LOGINRavenna Ylianna Ocampo’s Point of View
“Napatawag ka?” bungad ko sa kaniya.Katatapos ko lang magtrabaho, at nag-aayos na ako ng aking gamit nang makauwi na ako kahit papaano.Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewRamdam ko ang pagsunod niya sa akin nang mabilis akong bumaba. Hindi pa man kasi ako nakahahakbang ay narinig ko na kaagad ang pagbukas ng pinto ng driver seat, at ang pagsara nito.Hindi siya nagsalita, pero ramdam ko ang kaniyang titig na ipinupukol sa akin, habang nakasunod lamang sa akin. Sinubukan niya akong lapitan, pero lumalayo pa rin ako lalo pa’t kailangan naming mag-ingat ni Killian.Baka kasi mamaya ay may mga media na nakasunod sa amin, at ‘yon ang kailangan kong iwasan. Maayos ang naging kasunduan niya sa mga magulang ko, at kung may nakakita man sa amin, at nagawang ikalat ang balitang ‘to sa social media, paniguradong magagalit sa akin si Mommy.
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View“Bakit tayo pupunta roon?” nalilitong tanong kos a kaniya, dahil hindi talaga ako makapaniwala.Wala akong damit na kahit anong dala ngayon, tapos maririnig ko na lang sa kaniya na pupunta kami sa Pangasinan? Para saan? Bakit parang biglaan naman yata?Ni hindi nga ako nakapagsabi sa secretary ko na hindi pala ako papasok ng trabaho, eh. Kasi ang sabi ko sa sarili ko ay magpo-focus lang talaga ako sa pagtatrabaho, at hindi ‘yong ganito.Alam ko naman na parang nagiging masaya ako kapag kasama ko si Killian, eh. Oo na, aaminin ko naman na kahit na sobrang hindi ko rin maintindihan ang sarili ko. Ang hindi ko lang naman talaga maintindihan ay kung bakit ngayon pa
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewMedyo nakaramdam nga ako ng kaba no’n, pero at the same time ay ramdam ko ang saya lalo na nang itapat ko ang aking cellphone sa tainga.“Black sports car,” sambit ni Killian.Kaagad kong inilibot ang aking mga mata sa paligid, at sinuri kung saan ba ang sasakyan niya. Kaya lang ay hindi ko makita, at isa pa ay malawak talaga ang parking lot.“Saan ka banda?” tanong ko sa kaniya, dahil hindi ko talaga sigurado.
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View“Napatawag ka?” bungad ko sa kaniya.Katatapos ko lang magtrabaho, at nag-aayos na ako ng aking gamit nang makauwi na ako kahit papaano.Inaantok na rin kasi ako kung tutuusin, at parang gusto kong humilata sa kama.Kaya lang ay nang tumawag si Killian, parang nabuhay ang dugo ko. Napakurap tuloy ako, at hindi maiwasang abutin ang salamin na nasa ibabaw lamang ng purse ko.
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewAfter what happened, hindi na nagpakita sa akin si Killian. I don’t even know kung kumusta na ba siya, o kung ano, pero nagse-send naman siya ng text message sa akin.Minsan ay tumatawag din sa akin, at sinasagot ko naman. Though, hindi ko nga lang siya nire-reply-an talaga sa text.Ilang araw na rin ang nakalipas simula nang mangyari ‘yon, at ang masasabi ko talaga ay naninibago ako. Pero kailangan ko talaga nito lalo pa at nakikita ko ang sarili ko na baka mahulog ako kay Killian.Wala namang masama roon, pero kung ang ibig sabihin niya talaga sa salitang gusto ay ang makasama ako sa kama. Wala namang problema sa akin. Fuck buddies kung fuck buddies, pero sana ay wala munang madadawit na ibang babae, o lalaki, habang may koneksyon nga kami.It was just a one-night stand, yet he’s acting like I’ve stolen something from him.. Para b
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewTahimik naming tinahak daan pabalik sa mansion. Ni isa sa amin ni Mommy, walang nagsasalita.Mabibigat ang yabag ng kaniyang mga paa, at kung minsan ay pinupunasan din niya ang kaniyang noo, dahil may mga namuong pawis.Hindi ko naman malaman kung ano ang magiging reaksyon ko lalo pa ngayon na tuluyang nagpakita si Killian sa mga magulang ko.Malinaw naman kung ano ang kinahaharap kong problema. Pero hindi ko malaman kung bakit hindi ‘yon maintindihan ni Killian.Maayos naman ang naging usapan namin, eh. Pero bakit naman ganito? Bakit hanggang ngayon ay hindi pa rin niya ‘yon maisip, at hindi man lang ako hayaan muna?Hindi naman porque may nangyari sa amin, puwede niya na ‘tong gawin sa akin. Na halos hindi na ako makatulog nang maayos, dahil pilit niyang ginugulo ang aking isipan.Nang makarating kami ni Mommy sa living room,
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View“Oh yes!” I moaned when he flickered his tongue on my clitoris.Hindi ko alam kung saan ko ibabaling ang aking ulo. Nagawa nga niyang bitawan ang aking mga kamay kanina nang bumaba ang kaniyang halik sa aking tiyan.Kaya lang ay kahit yata ano ang gawin ko, hi
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewAno raw? Gagawin namin ‘yon hanggang sa ma-satisfied kami?Sa totoo lang, hindi ko alam ang mararamdaman ko nang marinig ko ‘yon sa kaniya. Gusto kong mahiya, at umangal, dahil hanggang kailan ba siya masa-satisfied, hindi ba?Kung ako kasi, pakiramdam ko ay m
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewKagaya ng sinabi niya, nagpunta ako sa kuwarto niya. Sobrang lakas pa rin ng kabog ng aking puso, at hindi ko alam kung paano ko ba ‘to pakakalmahin.Iba kasi ang awra niya kanina, at mukhang sumama ang timpla ng mukha niya, dahil sa naging sagutan namin. Puwe
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewTumango na lang ako bilang sagot, at mabilis na inilihis ang aking mga mata sa kaniyang hinihiwa. Nang makita kong karne ng baka ‘yon, kaagad na kumunot ang noo ko. Bulalo ba ang niluluto niya?“Ano ang niluluto mo?” tanong ko sa kaniya nang makalapit ako.Um







