Mag-log inRavenna Ylianna Ocampo’s Point of View
“Natanggap na ba ng Mommy mo ‘yong regalo ko?” tanong ko kay Killian.Kasalukuyan kaming nasa office niya ngayon, at habang nagbabasa siya, saka pumipirma ng mga document, nakikipag-usap naman ako sa manufacturer ba ka-partner ng compay namin na Japan-based.Sila kasi ang kasama kong nagpo-formulate ng mga product namin, at masasabi kong never nila akong binigo.Nagawa ko ring magpunta sa derma clinic para malaman kungRavenna Ylianna Ocampo’s Point of View“Natanggap na ba ng Mommy mo ‘yong regalo ko?” tanong ko kay Killian.Kasalukuyan kaming nasa office niya ngayon, at habang nagbabasa siya, saka pumipirma ng mga document, nakikipag-usap naman ako sa manufacturer ba ka-partner ng compay namin na Japan-based.Sila kasi ang kasama kong nagpo-formulate ng mga product namin, at masasabi kong never nila akong binigo.Nagawa ko ring magpunta sa derma clinic para malaman kung ano ‘yong ingredients na kailangan sa isang product na madalas hinahanap ng mga consumer. Sa totoo lang, noong una ay nahirapan talaga ko sa pagfo-formulate. Mahirap naman talaga sa umpisa, dahil may mga kailangang i-revise para pasok sa mga gusto ng consumer, o hindi kaya ay hind maganda ang reaksyon sa skin ng mga model to the point na kinailangan kong tumigil muna para makapag-isip.“Yes. She liked it.”Nalaglag ang aking panga sa kaniyang sinabi. Hindi ko ‘yon in
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View“So, how was it?”Napangiti ako sa naging tanong niya sa akin, habang nasa biyahe na kami ni Killian.Sa totoo lang ay hindi ko alam ang nararamdaman ko. Naghahalo kasi talaga, pero tingin ko naman ay mas angat talaga ‘yong saya na nararamdaman ko.Kasi kahit hindi pa naman kami ni Killian, sobrang init na ng pagsalubong nila sa akin.Parang hindi ko talaga alam kung dapat ba akong maging emosyonal, o hindi, eh.Pero ngayon na tuluyan kong nakilala ang mga magulang, at kapatid niya, pakiramdam ko ay napakaswerte ko.Para na akong itinuturing anak ng Mommy, at Daddy niya. Ang dami ngang ikinukuwento sa akin ng Mommy ni Killian, eh. Mostly ay tungkol sa mga damit, o hindi kaya ay makeup brands na tipo niya.Habang ako naman ay madalas na tungkol sa skincare. Kasi nagtataka siya kung bakit hindi raw ako mukhang stress.Siguro isa na rin sa dahilan kung bakit hindi ako
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View “Nag-abala pa kayo,” wika ni Mrs. Rivanov nang sabihin ni Killian na may dessert kaming dala. Ibinigay niya kasi ‘to kanina sa kasama nila sa bahay, at sinabing ilagay muna sa refrigerator ang cake. Habang ang chocolate chip cookies naman, saka brownies ay inilagay lang muna nila kitchen, dahil isasabay nilang ihahain dito kasama ng cake. Matapos din ang naging usapan kay Liam, kahit papaano ay nakahinga ako nang maayos. At least naibaling din sa ibang usapan ang atensyon nila, at hindi kay Liam. “Ylianna did that.” “Really?” gulat na gulat na tanong ni Mrs. Rivanov, at napalingon sa akin. Ako naman ay napangiti lamang nang tipid, dahil parang nakaramdam ako nang hiya. Halata kasi ang gulat sa kaniyang mga mata, at parang hindi inaasahan na ako mismo ang magbi-bake no’n.
