Chapter 1(mga tingin)

Nakasakay ako ngayon sa sasakyan papunta sa school. Third-year college na ako sa isa sa mga kilalang unibersidad sa Manila. Pagdating namin sa tapat ng gate, agad kong kinausap ang driver.

"Kuya, dito na lang po ako. Huwag mo na akong ihatid sa loob," sabi ko habang inaayos ang aking bag. Tumango siya. "Opo, Ma'am." "At saka, Kuya, huwag mo na rin akong sunduin mamaya, ha?" dagdag ko.

"Maliwanag po." Ngumiti ako bago tuluyang bumaba ng sasakyan. Pagkapasok ko sa loob ng campus, hindi ko maiwasang mapangiti. First day of classes ngayon at mukhang magiging masaya na naman ang araw ko.

Habang naglalakad, hinanap ko ang silid para sa una kong subject. Pagpasok ko sa classroom, agad kong nakita si Amarah na nakaupo na sa loob. Kumaway siya sa akin at itinuro ang bakanteng upuan sa tabi n'ya.

Nginitian ko siya bago lumapit at umupo sa katabing silya. "Ang aga mo naman," sabi ko. "Oo nga eh. Alam mo naman si Daddy, gusto laging maaga," sagot niya habang umiikot ang mga mata, Napatawa ako.

"Alam mo, girl, gwapo naman ang daddy mo. Pero bakit hindi na siya nag-asawa ulit simula nang iwan siya ng mommy mo?" usisa ko. Napakibit-balikat si Amarah.

"Hindi ko rin alam. At saka, ayoko rin naman."

"Bakit naman?" Tanong ko sa kanya.

"Ewan ko. Parang okay na sa akin na kaming dalawa lang ni Daddy. Baka kasi kapag nag-asawa siya ulit, magbago ang lahat." Tahimik akong tumango. May punto naman s'ya. Pero sa isip ko, sayang talaga ang kagwapuhan ng daddy niya kung mananatili siyang single habambuhay.

"Saka girl huh. Ang strict pa ng daddy mo." Sabi ko. "Di Naman ganon Si daddy ahh. Mabait yon." Sabi nya Sakin. "Payag ka ako maging mommy mo amarah?" Natatawang Tanong ko sa kanya. "Baliw kaba landiin mo lang lahat ng lalaki Dito sa school be wag lang si daddy Saka magka age lang Tayo." Mahabang paliwanag n'ya.

"Nag bibiro lang Naman ako eh, Saka parang daddy Kona rin Naman 'yon." Natatawang Saad ko sa kanya. Pero sa totoo lang Hindi halatang nasa 40's na yong daddy nya Ang gwapo Kasi maganda yong pangangatawan Saka, alam nyo na.

"Saka, girl, ang strict pa ng daddy mo," natatawa kong sabi. Agad naman siyang umiling.b"Hindi naman gano'n si Daddy. Mabait kaya siya," depensa ni Amarah.

Napangisi ako at bahagyang yumuko palapit sa kanya. "Payag ka bang maging mommy mo ako, Amarah?" biro kong tanong. Nanlaki ang mga mata niya bago ako hinampas nang marahan sa braso.

"Baliw ka ba? Landiin mo na lang lahat ng lalaki dito sa school, huwag lang si Daddy! At saka, magkaedad lang tayo!" mahabang sermon n'ya, Napahalakhak ako. "Nagbibiro lang naman ako. At saka, parang daddy ko na rin naman 'yon," sagot ko habang pinipigilan ang pagtawa.

Umirap siya sa akin bago iling na iling na bumaling sa harapan. Ngunit nang mawala ang ngiti sa aking mga labi, hindi ko maiwasang mapaisip. Sa totoo lang, hindi halatang nasa kuwarenta na ang daddy ni Amarah. Matangkad ito, maayos manamit, at halatang inaalagaan ang sarili.

Bukod pa roon, mayroon itong matipunong pangangatawan na bihirang makita sa mga lalaking kaedad n'ya. Hindi nakapagtatakang maraming babae ang magkagusto rito. Pero para sa akin, daddy lang siya ng matalik kong kaibigan. O 'yon ang pilit kong ipinapaniwala sa sarili ko.

Matapos ang aming mga klase, dumiretso na kami sa bahay nina Amarah kasama ang kanilang driver. Dalawa lang kaming magkasama ngayon dahil wala si Joan.

Pagdating sa bahay, agad kaming nagtungo sa silid ni Amarah.

Doon kami nagkuwentuhan at nagpalipas ng oras habang ginagawa ang ilang school requirements. Makalipas ang ilang oras, kumatok sa pinto ang kanilang yaya.

"Miss Amarah, hinihintay na kayo ng daddy mo sa dining room. Handa na ang hapunan," magalang nitong sabi.

"Sige po, Yaya. Baba na kami," tugon ni Amarah. Pagkaalis ng yaya ay agad niya akong nilingon. "Tara na. Siguradong hinihintay na tayo ni Daddy." Tumango ako at sumunod sa kanya palabas ng kuwarto.

Habang pababa kami ng hagdan, hindi ko maiwasang kabahan nang kaunti. Hindi ko alam kung bakit, pero sa tuwing kaharap ko ang daddy ni Amarah, pakiramdam ko ay kailangan kong maging mas maingat sa kilos at pananalita ko.

Pagdating namin sa dining room, agad kong nakita ang lalaking nakaupo sa pinakadulong bahagi ng mesa. Tulad ng dati, maayos ang kanyang pananamit at seryoso ang ekspresyon ng mukha.

Nang mapansin niya ang pagdating namin, saglit siyang tumingin sa aming dalawa bago bahagyang tumango. "Good evening, Daddy," masayang bati ni Amarah habang umuupo sa kanyang pwesto. "Good evening po," magalang ko namang bati.

Nakapambahay lang ako nang gabing 'yon—isang simpleng maikling shorts at sleeveless na top dahil sa init ng panahon. Hindi ko naman inakalang makakasabay ko agad sa hapag-kainan ang daddy ni Amarah.

Tahimik akong umupo sa tabi ni Amarah at sinimulang ayusin ang aking plato. Habang kumakain, hindi ko maiwasang mapansin ang ilang beses na paglingon ni Mr. Del Castillo sa direksiyon ko. Sa una ay binalewala ko iyon, iniisip na baka nagkakataon lamang.

Ngunit habang lumilipas ang mga minuto, mas lalo kong naramdaman ang kanyang mga sulyap. Hindi naman iyon bastos o lantaran, ngunit may kung anong hindi ko maipaliwanag sa paraan ng kanyang pagtingin. Para bang may gusto siyang sabihin ngunit pinipili niyang manahimik.

Dahil doon, bahagya akong nailang.

Tahimik kong ibinaba ang aking tingin at nagkunwaring abala sa pagkain. Ayokong isipin nang kung anu-ano ang mga bagay na maaaring wala namang ibig sabihin.

Samantala, walang kamalay-malay si Amarah na masayang nagkukuwento tungkol sa nangyari sa aming unang araw ng klase.

Paminsan-minsan ay sumasagot ang kanyang ama, ngunit napapansin kong tila hindi ito ganap na nakatuon sa usapan.

At sa tuwing nagtatama ang aming mga mata, siya rin ang unang umiiwas ng tingin.

Lalo tuloy akong naguluhan.

May mali ba sa aking ayos? O sadyang nag-o-overthink lang ako? Pinili ko na lamang manahimik at ituon ang pansin sa aking pagkain, kahit hindi maalis sa isip ko ang kakaibang pakiramdam na 'yon.