Ep7 เคลียร์ปัญหา

ศิลาก้าวเท้าเดินลงมาจากรถสปอร์ตคันหรูสีแดงสดลูกรักอีกคนของตน ดวงตาเฉียบคมเหลือบไปมองบ้านหลังใหญ่ หรือจะเรียกว่าเกือบเป็นคฤหาสน์เลยก็ว่าได้ บ้านใหญ่หลังสีเทาท่ามกลางพื้นที่หลายสิบไร่

"มาทำไม!?" ทว่าเสียงเข้มของเดวินก็เอ่ยขึ้นเสียงแข็งเมื่อเห็นว่าเด็กหนุ่มที่เขาไม่ชอบหน้ามายืนอยู่ตรงหน้าทางเข้าประตูบ้านของตนด้วยท่าทีไม่รู้ร้อนรู้หนาว

"ใจเย็นๆ ค่ะ ตาศิ มาทำไมเหรอลูก มาหาน้องเหรอ?" อันดาปรามสามีเมื่อเห็นท่าทีหมายจะหาเรื่องศิลาออกหน้าออกตา ไม่เกรงใจต่อบิดาของเขาที่ทำธุรกิจร่วมกันมานาน เธอจึงเปลี่ยนเรื่องไปคุยกับเด็กหนุ่มแทน

"ครับ มาหาน้อง แล้วตอนนี้น้องไปไหน" ทว่าระหว่างที่กำลังพูด เสียงรถปอร์เช่สีขาวสะอาดก็ขับเคลื่อนตัวเข้ามาจอดภายในโรงจอดรถที่บ้านของตน

"หึ พอผู้ชายมาบ้าน กลับมาเร็วยิ่งกว่าอะไร" เดวินยกยิ้มมุมปากหัวเราะเบาๆ พร้อมกับพึมพำออกมาอย่างหมั่นไส้กับอาการของลูกสาวที่เห็นผู้ชายดีกว่าพ่อแม่

"ไปไหนมา ขับรถออกไปแบบนั้น รู้รึเปล่าว่าพ่อแม่เป็นห่วงขนาดไหน ทำไมทำอะไรไม่นึกถึงจิตใจของคนที่เป็นห่วงบ้าง เอาแต่ใจตัวเอง" พอเดินมาถึงที่บ้าน เดวินก็ต่อว่าลูกสาวทันทีเพราะอดไม่ได้ที่จะต่อว่าลูกสาวตัวดี

"แดดดี้ก็เอาแต่ต่อว่านั่นแหละค่ะ ทำอะไรแดดดี้ก็ไม่เคยเข้าใจความรู้สึกของหนูหรอก" พิกเล็ตก็เถียงออกไปเพราะอดไม่ได้เหมือนกัน ทว่ากำลังจะเถียงขึ้นอีกครั้ง มือบางของผู้เป็นมารดาก็เข้ามาแตะที่หลังมือเธอเสียก่อน

"เถียงคำไม่ตกฟาก"

"เอ่อ เข้าเรื่องกันดีกว่าครับ" ศิลาที่เห็นว่าพ่อลูกทะเลาะกันเพราะตนก็รีบเอ่ยตัดบทเพราะไม่อยากให้ทะเลาะกันหนักเหมือนก่อนหน้านี้

"มีอะไรอีกหล่ะ ทำพ่อลูกเค้าทะเลาะกันเพราะเรื่องไม่เป็นเรื่อง ต่อไปนี้เลิกยุ่งกันซะ อย่ามาทำให้ลูกสาวฉันเสียเวลาเพราะนายเลยจะดีกว่า อีกอย่างตระกูลฉันต้องมาสูญเสียชื่อเสียงในเรื่องไร้สาระของนาย ลูกสาวฉันต้องถูกตราหน้าสังคมประนามว่าเป็นมือที่สาม นายจะรับผิดชอบยังไง! ต่อให้ปิดข่าวมันก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว แถลงข่าวไปก็มีแต่เสียกับเสีย!" เดวินกระแทกเสียงดังลั่นห้องโถงใหญ่เมื่อเห็นหน้าเด็กหนุ่มที่ไม่ชอบใจ

"แดดดี้.."

"เงียบไปเลย" เขาวัดสายตาใส่ลูกสาวอย่างไม่ชอบใจที่พิกเล็ตสอดแทรกเสียงเข้ามาในระหว่างที่ผู้ใหญ่กำลังคุยกัน

"ผมขอโทษครับ ผมจะรับผิดชอบทุกอย่างเอง เรื่องในวันนั้นผมจะแถลงข่าวชี้แจงความจริงอีกที ผมจะไม่ให้พิกเล็ตเสียหายอีกแล้วครับ ผมขอโทษจริงๆ ครับ" ศิลายกมือไหว้ผู้ใหญ่ตรงหน้าทั้งสองคนอย่างขอโทษด้วยใจจริง

