ログインRavenna Ylianna Ocampo’s Point of View
“Mom—” Naputol ang aking sasabihin ng bigla na lang tumikhim si Mommy. Nanatili ang kaniyang mga mata kay Killian, at talagang hindi na ako nilingon pa. Hindi ko tuloy alam kung ano ang mararamdaman ko lalo na ngayon na wala naman sa usapan namin ni Killian ang pagbisita niya rito. “Sure. Can you wait for us in the living room?” tanong ni Mommy.<Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View“Bakit tayo pupunta roon?” nalilitong tanong kos a kaniya, dahil hindi talaga ako makapaniwala.Wala akong damit na kahit anong dala ngayon, tapos maririnig ko na lang sa kaniya na pupunta kami sa Pangasinan? Para saan? Bakit parang biglaan naman yata?Ni hindi nga ako nakapagsabi sa secretary ko na hindi pala ako papasok ng trabaho, eh. Kasi ang sabi ko sa sarili ko ay magpo-focus lang talaga ako sa pagtatrabaho, at hindi ‘yong ganito.Alam ko naman na parang nagiging masaya ako kapag kasama ko si Killian, eh. Oo na, aaminin ko naman na kahit na sobrang hindi ko rin maintindihan ang sarili ko. Ang hindi ko lang naman talaga maintindihan ay kung bakit ngayon pa
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewMedyo nakaramdam nga ako ng kaba no’n, pero at the same time ay ramdam ko ang saya lalo na nang itapat ko ang aking cellphone sa tainga.“Black sports car,” sambit ni Killian.Kaagad kong inilibot ang aking mga mata sa paligid, at sinuri kung saan ba ang sasakyan niya. Kaya lang ay hindi ko makita, at isa pa ay malawak talaga ang parking lot.“Saan ka banda?” tanong ko sa kaniya, dahil hindi ko talaga sigurado.
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View“Napatawag ka?” bungad ko sa kaniya.Katatapos ko lang magtrabaho, at nag-aayos na ako ng aking gamit nang makauwi na ako kahit papaano.Inaantok na rin kasi ako kung tutuusin, at parang gusto kong humilata sa kama.Kaya lang ay nang tumawag si Killian, parang nabuhay ang dugo ko. Napakurap tuloy ako, at hindi maiwasang abutin ang salamin na nasa ibabaw lamang ng purse ko.
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewAfter what happened, hindi na nagpakita sa akin si Killian. I don’t even know kung kumusta na ba siya, o kung ano, pero nagse-send naman siya ng text message sa akin.Minsan ay tumatawag din sa akin, at sinasagot ko naman. Though, hindi ko nga lang siya nire-reply-an talaga sa text.Ilang araw na rin ang nakalipas simula nang mangyari ‘yon, at ang masasabi ko talaga ay naninibago ako. Pero kailangan ko talaga nito lalo pa at nakikita ko ang sarili ko na baka mahulog ako kay Killian.Wala namang masama roon, pero kung ang ibig sabihin niya talaga sa salitang gusto ay ang makasama ako sa kama. Wala namang problema sa akin. Fuck buddies kung fuck buddies, pero sana ay wala munang madadawit na ibang babae, o lalaki, habang may koneksyon nga kami.It was just a one-night stand, yet he’s acting like I’ve stolen something from him.. Para b
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewTahimik naming tinahak daan pabalik sa mansion. Ni isa sa amin ni Mommy, walang nagsasalita.Mabibigat ang yabag ng kaniyang mga paa, at kung minsan ay pinupunasan din niya ang kaniyang noo, dahil may mga namuong pawis.Hindi ko naman malaman kung ano ang magiging reaksyon ko lalo pa ngayon na tuluyang nagpakita si Killian sa mga magulang ko.Malinaw naman kung ano ang kinahaharap kong problema. Pero hindi ko malaman kung bakit hindi ‘yon maintindihan ni Killian.Maayos naman ang naging usapan namin, eh. Pero bakit naman ganito? Bakit hanggang ngayon ay hindi pa rin niya ‘yon maisip, at hindi man lang ako hayaan muna?Hindi naman porque may nangyari sa amin, puwede niya na ‘tong gawin sa akin. Na halos hindi na ako makatulog nang maayos, dahil pilit niyang ginugulo ang aking isipan.Nang makarating kami ni Mommy sa living room,
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View “Mom—” Naputol ang aking sasabihin ng bigla na lang tumikhim si Mommy. Nanatili ang kaniyang mga mata kay Killian, at talagang hindi na ako nilingon pa. Hindi ko tuloy alam kung ano ang mararamdaman ko lalo na ngayon na wala naman sa usapan namin ni Killian ang pagbisita niya rito. “Sure. Can you wait for us in the living room?” tanong ni Mommy. Wala na akong nagawa pa, at talagang sinulyapan na lang si Killian na ngayon ay nanatiling nakatingin sa akin. Nagtangis ang aking baga lalo pa ngayon na hindi man lang niya inilihis ang kaniyang mga mata. Hindi ko alam kung sinadya ba niya ang pagpunta rito kung gayon na alam naman niyang may gagawin ako. He’s acting weird. Ayaw ko namang mag-assume na ‘yong ginagawa niya ngayon ay parang nagiging obsessed na, dahil paan
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View“Mom,” tawag ko kay Mommy nang makarating ako sa garden.Natagpuan ko siyang nagbubungkal ng lupa, at inilalagay ‘yon sa malalaking paso.Ang mga halaman naman na binili niya ay nakahi
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewNagkaroon pa kami nang kaunting pag-uusap ni Killian, dahil ayaw talaga sana niyang ibaba ko ang tawag. Ngunit sa huli ay napilitan din naman siya.Kaya nakapagtanggal din ako ng makeup ko. Medyo lumilipad nga lan
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View“Saan ka galing?” tanong ni Mommy nang makauwi ako.Tanghali na nang inihatid ako ni Killian dit
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewKagaya nang sinabi niya, matapos kong mapatuyo ang buhok ko ay kaagad niya akong kinuhanan ng damit na para sa akin.P







