tanong nito.

“S-sorry, may gumapang kasi sa binti ko, sorry talaga, hindi ko sinasadya” pagpapalusot ko rito kasabay ng paghawak ko sa aking batok.

I gave him a peace sign as I smiled awkwardly, luluhod pa sana ako upang i-check ang na-damage ko sa loob ng kanyang slacks ngunit pinigilan niya na ako,

“I don't want my wife to be kneeling in front of me, pabayaan mo na” malambing niyang turan na para bang hindi ako lagot sa kanya.

I smiled, shyly. Sa tingin ko ay wala pa rin naman siyang ideya kung sino akong talaga. I hate myself for panicking earlier, mukhang ako rin yata ang magpapahamak sa aking sarili dahil sa pagiging advance ko kung mag-isip.

“Why are you doing this to me?” mahina niyang tanong sa akin kasabay ng pagpatak ng luha sa mga mata niya.

“Promise, hindi ko talaga sinasadya, cross my heart, mamat—”

“I'm not taking about that”

“Eh ano pala?”

“Are you trying to escape and leave me? Bakit ka tatalon sa bintana? May nagawa ba akong mali, huh?” sunod-sunod niyang tanong sa akin.

Parang binagsakan ng langit at lupa ang kanina lang na galit niyang mukha, I don't know why I felt bad about it.

“Nagpanic lang ako sa alarm, akala ko ay may nakapasok ng magnanakaw kanina” pagsisinungaling ko sa kanya.

“That's all? I told you to wait me there, bakit ka umalis?” kalmado na siya sa mga oras na ito kaya nakahinga na rin ako ng maluwag.

“Naiihi kasi ako, hinanap ko yung cr kaso naligaw ako sa sobrang laki ng mansion”

“Got it, I'm sorry for making you panicked earlier, akala ko kasi nawawala kana kaya inutusan ko silang patunugin yung emergency alarm”

“Ah ganun ba, aum... Kyle” I called his name, hesitantly.

“Yes?”

“May I ask you something? B-bakit mo binaríl sa ulo yung lalaki sa labas kanina?” nanginginig na boses kong tanong upang maipakita sa kanya ang takot sa aking expresyon.

I saw a shocked formed on his face, dahan-dahan siyang lumapit sa may bintana, at tinanaw ang labas kung saan niya pinat4y ang lalaki kanina,

“Maybe it's better for you know now before it's too late” he said with a serious tone.

I made my expression confused, “S-seríal kíll3r ka'ba? Papat4yin mo rin ba ako gaya ng ginawa mo sa lalaki kanina?” Natawa siya ng mahina dahil sa sinabi ko, his laugh was like music to my ear, it's really dámn attractive and séxy for me to decline.

He slowly approached me and looked straight into my eyes. Kyle brushed my hair aside as he gently touched my cheek, eto nanaman ang hindi maipaliwanag na kabog ng dibdib ko—para akong nahihipnotismo ng mga mata niyang mapang-akit.

“I'm not a seríal kíll3r, and I promised that I will never hurt you. I'll protect you instead, I will be your haven, and your safe place. You'll never have to be afraid as long as I'm here, Naginata” I don't know why the smile suddenly formed across my face.

Nakatitig lamang ako sa mapupungay niyang mga mata, at sa maikling sandaling ito, nagawa kong kalimutan ang tunay kong layunin kung bakit ako nandidito.

“I'm not just a businessman like you think I am. I'm the mafia boss.” He paused, his eyes searching mine that makes my heart flutter. “Do you still want me as your husband?” tanong niya na sa hindi malamang kadahilanan ay tumango ako bilang pagsagot.

He held me by the waist as he pulled me closer into his masculine body. His gaze suddenly dropped to my lips, nadatnan ko na lamang ang aking sarili na sumasabay na sa kanyang nakakalunod na halik.

When I realized what I was doing, I immediately pulled away from him, I can't help my self but to looked down at the floor, maybe because of the disappointment I felt in myself. Dahil isang kalapastangan ang mahulog sa isang taong ginagamit mo lang.