LOGINNgumiti si Scarlett at pumasok sa loob. Nagtataka pa rin si Adrian kung paano niya nakuha ang address pero isinara na lang niya ang pinto at sumunod.
"Anong ginagawa mo dito? At paano mo nakuha ang address ko?" Tanong ulit nito. "Eh kasi ginamit ko ang ganda ko para makuha sa manager. Pumunta ako doon kanina." Sagot niya at umupo. Nakatayo lang si Adrian at nakangiti. Masaya ito na nandiyan siya kahit hindi ito halata. Simula noonMabilis na lumingon si Scarlett. Sinikap niyang huwag ipahalata kay Ethan na binasa niya ang kanilang mga mensahe. Lumayo siya nang kaunti sa mesa at nagkunwaring walang nangyari kahit na sobrang hirap niyang itago ang kanyang galit at pagkabigla. Hindi siya makapaniwala sa kanyang natuklasan at labis siyang nasaktan. Nakaramdam siya ng hiya para sa ina na kaya palang gawin ang ganoong bagay. Nakipagtalik kay Ethan? Paano nagkaroon ng katulad na kahalayan ang kanyang ina? Naalala agad ni Scarlett ang pangyayari noong nasa bahay sila noong bakasyon. Posible bang si Ethan ang kasama ng ina niya noong gabing hinanap niya ito? Iyon ang dahilan kung bakit ito pawis na pawis at nakapagsisinungaling pa na nag-ehersisyo lang? Galit na galit siya sa ina, kay Ethan, at lalo na sa sarili dahil hindi niya ito agad nalaman. Tila matagal na palang nangyayari ang lahat ng ito at hindi niya napansin. Lumapit si Etha
Kaya nais niyang masusing suriin ang lahat at alamin ang mga nangyayari, lalo na dahil sa pagiging masinop ng kanyang ina. "Hindi ba malulungkot ang kasintahan mo kapag nalaman niyang hindi ka makakapunta?" tanong ni Nelly. "Sino? Si Ethan?" umirap si Scarlett. "Hindi ko siya kasintahan at hindi rin kami magkarelasyon." "Akala ko ba inaya ka niyang lumabas?" nagtatakang tanong ni Nelly. "Inaya niya ako, pero tinanggihan ko. Mas gusto kong manatili kaming magkaibigan," sagot ni Scarlett. "Naku..." kinagat ni Nelly ang kanyang labi at nagkibit-balikat. "Huwag kang mag-alala, ikukuwento ko sa'yo bukas ang lahat ng nangyari sa salu-salo." Masiglang sabi ni Nelly at niyakap nang mahigpit si Scarlett bago umalis. Naghiwalay ang kanilang landas at umuwi na si Scarlett sa kanyang tirahan. Pagkarating niya, agad siyang naligo at humiga upang magpahinga. Binuksan niya
Tatlong linggo na ang nakalipas at tapos na ang bakasyon ni Scarlett. Kailangan na niyang bumalik sa paaralan kung saan hindi siya masyadong nasisiyahan. Maagang-maaga pa lang ay nag-iimpake na siya ng kanyang mga gamit at inilalagay sa sasakyan. Tinutulungan siya ng kanilang kasambahay na si Sheila sa pagbubuhat ng mga gamit at pagkuha ng mga bagay na nakalimutan niyang isama. "Sheila," tawag niya. "Ano po iyon, Binibini?" sagot ng kasambahay. "Maaari mo bang kunin ang bag na nasa tabi ng aking kama? 'Yung binili ko noong nakaraang linggo sa pamilihan," utos ni Scarlett. "Sige po," sagot ni Sheila at agad itong kinuha. Samantala, bumalik naman si Scarlett sa loob ng bahay upang kumuha ng pagkain na dadalhin niya sa biyahe. Pagbalik ni Sheila sa labas, wala na si Scarlett. Inilagay na lang ng kasambahay ang bag sa likod ng sasakyan habang
"Tara, magsaya naman tayo!" sigaw ni Lily. Iminungkahi naman ni Josh na maglaro sila. Napagkasunduan nilang maglaro ng hula-galaw, kung saan magkakalaban ang mga lalaki at mga babae. Bago magsimula, umorder muna si Scarlett ng pagkaing Tsino at pagkatapos ay bumalik na sa kanila. "Ah... elepante?" hula ni Ethan sa ginagawa ni Josh, ngunit umiling lang ang huli at inulit ang kilos—itinakip ang braso sa ilong at parang may pinupulot sa sahig. "Ah... hayop na mahabang ilong!" sigaw ni Ethan. "Tama!" masayang sigaw ni Josh at bumalik sa kanyang pwesto. Pagkatapos ay si Lily naman ang tumayo. Iginagalaw nito ang buong katawan nang napakalakas kaya hindi maintindihan ni Scarlett kung ano ang ipinapahiwatig nito. "Ano 'yan? Uod?" tanong ni Scarlett. Umiiling lang si Lily at patuloy na gumagalaw hanggang sa matapos ang oras nito. "Scarlett! Wataw
Nasa sala sina Scarlett at Lily habang nanonood ng telebisyon. Napatawa sila sa isang sinabi ng tauhan sa palabas, at pagkatapos ay matagal na tumitig si Scarlett sa kaibigan. "Bakit mo ako tinititigan nang ganoon?" tanong ni Lily. Nakita mo na ang tingin ko sa'yo, pero parang hindi mo napansin kung paano ka tingnan ni Josh buong hapon? Kitang-kita na mahal na mahal ka niya," sabi ni Scarlett. Tandang-tanda pa niya kung paano tumitig si Josh kay Lily na parang ito lang ang tao sa buong mundo. "Alam mo, bihirang mangyari ang ganyan. Maaaring hindi ka na makakahanap ng ibang taong titingin sa'yo nang ganyan," dagdag pa niya. "Hay naku, Scarlett. Sinabi ko na sa'yo, ayoko muna ng ganyan. Hindi pa ako handa," sagot ni Lily habang iniikot ang kanyang mga mata. "Paano kung dumating ang panahong gusto mo na, pero wala na?" tanong ni Scarlett. "Bakit ka ba biglang naging eksperto sa
Sige, pero pangako ninyong hindi malalaman ng iba, lalo na niya," bulong ng babae, at sumang-ayon naman si Adrian. "Oo, siya nga ang kasama niya. Nandito rin siya kahapon," pag-amin nito. Napangiti lang si Adrian at hindi na nagsalita pa. Umalis siya habang naiwan ang pera sa mesa. Paglabas niya ay dumiretso siya sa kanyang sasakyan at napabuntong-hininga. Bigla niyang pinukpok ang manibela upang ilabas ang matinding galit na kanyang nararamdaman. Alam niyang si Vivian ang may kagagawan ng lahat. Napakatuso at napakasama ng ugali nito. Paano niya nagawang gawin iyon gayong maaaring si Ethan ang kasintahan ng kanyang anak? Paano niya nagawang kunin ang lalaking iyon kahit alam niyang ito ang gusto ng kanyang anak? Hindi alam ni Adrian kung ano ang gagawin. Tinitigan niya ang kanyang telepono at nag-isip kung dapat ba niyang sabihin kay Scarlett ang katotohanan—na ang kanyang sariling ina ay nakikipagt