"หึ รับผิดชอบยังไงหล่ะ จะแต่งงานกับลูกสาวฉันว่างั้น บอกเลยถ้าเป็นแบบนั้นฉันไม่ยกให้ ถ้าให้ลูกสาวฉันไปอยู่กับนายแล้วเสียใจ ฉันคงยอมไม่ได้ ลูกสาวฉันต้องทนอยู่ในระหว่างที่นายมีผู้หญิงมาพัวพันไม่ได้หรอก พิกเล็ตตามจีบนายมาตั้งหลายปีแต่ไม่มีประโยชน์อะไร เสียเวลาที่มีค่าเพราะลูกสาวฉันควรเจอคนที่ดีกว่าและไม่ควรเสียเวลากับนายมาตั้งหลายปีโดยที่นายไม่เห็นค่า และถ้าจะมารับผิดชอบโดยการแต่งงานหล่ะก็ อย่าฝัน!" เดวินพูดดักทาง ก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นเด็กหนุ่มเงียบไป อย่างไรเสีย เด็กที่เพิ่งเกิดเมื่อวานซืน จะมามีความรู้อะไรเทียบเท่ากับเขาที่ผ่านน้ำร้อนมาก่อน แต่ก่อนในสมัยวัยรุ่นเขาก็เป็นแบบนี้แหละ พอโตมา เป็นพ่อคนแล้วความคิดจะเปลี่ยนไป

"ครับ ที่คุณอาพูดมามันก็เป็นความจริง ผมจะแต่งงานรับผะ.."

"ไม่จำเป็น! ฉันไม่อยากให้ลูกสาวฉันแต่งงานกับนายเพียงเพราะนายต้องการจะรับผิดชอบ ถ้านายรักลูกสาวฉันไม่ได้ก็บอกพิกเล็ตไปซะ อย่าทำให้ลูกสาวฉันเสียเวลาเพราะนายอีก" ใช่ว่าที่เขาทำแบบนี้เพราะเผด็จการและทำร้ายจิตใจลูกสาวซะทีเดียว แต่ที่เขาทำแบบนี้เพราะอยากให้พิกเล็ตตาสว่างสักที ว่าผู้ชายแบบนี้มันไม่มีค่าให้พิกเล็ตไปเสียเวลาด้วย

ศิลามองหน้าพิกเล็ตด้วยแววตาวูบไหวเล็กน้อย ตอนนี้พิกเล็ตน้ำตาคลอแล้ว เธอคงลุ้นนั่นแหละว่าเขาจะตอบพ่อของเธอว่ายังไง ไม่รู้ว่าทำไมหัวใจของเขาถึงรู้สึกบีบรัดปวดร้าวเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าต้องเสียใจหากเขาตอบบางอย่างออกไป

"ศิลาตอบแดดดี้ไปสิคะว่าคิดยังไงกับหนู.." เธอเอ่ยถามเขาเสียงแผ่วราวกับคนหมดแรง

"พิกเล็ต ฉัน.."

"อึก มะไม่ต้องพูดแล้ว ศิลากลับไปเถอะ หนูรู้แล้ว" แค่นี้เธอก็พอจะรู้แล้วว่าอะไรเป็นอะไร แววตาของเขามันบอกเธอทุกอย่างไปหมดแล้ว..

"หึ ทีนี้ก็รู้แล้วรึยัง เลิกติดต่อมันได้แล้ว" เดวินหัวเราะออกมาในลำคอ ในที่สุดเขาก็กำจัดให้เด็กนี่ออกไปจากชีวิตของพิกเล็กสักที พิกเล็ตไม่ควรเสียเวลา ลูกสาวของเขาควรได้เจอผู้ชายที่ดีกว่านี้ มีชีวิตครอบครัวในอนาคตที่ดี ไม่ต้องมานั่งเสียใจที่ต้องเห็นสามีตัวเองมีข่าวคาวคั่วกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า

"หนูขอตัวนะคะ..."

"พิกเล็ตลูก.." อันดาเองก็ไม่กล้าที่จะเสนออะไรออกไป เธอไม่กล้าขัดผู้เป็นสามีน่ะสิ เขาว่ายังไงเธอก็ทำได้เพียงเป็นผู้ตามเพียงเท่านั้น..

"พิกเล็ต เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งไป รอฉันอธิบายก่อน!" ศิลาเอ่ยเรียกตามหลังพิกเล็ตที่วิ่งร้องไห้เช็ดน้ำตาขึ้นไปบนห้องนอน เขาไม่คิดจริงๆ ว่าเดวินจะดักทางของเขาไว้ได้ ทั้งที่เขาไม่เคยพลาดเรื่องอะไรง่ายๆ แบบนี้ด้วยซ้ำ

ทำไมเรื่องความรักมันเข้าใจยากแบบนี้วะ!

สุดท้ายเรื่องที่เจรจาวันนี้ก็ไม่เป็นผล เจออุปสรรคที่เรียกว่าผู้เป็นพ่อของพิกเล็ต ที่สำคัญพิกเล็ตก็เข้าใจผิดไปว่าเขาเป็นอย่างที่พ่อเธอพูด ยุ่งยาก!

@foryou club

"เป็นเหี้ยไรมานั่งดื่มที่คลับ" เดม่อนเอ่ยถาม ก่อนจะนั่งลงบนโซฟาที่ห้อง vip ตามด้วยฝาแฝดของตัวเองที่นั่งลงข้างๆ โดยมีสาวคนสนิทที่รู้จักกันดี ตามมานั่งด้วย ตัวติดกันราวกับผัวเมีย แต่ก็ผัวเมียจริงๆ นั่นแหละ

"เปล่าหรอก แต่เหนื่อยงาน" เขาตอบเสียงราบเรียบ แต่ทว่าสายตากลับแสดงความเบื่อโลกออกมาอย่างชัดเจน ภาพพิกเล็ตยังชัดเจนอยู่ในหัวของเขาตลอดเวลา อ่า เจ็บเป็นบ้า ยิ่งเห็นภาพที่พิกเล็ตร้องไห้ หัวใจก็รู้สึกคันยุบยิบแปลกๆ