LOGIN(ห้าปีผ่านไป) คีย์ Part @คลีนิคทันตกรรม พ่อคร้าบ...ไนท์กลัว “ “ไม่ต้องกลัว ไม่เห็นมีอะไรน่ากลัวเลย เชื่อพ่อนะครับคนเก่ง” “จริงเหรอครับ” มิดไนท์ คือลูกชายชองผมกับน้องฟ้าใส ตอนนี้เจ้าตัวเล็กห้าขวบเเล้ว “ไม่เห็นมีอะไรเจ็บเลย สุดหล่อของน้าเเคร์” ที่นี่เป็นคลีนิคทันตกรรมของเเป้งเเคร์ น้องสา
พี่คีย์กำลังจุดเตาพิงไฟให้ ตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่บนโซฟาหน้าเตาผิง พอจุดเตาเสร็จ พี่คีย์ก็เข้ามานั่งโอบกอดฉันเอาไว้ ฉันเเทบจะไม่สนใจพี่คีย์ เพราะสนใจเเต่ไอศครีมในมือ "พอเเล้วครับ พี่ไม่ให้กินเเล้ว เดี๋ยวน้องก็เเพ้อีก" พี่คีย์เอาไอศครีมออกจากมือของฉัน เเล้วเขาก็พามันออกไปทิ้งต่อหน้าต่อตาของฉ
ฟ้าใส Part -ช่วง Winter ฤดูหนาวในปีนึง- ว้าว~ วิวสวยสุดยอดไปเลย...ตอนนี้เราอยู่ประเทศญี่ปุ่น อากาศตอนนี้ติดลบสององศา เรามากันในช่วง Winter (หน้าหนาว) ตอนนี้อากาศค่อนข้างเย็น ติดลบไปประมาณสององศา เเต่ยังไม่มีหิมะตกลงมา คนอะไรนับวันยิ่งหล่อ มีเสน่ห์ขึ้นเรื่อยๆ พี่คีย์ดูไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไปเลย
ตอนนี้ฉันเรียนจบเเล้ว ...ก็เข้ามาทำงานที่บริษัทของครอบครัวนี่เเหละ บริษัทของพ่อเป็นบริษัทที่ผลิตทั้งละคร ผลิตทั้งดารานักแสดงเเถวหน้ามากมาย เเละก็ตรงกับสายที่ฉันเรียน ...ฉันเริ่มทำงานจากการฝึกเเละเรียนรู้งานเเทบจะทุกเเผนก ..เเต่ในส่วนของฉันไม่ได้หนักมาก ...เพราะฉันมีฟ้าครามคอยช่วยในงานด้านบริหาร
ฉันเป็นฝ่ายจูบ …จูบชนิดที่ว่าเอาใจพี่คีย์สุดๆ เขาจะใจเเข็งได้สักเเค่ไหนเชียว ฉันช้อนสายตาขึ้นไปมองสบตากับพี่คีย์ ในขณะที่ริมฝีปากก็ยังคงจูบ เเต่ฉันจูบไม่เก่งไง ฉันสอดใส่ลิ้นเข้าไปขนาดนี้เเล้วจะไม่จูบตอบกลับมาจริงๆ เหรอ สายตาฉันก็ยั่วยวน อีกทั้งหน้าอกหน้าใจก็เเนบลงบนอก เเต่พี่คีย์ยังคงนิ่ง… (ห้
“ไม่เอา…มันน่าเกียจอ่ะ ฟ้าไม่อยากให้พี่เห็น” คนตัวเล็กส่ายหน้าร้องไห้งอเเงออกมาอย่างหนัก “ฟังพี่นะ ในสายตาของพี่ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไงเธอก็เป็นเธอ” “เเต่ตอนนี้มันน่าเกียจอ่ะ…ผื่นขึ้นเต็มไปหมดเเล้ว” “พี่จะทำให้หายเอง …เเค่นี้ไม่ได้ทำให้พี่มองน้องเปลี่ยนไปหรอก” “จะ…จริงนะ” “อืม” “กอดหน่อยได้
ยูโร : ผู้หญิงที่อยู่ในรูปก็เหมือนกันเขาเป็นเชียร์ลีดเดอร์ พวกฉันก็แค่ถ่ายรูป หน็อย! ไอรีน : จะเอาใช่ไหม ยูโร : ใครเริ่มก่อน ไอรีน : ยังไม่ได้ทำอะไรเลย แค่ถ่ายรูปอ่ะ ยูโร : ฉันก็ยังไม่ได้ทำอะไรเหมือนกัน แค่นั่งดูบอล ไอรีน : ได้! กลับบ้านมาเมื่อไหร่เจอกัน! ยูโร : เจอกันครับ ปลายฝน
(18.00 น.) “กว่าจะลงมา” “โทดที มีเรื่องคุยยาวไปหน่อย” ไอรีนตอบก่อนจะมองเขม่นไปทางด้านหลังซึ่งยูโรกำลังเดินตามลงมา “คุยกันท่าไหน คอไอ้ยูโรถึงได้แดงขนาดนั้น” “พูดมาก รีบไปกันสักที” “เจ้กูวีนไรอีกแล้ว” วิลถามเอาคำตอบจากยูโร “ยังไม่ชินอีกรึไง” “หึ ให้มึงชินคนเดียวเหอะ” หลังจากส่งพวกส
“ในที่สุดก็ได้เจอน้องปลายฝนตัวจริงสักที” “เธอเคยเจอแล้ว” “หืม? ตอนไหน” เดย์ยิ้มมุมปาก วาดวงแขนลงบนพนักพิงโซฟาด้านหลังแฟนตัวเอง “ยังไง ตอนไหน” ไอรีนเร่งเร้าอยากรู้ แต่เพื่อนตัวดีก็ลีลาอยู่ได้ “ลิฟต์ตึกกิจกรรม” ไอรีนขมวดคิ้วนิ่งนึกตาม “อ้อออออ วันนั้นอ่ะน่ะ จริงด้วยทำไมฉันถึงลืมหน้าน้องปลา
หลายวันผ่านไป….. “จริงเหรอ พี่เดย์” “จะถามกี่รอบ” “ชิ ก็อยากรู้อ่า ขอใครก็ได้นะแต่ไม่เอายัยดารานั่น” “ไม่ใช่ไง ไม่ต้องพูดถึงแล้ว” “โอเค๊ ไม่พูดก็ไม่พูดแล้ว ว่าแต่ผู้หญิงคนนั้นที่พี่จะพาไปเจอพ่อกับแม่คือใครอ่า” คนเป็นน้องสาวแทบจะไม่อยากเชื่อหูตอนที่แม่เล่าให้ฟังว่าพี่ชายจะพาสาวไปเจอ “







