Chapter 4

Alas-diyes pa lang ng umaga, abala na si Sunny sa pag-aayos ng mga dokumentong kailangan para sa isang meeting. Bagong empleyado pa lamang siya sa Madrigal Corporation, pero ayaw niyang magmukhang pabigat sa departamento.

Lalo na't may isang taong kailangan niyang patunayang kaya niyang pakisamahan nang propesyonal.

Ang CEO.

Si Sebastian Madrigal.

Mula nang malaman niyang siya pala ang lalaking nakabangga niya, pilit na niyang iniiwasang mapadaan sa executive floor. Hindi naman mahirap gawin iyon kung hindi lang siya madalas utusan para maghatid ng mga dokumento.

“Sunny, pakidala nga itong folder sa executive office,” sabi ni Trina.

Napatingin siya sa hawak nitong folder.

“Again?”

“May problema?”

“Wala. Parang doon na yata ako nagtatrabaho.”

Tumawa si Trina. “At least, natatandaan ka na ni Mr. Madrigal.”

“Hindi ko alam kung dapat akong matuwa roon.”

Kinuha niya ang folder at tumayo. Bago umalis, sinigurado niyang wala siyang dalang kape.

Pagdating sa executive floor, napansin niyang may isang babaeng nakatayo sa reception area. Kapansin-pansin ang hitsura nito. Mahaba ang buhok, mamahalin ang bag, at suot ang damit na halatang hindi basta nabibili sa ordinaryong tindahan.

May kausap itong secretary ni Sebastian.

“I'm sure he can spare a few minutes for me,” mariing sabi ng babae. “Just tell him that Clarisse Villanueva is here.”

“I'm sorry, Ms. Villanueva. Mr. Madrigal is currently in a meeting.”

“Then interrupt him. He knows me.”

Napatingin si Sunny sa kanila habang hinihintay na matapos ang usapan. Hindi niya gustong makialam, pero hindi rin niya maiwasang mapansin ang pagkainis ng secretary.

“Good morning,” bati niya nang makalapit. “May documents po ako para kay Mr. Madrigal.”

Kinuha ng secretary ang folder.

“Thank you, Sunny. You can leave it here.”

Bago pa siya makatalikod, napatingin sa kaniya ang babaeng nagngangalang Clarisse.

“Excuse me. You're an employee here?”

“Opo.”

“Then perhaps you can tell him that I'm waiting.”

Napakurap si Sunny.

“Pasensya na po, pero hindi ko alam kung kailan matatapos ang meeting niya.”

“Just inform him. It's not that difficult.”

“May secretary naman po siya. Siya po ang mas nakakaalam kung kailan siya puwedeng kausapin.”

Bahagyang tumaas ang kilay ni Clarisse.

“Are you refusing to help me?”

“Hindi po. Sinasabi ko lang kung sino ang dapat ninyong kausapin.”

Tiningnan siya ng babae mula ulo hanggang paa.

“New employee?”

“Opo.”

“Then you should learn how things work here before telling people what to do.”

Napatingin si Sunny sa secretary. Mukhang gusto nitong sumingit, pero hindi pa ito nakapagsalita.

“I'm still learning, ma'am,” mahinahon niyang sagot. “Pero alam ko naman pong hindi dapat basta pumasok sa meeting ng ibang tao.”

“Do you know who I am?”

“Hindi po. Pero kung kailangan kong malaman para lang makapagbigay kayo ng mensahe, puwede naman po kayong magpakilala.”

Napatigil ang babae.

“I'm Clarisse Villanueva.”

“Okay po, Ms. Villanueva.”

“Clarisse,” pagwawasto nito. “I'm a close friend of Sebastian.”

Ngumiti si Sunny nang bahagya.

“Ah. Kung ganoon po, mas madali sigurong makipag-appointment kayo sa kaniya.”

Hindi nagustuhan ni Clarisse ang sagot.

“Listen, I don't think you understand. Sebastian and I have known each other for years. I don't need an appointment.”

“Kung ganoon po, baka kilala rin ninyo ang schedule niya.”

“Excuse me?”

“Dahil kung alam ninyo, hindi na po sana kayo naghihintay rito.”

Napasinghap ang secretary. Mabilis itong tumingin kay Sunny na para bang sinasabing tama na.

Pero hindi pa tapos si Clarisse.

“What's your name?”

“Sunshine Alcazar po.”

“Sunshine? How fitting. You should try being a little less bright and a little more respectful.”

Napakunot ang noo ni Sunny. Hindi niya alam kung bakit kailangang umabot sa personalan ang simpleng usapan.

“I'm being respectful, ma'am. Pero sana ganoon din po kayo sa mga taong nagtatrabaho rito.”

“Are you lecturing me?”

“Hindi po. Nag-uusap lang tayo.”

“Do you even know who you're talking to?”

“Paulit-ulit n'yo na pong tinatanong iyan. Clarisse Villanueva po, tama ba?”

Napapikit ang secretary. Hindi niya alam kung paano pipigilan ang dalawa.

Hindi namalayan ni Sunny na bumukas na pala ang p***o ng executive office. Lumabas si Sebastian kasama ang dalawang department head. Narinig niya ang huling bahagi ng usapan.

“What's going on here?”

Agad na napalingon si Clarisse. Nagbago ang ekspresyon nito at napalitan ng matamis na ngiti.

“Baste!”

Lumapit ito sa lalaki na para bang matagal na silang hindi nagkita.

“Why didn't you tell me you were busy? I've been waiting.”

“I'm in the middle of a meeting, Clarisse.”

“I know. I just wanted to see you.”