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View“Matagal na kitang gustong makita,” wika ni Mrs. Rivanov, habang nakatingin sa akin.“Po?” gulantang ko namang wika.Doon naman siya natawa, habang nakatingin sa nanglalaking mga mata ko, dahil sa gulat.Hindi ko alam ang ibig niyang sabihin, pero bakit parang matagal na niya akong kilala base sa kaniyang sinabi?Napatingin naman ako kay Killian na nakatingin sa akin. Napansin kong hindi siya nagsasalita, pero may ngiti sa labi niya nang kaunti, at hindi ko alam kung may ideya ba siya tungkol sa sinasabi ng Mommy niya.Doon naman natawa s
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View Nang tumigil ang sasakyan, napasulyap ako kay Killian na ngayon ay nagtatanggal na ng kaniyang suot na seat belt. Ako namam, nag-aalangan pa kung tatanggalin ko na ba, o hindi. Parang gusto ko na kasing umuwi, eh. Pero ano na lang ang iisipin ni Killian kung ‘yon ang sinabi ko, hindi ba? Napasulyap siya sa akin. Marahil ay nagtataka kung bakit hanggang ngayon ay hindi ko pa tinatanggal ang suot kong seat belt. Kaya naman sinalubong ko ang kaniyang mga mata, at nag-aalangang ngumiti sa kaniya. “Are you okay?” tanong nito, at may halo pang pag-aalala. Tumango ako bilang sagot, at pasimpleng humugot nang malalim na hininga, saka tinanggal ang suot kong seat belt. “Yes. Sadyang kinakabahan lang talaga ako,” saad ko, dahil ‘yon naman talaga ang totoo. Hindi ko alam kung dahil ba ‘to sa kape. Kaya ganito na lang ang nerbyos, at pag
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View Pinaglaruan ko ang suot kong bracelet. Ngayon ang araw na makikilala ko ang pamilya ni Killian, at hindi ko maintindihan ang kabang nararamdaman ko lalo na nang magising ako kaninang umaga. Alam ko naman na dapat hindi na ako kabahan, dahil ako mismo ang nag-set ng araw na ‘to. Pero hindi ko kasi mapigilan, eh. Pamilya kasi ni Killian ‘to. Ang mga Rivanov ang mismong bibisitahin ko sa bahay nila. Kaya mas nakakakaba talaga lalo pa’t nagawa akong ipakilala ni Killian sa mga magulang niya, kahit wala pa naman talagang kami. Nililigawan niya ako, oo. Pero hindi naman ibig sabihin nito, kami na, eh. Sadyang hinahayaan ko lang siyang hawakan ako, at gawin namin ang bagay na ‘yon. Kasi kung tutuusin, gusto ko rin naman. Hindi naman labag sa kalooban ko ang lahat. Sadyang hindi ko lang kayang aminin sa ngayon na gusto ko si Killian. “Nervous?” tanong niya sa akin na siya namang iki
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewPasimple kong kinagat ang aking ibabang labi nang mapansin na nakatingin pa rin sa akin si Killian. Nasa harapan ko kasi siya, at hindi man lang niya inililihis ang kaniyang mga mata magmula nang umupo siya sa bakanteng upuan na nasa aking harapan.Kahit siguro
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewWalang namutawing salita sa aking bibig, habang kami ay nasa biyahe. Pareho kaming tahimik. Wala ni isa sa amin ang may balak na basagin ang katahimikan.Kaya naman pinili ko na lamang buksan ang aking cellphone, at manood nang kung anong videos na dumaan sa n
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View Nang sumapit ang hapon, kaagad kong na-receive ang text message na galing kay Killian. Naghihintay na pala siya sa akin sa harap mismo ng company. Ni hindi ko alam kung nag-undertime ba ang lalaking ‘yon, dahil eksaktong five o’clock ay nandito na siya.“Hind
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewIpinikit ko ang aking mga mata, at humugot nang malalim na hininga. Sa totoo lang, wala akong natapos masiyado, dahil distracted ako. ‘Yong huling text message na na-receive ko kasi kay Killian ay parang hindi kayang iproseso ng utak ko.“Damn!” malutong kong