Napatingin si Sebastian sa secretary, saka kay Sunny.

“What happened?”

Walang agad sumagot.

Si Clarisse ang unang nagsalita.

“Your new employee was being rude to me. I only asked her to tell you that I was here, but she kept arguing.”

Napatingin si Sebastian kay Sunny.

“Is that true?”

Hindi agad sumagot si Sunny. Ayaw niyang magmukhang nakikipagtalo pa rin siya sa bisita ng CEO, pero hindi rin niya gustong akuin ang bagay na hindi naman niya ginawa.

“Hindi po ako nakikipagtalo, sir. Ipinaliwanag ko lang na nasa meeting kayo at hindi ako ang tamang taong magbibigay ng access sa inyo.”

“That's not how she said it,” singit ni Clarisse.

Dahan-dahang humarap si Sunny sa babae.

“Ma'am, sinabi ko po iyon nang maayos. Kayo na po ang nagtaas ng boses.”

“Excuse me! Don't put words in my mouth.”

“Hindi ko po kailangang maglagay ng salita sa bibig ninyo. Narinig naman po natin pareho ang sinabi natin.”

“Sunshine,” saway ni Sebastian.

Napalingon siya sa CEO.

“Yes, sir?”

“That's enough.”

Tumahimik si Sunny. Hindi dahil natakot siya, kundi dahil trabaho niya ang naroon at ayaw niyang lumala pa ang sitwasyon.

Huminga si Sebastian bago bumaling kay Clarisse.

“Clarisse, she's doing her job. If you need to see me, you can wait in my office or schedule an appointment with my secretary. There's no need to make this an issue.”

“But Baste—”

“I'm not discussing this here.”

Nawala ang ngiti ni Clarisse. Hindi niya inaasahang kakampihan ni Sebastian ang bagong empleyado, lalo na't matagal na silang magkakilala.

“Fine,” malamig nitong sagot. “I'll wait in your office.”

“Please do.”

Pumasok si Clarisse sa executive office. Bago tuluyang maisara ang p***o, sumulyap pa ito kay Sunny na may halong inis.

Nanatili naman si Sunny sa kinatatayuan niya.

“Ms. Alcazar,” tawag ni Sebastian.

“Opo, sir?”

“Next time, avoid arguing with visitors.”

Tumango siya. “Opo. Pero sana po, huwag din nilang tratuhin na parang walang karapatang sumagot ang mga empleyado ninyo.”

Napatingin sa kaniya ang secretary.

“Sunshine,” mahinang saway nito.

“I'm sorry, sir. Pero iyon lang naman po ang gusto kong sabihin.”

Sandaling natahimik si Sebastian.

Hindi niya inaasahan ang sagot na iyon. Karamihan sa mga empleyado niya ay mas pipiliing manahimik kaysa sumagot, lalo na kung bisita ang kausap. Ngunit iba ang babaeng nasa harapan niya. Hindi ito bastos sa kaniya, pero hindi rin nito hinahayaang maliitin siya.

“Go back to your department,” sabi niya.

“Yes, sir.”

Naglakad na si Sunny palayo. Hindi siya lumingon kahit ramdam niyang nakatingin pa rin sa kaniya ang CEO.

Pagdating sa elevator, saka siya napabuntong-hininga.

“First week pa lang,” bulong niya. “May kaaway na akong bisita ng boss.”

Sa loob ng executive office, nakaupo si Clarisse sa sofa habang hinihintay si Sebastian. Nang makapasok ito, agad siyang tumayo.

“Baste, I didn't come here to fight with your employees.”

“Then don't.”

“She's disrespectful.”

“She's new. She's doing her job.”

“Why are you defending her?”

Inilapag ni Sebastian ang folder sa mesa.

“I'm not defending anyone. I'm telling you what happened.”

Napailing si Clarisse. Matagal na niyang kilala si Sebastian at alam niyang hindi ito madaling lapitan. Ilang beses na siyang nagpakita ng interes dito, pero palaging abala ang lalaki o kaya'y iniiwasan ang anumang usapang personal.

At ngayon, isang bagong empleyado pa ang tila nakakuha ng atensiyon nito.

Samantala, sa administrative department, ikinuwento ni Sunny kay Trina ang nangyari.

“Sinabi niya talagang close friend daw siya ni Mr. Madrigal?” tanong ni Trina.

“Oo. Tapos parang kasalanan ko pang hindi ko siya pinapasok.”

“Clarisse Villanueva. Madalas siyang pumunta rito.”

“Girlfriend ba?”

Umiling si Trina. “Hindi ko alam. Pero halata namang may gusto siya kay Mr. Madrigal.”

Napataas ang kilay ni Sunny.

“Good luck sa kaniya.”

“Bakit?”

“Dahil kung palagi siyang ganyan makipag-usap sa mga tao, baka mas mauna pa siyang makipag-away kaysa makipag-date.”

Napatawa si Trina.

Hindi alam ni Sunny na sa kabilang dulo ng gusali, narinig ni Sebastian ang pangalan niya nang muling banggitin ito ng kaniyang secretary.

“Sir, Ms. Alcazar already returned to her department.”

Tumango lamang siya.

Pero hindi niya maiwasang maalala ang paraan ng pagsagot nito kay Clarisse. Hindi ito nagpa-intimidate sa magandang damit, mamahaling bag, o sa pagiging malapit nito sa kaniya.

Sa unang pagkakataon matapos ang matagal na panahon, may empleyadong hindi natatakot magsabi ng saloobin sa harap niya.

At kahit hindi niya iyon inaamin, medyo interesado siyang malaman kung hanggang saan aabot ang tapang ni Sunshine Alcazar.